logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Elicea 5 mg tabl. powl. 28 szt.

        Elicea, 5 mg, tabl. powl., 28 szt.

        Elicea
        5 mg, tabl. powl., 28 szt.
        • 10 mg, 28 szt., tabl. powl.
        • 20 mg, 28 szt., tabl. powl.
        • 10 mg, 90 szt., tabl. powl.
        Producent

        Krka

        Opakowanie

        28 szt.

        Postać

        tabl. powl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Doustnie. Dorośli. Epizody dużej depresji: zazwyczaj 10 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Działanie przeciwdepresyjne występuje zazwyczaj po 2-4 tyg. stosowania leku. Po ustąpieniu objawów, leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 mies., aby uzyskać utrwalenie odpowiedzi na leczenie. Zaburzenie lękowe z napadami lęku (lęk paniczny) z agorafobią lub bez agorafobii: w pierwszym tygodniu leczenia zaleca się dawkę początkową 5 mg raz na dobę, a następnie zwiększenie dawki do 10 mg na dobę. Dawkę można następnie zwiększać maksymalnie do 20 mg na dobę, w zależności od reakcji pacjenta. Maksymalną skuteczność osiąga się po ok. 3 mies. stosowania preparatu; leczenie trwa kilka miesięcy. Fobia społeczna: zazwyczaj 10 mg raz na dobę. Objawy ustępują zazwyczaj po 2-4 tyg. leczenia. Następnie dawkę można zmniejszyć do 5 mg na dobę lub zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę, w zależności od reakcji pacjenta. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 12 tyg., aby uzyskać utrwalenie odpowiedzi na leczenie. Długookresowa terapia pacjentów odpowiadających na leczenie była analizowana przez 6 mies., można ją rozważyć indywidualnie w celu zapobiegania nawrotom choroby; efekty prowadzonej terapii powinny być regularnie oceniane. Farmakoterapia stanowi element kompleksowego postępowania terapeutycznego. Zaburzenie lękowe uogólnione: dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Długookresowa terapia osób odpowiadających na leczenie była analizowana przez co najmniej 6 mies. u pacjentów otrzymujących 20 mg escytalopramu na dobę. Korzyści terapeutyczne i stosowana dawka powinny być regularnie oceniane. Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (ZOK). Dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. ZOK to choroba przewlekła i pacjenci powinni być leczeni przez odpowiedni okres tak, aby istniała pewność, że objawy ich choroby ustąpiły. Korzyści terapeutyczne i stosowana dawka powinny być regularnie oceniane. Odstawianie leku. Należy unikać nagłego odstawienia leku. Podczas kończenia leczenia dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres co najmniej 1-2 tyg., aby uniknąć wystąpienia objawów z odstawienia. W przypadku wystąpienia objawów nietolerowanych przez pacjenta, będących następstwem zmniejszania dawki lub odstawienia leku, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki w bardziej stopniowy sposób. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) dawka początkowa to 5 mg raz na dobę. W zależności od reakcji pacjenta na leczenie dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę. Nie badano skuteczności escytalopramu w fobii społecznej u osób w podeszłym wieku. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CCr poniżej 30 ml/min). U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby w pierwszych 2 tyg. leczenia zaleca się stosowanie początkowej dawki 5 mg na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas dostosowywania dawkowania. U pacjentów wolno metabolizujących leki z udziałem izoenzymu CYP2C19 zaleca się dawkę początkową 5 mg na dobę w pierwszych 2 tyg. leczenia. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę. Sposób podania. Tabl. powl. można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Tabl. ulegających rozpadowi w jamie ustnej nie należy przyjmować z posiłkiem. Tabletkę ulegającą rozpadowi w jamie ustnej należy umieścić w jamie ustnej, na języku, gdzie szybko się rozpadnie i może być z łatwością połknięta bez popijania wodą. Tabletka ta jest krucha i należy obchodzić się z nią ostrożnie; nie ma linii podziału i nie można jej podzielić na równe dawki. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są preferowaną postacią farmaceutyczną dla pacjentów, którzy mają problem z połykaniem tradycyjnych tabletek lub w sytuacjach, gdy brak płynu do popicia tabletki. Escytalopram w postaci tabletek ulęgających rozpadowi w jamie ustnej jest biorównoważny w stosunku do escytalopramu w postaci tabletek powlekanych, wykazując zbliżoną szybkość i stopień wchłaniania (postaci te mogą być stosowane zamiennie).

