strefa aptek.plLekiDupixent 200 mg/1,14 ml roztw. do wstrz. 2 wstrzyk. 1,14 ml
Dupixent, 200 mg/1,14 ml, roztw. do wstrz., 2 wstrzyk. 1,14 ml
Dupixent
200 mg/1,14 ml, roztw. do wstrz., 2 wstrzyk. 1,14 ml
200 mg/1,14 ml, 2 amp.-strzyk. 1,14 ml, roztw. do wstrz.
300 mg/2 ml, 2 amp.-strzyk. 2 ml z osłonką na igłę, roztw. do wstrz.
300 mg/2 ml, 2 wstrzyk. 2 ml, roztw. do wstrz.
Producent
Sanofi Winthrop
Opakowanie
2 wstrzyk. 1,14 ml
Postać
roztw. do wstrz.
Dostępność
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Podskórnie. Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy z doświadczeniem w diagnozowaniu i leczeniu stanów, dla których wskazany jest dupilumab. Atopowe zapalenie skóry. Dorośli. Zalecane dawkowanie to dawka początkowa 600 mg (2 wstrzyknięcia po 300 mg), a następnie dawka 300 mg co 2 tyg. Młodzież (od 12 do 17 lat). Masa ciała <60 kg: dawka początkowa - 400 mg (2 wstrzyknięcia po 200 mg); kolejne dawki - 200 mg co 2 tyg. Masa ciała ≥60 kg: dawka początkowa - 600 mg (2 wstrzyknięcia po 300 mg); kolejne dawki - 300 mg co 2 tyg. Dzieci od 6 do 11 lat. Masa ciała 15 kg do <60 kg: dawka początkowa - 300 mg (1 wstrzyknięcie 300 mg) 1. dnia, następnie 300 mg 15. dnia; kolejne dawki - 300 mg co 4 tyg. zaczynając 4 tyg. po dawce z 15. dnia (dawka może zostać zwiększona do 200 mg co 2 tyg. w oparciu o ocenę lekarza). Masa ciała ≥60 kg: dawka początkowa - 600 mg (2 wstrzyknięcia po 300 mg); kolejne dawki - 300 mg co 2 tyg. Dzieci od 6 mies. do 5 lat. Masa ciała 5 kg do <15 kg: dawka początkowa - 200 mg (1 wstrzyknięcie 200 mg); kolejne dawki - 200 mg co 4 tyg. Masa ciała 15 kg do <30 kg: dawka początkowa - 300 mg (1 wstrzyknięcie 300 mg); kolejne dawki - 300 mg co 4 tyg. Dupilumab można stosować z kortykosteroidami do podawania miejscowego lub bez nich. Można stosować miejscowo inhibitory kalcyneuryny, jednak ich stosowanie powinno być ograniczone wyłącznie do miejsc problematycznych, takich jak twarz, szyja, okolice wyprzeniowe i okolice narządów płciowych. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których nie wystąpi odpowiedź terapeutyczna po 16 tyg. leczenia atopowego zapalenia skóry. Niektórzy pacjenci z początkową, częściową odpowiedzią na leczenie mogą później wykazywać poprawę w miarę kontynuowania leczenia po upływie 16 tyg. Jeśli konieczne będzie czasowe przerwanie leczenia dupilumabem, pacjentów można ponownie poddawać leczeniu. Astma. Dorośli i młodzież ≥12 lat. Dawka początkowa to 400 mg (2 wstrzyknięcia po 200 mg), a następnie dawka 200 mg co 2 tyg. W przypadku pacjentów z ciężką astmą, stosujących kortykosteroidy doustne, lub pacjentów z ciężką astmą i współistniejącym, umiarkowanym do ciężkiego atopowym zapaleniem skóry, lub dorosłych z współistniejącym przewlekłym zapaleniem błon śluzowych nosa i zatok przynosowych z polipami nosa, dawka początkowa to 600 mg (2 wstrzyknięcia po 300 mg), a następnie dawka 300 mg co 2 tyg. Dzieci od 6 do 11 lat. Masa ciała 15 kg do <30 kg: 300 mg co 4 tyg. Masa ciała 30 kg do <60 kg: 200 mg co 2 tyg. lub 300 mg co 4 tyg. Masa ciała ≥60 kg: 200 mg co 2 tyg. Dawkowanie zalecane u dzieci (od 6 do 11 lat) z astmą i współistniejącym ciężkim atopowym zapaleniem skóry, należy stosować dawkowanie zalecane dla atopowego zapalenia skóry. Pacjenci otrzymujący jednocześnie doustne kortykosteroidy mogą zredukować dawkę steroidu po wystąpieniu poprawy klinicznej w wyniku leczenia dupilumabem. Zaleca się, aby redukcję steroidu przeprowadzać stopniowo. Dupilumab jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Potrzeba kontynuowania terapii powinna być rozważana co najmniej raz w roku, na podstawie oceny lekarza dotyczącej poziomu kontroli astmy u pacjenta. Przewlekłe zapalenie błon śluzowych nosa i zatok przynosowych z polipami nosa (PZZPzPN). Dorośli. Dawka początkowa 300 mg, a następnie dawka 300 mg co 2 tyg. Dupilumab jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których nie stwierdzono odpowiedzi po 24 tyg. leczenia. U niektórych pacjentów początkowa częściowa odpowiedź może ulec poprawie podczas dalszego leczenia trwającego dłużej niż 24 tyg. Świerzbiączka guzkowa (ŚG). Dorośli. Dawka początkowa 600 mg (2 wstrzyknięcia po 300 mg), a następnie dawka 300 mg co 2 tyg. Dupilumab można stosować z kortykosteroidami do podania miejscowego lub bez nich. Dane z badań klinicznych oceniających ŚG są dostępne dla pacjentów leczonych przez okres do 24 tyg. