logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Efferalgan Codeine 500 mg+30 mg tabl. musujące 16 szt.

        Efferalgan Codeine, 500 mg+30 mg, tabl. musujące, 16 szt.

        Efferalgan Codeine
        500 mg+30 mg, tabl. musujące, 16 szt.
        Producent

        UPSA

        Opakowanie

        16 szt.

        Postać

        tabl. musujące

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Doustnie. Kodeinę należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy okres. Czas trwania leczenia należy ograniczyć do 3 dni. Dorośli: jednorazowo 1 tabl. musująca. W razie konieczności dawkę można powtarzać lecz nie częściej niż co 6 h. W razie wystąpienia intensywnego bólu można przyjąć jednorazowo 2 tabl. musujące. Zwykle nie jest konieczne stosowanie dawki dobowej większej niż 6 tabl. musujących. Jednak w przypadku bardzo nasilonego bólu dawka dobowa może być zwiększona do maksymalnie 8 tabl. musujących. Maksymalna dawka dobowa paracetamolu, uwzględniając wszystkie leki zawierające paracetamol, wynosi 4 g; kodeiny - 240 mg. Młodzież o masie ciała od 33 kg do 50 kg (w wieku 12 lat i powyżej). Dawkę ustala się na podstawie masy ciała. Zalecana dawka paracetamolu wynosi 10-15 mg/kg mc. co 4-6 h, do maksymalnej dawki dobowej 60 mg/kg mc./dobę. Zalecana dawka kodeiny wynosi 0,5-1 mg/kg mc. co 6 h, do maksymalnej dawki dobowej kodeiny - 240 mg. Zwykle zalecana dawka leku to jednorazowo 1 tabl. musująca. W razie konieczności dawkę można powtarzać nie częściej niż co 6 h. Nie stosować więcej niż 4 tabl. musujące na dobę (2 g paracetamolu i 120 mg kodeiny). Młodzież o masie ciała powyżej 50 kg (w wieku 12 lat i powyżej): jednorazowo 1 tabl. musująca. W razie konieczności dawkę można powtarzać nie częściej niż co 6 h. W razie wystąpienia intensywnego bólu można przyjąć jednorazowo 2 tabl. musujące. Zwykle nie jest konieczne stosowanie dawki dobowej większej niż 6 tabl. musujących, jednak w przypadku bardzo nasilonego bólu dawka dobowa może być zwiększona do maksymalnie 8 tabl. musujących (4 g paracetamolu i 240 mg kodeiny). Dzieci w wieku poniżej 12 lat: kodeiny nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na ryzyko toksyczności opioidów związane ze zmiennym i nieprzewidywalnym metabolizmem kodeiny do morfiny. Systematyczne stosowanie leku pozwala zapobiec okresowym nasileniom bólu lub gorączki. Odstęp pomiędzy dawkami nie może być krótszy niż 6 h. Nie stosować dawek większych niż zalecane. Aby uniknąć ryzyka przedawkowania należy sprawdzić, czy inne przyjmowane jednocześnie leki (w tym wydawane na receptę lub bez recepty) nie zawierają paracetamolu lub kodeiny. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku dawka początkowa powinna być zmniejszona o połowę w stosunku do zwykle zalecanej dawki dla osób dorosłych; dawkę można następnie zwiększać w zależności od tolerowania leku i potrzeb. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeń czynności nerek zalecana dawka to 500 mg paracetamolu i 30 mg kodeiny (1 tabl. musująca) a minimalny odstęp pomiędzy dawkami powinien być zgodny z następującym schematem: CCr 10-50 ml/min - 6 h; CCr <10 ml/min - 8 h. Młodzież z niewydolnością nerek powinna znajdować się pod ścisłą obserwacją lekarską, ze względu na ryzyko kumulacji kodeiny i paracetamolu w organizmie; odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami powinny wynosić co najmniej 8 h, należy także rozważyć zmniejszenie dawki oraz uważnie kontrolować stan dziecka. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć dawkę leku lub wydłużyć odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami. W następujących sytuacjach maksymalna dawka dobowa paracetamolu nie powinna przekroczyć 60 mg/kg mc./dobę (nie powinna przekroczyć 2 g/dobę): dorośli o mc. <50 kg; przewlekła lub wyrównana czynna choroba wątroby, zwłaszcza łagodna do umiarkowanej niewydolność wątroby, zespół Gilberta (rodzinna hiperbilirubinemia niehemolityczna); przewlekła choroba alkoholowa; długotrwałe niedożywienie (małe rezerwy glutationu w wątrobie); odwodnienie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy także rozważyć zmniejszenie dawki kodeiny. Sposób podania. Przed podaniem tabletkę należy rozpuścić w wodzie. Tabletki nie należy połykać ani żuć.

        Zastosowanie

        Ból o średnim i dużym nasileniu, nieustępujący po zastosowaniu leków przeciwbólowych o działaniu obwodowym (paracetamol z kodeiną nie ma wpływu na ból fantomowy, neurogenny). Kodeina jest wskazana u młodzieży w wieku ≥12 lat w leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu, który nie ustąpi po leczeniu innymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak paracetamol lub ibuprofen (stosowanymi w monoterapii).