        Zastosowanie

        Leczenie epizodów dużej depresji. Leczenie zaburzenia lękowego z napadami lęku (lęk paniczny) z agorafobią lub bez agorafobii. Leczenie fobii społecznej. Leczenie zaburzenia lękowego uogólnionego. Leczenie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Elicea i w jakim celu się go stosuje

        Lek Elicea zawiera substancję czynną escytalopram. Escytalopram należy do grupy leków
        przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny
        (ang. Serotonin Reuptake Inhibitors, SSRI).

        Lek Elicea jest stosowany w leczeniu depresji (epizodów dużej depresji) oraz zaburzeń lękowych
        [takich jak zaburzenie lękowe z napadami lęku (lęk paniczny) z agorafobią lub bez agorafobii, fobia
        społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne].

        Może upłynąć kilka tygodni zanim pacjent odczuje poprawę. Dlatego należy kontynuować stosowanie
        leku Elicea, nawet jeśli początkowo nie ma poprawy samopoczucia.

        Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli pacjent stosując ten lek nie czuje poprawy lub czuje się gorzej.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Elicea

        Kiedy nie stosować leku Elicea
        - jeśli pacjent ma uczulenie na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego
          leku (wymienionych w punkcie 6);
        - jeśli pacjent przyjmuje inne leki, które należą do grupy inhibitorów MAO, w tym selegilinę
          (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona), moklobemid (stosowany w leczeniu depresji) oraz
          linezolid (antybiotyk);
        - u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami rytmu serca lub jeśli u pacjenta wystąpił epizod
          zaburzeń rytmu serca (w EKG; badanie oceniające pracę serca);
        - jeśli pacjent przyjmuje leki z powodu zaburzeń rytmu serca lub mogące wpływać na rytm serca
          (patrz punkt 2 ,,Elicea a inne leki”).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Elicea należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Należy poinformować lekarza o wszystkich innych chorobach i zaburzeniach, ponieważ może być
        konieczne ich uwzględnienie. W szczególności, należy poinformować lekarza:
        - jeśli pacjent ma padaczkę. W przypadku wystąpienia po raz pierwszy napadów drgawkowych
          lub zwiększenia ich częstości, należy przerwać terapię lekiem Elicea (patrz także punkt 4
          „Możliwe działania niepożądane”);
        - jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Konieczne może być dostosowanie
          dawki przez lekarza;
        - jeśli pacjent ma cukrzycę. Stosowanie leku Elicea może wpłynąć na kontrolę stężenia glukozy
          we krwi. Konieczne może być dostosowanie dawki insuliny i (lub) doustnych leków
          zmniejszających stężenie glukozy we krwi;
        - jeśli pacjent ma zmniejszone stężenie sodu we krwi;
        - jeśli pacjent ma zwiększoną skłonność do krwawień i łatwego siniaczenia lub jeśli pacjentka
          jest w ciąży (patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”);
        - jeśli pacjent jest leczony elektrowstrząsami;
        - jeśli pacjent ma chorobę niedokrwienną serca;
        - jeśli pacjent ma lub miał chorobę serca lub ostatnio przebył zawał mięśnia sercowego;
        - jeśli pacjent ma niską spoczynkową akcję serca i (lub) wie, że może mieć niedobór soli w
          wyniku długotrwałej, ciężkiej biegunki, wymiotów lub stosowania leków moczopędnych
          (diuretyków);
        - jeśli u pacjenta występuje szybka lub nieregularna akcja serca, omdlenia, zapaść lub zawroty
          głowy podczas wstawania, co może wskazywać na zaburzenia akcji serca;
        - jeśli u pacjenta występują obecnie lub występowały w przeszłości choroby oczu, takie jak
          niektóre rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie w oku).

