logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Eligard 22,5 mg 22,5 mg proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. 1 zestaw

        Eligard 22,5 mg, 22,5 mg, proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz., 1 zestaw

        Eligard 22,5 mg
        22,5 mg, proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz., 1 zestaw
        Producent

        Recordati Industria Chimica e Farmaceutica

        Opakowanie

        1 zestaw

        Postać

        proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        555.81

        Dawkowanie

        Podskórnie. Lek powinien być stosowany pod nadzorem personelu służby zdrowia o odpowiednim doświadczeniu w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie. Dorośli mężczyźni: 7,5 mg co miesiąc lub 22,5 mg co 3 miesiące lub 45 mg co 6 miesięcy. Po wstrzyknięciu roztworu tworzy się stały rezerwuar leku, co zapewnia ciągłe uwalnianie octanu leuproreliny przez odpowiednio miesiąc (dla dawki 7,5 mg), 3 miesiące (dla dawki 22,5 mg) lub 6 miesięcy (dla dawki 45 mg). Z reguły terapia zaawansowanej postaci raka gruczołu krokowego preparatem jest długotrwała i nie należy jej przerywać z chwilą uzyskania remisji lub poprawy. Lek może być stosowany w leczeniu neoadjuwantowym lub adjuwantowym w połączeniu z radioterapią w przypadku raka wysokiego ryzyka ograniczonego do gruczołu krokowego oraz miejscowo zaawansowanego raka gruczołu krokowego. Odpowiedź na leczenie należy monitorować za pomocą oceny stanu klinicznego i pomiaru stężenia antygenu gruczołu krokowego (PSA) w surowicy krwi. U większości pacjentów niepoddanych wcześniej orchidektomii stężenie testosteronu zwiększało się podczas pierwszych 3 dni leczenia, by następnie zmniejszyć się w ciągu 3 do 4 tyg. do wartości mniejszych niż po kastracji chirurgicznej. Po osiągnięciu wartości kastracyjnych, utrzymywały się one tak długo, jak długo stosowano leczenie (częstość występowania przełomów testosteronowych była mniejsza niż 1%). Jeżeli odpowiedź pacjenta na leczenie jest mniejsza niż oczekiwana, zaleca się potwierdzenie, czy stężenia testosteronu w surowicy zmniejszyły się do poziomu wartości kastracyjnych lub czy utrzymują się na tym poziomie. W wyniku nieprawidłowego przygotowania, zmieszania lub podania może wystąpić brak skuteczności leku. W przypadku podejrzewania lub stwierdzenia błędu w przygotowaniu lub podaniu leku należy ocenić stężenie testosteronu. U pacjentów z rakiem gruczołu krokowego z przerzutami opornym na kastrację, niepoddanych wcześniej kastracji chirurgicznej i leczonych agonistami GnRH, takimi jak leuprorelina, którzy kwalifikują się do leczenia inhibitorami biosyntezy androgenów lub inhibitorami receptora androgenowego, można kontynuować leczenie agonistą GnRH. Szczególne grupy pacjentów. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży do 18 lat. Nie prowadzono badań klinicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Sposób podania. Preparat powinien być przygotowywany, rekonstytuowany i podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny, który zna te procedury. Zawartość dwóch jałowych ampułko-strzykawek należy zmieszać bezpośrednio przed podskórnym wstrzyknięciem leku. Należy bezwzględnie unikać wstrzyknięcia dotętniczego lub dożylnego. Należy okresowo zmieniać miejsca wstrzyknięć.

        Zastosowanie

        Leczenie hormonozależnego, zaawansowanego raka gruczołu krokowego. W połączeniu z radioterapią - leczenie hormonozależnego raka wysokiego ryzyka ograniczonego do gruczołu krokowego i hormonozależnego raka gruczołu krokowego miejscowo zaawansowanego.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Eligard i w jakim celu się go stosuje

        Substancja czynna leku Eligard należy do grupy leków zwanych gonadoliberynami. Leki te są
        stosowane w celu zahamowania wytwarzania określonych hormonów płciowych (testosteronu).