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których nie wystąpi odpowiedź terapeutyczna po 24 tyg. leczenia. Eozynofilowe zapalenie przełyku (EZP). Dorośli, młodzież i dzieci (w wieku 1 rż. i starszych, o masie ciała co najmniej 15 kg). Masa ciała 15 kg do <30 kg: 200 mg co 2 tyg. Masa ciała 30 kg do <40 kg: 300 mg co 2 tyg. Masa ciała ≥40 kg: 300 mg co tydzień. Dupilumab jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Dorośli: 300 mg co 2 tyg. Dupilumab jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Nie badano dawkowania leku przez okres dłuższy niż 52 tyg. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których nie wystąpiła odpowiedź terapeutyczna po 52 tyg. leczenia POChP. Przewlekła pokrzywka spontaniczna (PPS). Dorośli. Zalecane dawkowanie to dawka początkowa 600 mg (2 wstrzyknięcia po 300 mg), a następnie dawka 300 mg co 2 tyg. Młodzież (od 12 do 17 lat). Masa ciała 30 kg do <60 kg: dawka początkowa to 400 mg (2 wstrzyknięcia po 200 mg), kolejne dawki - 200 mg co 2 tyg. Masa ciała ≥60 kg: dawka początkowa to 600 mg (2 wstrzyknięcia po 300 mg), kolejne dawki - 300 mg co 2 tyg. Nie badano podawania dupilumabu w leczeniu PPS przez czas dłuższy niż 24 tyg. Po 24 tyg. należy okresowo oceniać potrzebę kontynuacji leczenia. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjentów, u których nie wystąpi odpowiedź terapeutyczna po 24 tyg. leczenia PPS. Pominięta dawka. W przypadku pominięcia dawki podawanej raz na tydzień, należy podać dawkę jak najszybciej, rozpoczynając od niej nowy schemat leczenia. W razie pominięcia dawki podawanej co 2 tyg., należy wykonać wstrzyknięcie w ciągu 7 dni od terminu podania pominiętej dawki, a następnie wznowić pierwotny schemat leczenia u pacjenta. Jeżeli pominięta dawka nie zostanie podana w ciągu 7 dni, należy poczekać do terminu podania następnej dawki wg pierwotnego schematu leczenia. W razie pominięcia dawki podawanej co 4 tyg., należy wykonać wstrzyknięcie w ciągu 7 dni od terminu podania pominiętej dawki, a następnie wznowić pierwotny schemat leczenia u pacjenta. Jeżeli pominięta dawka nie zostanie podana w ciągu 7 dni, należy podać dawkę, rozpoczynając od niej nowy schemat leczenia. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest zalecane dostosowywanie dawek u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat). Nie ma konieczności dostosowywania dawek u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Dostępne są bardzo ograniczone dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Nie ma dostępnych danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie jest zalecane dostosowywanie dawek z uwzględnieniem masy ciała u pacjentów z astmą i EZP ≥12 lat lub u dorosłych z atopowym zapaleniem skóry lub PZZPzPN, ŚG, POChP lub PPS. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności dupilumabu u dzieci z atopowym zapaleniem skóry <6 mies. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności dupilumabu u dzieci z mc. <5 kg. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności dupilumabu u dzieci z ciężką astmą <6 lat. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności dupilumabu u dzieci z PZZPzPN <18 lat. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności dupilumabu u dzieci z ŚG <18 lat. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności dupilumabu u dzieci z EZP w 1 rż. lub o mc. <15 kg. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności dupilumabu u dzieci z POChP <18 lat. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności dupilumabu u dzieci z PPS <12 lat. Sposób podania. Lek jest podawany we wstrzyknięciu podskórnym w udo lub brzuch, z wyjątkiem okolicy 5 cm wokół pępka. Jeżeli lek będzie podawany przez inną osobę, wstrzyknięcie można również wykonywać w ramię. Każda ampułko-strzykawka lub wstrzykiwacz są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użycia. W przypadku wskazań, które wymagają dawki początkowej 600 mg, podawać 2 wstrzyknięcia po 300 mg kolejno w 2 różne miejsca wstrzyknięcia. W przypadku wskazań, które wymagają dawki początkowej 400 mg należy podać 2 wstrzyknięcia po 200 mg kolejno w 2 różne miejsca wstrzyknięcia. Zaleca się zmieniać za każdym razem miejsce wstrzyknięcia. Unikać wstrzykiwania dupilumabu w okolicę skóry, która jest bolesna lub uszkodzona bądź też na której są obecne zasinienia lub blizny. Pacjent może wstrzykiwać sobie dupilumab samodzielnie lub może go wstrzykiwać opiekun pacjenta, jeśli lekarz uzna to za właściwe. Przed przystąpieniem do stosowania dupilumabu pacjenci i (lub) opiekunowie powinni zostać odpowiednio przeszkoleni w jego przygotowywaniu i podawaniu. U dzieci ≥12 lat zaleca się podawanie dupilumabu przez osobę dorosłą lub pod jej nadzorem. Zaleca się, aby u dzieci w wieku od 6 mies. do 12 rż. dupilumab był podawany przez opiekuna. Dupilumab we wstrzykiwaczu jest przeznaczony do stosowania u dorosłych i dzieci ≥2 lat. Dupilumab w ampułko-strzykawce jest przeznaczony do stosowania u dorosłych i dzieci ≥6 mies. Dupilumab we wstrzykiwaczu nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci <2 rż.
Zastosowanie
Atopowe zapalenie skóry. Dorośli i młodzież. Leczenie umiarkowanego do ciężkiego atopowego zapalenia skóry u dorosłych i młodzieży ≥12 lat, którzy kwalifikują się do leczenia ogólnego. Dzieci w wieku od 6 mies. do 11 lat. Leczenie ciężkiego atopowego zapalenia skóry u dzieci w wieku od 6 mies. do 11 lat, które kwalifikują się do leczenia ogólnego. Astma. Dorośli i młodzież ≥12 lat. Uzupełniające leczenie podtrzymujące w przypadku ciężkiej astmy z zapaleniem typu 2, charakteryzującym się zwiększoną liczbą eozynofilów we krwi i (lub) zwiększonym stężeniem wydychanego tlenku azotu (FeNO), która jest niewystarczająco kontrolowana za pomocą wziewnych kortykosteroidów w dużych dawkach (wGKS) oraz innego leku do leczenia podtrzymującego. Dzieci od 6 do 11 lat. Uzupełniające leczenie podtrzymujące w przypadku ciężkiej astmy z zapaleniem typu 2, charakteryzującym się zwiększoną liczbą eozynofilów we krwi i (lub) zwiększonym stężeniem wydychanego tlenku azotu (FeNO), która jest niewystarczająco kontrolowana za pomocą wziewnych kortykosteroidów w średnich lub dużych dawkach (wGKS) oraz innego leku do leczenia podtrzymującego. Eozynofilowe zapalenie przełyku (EZP). Leczenie eozynofilowego zapalenia przełyku u dorosłych i młodzieży i dzieci w wieku 1 rż. i starszych, o masie ciała co najmniej 15 kg, u których leczenie nie zapewnia kontroli choroby, jest nietolerowane lub chorzy nie kwalifikują się do terapii standardowej. Przewlekła pokrzywka spontaniczna (PPS). Leczenie umiarkowanej do ciężkiej przewlekłej pokrzywki spontanicznej u dorosłych i młodzieży (w wieku 12 lat i starszej), u których nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na leki przeciwhistaminowe H1 i u których nie stosowano wcześniej leczenia anty-IgE z powodu PPS.Ponadto dawka 300 mg/2 ml. Przewlekłe zapalenie błon śluzowych nosa i zatok przynosowych z polipami nosa (PZZPzPN). Leczenie uzupełniające terapii donosowymi kortykosteroidami w leczeniu osób dorosłych z ciężkim CRSwNP, u których leczenie ogólnoustrojowymi kortykosteroidami i (lub) zabieg chirurgiczny nie zapewniają odpowiedniej kontroli choroby. Świerzbiączka guzkowa (ŚG). Leczenie dorosłych z umiarkowaną do ciężkiej świerzbiączką guzkową (ŚG), którzy kwalifikują się do leczenia ogólnego. Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Uzupełniające leczenie podtrzymujące niekontrolowanej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych, charakteryzującej się zwiększoną liczbą eozynofilów we krwi, w skojarzeniu z kortykosteroidem wziewnym (wGKS), długodziałającym β2-mimetykiem (LABA) i długodziałającym antagonistą muskarynowym (LAMA) lub w skojarzeniu z LABA i LAMA, jeśli wGKS nie jest odpowiedni.