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Efferalgan Codeine i w jakim celu się go stosuje

        Efferalgan Codeine jest lekiem przeciwbólowym, zawierającym dwie substancje czynne o działaniu
        przeciwbólowym: paracetamol, działający także przeciwgorączkowo oraz kodeiny fosforan półwodny
        (opioidowy lek przeciwbólowy).
        Paracetamol w mniejszym stopniu niż salicylany podrażnia błonę śluzową żołądka.
        Kodeina należy do grupy leków zwanych opioidowymi lekami przeciwbólowymi, które łagodzą ból.
        Może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak
        paracetamol.
        Połączenie paracetamolu i kodeiny powoduje silniejsze oraz dłuższe działanie przeciwbólowe od
        działania każdego z tych składników oddzielnie. Lek nie ma wpływu na ból fantomowy, neurogenny.

        Wskazania do stosowania: ból o średnim i dużym nasileniu, nieustępujący po zastosowaniu leków
        przeciwbólowych o działaniu obwodowym.
        U młodzieży w wieku powyżej 12 lat, ze względu na obecność kodeiny, lek Efferalgan Codeine
        można stosować w krótkotrwałym łagodzeniu bólu o umiarkowanym nasileniu, który nie jest
        łagodzony innymi lekami przeciwbólowymi, takimi jak paracetamol lub ibuprofen stosowanymi
        w monoterapii.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Efferalgan Codeine

        Kiedy nie stosować leku Efferalgan Codeine
        - jeśli pacjent ma uczulenie na paracetamol lub chlorowodorek propacetamolu (prolek
          paracetamolu), kodeinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych
          w punkcie 6),
        - u dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na ryzyko związane z toksycznością leków
          opioidowych z powodu zmiennego i nieprzewidywalnego metabolizmu kodeiny do morfiny,
        - u dzieci o masie ciała poniżej 33 kg (w wieku poniżej 12 lat),
        - u dzieci i młodzieży (w wieku 0 do 18 lat) poddawanych zabiegowi usunięcia migdałka  
          podniebiennego (tonsilektomia) i (lub) gardłowego (adenoidektomia) w ramach leczenia zespołu
          obturacyjnego bezdechu śródsennego ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich i zagrażających
          życiu działań niepożądanych,
        - jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub czynna niewyrównana
          choroba wątroby,
        - jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek,
        - jeśli u pacjenta występuje choroba alkoholowa,
        - jeśli pacjent jest leczony inhibitorami MAO (leki stosowane m.in. w depresji) oraz w okresie do
          14 dni po zakończeniu leczenia,
        - w przypadku jednoczesnego stosowania z lekami przeciwbólowymi o działaniu agonistyczno-
          antagonistycznym: buprenorfiną, butorfanolem, nalbufiną, nalorfiną, pentazocyną,
        - jeśli u pacjenta występuje astma oskrzelowa lub niewydolność oddechowa,
        - jeśli pacjent zbyt szybko metabolizuje kodeinę do morfiny,
        - u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży,
        - u kobiet karmiących piersią.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Efferalgan Codeine należy omówić to z lekarzem, farmaceutą
        lub pielęgniarką:
        - jeśli pacjent jest lub był uzależniony od opioidów, alkoholu, leków na receptę lub substancji
          niedozwolonych,
        - jeśli u pacjenta, występują zaburzenia psychiczne (np. ciężka depresja). Regularne lub długotrwałe
          stosowanie kodeiny (jedna z substancji czynnych tego leku) może prowadzić do uzależnienia i
          nadużywania, a w rezultacie do przedawkowania i (lub) zgonu. Nie należy przyjmować tego leku
          dłużej niż to konieczne.

        Nie należy przekazywać tego leku innym osobom. Nie należy stosować bez zalecenia lekarza.

        Efferalgan Codeine zawiera paracetamol i kodeinę – opioidowy lek przeciwbólowy, dlatego należy
        stosować go z uwzględnieniem jednoczesnego przyjmowania innych leków zawierających
        paracetamol lub kodeinę (w tym wydawanych na receptę lub bez recepty), aby nie stosować dawki
        dobowej większej niż zalecana (patrz punkt 3. Jak stosować lek Efferalgan Codeine).

        Długotrwałe stosowanie dużych dawek kodeiny może prowadzić do uzależnienia. Nie zaleca się
        długotrwałego przyjmowania leku. Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego leku
        u pacjentów nadużywających i (lub) uzależnionych (w tym od narkotyków lub alkoholu) lub
        z zaburzeniami psychicznymi (ciężką depresją). Nadużywanie lub niewłaściwe stosowanie może
        prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu (patrz punkt 3. Jak stosować Efferalgan Codeine.
        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Efferalgan Codeine).

        Ból neurogenny nie ustępuje po podaniu kodeiny i paracetamolu.

        W celu usuwania bólu u dzieci kodeina może być podawana jedynie na zlecenie lekarza.

        Należy szczególnie kontrolować stan świadomości dziecka (kontakt z otoczeniem): przed podaniem
        leku należy sprawdzić, czy u dziecka nie występuje nadmierna lub nieprawidłowa senność.

        Nie należy stosować dawek większych niż zalecane. Stosowanie dawek paracetamolu większych niż
        zalecane niesie ze sobą ryzyko bardzo ciężkiego uszkodzenia wątroby. Objawy uszkodzenia wątroby
        pojawiają się zazwyczaj po jednym do dwóch dni od przedawkowania paracetamolu, z maksymalnym
        nasileniem występującym zazwyczaj po 3–4 dniach.