        Eligard jest stosowany u dorosłych mężczyzn w leczeniu raka gruczołu krokowego z
        przerzutami, wrażliwego na terapię hormonalną oraz w połączeniu z radioterapią - w leczeniu
        raka gruczołu krokowego dużego ryzyka bez przerzutów, wrażliwego na terapię hormonalną.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Eligard

        Kiedy nie stosować leku Eligard
        - U kobiet i dzieci.
        - Jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną - octan leuproreliny, na jakikolwiek
          związek działający podobnie do naturalnie występującego hormonu - gonadotropiny lub
          na którykolwiek z pozostałych składników leku Eligard (wymienionych w punkcie 6).
        - Po operacyjnym usunięciu jąder, ponieważ Eligard nie powoduje dalszego
          zmniejszenia stężenia testosteronu w surowicy.
        - Jako jedynego leczenia, jeśli u pacjenta występują dolegliwości związane z uciskiem na
          rdzeń kręgowy lub przerzutami do kręgosłupa. W takim przypadku Eligard można
          stosować jedynie w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu raka gruczołu
          krokowego.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Eligard należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
        pielęgniarką:
        - Jeżeli występuje którykolwiek z następujących przypadków: jakiekolwiek choroby serca
          lub naczyń krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia) lub pacjent stosuje
          leki na te choroby. Ryzyko zaburzeń rytmu serca może się zwiększyć podczas stosowania
          leku Eligard.
        - Jeżeli występują trudności w oddawaniu moczu. W takim przypadku należy
          kontrolować stan pacjenta przez pierwsze tygodnie leczenia.
        - Jeżeli ucisk na rdzeń kręgowy lub trudności w oddawaniu moczu nasilą się. Podczas
          jednoczesnego stosowania leków o podobnym działaniu jak Eligard, obserwowano ciężkie
          przypadki ucisku na rdzeń kręgowy oraz zwężenia moczowodów, w wyniku czego mogą
          wystąpić objawy takie, jak w przypadku porażenia. W takim przypadku konieczne jest
          zastosowanie standardowego leczenia.
        - Jeżeli u pacjenta wystąpi nagły ból głowy, wymioty, zmiana stanu psychicznego lub
          zapaść krążeniowa w ciągu dwóch tygodni od podania leku Eligard. W takim przypadku
          należy natychmiast zawiadomić lekarza lub personel medyczny. Są to objawy rzadko
          występującego stanu nazywanego zawałem przysadki, który stwierdzano w związku z
          przyjmowaniem INNYCH LEKÓW o podobnym działaniu jak Eligard.
        - Jeżeli u pacjenta występuje cukrzyca (zwiększone stężenie cukru we krwi). W
          takim przypadku należy kontrolować stan pacjenta podczas leczenia.
        - Leczenie produktem Eligard może zwiększyć ryzyko złamań spowodowanych osteoporozą
          (zmniejszenie gęstości kości).
        - Istnieją doniesienia o występowaniu depresji u pacjentów przyjmujących Eligard. Jeśli w
          trakcie przyjmowania leku Eligard wystąpią nastroje depresyjne, należy poinformować o
          tym lekarza.
        - Istnieją doniesienia o występowaniu chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów
          przyjmujących leki podobne do leku Eligard - nie wiadomo, czy ich występowanie jest
          związane ze stosowaniem tych leków. Jeżeli podczas stosowania leku Eligard pojawią się
          objawy chorób sercowo-naczyniowych, należy poinformować o tym lekarza.
        - Istnieją doniesienia o występowaniu drgawek u pacjentów, którym podawano lek Eligard.
          Jeśli w trakcie przyjmowania leku Eligard wystąpią drgawki, należy poinformować o tym
          lekarza.
        - Jeśli u pacjenta występują silne lub nawracające bóle głowy, trudności z związane
          widzeniem i dzwonienie lub brzęczenie w uszach, należy niezwłocznie zwrócić się do
          lekarza.
        - Jeśli pacjent ma stłuszczoną wątrobę

        W związku ze stosowaniem leuproreliny zgłaszano ciężkie wysypki skórne, w tym zespół
        Stevensa-Johnsona i toksyczną martwicę rozpływną naskórka (SJS/TEN). W przypadku
        zauważenia któregokolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w
        punkcie 4, stosowanie leuproreliny należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