Treść ulotki
1. Co to jest lek Dupixent i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Dupixent Lek Dupixent zawiera substancję czynną dupilumab.
Dupilumab jest przeciwciałem monoklonalnym (rodzajem wyspecjalizowanego białka), które blokuje działanie białek zwanych interleukinami IL-4 i IL-13. Oba odgrywają istotną rolę w wywoływaniu objawów atopowego zapalenia skóry, astmy, eozynofilowego zapalenia przełyku (EZP) i przewlekłej pokrzywki spontanicznej (PPS).
W jakim celu stosuje się lek Dupixent Lek Dupixent jest stosowany w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, z umiarkowanym do ciężkiego atopowym zapaleniem skóry, zwanym również wypryskiem atopowym. Lek Dupixent stosuje się również w leczeniu dzieci w wieku od 6 miesięcy do 11 lat z ciężkim atopowym zapaleniem skóry (patrz punkt Dzieci i młodzież). Lek Dupixent można stosować z lekami przeciw wypryskowi, które nakłada się na skórę, albo może być stosowany sam.
Lek Dupixent jest również stosowany z innymi lekami na astmę, w leczeniu podtrzymującym ciężkiej astmy u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 6 lat i starszych, u których astma nie jest kontrolowana za pomocą dotychczas stosowanych leków przeciwastmatycznych (np. kortykosteroidów).
Lek Dupixent jest również stosowany w leczeniu dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 1 r.ż. i starszych, o masie ciała co najmniej 15 kg, z eozynofilowym zapaleniem przełyku (EZP).
Dupixent jest również stosowany w leczeniu dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, z umiarkowaną do ciężkiej przewlekłą pokrzywką spontaniczną (PPS), u których choroba nie jest kontrolowana za pomocą leków przeciwhistaminowych i którzy nie otrzymywali blokerów immunoglobulin E (IgE) z powodu PPS.
Jak działa lek Dupixent Stosowanie leku Dupixent w leczeniu atopowego zapalenia skóry (wyprysku atopowego) może poprawić stan skóry i zmniejszyć swędzenie. Wykazano, że lek Dupixent powodował również poprawę wywołanych atopowym zapaleniem skóry objawów bólu, niepokoju i depresji. Dodatkowo lek Dupixent pomaga w zaburzeniach snu i poprawia ogólną jakość życia.
Lek Dupixent pomaga zapobiegać wystąpieniu ciężkich ataków astmy (zaostrzeń) i może poprawić oddychanie. Lek Dupixent może także pomóc w zmniejszeniu ilości innej grupy leków potrzebnych do kontrolowania astmy, zwanych doustnymi kortykosteroidami, jednocześnie zapobiegając ciężkim atakom astmy i poprawiając oddychanie.
Stosowanie leku Dupixent w leczeniu PPS może poprawić stan skóry dzięki zmniejszeniu swędzenia i pokrzywki.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dupixent
Kiedy nie stosować leku Dupixent - jeśli pacjent ma uczulenie na dupilumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Jeśli pacjent sądzi, że może być uczulony lub ma co do tego wątpliwości, powinien zasięgnąć porady lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki przed użyciem leku Dupixent.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Dupixent należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Lek Dupixent nie jest lekiem działającym doraźnie i nie powinien być stosowany w leczeniu nagłego ataku astmy.