        Uwaga

        U niektórych pacjentów z zaburzeniami maniakalno-depresyjnymi może wystąpić faza maniakalna.
        Charakteryzuje się niezwykłymi i szybko zmieniającymi pomysłami, nieuzasadnionym uczuciem
        szczęścia oraz nadmierną aktywnością ruchową. Jeśli wystąpią takie objawy, należy skontaktować się
        z lekarzem.

        W pierwszych tygodniach leczenia mogą wystąpić objawy, takie jak niepokój lub trudności w
        siedzeniu bez ruchu lub staniu w miejscu. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi
        którykolwiek z tych objawów.

        Leki takie, jak Elicea (tak zwane SSRI lub SNRI) mogą spowodować wystąpienie objawów zaburzeń
        czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się po
        przerwaniu leczenia.

        Myśli samobójcze oraz nasilenie objawów depresji lub zaburzeń lękowych
        Jeśli u pacjenta występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą im towarzyszyć myśli o
        samookaleczeniu lub samobójstwie. Takie objawy, czy zachowanie, mogą nasilać się na początku
        stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po
        upływie około 2 tygodni, czasem później.
        Powyższe objawy są bardziej prawdopodobne:
        - u pacjentów, u których już wcześniej występowały myśli o samobójstwie lub samookaleczeniu,
        - u młodych dorosłych pacjentów. Dane z badań klinicznych wykazują zwiększone ryzyko
          zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, które
          leczono lekami przeciwdepresyjnymi.

        Jeśli u pacjenta wystąpiły myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie należy bezzwłocznie
        poinformować o tym swojego lekarza lub skontaktować się z najbliższym ośrodkiem opieki
        zdrowotnej.

        Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach
        lękowych oraz poproszenie o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić o informowanie go, gdy
        osoby te zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

        Dzieci i młodzież
        Leku Elicea nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W przypadku
        przyjmowania leków z tej grupy, pacjenci w wieku poniżej 18 lat narażeni są na zwiększone ryzyko
        działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (szczególnie
        agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo tego, lekarz może przepisać lek Elicea
        pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, gdy stwierdzi, że jest to konieczne. Jeżeli lekarz przepisał lek
        Elicea pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, co powoduje jakiekolwiek wątpliwości, należy ponownie
        skontaktować się z tym lekarzem. W razie wystąpienia lub nasilenia wyżej wymienionych objawów u
        pacjentów w wieku poniżej 18 lat, przyjmujących lek Elicea, należy poinformować o tym lekarza.
        Ponadto, jak do tej pory brak danych dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku
        Elicea w tej grupie wiekowej dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju
        zachowania.