        Powikłania występujące w pierwszym okresie stosowania leku Eligard
        Podczas pierwszego tygodnia stosowania obserwuje się krótkotrwałe zwiększenie stężenia
        testosteronu we krwi, co może prowadzić do przemijającego nasilenia objawów choroby lub
        pojawienia się nowych, niewystępujących dotychczas. Objawy te obejmują w szczególności: ból
        kości, zaburzenia w oddawaniu moczu, ucisk na rdzeń kręgowy, pojawienie się krwi w moczu.
        Objawy te zwykle ustępują podczas dalszego leczenia. Jeżeli objawy nie ustąpią, należy
        skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

        Brak działania leku Eligard
        U niektórych pacjentów stwierdza się guzy, które nie są wrażliwe na zmniejszenie stężenia
        testosteronu w surowicy. W przypadku poczucia, że lek Eligard nie wywiera dostatecznego
        działania, należy powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu.

        Lek Eligard a inne leki
        Lek Eligard może wpływać na działanie niektórych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu
        serca (np. chinidyna, prokainamid, amiodaron i sotalol) lub zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń
        rytmu serca, gdy stosuje się go z niektórymi, innymi lekami (np. metadon (stosowany w łagodzeniu
        bólu i detoksykacji u narkomanów), moksyfloksacyna (antybiotyk), leki przeciwpsychotyczne
        stosowane w leczeniu ciężkich chorób psychicznych).

        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez
        pacjenta obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty.

        Ciąża i karmienie piersią
        Eligard jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Zmęczenie, zawroty głowy i zaburzenia widzenia mogą być działaniami niepożądanymi leku
        Eligard lub wynikać z choroby podstawowej. Jeżeli występują działania niepożądane wymienione
        powyżej, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

        3. Jak stosować lek Eligard

        Dawkowanie
        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Jeżeli lekarz nie zaleci inaczej, Eligard 22,5 mg podaje się raz na 3 miesiące.

        Wstrzyknięty roztwór tworzy rezerwuar substancji czynnej, z którego następuje ciągłe uwalnianie
        substancji czynnej - octanu leuproreliny, przez 3 miesiące.

        Dodatkowe badania
        Odpowiedź na leczenie lekiem Eligard powinna być kontrolowana przez lekarza prowadzącego na
        podstawie objawów klinicznych oraz stężenia specyficznego antygenu gruczołu krokowego (ang.
        Prostate Specific Antigen, PSA) we krwi.

        Sposób podawania
        Eligard powinien być podawany wyłącznie przez lekarza lub pielęgniarkę, którzy również zajmą
        się przygotowaniem produktu.

        Po przygotowaniu, Eligard podaje się w postaci podskórnego wstrzyknięcia (wstrzyknięcie w
        tkankę pod skórą). Należy bezwzględnie unikać wstrzyknięcia dotętniczego (do tętnicy) lub
        dożylnego (do żyły). Podobnie jak w przypadku innych substancji czynnych stosowanych we
        wstrzyknięciach podskórnych, należy okresowo zmieniać miejsca wstrzyknięć.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Eligard
        Lek jest podawany zwykle przez lekarza lub odpowiednio przeszkolony personel medyczny, nie
        wydaje się zatem prawdopodobne podanie większej dawki leku.
        Jeżeli jednak zostanie podana większa niż zalecana dawka leku, lekarz prowadzący zaleci
        obserwację pacjenta i odpowiednie leczenie, jeżeli będzie to konieczne.

        Pominięcie zastosowania leku Eligard
        Jeżeli zaistnieje podejrzenie, że pominięto 3-miesięczną dawkę leku, należy poinformować o tym
        lekarza prowadzącego.

        Przerwanie stosowania leku Eligard
        Leczenie zaawansowanej postaci raka gruczołu krokowego wymaga długotrwałego podawania
        leku Eligard.
        Dlatego też nie należy przerywać stosowania leku nawet wtedy, gdy stan pacjenta poprawi się lub
        gdy objawy choroby ustąpią.