Ważne jest, aby za każdym razem, kiedy pacjent otrzyma nowe opakowanie leku Dupixent, zapisać nazwę leku, datę podania i numer serii (znajdujący się na opakowaniu po: Lot) i przechowywać te informacje w bezpiecznym miejscu.
Reakcje alergiczne - Rzadko stosowanie leku Dupixent może powodować ciężkie działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne (nadwrażliwości) i reakcję anafilaktyczną oraz obrzęk naczynioruchowy. Te reakcje mogą pojawić się w ciągu kilku minut do siedmiu dni po podaniu leku Dupixent. Pacjent powinien zwracać szczególną uwagę na potencjalne objawy tych stanów (np. problemy z oddychaniem, obrzęk twarzy, warg, ust, gardła lub języka, omdlenia, zawroty głowy, osłabienie (niskie ciśnienie krwi), gorączka, ogólne złe samopoczucie, powiększone węzły chłonne, pokrzywka, swędzenie, ból stawów, wysypka skórna) w trakcie przyjmowania leku Dupixent. Objawy te są wymienione w punkcie 4, w części „Ciężkie działania niepożądane”. - Jeśli pacjent zauważy u siebie jakiekolwiek objawy reakcji alergicznej, powinien zaprzestać stosowania leku Dupixent i natychmiast zwrócić się do lekarza lub uzyskać pomoc medyczną.
Choroby eozynofilowe - Rzadko u pacjentów przyjmujących lek na astmę może rozwinąć się zapalenie naczyń krwionośnych lub płuc ze względu na zwiększenie określonych białych krwinek (eozynofilia). - Nie wiadomo, czy jest to spowodowane przez lek Dupixent. Zazwyczaj, ale nie zawsze, dotyczy to osób przyjmujących również leki steroidowe, w wyniku zaprzestania ich przyjmowania lub też zmniejszenia dawki. Należy natychmiast poinformować lekarza w przypadku wystąpienia jednocześnie takich objawów jak choroba grypopodobna, mrowienie lub drętwienie ramion lub nóg, nasilenie objawów ze strony układu oddechowego i (lub) wysypka.
Zakażenie pasożytnicze (zakażenie pasożytami jelitowymi) - Lek Dupixent może osłabiać odporność na zakażenia powodowane przez pasożyty. Jeżeli pacjent ma już zakażenie pasożytnicze, powinno ono zostać wyleczone przed rozpoczęciem leczenia lekiem Dupixent. - Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli występują u niego biegunka, oddawanie gazów, dolegliwości żołądkowe, tłuste stolce i odwodnienie, ponieważ mogą to być objawy zakażenia pasożytniczego. - Jeśli pacjent mieszka w regionie, w którym tego typu zakażenia są częste lub jeśli pacjent podróżuje do takiego regionu, powinien zasięgnąć porady lekarza.
Astma Jeżeli pacjent choruje na astmę i przyjmuje leki przeciwastmatyczne, nie powinien zmieniać ani przerywać ich stosowania bez konsultacji z lekarzem. Przed zaprzestaniem stosowania leku Dupixent lub jeśli astma pozostaje niekontrolowana albo nasila się w trakcie leczenia tym lekiem, należy omówić to z lekarzem.
Problemy okulistyczne Należy poinformować lekarza w przypadku zaobserwowania jakichkolwiek nowych lub nasilających się problemów okulistycznych, w tym bólu oczu lub zmian widzenia.
Dzieci i młodzież - Lek Dupixent we wstrzykiwaczu nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci poniżej 2 roku życia. - W przypadku dzieci w wieku od 6 miesięcy do 2 roku życia należy skonsultować się z lekarzem, który przepisze odpowiedni lek Dupixent w ampułko-strzykawce. - U dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 roku życia dupilumab powinien być podawany przez opiekuna. - U dzieci w wieku 12 lat i starszych zaleca się podawanie dupilumabu przez osobę dorosłą lub pod jej nadzorem. - Bezpieczeństwo i korzyści stosowania leku Dupixent nie są jeszcze znane w przypadku dzieci z atopowym zapaleniem skóry w wieku poniżej 6 miesięcy. - Bezpieczeństwo i korzyści stosowania leku Dupixent nie są jeszcze znane w przypadku dzieci z astmą w wieku poniżej 6 lat. - Bezpieczeństwo i korzyści stosowania leku Dupixent nie są jeszcze znane w przypadku dzieci z EZP w wieku poniżej 1 roku życia lub o masie ciała - Bezpieczeństwo i korzyści stosowania leku Dupixent nie są jeszcze znane w przypadku dzieci z PPS w wieku poniżej 12 lat.