        Paracetamol może powodować ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 4), takie jak ostra uogólniona
        osutka krostkowa, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które
        mogą być śmiertelne. Należy poinformować lekarza o wystąpieniu reakcji skórnych i zaprzestać
        stosowania leku w przypadku wystąpienia wysypki skórnej lub jakiegokolwiek innego objawu
        uczulenia.

        Działanie opioidów na ośrodkowy układ nerwowy może powodować ciężką, zagrażającą życiu
        depresję oddechową (hamowanie czynności oddechowej). Ryzyko depresji oddechowej może być
        zwiększone w przypadku stosowania jednocześnie innych leków oraz przez uwarunkowania
        genetyczne pacjenta.

        Stosowanie kodeiny może nasilać istniejące nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. Należy stosować
        ostrożnie u pacjentów z urazami głowy i innymi uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi.

        Stosować ostrożnie u pacjentów z padaczką.

        Długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych, w tym leków opioidowych, zwiększa ryzyko
        wystąpienia bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leku.

        U niektórych osób leczenie opioidami, szczególnie przy przewlekłym stosowaniu, może powodować
        zwiększenie wrażliwości na ból.

        Podawanie opioidów może przesłaniać objawy ciężkich dolegliwości w obrębie jamy brzusznej.

        Kodeina jest przekształcana w morfinę przez enzymy wątrobowe. Morfina jest substancją, która
        łagodzi ból. Niektóre osoby mają zmieniony ten enzym i może to wpływać na nich w różny sposób.
        U niektórych osób, morfina nie jest wytwarzana lub jest wytwarzana w bardzo małych ilościach,
        co nie zapewnia odpowiedniego złagodzenia bólu. Inne osoby są bardziej narażone na ciężkie
        działania niepożądane spowodowane wytwarzaniem bardzo dużej ilości morfiny. Jeśli u pacjenta
        wystąpi którekolwiek z następujących działań niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie tego
        leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem: wolny lub płytki oddech, dezorientacja, senność,
        małe źrenice, nudności lub wymioty, zaparcia, utrata apetytu.

        U chorych po usunięciu pęcherzyka żółciowego, ponieważ kodeina może wywoływać ostry ból
        brzucha związany z drogami żółciowymi lub trzustką, któremu zwykle towarzyszą nieprawidłowości
        badań laboratoryjnych wskazujące na skurcz zwieracza Oddiego.

        Stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami dróg żółciowych (kamica żółciowa), rozrostem gruczołu
        krokowego lub utrudnionym odpływem moczu, z niedoczynnością tarczycy, niedoczynnością kory
        nadnerczy. Opioidy mogą powodować zatrzymanie moczu poprzez zmniejszenie napięcia mięśni
        gładkich pęcherza i rozciągnięcie pęcherza, a także hamowanie odruchu oddawania moczu.

        Kodeina może hamować odruch kaszlowy i z tego powodu nie powinna być stosowana u pacjentów
        odkrztuszających wydzielinę.

        Stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami hormonalnymi.

        W czasie przyjmowania leku mogą wystąpić sztywność i (lub) naprzemienne skurcze i rozkurcze
        mięśni (drgawki kloniczne).

        Podczas długotrwałego stosowania leków opioidowych może wystąpić tolerancja na lek lub
        zmniejszona skuteczność przeciwbólowa.

        Niektóre opioidy, w tym morfina mogą mieć hamujący wpływ na układ odpornościowy.

        U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej oraz zbyt niskim ciśnieniem tętniczym krwi,
        którzy są leczeni opioidami, należy stale kontrolować czynność układu krążenia.

        Kodeina może powodować: zaparcia, które mogą być oporne na leczenie środkami
        przeczyszczającymi i wymagają stałego kontrolowania czynności jelit; nudności i wymioty, świąd.

        Należy zachować ostrożność podczas stosowania paracetamolu, jeśli u pacjenta występuje
        którykolwiek z poniższych stanów:
        - łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, w tym zespół Gilberta (rodzinna
          hiperbilirubinemia),
        - umiarkowane i ciężkie zaburzenia czynności nerek,
        - niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej,
        - przewlekła choroba alkoholowa,
        - przewlekłe niedożywienie (niskie rezerwy glutationu w wątrobie), anoreksja, wyniszczenie
          organizmu, bulimia,
        - odwodnienie organizmu,
        - oligemia (zmniejszona objętość krwi krążącej).

        Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia.

        W trakcie stosowania leku Efferalgan Codeine należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli
        u pacjenta występują ciężkie choroby, w tym ciężkie zaburzenia czynności nerek lub posocznica (gdy
        we krwi krążą bakterie i ich toksyny prowadząc do uszkodzenia narządów) lub niedożywienie,
        przewlekły alkoholizm lub gdy pacjent przyjmuje również flukloksacylinę (antybiotyk). W tych
        sytuacjach notowano u pacjentów występowanie ciężkiej choroby o nazwie kwasica metaboliczna
        (nieprawidłowość krwi i płynów ustrojowych), gdy stosowali oni paracetamol w regularnych dawkach
        przez dłuższy czas lub gdy przyjmowali paracetamol wraz z flukloksacyliną. Objawy kwasicy
        metabolicznej mogą obejmować: poważne trudności z oddychaniem, w tym przyspieszone głębokie
        oddychanie, senność, uczucie mdłości (nudności) i wymioty.