        W przypadku przedwczesnego przerwania leczenia objawy choroby mogą się zaostrzyć.

        Nie należy przedwcześnie przerywać leczenia, bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.
        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy
        zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, Eligard może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
        wystąpią.

        Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania Eligard wynikają przede wszystkim ze
        specyficznego działania octanu leuproreliny, który zwiększa lub zmniejsza stężenia
        poszczególnych hormonów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to uderzenia gorąca
        (u około 58% pacjentów), nudności, złe samopoczucie i zmęczenie oraz przemijające
        podrażnienia w miejscu wstrzyknięcia.

        Działania niepożądane w pierwszym okresie leczenia
        Podczas pierwszych tygodni leczenia lekiem Eligard może dojść do zaostrzenia objawów choroby,
        w związku z początkowym, krótkotrwałym zwiększeniem stężenia męskiego hormonu płciowego –
        testosteronu we krwi. Dlatego też lekarz może zalecić przyjmowanie odpowiedniego
        przeciwandrogenu (substancja, która zmniejsza działanie testosteronu) w początkowej fazie
        leczenia, w celu zmniejszenia powyższego działania leku (patrz również punkt 2. Informacje ważne
        przed zastosowaniem leku Eligard; Powikłania występujące w pierwszym okresie stosowania leku
        Eligard).

        Miejscowe działania niepożądane
        Miejscowe działania niepożądane opisane po wstrzyknięciu leku Eligard są takie, jak działania
        często występujące po wstrzyknięciu podskórnym (wstrzyknięcie w tkankę pod skórą)
        podobnych leków. Łagodne uczucie pieczenia tuż po wstrzyknięciu występuje bardzo często.
        Uczucie kłucia i bólu po wstrzyknięciu, jak również zasinienie w miejscu podania występują
        często. Zaczerwienienie w miejscu podania zgłaszano często. Stwardnienie tkanek i
        owrzodzenia w miejscu podania występują niezbyt często.
        Wyżej wymienione miejscowe działania niepożądane występujące po podaniu podskórnym są
        łagodne i opisywane jako krótkotrwałe. Nie pojawiają się ponownie pomiędzy kolejnymi
        wstrzyknięciami.

        Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10
        osób)
        - Uderzenia gorąca
        - Samoistne krwawienia ze skóry i błon śluzowych, zaczerwienienie skóry
        - Zmęczenie, działania niepożądane w miejscu wstrzyknięcia (patrz powyżej:
          Miejscowe działania niepożądane)

        Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób)
        - Zapalenie jamy nosowo-gardłowej (objawy przeziębienia)
        - Nudności, złe samopoczucie, biegunka, zapalenie żołądka i jelit (żołądka i jelit/okrężnicy)
        - Swędzenie, nocne poty
        - Ból stawów
        - Nieregularne wizyty w toalecie w celu oddania moczu (również w nocy), trudności
          w oddawaniu moczu, bolesne oddawanie moczu, zmniejszenie ilości oddawanego
          moczu
        - Nadwrażliwość piersi, obrzęk piersi, zanik jąder, ból jąder, bezpłodność, zaburzenia
          wzwodu, zmniejszenie wielkości prącia
        - Dreszcze (epizody wzmożonego drżenia z wysoką gorączką), osłabienie
        - Wydłużenie czasu krwawienia, zmiany w wartościach parametrów krwi, zmniejszenie
          liczby krwinek czerwonych/mała liczba krwinek czerwonych