Lek Dupixent a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie - o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. - jeśli pacjent był ostatnio szczepiony lub jest planowane u niego szczepienie.
Inne leki przeciwastmatyczne Nie należy przerywać stosowania lub zmniejszać dawki leków przeciwastmatycznych bez zalecenia lekarza. - Leki te (szczególnie te zwane kortykosteroidami) muszą być odstawiane stopniowo. - Leki te muszą być odstawiane pod bezpośrednim nadzorem lekarza i w zależności od odpowiedzi na przyjmowanie leku Dupixent.
Ciąża i karmienie piersią - Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Nie wiadomo, jakie są skutki zastosowania leku u kobiet w ciąży; z tego względu najlepiej jest unikać stosowania leku Dupixent w okresie ciąży, chyba że lekarz zaleci jego stosowanie. - Jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza karmić piersią, powinna poradzić się lekarza przed rozpoczęciem stosowania tego leku. Pacjentka i jej lekarz powinni zadecydować, czy pacjentka będzie karmić piersią, czy stosować lek Dupixent. Pacjentka nie może zdecydować się na jedno i drugie.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Lek Dupixent nie powinien wywierać wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Dupixent zawiera sód Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej dawce 200 mg, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Dupixent zawiera polisorbat Ten lek zawiera 2,28 mg polisorbatu 80 w każdej dawce 200 mg (1,14 ml). Polisorbat może powodować reakcje alergiczne. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta dorosłego lub dziecka stwierdzono jakiekolwiek alergie.
3. Jak stosować lek Dupixent
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jaką dawkę leku Dupixent otrzyma pacjent Lekarz zdecyduje, która dawka leku Dupixent jest odpowiednia dla pacjenta.
Zalecane dawkowanie u młodzieży z atopowym zapaleniem skóry Zalecane dawkowanie leku Dupixent u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) z atopowym zapaleniem skóry oparte jest na masie ciała:
Masa ciała pacjenta: poniżej 60 kg Dawka początkowa: 400 mg (dwa wstrzyknięcia po 200 mg) Kolejne dawki (co dwa tygodnie): 200 mg
Masa ciała pacjenta: 60 kg lub więcej Dawka początkowa: 600 mg (dwa wstrzyknięcia po 300 mg) Kolejne dawki (co dwa tygodnie): 300 mg
Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku od 6 do 11 lat z atopowym zapaleniem skóry Zalecane dawkowanie leku Dupixent u dzieci (w wieku od 6 do 11 lat) z atopowym zapaleniem skóry oparte jest na masie ciała:
Masa ciała pacjenta: 15 kg do mniej niż 60 kg Dawka początkowa: 300 mg (jedno wstrzyknięcie 300 mg) 1. dnia, a następnie 300 mg 15. dnia Kolejne dawki: 300 mg co 4 tygodnie*, zaczynając 4 tygodnie po dawce z 15. dnia
Masa ciała pacjenta: 60 kg lub więcej Dawka początkowa: 600 mg (dwa wstrzyknięcia po 300 mg) Kolejne dawki: 300 mg co dwa tygodnie * Dawka może zostać zwiększona do 200 mg co dwa tygodnie, w oparciu o ocenę lekarza.
Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat z atopowym zapaleniem skóry Zalecane dawkowanie leku Dupixent u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat z atopowym zapaleniem skóry oparte jest na masie ciała:
Masa ciała pacjenta: 5 kg do mniej niż 15 kg Dawka początkowa: 200 mg (jedno wstrzyknięcie 200 mg) Kolejne dawki: 200 mg co 4 tygodnie
Masa ciała pacjenta: 15 kg do mniej niż 30 kg Dawka początkowa: 300 mg (jedno wstrzyknięcie 300 mg) Kolejne dawki: 300 mg co 4 tygodnie
Zalecane dawkowanie u dorosłych i młodzieży z astmą (w wieku 12 lat i starszej) Dla większości pacjentów z ciężką astmą, zalecane dawkowanie leku Dupixent to: - Dawka początkowa to 400 mg (dwa wstrzyknięcia po 200 mg) - Następnie dawka 200 mg co dwa tygodnie, podawane we wstrzyknięciach podskórnych.