        Podczas długotrwałego (powyżej 3 miesięcy) stosowania leków przeciwbólowych u pacjentów
        z przewlekłym bólem głowy, przy stosowaniu co dwa dni lub częściej, może dojść do rozwoju lub
        nasilenia bólu głowy. Bólu głowy spowodowanego nadużywaniem leków przeciwbólowych (ang.
        Medication-Overuse Headache, MOH) nie należy leczyć przez zwiększanie dawki. W takich
        przypadkach, w porozumieniu z lekarzem, należy zaprzestać stosowania leków przeciwbólowych.

        Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
        Pacjenci w podeszłym wieku mogą wykazywać zwiększone ryzyko wystąpienia działań
        niepożądanych związanych z leczeniem opioidami, takich jak depresyjne działanie na układ
        oddechowy oraz zaparcia. U tych pacjentów zaleca się rozpoczęcie stosowania leku od mniejszych
        dawek początkowych niż zwykle stosowane u dorosłych (patrz punkt 3). U pacjentów w podeszłym
        wieku istnieje także większe prawdopodobieństwo jednoczesnego stosowania innych leków, które
        mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

        Dzieci i młodzież
        Nie stosować u dzieci (w wieku poniżej 12 lat), młodzieży o masie ciała poniżej 33 kg oraz młodzieży
        (do 18 lat) poddawanej zabiegowi usunięcia migdałka podniebiennego (tonsilektomia) i (lub)
        gardłowego (adenoidektomia) w ramach leczenia zespołu obturacyjnego bezdechu śródsennego (patrz
        „Kiedy nie stosować leku Efferalgan Codeine” i punkt 3).
        Nie zaleca się stosowania kodeiny u dzieci z zaburzeniami oddychania, gdyż mogą nasilać się objawy
        toksyczności morfiny.
        Dzieci i młodzież należy ściśle monitorować w kierunku postępujących objawów depresyjnego
        działania kodeiny na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak nadmierna senność i zmniejszona częstość
        oddechu. U niektórych pacjentów zmienność osobnicza w metabolizmie kodeiny może zwiększać
        ryzyko wystąpienia działań niepożądanych lub zmniejszać odpowiedź na leczenie.

        Lek Efferalgan Codeine a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio lekach, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        Lek Efferalgan Codeine i inne leki mogą wzajemnie wpływać na swoje działanie podczas
        równoczesnego stosowania:
        - inhibitory MAO - nie należy stosować równocześnie z inhibitorami MAO oraz w ciągu
          2 tygodni po zakończeniu leczenia tymi lekami ze względu na możliwość wystąpienia stanu
          pobudzenia i wysokiej gorączki.
        - leki zawierające salicylamid (lek przeciwbólowy, stosowany też w stanach gorączkowych) -
          jednoczesne stosowanie wydłuża czas wydalania paracetamolu.
        - leki zwiększające metabolizm wątrobowy - równoczesne stosowanie paracetamolu i leków, takich
          jak: ziele dziurawca, leki przeciwpadaczkowe, barbiturany (leki stosowane głównie w padaczce),
          ryfampicyna (lek stosowany w gruźlicy i innych chorobach zakaźnych), może prowadzić do
          uszkodzenia wątroby, nawet podczas stosowania zalecanych dawek paracetamolu (patrz
          „Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Efferalgan Codeine” w punkcie 3).
        - izoniazyd (lek stosowany w gruźlicy) i zydowudyna (lek przeciwwirusowy, stosowany
          w zakażeniu wirusem HIV) - należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
          z tymi lekami.
        - niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko
          wystąpienia zaburzeń czynności nerek.
        - doustne leki przeciwzakrzepowe - jednoczesne stosowanie paracetamolu z lekami
          przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny w tym warfaryną może nieznacznie zmieniać wartość
          współczynnika INR. Należy zwiększyć częstość monitorowania współczynnika INR w trakcie
          jednoczesnego stosowania, jak również przez tydzień po odstawieniu paracetamolu.
        - fenytoina (lek stosowany w padaczce) - jednoczesne przyjmowanie może spowodować
          zmniejszenie skuteczności paracetamolu i zwiększenie ryzyka toksyczności dla wątroby. Pacjenci
          leczeni fenytoiną powinni unikać dużych i (lub) przewlekle stosowanych dawek paracetamolu.
          Pacjentów tych należy stale kontrolować pod kątem wystąpienia objawów uszkodzenia wątroby.
        - probenecyd (lek stosowany w dnie moczanowej) - powoduje zmniejszenie wydalania
          paracetamolu. Należy rozważyć zmniejszenie dawki paracetamolu.
        - flukloksacylina (antybiotyk) - należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli pacjent
          przyjmuje flukloksacylinę ze względu na poważne ryzyko zaburzeń krwi i płynów ustrojowych
          (nazywanych kwasicą metaboliczną), które muszą być pilnie leczone (patrz punkt 2).
        - substancje indukujące enzymy - należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania.
        - inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak barbiturany,
          anksjolityki (leki przeciwlękowe) i leki przeciwdepresyjne, w tym trójpierścieniowe leki
          przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory
          monoaminooksydazy (IMAO), benzodiazepiny oraz leki nasenne mogą nasilać depresyjne
          działanie kodeiny na ośrodkowy układ nerwowy.
        - inne leki, które są metabolizowane przez enzym wątrobowy CYP2D6 lub hamują jego aktywność,
          takie jak SSRI (paroksetyna, fluoksetyna, bupropion i sertralina), neuroleptyki (chloropromazyna,
          haloperydol, lewomepromazyna, tiorydazyna) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
          (imipramina, klomipramina, amitryptylina, nortryptylina), celekoksyb, chinidyna, deksametazon
          oraz ryfampicyna mogą zmniejszać przeciwbólowe działanie kodeiny.
        - agoniści i antagoniści morfiny (buprenorfina, butorfanol, nalbufina, nalorfina, pentazocyna -
          opioidowe leki przeciwbólowe) - jednoczesne stosowanie prowadzi do ograniczenia działania
          przeciwbólowego oraz wzrostu ryzyka wystąpienia zespołu odstawiennego.
        - nalmefen i naltrekson (antagoniści (blokery) receptorów opioidowych) - jednoczesne stosowanie
          stwarza ryzyko zmniejszenia działania przeciwbólowego. Dawki pochodnych morfiny należy
          zwiększyć w razie konieczności.
        - inne pochodne morfiny o działaniu przeciwbólowym (alfentanyl, dekstromoramid,
          dekstropropoksyfen, dihydrokodeina, fentanyl, hydromofron, morfina, oksykodon, petydyna,
          fenoperydyna, remifentanyl, sufentanyl, tramadol) oraz pochodne morfiny o działaniu
          przeciwkaszlowym (dekstrometorfan, noskapina, folkodyna) i pochodne morfiny o działaniu
          hamującym odruch kaszlowy (kodeina, etylomorfina), a także benzodiazepiny (leki o działaniu
          przeciwlękowym, uspokajającym, nasennym, przeciwdrgawkowym), barbiturany (leki o działaniu
          m.in. nasennym), metadon (opioidowy lek o działaniu przeciwbólowym) - jednoczesne stosowanie
          powoduje zwiększone ryzyko zahamowania ośrodka oddechowego w mózgu, które w przypadku
          przedawkowania może prowadzić do zgonu.
        - inne leki o działaniu uspokajającym: pochodne morfiny (przeciwbólowe, przeciwkaszlowe i leki
          stosowane w leczeniu substytucyjnym), neuroleptyki, barbiturany, benzodiazepiny, leki
          przeciwlękowe inne niż z grupy benzodiazepin (meprobamat), leki nasenne, leki
          przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym, mogące powodować senność (amitryptylina,
          doksepina, mianseryna, mirtazapina, trymipramina), leki przeciwhistaminowe blokujące receptory
          H1 o działaniu uspokajającym, leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym, baklofen
          i talidomid - jednoczesne stosowanie powoduje zwiększone ryzyko depresji ośrodkowego układu
          nerwowego powodujące zaburzenia stanu świadomości mogące stwarzać zagrożenie w przypadku
          prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
        - jednoczesne podawanie kodeiny z lekami cholinolitycznymi może zwiększać hamowanie
          czynności jelit i prowadzić do niedrożności porażennej jelit.