        Działania niepożądane występujące niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100
        osób)
        - Zakażenia dróg moczowych, miejscowe zakażenia skóry
        - Nasilenie objawów cukrzycy
        - Niezwykłe sny, depresja, zmniejszenie popędu płciowego
        - Zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia czucia skórnego, bezsenność, zaburzenia
          smaku, zaburzenia czucia zapachu
        - Nadciśnienie (podwyższone ciśnienie krwi), niedociśnienie (obniżone ciśnienie krwi)
        - Skrócenie oddechu
        - Zaparcia, suchość w ustach, niestrawność (zaburzone trawienie z uczuciem pełności
          żołądka, ból żołądka, odbijanie się, nudności, wymioty, uczucie pieczenia w żołądku),
          wymioty
        - Zwiększenie wilgotności skóry, nadmierne pocenie się
        - Ból pleców, skurcz mięśni
        - Hematuria (obecność krwi w moczu)
        - Skurcz pęcherza, częstsze niż zwykle wizyty w toalecie w celu oddania moczu,
          niemożność oddawania moczu
        - Powiększenie piersi u mężczyzn, impotencja
        - Letarg (senność), ból, gorączka
        - Zwiększenie masy ciała
        - Utrata równowagi, uczucie pustki w głowie
        - Zanik mięśni/utrata tkanki mięśniowej po długotrwałym stosowaniu

        Działania niepożądane występujące rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
        - Ruchy mimowolne
        - Nagła utrata świadomości, omdlenie
        - Wzdęcie z oddawaniem wiatrów, odbijanie się
        - Wypadanie włosów, wykwity skórne (krosty na skórze)
        - Ból piersi
        - Owrzodzenie w miejscu wstrzyknięcia

        Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000
        osób)
        - Martwica w miejscu podania

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
        - Zmiany w elektrokardiogramie (wydłużenie odstępu QT)
        - Zapalenie płuc, choroba płuc
        - Idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe
          wokół mózgu, charakteryzujące się bólem głowy, podwójnym widzeniem i innymi
          objawami dotyczącymi widzenia oraz dzwonieniem lub brzęczeniem w jednym uchu lub
          obu uszach)
        - Czerwonawe, niewyniesione, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z
          pęcherzami pośrodku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa,
          narządów płciowych i oczu. Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i
          objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica rozpływna
          naskórka)
        - Zaczerwienienie skóry i swędząca wysypka (toksyczne wykwity skórne)
        - Reakcja skórna powodująca wystąpienie czerwonych punktów lub plam na skórze, które
          mogą wyglądać jak tarcza strzelnicza z ciemnoczerwonym środkiem otoczonym
          jaśniejszymi czerwonymi pierścieniami (rumień wielopostaciowy)

        Pozostałe działania niepożądane
        Inne działania niepożądane opisane w literaturze jako związane z leczeniem leuproreliną - substancją
        czynną zawartą w leku Eligard to: obrzęk obwodowy (gromadzenie się płynu w tkankach,
        objawiające się jako opuchnięcie dłoni i stóp), zatorowość płucna (objawiająca się brakiem tchu,
        trudnością w oddychaniu i bólem w klatce piersiowej), kołatanie serca (odczuwalne bicie serca),
        zmniejszenie siły mięśni, dreszcze, wysypka, zaburzenia pamięci i zaburzenia widzenia. W
        przypadku długotrwałego leczenia lekiem Eligard można oczekiwać zwiększonej częstości
        występowania objawów zmniejszenia gęstości kości (osteoporozy). W związku z osteoporozą
        zwiększa się ryzyko złamań.

        Po stosowaniu produktów należących do tej samej grupy co Eligard rzadko zgłaszano ciężkie
        reakcje alergiczne, powodujące trudności w oddychaniu lub zawroty głowy.

        Po stosowaniu produktów należących do tej samej grupy co Eligard zgłaszano wystąpienie
        drgawek.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
        niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
        Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
        Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
        Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Eligard

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: EXP.
        Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Instrukcje dotyczące przechowywania

        Przechowywać w lodówce (2°C do 8°C).
        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

        Przed wstrzyknięciem produkt leczniczy musi mieć temperaturę pokojową. Należy go wyjąć
        z lodówki około 30 minut przed przygotowaniem. Po wyjęciu produktu leczniczego z lodówki,
        można go przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze pokojowej (poniżej 25°C)
        do 4 tygodni.

        Po pierwszym otwarciu plastikowej tacki zamkniętej folią, należy natychmiast sporządzić roztwór
        i jak najszybciej podać go pacjentowi. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użycia.

        Instrukcje dotyczące postępowania z nieużytym lub przeterminowanym lekiem Eligard

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Eligard
        Substancją czynną leku Eligard jest octan leuproreliny.
        Jedna z ampułko-strzykawek (Strzykawka B) zawiera 22,5 mg octanu leuproreliny.