U pacjentów z ciężką astmą stosujących doustne kortykosteroidy lub pacjentów z ciężką astmą i współistniejącym, umiarkowanym do ciężkiego atopowym zapaleniem skóry, lub dorosłych z współistniejącym ciężkim przewlekłym zapaleniem błon śluzowych nosa i zatok przynosowych z polipami nosa zalecane dawkowanie leku Dupixent to: - Dawka początkowa to 600 mg (dwa wstrzyknięcia po 300 mg) - Następnie dawka 300 mg co dwa tygodnie podawane we wstrzyknięciach podskórnych.
Zalecane dawkowanie u dzieci z astmą Zalecane dawkowanie leku Dupixent u dzieci (w wieku od 6 do 11 lat) z astmą oparte jest na masie ciała:
Masa ciała pacjenta: 15 kg do mniej niż 30 kg Dawka początkowa i kolejne dawki: 300 mg co 4 tygodnie
Masa ciała pacjenta: 30 kg do mniej niż 60 kg Dawka początkowa i kolejne dawki: 200 mg co dwa tygodnie lub 300 mg co 4 tygodnie
Masa ciała pacjenta: 60 kg lub więcej Dawka początkowa i kolejne dawki: 200 mg co dwa tygodnie
W przypadku pacjentów w wieku od 6 do 11 lat z astmą i współistniejącym ciężkim atopowym zapaleniem skóry lekarz zdecyduje, która dawka leku Dupixent jest odpowiednia dla pacjenta.
Zalecane dawkowanie u dorosłych, młodzieży i dzieci (w wieku 1 r.ż. i starszych) z eozynofilowym zapaleniem przełyku (EZP)
Masa ciała: ≥15 kg do <30 kg Dawka: 200 mg co dwa tygodnie
Masa ciała: ≥30 kg do <40 kg Dawka: 300 mg co dwa tygodnie
Masa ciała: ≥40 kg Dawka: 300 mg co tydzień
Zalecane dawkowanie u dorosłych z przewlekłą pokrzywką spontaniczną (PPS) Zalecane dawkowanie leku Dupixent u dorosłych pacjentów to dawka początkowa 600 mg (dwa wstrzyknięcia po 300 mg), a następnie dawka 300 mg co dwa tygodnie.
Zalecane dawkowanie u młodzieży z przewlekłą pokrzywką spontaniczną (PPS) Zalecane dawkowanie leku Dupixent u młodzieży (w wieku od 12 do 17 lat) z przewlekłą pokrzywką spontaniczną oparte jest na masie ciała:
Masa ciała: 30 do mniej niż 60 kg Dawka początkowa: 400 mg (dwa wstrzyknięcia po 200 mg) Kolejne dawki:200 mg co dwa tygodnie (Q2W)
Masa ciała: 60 kg lub więcej Dawka początkowa: 600 mg (dwa wstrzyknięcia po 300 mg) Kolejne dawki:300 mg co dwa tygodnie (Q2W)
Wstrzykiwanie leku Dupixent Lek Dupixent jest podawany we wstrzyknięciu wykonywanym pod skórę (we wstrzyknięciu podskórnym). Pacjent powinien zadecydować wspólnie z lekarzem lub pielęgniarką, czy powinien wstrzykiwać lek Dupixent samodzielnie.
Przed wstrzykiwaniem leku Dupixent samodzielnie pacjent musi być odpowiednio przeszkolony przez lekarza lub pielęgniarkę. Wstrzyknięcia leku Dupixent może też wykonywać opiekun po odpowiednim przeszkoleniu przez lekarza lub pielęgniarkę.
Każdy wstrzykiwacz zawiera jedną dawkę leku Dupixent (200 mg). Nie wstrząsać wstrzykiwaczem.
Przed zastosowaniem leku Dupixent należy uważnie przeczytać „Instrukcję użycia” zawartą na końcu ulotki dołączonej do opakowania.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dupixent W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku Dupixent lub zbyt wczesnego podania kolejnej dawki, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Pominięcie zastosowania leku Dupixent W razie zapomnienia o wstrzyknięciu dawki leku Dupixent, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Ponadto:
Jeżeli pacjent przyjmuje lek według schematu raz na tydzień i pominie dawkę leku Dupixent: - należy podać wstrzyknięcie leku Dupixent jak najszybciej i rozpocząć nowy schemat dawkowania raz na tydzień od momentu, kiedy pacjent przypomni sobie o przyjęciu wstrzyknięcia leku Dupixent.
Jeśli pacjent przyjmuje lek według schematu leczenia co dwa tygodnie i pominie dawkę leku Dupixent: - należy podać wstrzyknięcie leku Dupixent w ciągu 7 dni od pominiętej dawki, a następnie kontynuować zgodnie z pierwotnym schematem leczenia. - jeżeli pominięta dawka nie zostanie podana w ciągu 7 dni, należy poczekać do następnej zaplanowanej dawki, aby podać wstrzyknięcie leku Dupixent.