        Należy poinformować lekarza o stosowaniu tego leku, jeśli lekarz zleci oznaczenie kwasu moczowego
        lub glukozy we krwi.
        U osób uprawiających sport lek może powodować pozytywny wynik testów antydopingowych.

        Stosowanie leku Efferalgan Codeine z alkoholem
        Podczas przyjmowania leku nie należy pić alkoholu ani zażywać leków zawierających alkohol.
        Alkohol zwiększa działanie uspokajające opioidowych leków przeciwbólowych. Nasilenie działania
        kodeiny, powodujące zaburzenie stanu świadomości, może stanowić zagrożenie w przypadku
        prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Ponadto istnieje ryzyko wystąpienia toksycznego
        uszkodzenia wątroby, szczególnie u osób długotrwale niedożywionych i regularnie pijących alkohol.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

        Ciąża
        Lek jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży. W drugim i trzecim trymestrze ciąży można
        stosować pojedyncze dawki leku, jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.
        Lek Efferalgan Codeine można podawać kobietom w ciąży, jeśli jest to konieczne. Należy stosować
        możliwie najmniejszą dawkę, skutecznie łagodzącą ból lub obniżającą gorączkę i przyjmować lek
        przez możliwie najkrótszy czas. Jeżeli ból nie zostanie złagodzony lub gorączka nie obniży się lub
        jeżeli konieczne będzie zwiększenie częstości przyjmowania leku, należy skonsultować się
        z lekarzem.

        Karmienie piersią
        Nie należy przyjmować kodeiny w okresie karmienia piersią. Kodeina i morfina przenikają do mleka
        kobiecego. Lek jest przeciwwskazany jeśli pacjentka karmi piersią.

        Płodność
        Nie ma ostatecznych dowodów dotyczących zaburzeń płodności związanych ze stosowaniem kodeiny.
        Nie ma dostępnych wystarczających danych, aby wskazać czy paracetamol ma wpływ na płodność.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Ten lek może zaburzać sprawność psychofizyczną i dlatego podczas stosowania nie należy prowadzić
        pojazdów i obsługiwać maszyn.

        Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych o znanym działaniu
        Każda tabletka musująca zawiera glukozę oraz sacharozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta
        nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem
        leku.

        Lek zawiera 5 mg fruktozy w każdej tabletce musującej.

        Lek zawiera 0,5 mg alkoholu (etanol) w każdej tabletce musującej. Ilość alkoholu w tabletce tego leku
        jest równoważna małej ilości piwa lub wina (śladowe ilości). Mała ilość alkoholu w tym leku nie
        będzie powodowała zauważalnych skutków.