        Pozostałe składniki leku to kwas poli (DL-mleczano-ko-glikolowy) (75:25) oraz N-metylopirolidon
        zawarte w ampułko-strzykawce z rozpuszczalnikiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
        (Strzykawka A).

        Jak wygląda lek Eligard i co zawiera opakowanie


        Eligard to proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.
        Eligard 22,5 mg jest dostępny w następujących opakowaniach:

        - Zestaw składający się z formowanej termicznie tacki zamkniętej folią oraz jałowej igły
          o średnicy 20G, w tekturowym pudełku.

        Tacka zawiera torebkę ze środkiem pochłaniającym wilgoć oraz system połączonych strzykawek
        składający się z:
        - ampułko-strzykawki A zawierającej rozpuszczalnik
        - ampułko-strzykawki B zawierającej proszek
        - łącznika z przyciskiem zatrzaskowym do strzykawek A i B.

        - Opakowanie zbiorcze zawierające 2 zestawy, z których każdy zawiera jeden system
          połączonych strzykawek.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Recordati Industria Chimica e Farmaceutica S.p.A.
        Via Matteo Civitali 1
        20148 Mediolan
        Włochy

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
        przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
        Recordati Polska sp. z o.o.
        Al. Armii Ludowej 26
        00-609 Warszawa
        tel: + 48 22 206 84 50

        Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego pod następującymi nazwami:

        Austria: Eligard Depot 22,5 mg
        Belgia: Depo-Eligard 22,5 mg
        Cypr: Eligard
        Czechy: Eligard
        Dania: Eligard
        Estonia: Eligard
        Finlandia: Eligard
        Francja: Eligard 22,5 mg
        Niemcy: Eligard 22,5 mg
        Węgry: Eligard 22,5 mg
        Islandia: Eligard
        Irlandia: Eligard 22,5 mg
        Włochy: Eligard
        Łotwa: Eligard 22,5 mg
        Litwa: Eligard 22,5 mg
        Luxemburg: Depo-Eligard 22,5 mg
        Holandia: Eligard 22,5 mg
        Norwegia: Eligard
        Polska: Eligard 22,5 mg
        Portugalia: Eligard 22,5 mg
        Słowacja: Eligard 22,5 mg
        Słowenia: Eligard 22,5 mg
        Hiszpania: Eligard Trimestral 22,5 mg
        Szwecja: Eligard

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        10/2024

        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

        Przed otwarciem należy doprowadzić produkt leczniczy do temperatury pokojowej wyjmując
        go z lodówki około 30 minut przed użyciem.

        W pierwszej kolejności należy przygotować pacjenta do podania produktu, a następnie
        przygotować roztwór według poniższej instrukcji. Jeżeli roztworu nie przygotuje się z
        zastosowaniem odpowiedniej techniki, nie należy go podawać pacjentowi, gdyż w wyniku
        nieprawidłowej rekonstytucji produktu leczniczego może wystąpić brak skuteczności
        klinicznej.


        Krok 1
        Na czystym podłożu, otworzyć tackę poprzez zdarcie folii zaczynając od rogów w celu wyjęcia
        zawartości. Usunąć torebkę ze środkiem pochłaniającym wilgoć. Wyjąć system połączonych
        strzykawek (Ryc. 1.1) z tacki. Otworzyć opakowanie zawierające igłę z osłoną zabezpieczającą
        (Ryc. 1.2), odrywając papierową część opakowania.
        Uwaga: Strzykawka A i Strzykawka B nie powinny być jeszcze ustawione w jednej linii.

        Ryc. 1.1
        Zawartość tacki: system połączonych strzykawek

        Ryc. 1.2
        Pod tacką: Igła z osłoną zabezpieczającą i nasadka

        Krok 2
        Palcem i kciukiem chwycić przycisk zatrzaskowy na łączniku i naciskać (Ryc. 2), do momentu
        usłyszenia zatrzaśnięcia. Dwie strzykawki zostaną ustawione w jednej linii. Uruchomienie łącznika
        nie wymaga żadnego specjalnego położenia systemu połączonych strzykawek. Nie należy wyginać
        systemu połączonych strzykawek (należy zwrócić uwagę, że może to spowodować wyciek, ponieważ
        strzykawki mogą zostać częściowo odkręcone).