Jeśli pacjent przyjmuje lek według schematu leczenia co 4 tygodnie i pominie dawkę leku Dupixent: - należy podać wstrzyknięcie leku Dupixent w ciągu 7 dni od pominiętej dawki, a następnie kontynuować zgodnie z pierwotnym schematem leczenia. - jeżeli pominięta dawka nie zostanie podana w ciągu 7 dni, należy rozpocząć nowy schemat dawkowania co 4 tygodnie od momentu, kiedy pacjent przypomni sobie o przyjęciu wstrzyknięcia leku Dupixent.
Przerwanie stosowania leku Dupixent Nie należy przerywać stosowania leku Dupixent bez omówienia tego z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Stosowanie leku Dupixent może powodować ciężkie działania niepożądane, w tym rzadko reakcje alergiczne (nadwrażliwości), w tym reakcję anafilaktyczną, reakcję związaną z chorobą posurowiczą, reakcję podobną do choroby posurowiczej; możliwymi objawami są m.in. - problemy z oddychaniem - obrzęk twarzy, warg, ust, gardła lub języka (obrzęk naczynioruchowy) - omdlenia, zawroty głowy, osłabienie (niskie ciśnienie krwi) - gorączka - ogólne złe samopoczucie - powiększone węzły chłonne - pokrzywka - swędzenie - ból stawów - wysypka skórna
Jeżeli u pacjenta rozwinie się reakcja alergiczna, powinien zaprzestać stosowania leku Dupixent i natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Inne działania niepożądane
Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób): - odczyny w miejscu wstrzyknięcia (np. miejscowe zaczerwienienie, obrzęk, swędzenie, ból, zasinienie) - zaczerwienienie i swędzenie oka
- zakażenie oka
- opryszczka (na wargach i skórze)
- zwiększenie liczby pewnego rodzaju białych krwinek (eozynofilów)
- ból stawów Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób): - obrzęk twarzy, warg, ust, gardła lub języka (obrzęk naczynioruchowy) - swędzenie, zaczerwienienie i obrzęk powiek - zapalenie powierzchni oka, czasem z niewyraźnym widzeniem (zapalenie rogówki) - wysypka na twarzy lub zaczerwienienie - suchość oka
Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób): - ciężkie reakcje alergiczne (nadwrażliwości) - wrzody na zewnętrznej, przezroczystej warstwie oka, czasami z niewyraźnym widzeniem (wrzodziejące zapalenie rogówki)
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci w wieku od 6 do 11 lat z astmą Często: owsica (enterobioza)
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Dupixent
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. W razie potrzeby wstrzykiwacz można wyjąć z lodówki i przechowywać w opakowaniu do 14 dni w temperaturze pokojowej do 25°C, chroniąc od światła. Datę wyjęcia z lodówki należy zapisać w wyznaczonym miejscu na opakowaniu zewnętrznym. Opakowanie należy wyrzucić, jeśli było przechowywane poza lodówką dłużej niż 14 dni lub po upływie terminu ważności.
Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się, że jest mętny, zmienił barwę lub zawiera widoczne cząstki stałe. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Dupixent - Substancją czynną leku jest dupilumab. - Każdy wstrzykiwacz zawiera 200 mg dupilumabu w 1,14 ml roztworu do wstrzykiwań (wstrzyknięcie). - Pozostałe składniki to: L-argininy chlorowodorek, L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek, polisorbat 80 (E 433), sodu octan trójwodny, kwas octowy lodowaty (E 260), sacharoza, woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek Dupixent i co zawiera opakowanie Lek Dupixent ma postać przezroczystego lub lekko opalizującego roztworu o kolorze od bezbarwnego do bladożółtego dostarczanego we wstrzykiwaczu.
Wstrzykiwacz jest dostępny w opakowaniu z okrągłą nasadką i owalnym okienkiem kontrolnym otoczonym strzałką lub z kwadratową nasadką z obwódką i owalnym okienkiem kontrolnym bez strzałki. Pomimo występowania niewielkich różnic w wyglądzie dwóch wstrzykiwaczy, oba działają tak samo.
Lek Dupixent w dawce 200 mg jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1, 2 lub 6 wstrzykiwaczy lub w opakowaniu zawierającym 6 (2 opakowania po 3) wstrzykiwaczy.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.