        Elicea a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
        - nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO, zawierające jako substancje
          czynne fenelzynę, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid i tranylcyprominę. Jeśli pacjent
          przyjmował którykolwiek z wyżej wymienionych leków, powinien odczekać 14 dni po jego
          odstawieniu zanim rozpocznie leczenie lekiem Elicea. Po zakończeniu stosowania leku Elicea
          musi upłynąć 7 dni zanim zastosuje się którykolwiek z tych leków;
        - odwracalne selektywne inhibitory MAO-A, zawierające moklobemid (stosowane w leczeniu
          depresji);
        - nieodwracalne inhibitory MAO-B, w tym selegilina (stosowane w leczeniu choroby
          Parkinsona). Zwiększają one ryzyko działań niepożądanych;
        - antybiotyk - linezolid;
        - lit (stosowany w leczeniu zaburzeń maniakalno-depresyjnych) oraz tryptofan;
        - imipramina i dezypramina (stosowane w leczeniu depresji);
        - sumatryptan i leki podobne (stosowane w leczeniu migreny) oraz tramadol i podobne leki
          (opioidy, stosowane w silnych bólach). Mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych;
        - cymetydyna, lanzoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka),
          flukonazol (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych), fluwoksamina (lek
          przeciwdepresyjny) i tyklopidyna (stosowana w celu zmniejszenia ryzyka udaru). Leki te mogą
          spowodować zwiększenie stężenia escytalopramu we krwi;
        - ziele dziurawca (Hypericum perforatum) - lek ziołowy stosowany w leczeniu depresji;
        - kwas acetylosalicylowy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki stosowane w leczeniu bólu
          lub w celu „rozrzedzania” krwi, zwane lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi). Może to
          zwiększać skłonność do krwawień;
        - warfaryna, dipirydamol i fenprokumon (stosowane w celu „rozrzedzenia” krwi, zwane lekami
          przeciwzakrzepowymi). Lekarz może zlecić badanie czasu krzepnięcia krwi, na początku i po
          przerwaniu leczenia lekiem Elicea, w celu ustalenia czy dawka leku przeciwzakrzepowego jest
          wciąż odpowiednia;
        - meflochina (stosowana w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) oraz
          tramadol (stosowany w leczeniu silnych bólów) z powodu ryzyka obniżenia progu
          drgawkowego;
        - neuroleptyki (stosowane w leczeniu schizofrenii i psychozy) i leki przeciwdepresyjne
          (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i SSRIs) z powodu ryzyka obniżenia progu
          drgawkowego;
        - flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w chorobach układu krążenia), klomipramina i
          nortryptylina (leki przeciwdepresyjne) oraz rysperydon, tiorydazyna i haloperydol (leki
          przeciwpsychotyczne). Może okazać się konieczne dostosowanie dawkowania leku Elicea;
        - leki obniżające stężenie potasu lub magnezu we krwi zwiększają ryzyko wystąpienia groźnych
          dla życia zaburzeń rytmu serca.

        NIE STOSOWAĆ leku Elicea
        , jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu
        serca lub mogące wpływać na rytm serca, takie jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki
        przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki
        przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna,
        erytromycyna i.v., leki przeciwmalaryczne, głównie halofantryna), niektóre leki przeciwhistaminowe
        (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna). W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości należy zwrócić
        się do lekarza.

        Elicea z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Lek Elicea może być stosowany podczas posiłków lub niezależnie od posiłków (patrz punkt 3 „Jak
        stosować lek Elicea”).

        Tak jak w przypadku innych leków, leku Elicea nie należy przyjmować jednocześnie z alkoholem,
        chociaż interakcje (oddziaływania) leku Elicea z alkoholem nie są spodziewane.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Pacjentka nie
        powinna stosować leku Elicea w ciąży lub w okresie karmienia piersią, dopóki nie omówi z lekarzem
        zagrożeń i korzyści związanych z leczeniem.

        Jeśli pacjentka stosuje lek Elicea w 3 ostatnich miesiącach ciąży, powinna mieć świadomość, że u
        noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sina barwa skóry, drgawki,
        wahania ciepłoty ciała, trudności w karmieniu, wymioty, małe stężenie glukozy we krwi, sztywność
        lub wiotkość mięśni, wzmożone odruchy, drżenie, drżączka, drażliwość, letarg, płaczliwość, senność i
        trudności w zasypianiu. Jeśli u noworodka wystąpi jakikolwiek z wyżej wymienionych objawów,
        należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

        Pacjentka powinna mieć pewność, że położna i (lub) lekarz wiedzą, że przyjmuje ona lek Elicea. Leki
        takie jak Elicea, przyjmowane w czasie ciąży, szczególnie w 3 ostatnich miesiącach ciąży, mogą
        zwiększać ryzyko ciężkiego zaburzenia u dziecka, tzw. przetrwałego nadciśnienia płucnego u
        noworodków (PPHN), objawiającego się zwiększeniem częstości oddychania i sinieniem skóry.
        Objawy występują przeważnie w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu dziecka. Jeżeli wystąpią
        powyższe objawy należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub położną.

        Przyjmowanie leku Elicea pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z pochwy,
        występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki zaburzenia
        krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Elicea, powinna poinformować o tym lekarza lub
        położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.

        W przypadku stosowania leku Elicea podczas ciąży, nigdy nie należy nagle odstawiać tego leku.
        Przypuszcza się, że escytalopram przenika do mleka kobiecego.