        Ryc. 2
        Łącznik z przyciskiem zatrzaskowym
        Strzykawka A Strzykawka B
        Igła z osłoną zabezpieczającą i nasadka
        Łącznik z przyciskiem zatrzaskowym
        Strzykawka A
        Strzykawka B

        Krok 3
        Trzymając strzykawki w pozycji poziomej, przemieścić płynną zawartość Strzykawki A do octanu
        leuproreliny w postaci proszku znajdującego się w Strzykawce B. Dokładnie wymieszać produkt przez
        60 cykli, delikatnie przemieszczając zawartość obu strzykawek pomiędzy obiema strzykawkami
        (jeden cykl oznacza jedno naciśnięcie tłoka Strzykawki A i jedno naciśnięcie tłoka Strzykawki B)
        ustawionymi w pozycji poziomej, do uzyskania jednorodnego, lepkiego roztworu (Ryc. 3). Nie należy
        wyginać systemu połączonych strzykawek (należy zwrócić uwagę, że może to spowodować wyciek,
        ponieważ strzykawki mogą zostać częściowo odkręcone).

        Ryc. 3
        Nacisnąć tłok Strzykawki A
        Nacisnąć tłok Strzykawki B
        Nacisnąć tłok Strzykawki B
        Nacisnąć tłok Strzykawki A
        Powtórzyć 60x
        1 CYKL

        Po dokładnym wymieszaniu lepki roztwór ma kolor bezbarwny do białego lub do jasnożółtego
        (odcienie białego do jasnożółtego).

        Ważne: Po wymieszaniu należy natychmiast przejść do następnego kroku, ponieważ w miarę

        upływu czasu zwiększa się lepkość produktu. Nie należy zamrażać wymieszanego produktu.

        Uwaga:
        Produkt należy mieszać zgodnie z instrukcją; wstrząsanie NIE zapewni właściwego
        wymieszania produktu.

        Krok 4
        Po wymieszaniu, trzymać strzykawki w pozycji pionowej tak, aby Strzykawka B była na dole.
        Strzykawki powinny pozostać prawidłowo połączone. Przemieścić cały wymieszany produkt do
        Strzykawki B (krótka, szeroka strzykawka) naciskając tłok Strzykawki A i nieznacznie pociągając
        tłok strzykawki B (Ryc. 4).

        Ryc. 4
        Strzykawka A
        Strzykawka B

        Krok 5
        Upewniając się, że tłok Strzykawki A jest całkowicie wciśnięty, trzymając za łącznik należy
        wykręcić go ze Strzykawki B. Strzykawka A pozostanie połączona z łącznikiem (Ryc. 5). Upewnić
        się, że produkt nie wycieka, gdyż w przeciwnym razie igła, po nałożeniu, nie zabezpieczy
        prawidłowo strzykawki.

        Uwaga: W mieszaninie mogą pozostać jeden duży lub kilka małych pęcherzyków powietrza – jest
        to zjawisko normalne.
        Nie należy usuwać pęcherzyków powietrza ze Strzykawki B na tym etapie, ponieważ może

        to spowodować stratę produktu!

        Ryc. 5
        Strzykawka A
        Strzykawka B

        Krok 6
        - Trzymać Strzykawkę B pionowo i przytrzymać biały tłok, aby zapobiec stracie produktu.
        - Nałożyć igłę z osłoną zabezpieczającą na Strzykawkę B, trzymając strzykawkę, i delikatnie
          przekręcić igłę o około trzy czwarte obrotu w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek
          zegara, aż do umocowania igły (Ryc. 6).

        Nie należy dokręcać zbyt mocno, gdyż może to spowodować pęknięcie nasadki igły i w
        konsekwencji wyciek produktu podczas wstrzykiwania. W przypadku dokręcania igły ze zbyt dużą
        siłą, uszkodzeniu może ulec również osłona zabezpieczająca.