        Każda tabletka musująca zawiera 385 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej). Odpowiada to
        19% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. W razie przyjmowania
        jednej lub więcej tabletek musujących na dobę przez długi czas, pacjenci, zwłaszcza kontrolujący
        zawartość sodu w diecie, powinni skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

        Każda tabletka musująca zawiera 300 mg sorbitolu. Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeżeli stwierdzono
        wcześniej u pacjenta (lub jego dziecka) nietolerancję niektórych cukrów lub dziedziczną nietolerancję
        fruktozy (rzadką chorobę genetyczną, w której organizm pacjenta nie rozkłada fruktozy), pacjent
        powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku lub podaniem go dziecku.
        Sorbitol może powodować dyskomfort ze strony układu pokarmowego i może mieć łagodne działanie
        przeczyszczające.

        Każda tabletka musująca zawiera 30 mg aspartamu. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny. Może być
        szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią (rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina
        gromadzi się w organizmie, z powodu jej nieprawidłowego wydalania). Pacjenci z fenyloketonurią
        nie powinni stosować tego leku.

        Benzoesan sodu zawarty w leku może zwiększać ryzyko wystąpienia żółtaczki (zażółcenie skóry
        i białkówek oczu) u noworodków (do 4. tygodnia życia), których matki stosowały ten lek w okresie
        ciąży.

        Produkt zawiera śladowe ilości siarczynów. Lek rzadko może powodować ciężkie reakcje
        nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.

        3. Jak stosować lek Efferalgan Codeine

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Lek przeznaczony jest do stosowania u dorosłych i młodzieży o masie ciała 33 kg i powyżej (w wieku
        12 lat i starszych).

        Uwaga!
        Nie stosować dawek większych niż zalecane. Aby uniknąć przedawkowania należy sprawdzić, czy
        inne przyjmowane jednocześnie leki (w tym wydawane na receptę lub bez recepty) nie zawierają
        paracetamolu lub kodeiny.
        Kodeinę należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce przez jak najkrótszy czas.

        Zalecana dawka to:
        Dorośli: jednorazowo 1 tabletka musująca. W razie konieczności dawkę można powtarzać lecz nie
        częściej niż co 6 godzin. W razie wystąpienia intensywnego bólu można przyjąć jednorazowo
        2 tabletki musujące.

        Zwykle nie jest konieczne stosowanie dawki dobowej większej niż 6 tabletek musujących. Jednak
        w przypadku bardzo nasilonego bólu dawka dobowa może być zwiększona do maksymalnie 8 tabletek
        musujących. Maksymalna dawka dobowa paracetamolu, uwzględniając wszystkie leki zawierające
        paracetamol, wynosi 4 g, a kodeiny 240 mg.

        Dzieci i młodzież
        Dzieci w wieku poniżej 12 lat: nie należy stosować kodeiny ze względu na ryzyko toksyczności
        opioidów związane ze zmiennym i nieprzewidywalnym metabolizmem kodeiny do morfiny (patrz
        „Kiedy nie stosować leku Efferalgan Codeine” w punkcie 2).

        Młodzież o masie ciała od 33 kg do 50 kg (w wieku 12 lat i powyżej)
        Dawkę ustala się na podstawie masy ciała.
        Zalecana dawka paracetamolu wynosi 10 do 15 mg/kg masy ciała (mc.) co 4 do 6 godzin,
        do maksymalnej dawki dobowej 60 mg/kg mc./dobę (do 3 g paracetamolu dla pacjenta o masie ciała
        50 kg).
        Zalecana dawka kodeiny wynosi 0,5 mg/kg mc. do 1 mg/kg mc. co 6 godzin, do maksymalnej dawki
        dobowej kodeiny 240 mg.
        Zwykle zalecana dawka leku to jednorazowo 1 tabletka musująca (500 mg paracetamolu i 30 mg
        kodeiny). W razie konieczności dawkę można powtarzać nie częściej niż co 6 godzin.
        Nie stosować więcej niż 4 tabletki musujące na dobę (co odpowiada 2 g paracetamolu i 120 mg
        kodeiny).

        Młodzież o masie ciała powyżej 50 kg (w wieku 12 lat i powyżej): jednorazowo 1 tabletka musująca.
        W razie konieczności dawkę można powtarzać lecz nie częściej niż co 6 godzin.
        W razie wystąpienia intensywnego bólu można przyjąć jednorazowo 2 tabletki musujące. Zwykle nie
        jest konieczne stosowanie dawki dobowej większej niż 6 tabletek musujących, jednak w przypadku
        bardzo nasilonego bólu dawkę dobową można zwiększyć do maksymalnie 8 tabletek musujących (co
        odpowiada 4 g paracetamolu i 240 mg kodeiny).

        Pacjenci w podeszłym wieku: mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na działanie opioidowych
        leków przeciwbólowych. Dawka początkowa powinna być zmniejszona o połowę w stosunku do
        zwykle zalecanej dawki dla osób dorosłych. Dawkę można następnie zwiększać w zależności od
        tolerowania leku i potrzeb.

        Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: istnieje ryzyko kumulacji kodeiny i paracetamolu.
        U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeń czynności nerek zalecana dawka to 1 tabletka
        musująca (500 mg paracetamolu i 30 mg kodeiny), a minimalny odstęp pomiędzy dawkami powinien
        być zgodny z następującym schematem:
        Klirens kreatyniny       Odstęp pomiędzy dawkami
        CrCl 10 - 50 ml/min    6 godzin
        CrCl <10 ml/min        8 godzin

        Niewydolność nerek u młodzieży
        Młodzież z niewydolnością nerek powinna znajdować się pod ścisłą obserwacją lekarską, ze względu
        na ryzyko nagromadzenia kodeiny i paracetamolu w organizmie.
        W związku z tym odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami powinny wynosić co najmniej 8 godzin.
        Należy także rozważyć zmniejszenie dawki oraz uważnie kontrolować stan dziecka.

        Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: należy zmniejszyć dawkę leku lub wydłużyć odstępy
        pomiędzy kolejnymi dawkami. W następujących sytuacjach maksymalna dawka dobowa paracetamolu
        nie powinna przekroczyć 60 mg/kg mc./dobę (nie powinna przekroczyć 2 g/dobę):
        - u dorosłych o masie ciała poniżej 50 kg,
        - przewlekła lub wyrównana czynna choroba wątroby, zwłaszcza łagodna do umiarkowanej
          niewydolność wątroby,
        - zespół Gilberta (rodzinna hiperbilirubinemia niehemolityczna),
        - przewlekła choroba alkoholowa,
        - długotrwałe niedożywienie (małe rezerwy glutationu w wątrobie),
        - odwodnienie.
        U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy także rozważyć zmniejszenie dawki kodeiny.

        Sposób podawania
        Podanie doustnie. Przed zażyciem tabletkę należy rozpuścić w wodzie. Nie należy połykać ani żuć
        tabletek.

        Częstość stosowania
        Systematyczne stosowanie leku pozwala zapobiec okresowym nasileniom bólu lub gorączki.
        Odstęp pomiędzy dawkami nie może być krótszy niż 6 godzin.

        Czas stosowania
        Czas trwania leczenia należy ograniczyć do 3 dni i jeśli nie osiągnięto skutecznego złagodzenia bólu,
        pacjenci (opiekunowie) powinni zasięgnąć opinii lekarza.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Efferalgan Codeine
        W przypadku przyjęcia za dużej dawki lub zażycia leku Efferalgan Codeine pomyłkowo należy
        niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania odpowiedniej porady.

        Paracetamol
        Przedawkowanie jest szczególnie niebezpieczne u osób w podeszłym wieku, małych dzieci, pacjentów
        długotrwale niedożywionych, z chorobą alkoholową, chorobami wątroby oraz pacjentów
        przyjmujących leki indukujące enzymy wątrobowe, ponieważ u tych osób występuje zwiększone
        ryzyko uszkodzenia wątroby.

        Objawy: przedawkowanie leku może spowodować w ciągu kilku – kilkunastu godzin objawy, takie
        jak: nudności, wymioty, jadłowstręt, bladość, nadmierną potliwość, senność i ogólne osłabienie.
        Objawy te mogą ustąpić następnego dnia, pomimo że zaczyna rozwijać się uszkodzenie wątroby,
        objawiające się rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności i żółtaczką.

        Sposób postępowania przy przedawkowaniu:
        w każdym przypadku przyjęcia jednorazowo
        paracetamolu w dawce 5 g lub więcej trzeba sprowokować wymioty, jeśli od spożycia nie upłynęło
        więcej niż godzina i skontaktować się natychmiast z lekarzem. Zaleca się podanie 60-100 g węgla
        aktywnego doustnie, najlepiej rozmieszanego z wodą. Należy niezwłocznie zasięgnąć porady
        lekarskiej.

        Kodeina
        Objawy u dorosłych: ostre zahamowanie ośrodka oddechowego (sinica, zahamowanie czynności
        oddechowej, spłycenie oddechu), nadmierne uspokojenie oraz zwężenie źrenic są głównymi objawami
        przedawkowania kodeiny i innych opioidów. Mogą wystąpić także inne objawy związane z
        ośrodkowym układem nerwowym, takie jak ból głowy, wymioty, zatrzymanie moczu, spowolnienie
        pracy jelit, bradykardia i obniżenie ciśnienia tętniczego. Ponadto może dojść do zwolnienia czynności
        serca, może pojawić się senność, wysypka, wymioty, świąd skóry, niezborność ruchów, obrzęk płuc
        (rzadziej), przerwy w oddychaniu, drgawki, objawy uwalniania histaminy: zaczerwienienie i obrzęk
        twarzy, pokrzywka, zapaść, zatrzymanie moczu.

        Objawy u dzieci (progowa dawka toksyczna:
        2 mg/kg mc. podane jednorazowo): zmniejszona
        częstość oddechów, przerwy w oddychaniu, zwężenie źrenic, drgawki, objawy uwalniania histaminy:
        zaczerwienienie i obrzęk twarzy, pokrzywka, zapaść, zatrzymanie moczu.

        Sposób postępowania przy przedawkowaniu: pacjenta należy niezwłocznie przewieźć do szpitala
        i kontrolować oddech, w razie potrzeby zastosować wspomaganie oddychania, tlenoterapię i inne
        leczenie objawowe oraz podać odtrutkę - nalokson.
        Obserwowano rzadkie przypadki ostrego zapalenia trzustki.

        Pominięcie zastosowania leku Efferalgan Codeine
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych poniżej określono następująco:
        rzadko: u mniej niż 1 na 1 000, ale u ponad 1 na 10 000 leczonych pacjentów,
        bardzo rzadko: u mniej niż 1 na 10 000 leczonych pacjentów,
        nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych.