        Podczas badań na zwierzętach wykazano, że cytalopram, lek podobny do escytalopramu, obniża
        jakość nasienia u zwierząt. Teoretycznie działanie to może wpływać na płodność choć dotychczas nie
        zaobserwowano oddziaływania na płodność u ludzi.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, dopóki nie stwierdzi jak lek Elicea
        na niego wpływa.

        Elicea zawiera laktozę
        Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
        skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku Elicea.

        3. Jak stosować lek Elicea

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Dorośli
        Depresja
        Zwykle zalecaną dawką leku Elicea jest 10 mg w pojedynczej dawce raz na dobę. Lekarz może
        zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę.

        Zaburzenie lękowe z napadami lęku (lęk paniczny)
        Dawka początkowa wynosi 5 mg w pojedynczej dawce raz na dobę w pierwszym tygodniu leczenia,
        następnie dawka może zostać zwiększona do 10 mg na dobę. Lekarz może następnie zwiększyć
        dawkę, maksymalnie do 20 mg na dobę.

        Fobia społeczna
        Zwykle zalecaną dawką leku Elicea jest 10 mg w pojedynczej dawce raz na dobę. Lekarz może
        zmniejszyć dawkę do 5 mg raz na dobę lub zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę, w zależności
        od reakcji pacjenta na lek.

        Zaburzenie lękowe uogólnione
        Zwykle zalecaną dawką leku Elicea jest 10 mg w pojedynczej dawce raz na dobę. Lekarz może
        zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę.

        Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
        Zwykle zalecaną dawką leku Elicea jest 10 mg w pojedynczej dawce raz na dobę. W zależności od
        reakcji pacjenta, lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg na dobę.

        Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku powyżej 65 lat)
        Zalecana dawka początkowa leku Elicea to 5 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do
        10 mg na dobę.

        Stosowanie u dzieci i młodzieży
        Leku Elicea zazwyczaj nie stosuje się u dzieci i młodzieży. W celu uzyskania dalszych informacji,
        patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

        Zaburzenia czynności nerek
        Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Lek należy
        stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

        Zaburzenia czynności wątroby
        Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby nie powinni przekraczać dawki 10 mg na dobę. Lek należy
        stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

        Pacjenci wolno metabolizujący leki przy udziale izoenzymu CYP2C19
        Pacjenci z tym znanym genotypem nie powinni przekraczać dawki 10 mg na dobę. Lek należy
        stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

        Sposób podawania
        Lek Elicea można przyjmować z posiłkami lub niezależnie od posiłków. Tabletkę należy połknąć
        popijając wodą. Tabletek nie należy rozgryzać, ponieważ są gorzkie w smaku.
        Tabletki o mocy 10 mg i 20 mg: tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Czas trwania leczenia
        Może upłynąć kilka tygodni zanim pacjent odczuje poprawę. Dlatego należy kontynuować stosowanie
        leku Elicea, nawet jeśli początkowo nie ma poprawy samopoczucia.

        Nie zmieniać dawkowania bez porozumienia z lekarzem.

        Lek Elicea należy stosować tak długo, jak to zaleci lekarz. Jeśli pacjent przerwie leczenie za wcześnie,
        objawy choroby mogą powrócić. Zaleca się kontynuację leczenia przez przynajmniej 6 miesięcy od
        uzyskania poprawy.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Elicea
        W przypadku zastosowania większej dawki leku Elicea niż zalecana, należy natychmiast
        skontaktować się z lekarzem lub najbliższym oddziałem pogotowia ratunkowego, nawet wówczas,
        gdy pacjent nie odczuwa żadnych objawów. Do objawów przedawkowania zalicza się: zawroty głowy,
        drżenie, pobudzenie, drgawki, śpiączka, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżone
        ciśnienie krwi oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Na wizytę u lekarza lub do szpitala
        należy zabrać opakowanie leku Elicea.