        Jeśli nasadka igły będzie pękniętą lub będzie wyglądała na uszkodzoną, bądź zaobserwuje się
        wyciek, nie należy podawać produktu leczniczego. Uszkodzonej igły nie należy zastępować
        inną/wymieniać na inną a produktu nie należy wstrzykiwać. Wszystkie elementy niezużytego
        produktu należy usunąć w bezpieczny sposób.

        W przypadku uszkodzenia nasadki igły należy podać nowy produkt leczniczy.

        Ryc. 6
        Strzykawka B

        Krok 7
        Odgiąć osłonę zabezpieczającą od igły i zdjąć osłonkę zakrywającą końcówkę igły bezpośrednio
        przed podaniem produktu leczniczego (Ryc. 7).

        Ważne: Przed podaniem produktu nie należy manipulować przy mechanizmie osłony
        zabezpieczającej igłę. Jeśli nasadka igły będzie wyglądała na uszkodzoną lub zaobserwowany
        zostanie wyciek, NIE należy używać produktu. Uszkodzonej igły NIE należy wymieniać na
        inną, a produktu NIE należy wstrzykiwać. W przypadku uszkodzenia nasadki igły należy użyć
        nowego zestawu produktu leczniczego Eligard.

        Ryc. 7
        Strzykawka B

        Krok 8
        Przed podaniem produktu leczniczego należy usunąć wszystkie duże pęcherzyki powietrza ze
        Strzykawki B. Podać lek podskórnie tak, aby osłona zabezpieczająca pozostała odgięta od igły.

        Procedura podania:
        - Wybrać miejsce wstrzyknięcia, które nie było ostatnio
          używane, na brzuchu, w górnym obszarze pośladków lub innej
          lokalizacji z dostateczną ilością tkanki podskórnej i bez
          przebarwień, guzków, zmian lub włosów.
        - Oczyścić obszar w miejscu wstrzyknięcia przy użyciu gazika nasączonego alkoholem (nie dołączony).
        - Kciukiem i palcem wskazującym chwycić i ścisnąć obszar skóry wokół miejsca wstrzyknięcia.
        - Ręką dominującą szybko wkłuć igłę pod kątem 90° w stosunku
          do powierzchni skóry. Głębokość penetracji będzie zależeć od
          ilości i zagęszczenia tkanki podskórnej oraz długości igły. Po
          wkłuciu igły puścić skórę.
        - Wstrzyknąć produkt powoli i równomiernie naciskając tłok do
          momentu opróżnienia strzykawki. Przed usunięciem igły należy
          upewnić się, że wstrzyknięto całą ilość produktu ze Strzykawki
          B.
        - Utrzymując nacisk na tłok, szybko wycofać igłę pod takim
          samym kątem 90°, jakiego użyto do wkłucia.

        Ryc. 8

        Krok 9
        Po wstrzyknięciu produktu leczniczego należy zamknąć osłonę zabezpieczającą igłę, stosując jedną
        z metod wymienionych poniżej.

        1. Zamykanie na płaskiej powierzchni

        Przycisnąć osłonę zabezpieczającą, skierowaną dźwignią w dół, do płaskiej powierzchni (Ryc. 9a)
        w celu zakrycia igły i zamknięcia osłony zabezpieczającej.
        Osłona jest zamknięta jeżeli usłyszy się i wyczuje kliknięcie. W pozycji zamkniętej końcówka igły
        będzie całkowicie zakryta.

        2. Zamykanie kciukiem
        Umieścić kciuk osłonie zabezpieczającej (Ryc. 9b), zakryć końcówkę igły i zamknąć osłonę
        zabezpieczającą.
        Osłona jest zamknięta jeżeli usłyszy się i wyczuje kliknięcie. W pozycji zamkniętej końcówka
        igły będzie całkowicie zakryta.

        Ryc. 9a
        Zamykanie na płaskiej powierzchni “Kliknięcie”

        Ryc. 9b
        Zamykanie kciukiem “Kliknięcie”

        Po zamknięciu osłony zabezpieczającej natychmiast wyrzucić igłę i strzykawkę do pojemnika
        przeznaczonego na ostre przedmioty.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026