        Częstość nieznana: zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, reakcja anafilaktyczna
        (w tym obniżenie ciśnienia krwi), wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk głębokich
        warstw skóry i tkanki podskórnej), reakcje nadwrażliwości, biegunka, bóle brzucha, nudności,
        wymioty, trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), leukopenia (zmniejszenie liczby białych
        krwinek), neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofilów – typu białych krwinek), pokrzywka, rumień,
        wysypka, plamica, ostra uogólniona osutka krostkowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka,
        zespół Stevensa-Johnsona); poważne schorzenie, które może powodować zakwaszenie krwi (tzw.
        kwasica metaboliczna), u pacjentów z ciężką chorobą przyjmujących paracetamol (patrz punkt 2).

        Rzadko: obniżenie ciśnienia krwi.

        Bardzo rzadko: częstoskurcz, kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych, ostra niewydolność
        nerek.
        Zgłaszane były bardzo rzadkie, wymagające odstawienia leczenia, przypadki reakcji nadwrażliwości:
        duszność, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie,

        Kodeina stosowana w dawkach terapeutycznych może wywołać objawy niepożądane podobne do
        objawów obserwowanych podczas stosowania innych opioidów, ale występują one rzadziej i mają
        łagodniejszy charakter.
        Może wystąpić: sedacja, euforia, zaburzenia nastroju, zwężenie źrenic, zatrzymanie moczu, reakcje
        nadwrażliwości (świąd, pokrzywka i wysypka), zaparcia, nudności, wymioty, senność, zawroty głowy,
        skurcz oskrzeli, zahamowanie ośrodka oddechowego (patrz punkt 2. Kiedy nie stosować leku
        Efferalgan Codeine), ostry ból brzucha z cechami bólu charakterystycznego dla schorzeń dróg
        żółciowych lub trzustki, wskazujący na skurcz zwieracza Oddiego; dotyczy to głównie pacjentów po
        usunięciu pęcherzyka żółciowego.
        Stosowanie kodeiny w dawkach większych niż terapeutyczne wiąże się z ryzykiem nadużywania,
        uzależnienia w przypadku długotrwałego stosowania i wystąpienia objawów odstawiennych po
        nagłym przerwaniu podawania leku. Objawy odstawienne mogą wystąpić u osoby leczonej lub
        u noworodka urodzonego przez matkę uzależnioną od kodeiny.

        Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Efferalgan Codeine: zapalenie trzustki,
        osłabienie, złe samopoczucie, kolka żółciowa, zapalenie wątroby, reakcje anafilaktyczne (gwałtownie
        przebiegające reakcje uczuleniowe), zwiększony poziom fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększony
        poziom gamma-glutamylotransferazy, rabdomioliza (zespół objawów związanych z uszkodzeniem
        mięśni poprzecznie prążkowanych), naprzemienne skurcze i rozkurcze mięśni, parestezja (mrowienie,
        drętwienie), omdlenia, drżenie, stan splątania, nadużywanie leków (patrz punkt 2. Informacje ważne
        przed zastosowaniem leku Efferalgan Codeine, Ostrzeżenia i środki ostrożności), lekozależność (patrz
        punkt 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Efferalgan Codeine, Ostrzeżenia i środki
        ostrożności), zespół odstawienia leku, halucynacje (istnieje ryzyko wystąpienia zespołu
        odstawiennego po nagłym przerwaniu leczenia, które można zaobserwować u pacjentów
        i noworodków matek odurzonych kodeiną w czasie ciąży (patrz punkt 2. Informacje ważne przed
        zastosowaniem leku Efferalgan Codeine. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność.), rumień,
        niedociśnienie.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301,
        faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
        działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
        stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Efferalgan Codeine

        Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

        Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w suchym miejscu.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po EXP. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Efferalgan Codeine
        Substancjami czynnymi leku są paracetamol i kodeiny fosforan półwodny. Każda tabletka musująca
        zawiera 500 mg paracetamolu i 30 mg kodeiny fosforanu półwodnego.
        Pozostałe składniki to: wodorowęglan sodu, bezwodny węglan sodu, bezwodny kwas cytrynowy,
        sorbitol (E420), sodu dokuzynian, benzoesan sodu (E211), powidon, aspartam (E951), naturalny
        aromat grejpfrutowy.

        Naturalny aromat grejpfrutowy: substancje aromatyczne: olejki eteryczne z grejpfruta, soki z: cytryny,
        pomarańczy, miąższu pomarańczy, miąższu grejpfruta, guma akacjowa (E 414), maltodekstryna
        (źródło glukozy, fruktozy, sacharozy), etanol, butylohydroksyanizol (E 320), siarczyny.

        Jak wygląda lek Efferalgan Codeine i co zawiera opakowanie
        Tabletka musująca.

        Opakowanie: tuba polipropylenowa, zamykana korkiem LDPE z pochłaniaczem wilgoci, zawierająca
        16 tabletek musujących – po 8 tabletek musujących w 2 tubach, w tekturowym pudełku.

        Podmiot odpowiedzialny
        UPSA SAS
        3 rue Joseph Monier
        92500 Rueil-Malmaison, Francja

        Wytwórca
        UPSA SAS
        304, Avenue du Dr Jean Bru
        47000 Agen, Francja

        UPSA SAS
        979, Avenue des Pyrénées
        47520 Le Passage, Francja

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
        miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
        MagnaPharm Poland sp. z o.o.
        ul. Inflancka 4
        00-189 Warszawa
        tel.: +48 22 570 27 00

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
         
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026