        Pominięcie dawki leku Elicea
        W przypadku pominięcia dawki leku nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia
        pominiętej dawki. Jeśli pacjent zapomniał przyjąć lek i przypomni sobie o tym przed zaśnięciem,
        powinien natychmiast przyjąć lek. Następnego dnia kolejną dawkę należy przyjąć o normalnej porze.
        jeśli pacjent przypomni sobie o pominięciu dawki w nocy lub następnego dnia, powinien zrezygnować
        z pominiętej dawki i przyjąć następną dawkę o normalnej porze.

        Przerwanie stosowania leku Elicea
        Nie należy przerywać stosowania leku bez porozumienia z lekarzem. Kiedy pacjent kończy leczenie,
        zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku Elicea przez kilka tygodni.

        Po przerwaniu przyjmowania leku Elicea, zwłaszcza nagle, mogą wystąpić objawy z odstawienia.
        Objawy te występują często po przerwaniu leczenia lekiem Elicea. Ryzyko jest większe, gdy lek
        stosowany był przez długi czas albo w dużych dawkach lub gdy dawkę zbyt szybko zmniejszono. W
        większości przypadków objawy z odstawienia są łagodne i ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni. U
        niektórych pacjentów mogą być jednak ciężkie lub utrzymywać się dłużej (2-3 miesiące lub dłużej).
        W przypadku wystąpienia ciężkich objawów z odstawienia, należy skontaktować się z lekarzem.
        Lekarz może zalecić powtórne rozpoczęcie przyjmowania leku, a następnie wolniejsze jego
        odstawianie.

        Objawy z odstawienia to: zawroty głowy (niepewny chód, zaburzenia równowagi), uczucie
        mrowienia, uczucie pieczenia oraz (rzadziej) wrażenie przypominające porażenie prądem
        elektrycznym, również w głowie, zaburzenia snu (wyraziste sny, koszmary senne i bezsenność),
        niepokój, ból głowy, nudności, nadmierne pocenie (w tym nocne), niepokój psychoruchowy,
        pobudzenie, drżenie, uczucie splątania lub dezorientacji, chwiejność emocjonalna lub drażliwość,
        biegunka (luźne stolce), zaburzenia widzenia, trzepotanie lub kołatanie serca (palpitacje).

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Zwykle działania niepożądane ustępują po kilku tygodniach leczenia.
        Należy mieć świadomość, że niektóre z tych działań niepożądanych mogą być również objawami
        choroby i ustąpią wraz z poprawą samopoczucia.

        W razie wystąpienia podczas leczenia jakiegokolwiek z tych działań niepożądanych należy
        skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się od razu do szpitala:

        Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
        - nietypowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego.

        Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
        - obrzęk skóry, języka, warg, krtani lub twarzy, pokrzywka lub trudności w oddychaniu lub
          połykaniu (ciężka reakcja alergiczna),
        - wysoka gorączka, pobudzenie, splątanie, drżenie i nagłe skurcze mięśni; mogą to być objawy
          rzadko występującego zaburzenia zwanego zespołem serotoninowym.

        Częstość nieznana (częstość nie może być oceniona na podstawie dostępnych danych):
        - trudności w oddawaniu moczu,
        - napady drgawkowe, patrz również punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”,
        - żółte zabarwienie skóry i białkówek oczu; będące objawami zaburzenia czynności wątroby i
          (lub) zapalenia wątroby,
        - szybka, nieregularna akcja serca, omdlenia, które mogą stanowić objaw zagrażających życiu
          zaburzeń o nazwie torsade de pointes,
        - myśli i zachowania samobójcze, patrz także punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”,
        - nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy).

        Poza opisanymi powyżej donoszono również o następujących działaniach niepożądanych:

        Bardzo często
        (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
        - nudności,
        - ból głowy.

        Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):
        - niedrożność nosa lub katar (zapalenie zatok),
        - zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia,
        - niepokój, pobudzenie, nietypowe sny, trudności w zasypianiu, senność, zawroty głowy,
          ziewanie, drżenie, pieczenie skóry,
        - biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej,
        - nadmierne pocenie,
        - bóle stawów i bóle mięśni,
        - zaburzenia seksualne (opóźnienie wytrysku, zaburzenia wzwodu, zmniejszony popęd płciowy
          oraz trudności w osiągnięciu orgazmu u kobiet),
        - uczucie zmęczenia, gorączka,
        - zwiększenie masy ciała.

        Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
        - pokrzywka, wysypka, swędzenie (świąd),
        - zgrzytanie zębami, pobudzenie, nerwowość, napady lęku, stany splątania (dezorientacja),
        - zaburzenia snu, zaburzenia smaku, omdlenia (utrata przytomności),
        - rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, szumy uszne,
        - wypadanie włosów,
        - obfite krwawienia miesiączkowe,
        - nieregularne miesiączki,
        - zmniejszenie masy ciała,
        - szybkie bicie serca,
        - obrzęk kończyn górnych lub dolnych,
        - krwawienie z nosa.

        Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
        - agresja, depersonalizacja, omamy,
        - wolne bicie serca.

        Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - zmniejszenie stężenia sodu we krwi (objawy obejmują: nudności, złe samopoczucie z
          osłabieniem mięśni oraz uczucie splątania),
        - zawroty głowy przy wstawaniu spowodowane obniżeniem ciśnienia krwi (niedociśnienie
          ortostatyczne),
        - nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności enzymów
          wątrobowych we krwi),
        - zaburzenia ruchowe (mimowolne ruchy mięśni),
        - bolesny wzwód prącia (priapizm),
        - objawy nietypowych krwawień np. w skórze i błonach śluzowych (wybroczyny) i mała liczba
          płytek krwi (małopłytkowość),
        - zwiększone wydzielanie hormonu antydiuretycznego (ADH), powodujące zatrzymanie wody w
          organizmie, rozcieńczenie krwi, zmniejszenie ilości sodu (niewłaściwe wydzielanie hormonu
          ADH),
        - podwyższone stężenie hormonu prolaktyny we krwi,
        - mlekotok u mężczyzn oraz u kobiet, które nie karmią piersią,
        - mania,
        - u pacjentów przyjmujących leki z tej grupy obserwowano zwiększone ryzyko złamań kości,
        - zaburzenia rytmu serca (tzw. wydłużenie odstępu QT, obserwowane w EKG; czynność
          elektryczna serca),
        - ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy), aby uzyskać
          dodatkowe informacje, patrz punkt 2 „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”.

        Dodatkowo, znane są liczne działania niepożądane leków o podobnym mechanizmie
        działania do
        escytalopramu (substancja czynna leku Elicea). Są to:
        - niepokój ruchowy (akatyzja),
        - utrata apetytu.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
        Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
        Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Elicea

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

        Leków nie należy usuwać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Elicea
        - Substancją czynną leku jest escytalopram. Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg, 10 mg lub
          20 mg escytalopramu (w postaci 6,39 mg, 12,78 mg lub 25,56 mg escytalopramu szczawianu).
        - Pozostałe składniki leku to laktoza jednowodna, krospowidon, powidon K 30, celuloza
          mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana oraz magnezu stearynian w rdzeniu tabletki
          oraz hypromeloza 6 cP, tytanu dwutlenek (E 171), laktoza jednowodna, makrogol 3000 oraz
          triacetyna w otoczce.
          Patrz punkt 2 „Elicea zawiera laktozę”.

        Jak wygląda lek Elicea i co zawiera opakowanie
        Tabletki 5 mg - białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o ściętych krawędziach.
        Tabletki 10 mg i 20 mg - białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z rowkiem po jednej
        stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Opakowania:
        Elicea, 5 mg, 20 mg, tabletki powlekane
        28 i 56 tabletek powlekanych w blistrach, w tekturowym pudełku
        Elicea, 10 mg, tabletki powlekane
        28, 56, 60 i 90 tabletek powlekanych w blistrach, w tekturowym pudełku

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:
        KRKA, d.d. Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

        Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego
        pod następującymi nazwami:
        Austria Escitalopram Krka
        Bułgaria, Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Polska,
        Słowenia, Słowacja, Węgry
        Elicea

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
        miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
        KRKA-POLSKA Sp. z o.o.
        ul. Równoległa 5
        02-235 Warszawa
        Tel. 22 57 37 500

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 15.12.2024

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026