logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Dulxetenon 30 mg kaps. dojelit., twarde 28 szt.

        Dulxetenon, 30 mg, kaps. dojelit., twarde, 28 szt.

        Dulxetenon
        30 mg, kaps. dojelit., twarde, 28 szt.
        • 60 mg, 28 szt., kaps. dojelit., twarde
        • 90 mg, 28 szt., kaps. dojelit., twarde
        • 120 mg, 28 szt., kaps. dojelit., twarde
        Producent

        neuraxpharm Arzneimittel

        Opakowanie

        28 szt.

        Postać

        kaps. dojelit., twarde

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        15.04

        Dawkowanie

        Doustnie. Duże zaburzenia depresyjne. Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami. W badaniach klinicznych oceniano bezpieczeństwo stosowania większych dawek niż 60 mg na dobę, aż do maksymalnej dawki 120 mg na dobę. Nie uzyskano jednak dowodów klinicznych, które sugerowałyby, że u pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedzi na leczenie zalecaną dawką początkową, zwiększenie dawki może przynieść korzyści. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tyg. terapii. Po utrwaleniu odpowiedzi na leczenie przeciwdepresyjne zaleca się kontynuowanie terapii przez kilka miesięcy, aby zapobiec nawrotom. U pacjentów z nawracającymi epizodami dużej depresji w wywiadzie, u których uzyskano odpowiedź na leczenie duloksetyną, należy rozważyć dalsze długotrwałe leczenie dawką od 60 do 120 mg na dobę. Zaburzenia lękowe uogólnione. Zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę i może być przyjmowana podczas posiłku lub między posiłkami. W razie braku odpowiedniej odpowiedzi na leczenie, należy zwiększyć dawkę do 60 mg, czyli do zazwyczaj stosowanej dawki podtrzymującej u większości pacjentów. U pacjentów ze współistniejącymi dużymi zaburzeniami depresyjnymi zaleca się stosowanie dawki początkowej i podtrzymującej 60 mg raz na dobę. Wykazano skuteczność dawek do 120 mg na dobę, których bezpieczeństwo stosowania oceniano w badaniach klinicznych. Dlatego, u pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na leczenie dawką 60 mg, można rozważyć zwiększenie dawki do 90 mg lub 120 mg. Dawkę należy zwiększać w zależności od uzyskanej odpowiedzi na leczenie i tolerancji leku przez pacjenta. Po utrwaleniu się odpowiedzi, zaleca się kontynuowanie leczenia przez kilka miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą 60 mg raz na dobę i mogą być przyjmowane podczas posiłku lub między posiłkami. W badaniach klinicznych oceniano bezpieczeństwo stosowania większych dawek niż 60 mg raz na dobę, aż do maksymalnej dawki 120 mg na dobę, podawanej w równych dawkach podzielonych. Stężenie duloksetyny w osoczu wykazuje dużą zmienność osobniczą. Dlatego u niektórych pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej odpowiedzi na leczenie dawką 60 mg, zwiększenie dawki może przynieść korzyści. Odpowiedź kliniczną należy ocenić po 2 mies. leczenia. Po tym okresie u pacjentów z niewystarczającą początkową odpowiedzią kliniczną mało prawdopodobne jest osiągnięcie lepszych wyników. Należy regularnie (nie rzadziej niż co 3 mies.) oceniać korzyści z leczenia. Przerwanie leczenia. Należy unikać nagłego przerwania stosowania leku. W przypadku zakończenia leczenia duloksetyną należy stopniowo zmniejszać dawkę przez przynajmniej 1 do 2 tyg. w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów odstawienia. Jeżeli w wyniku zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia wystąpią objawy nietolerowane przez pacjenta, można rozważyć wznowienie leczenia z użyciem wcześniej stosowanej dawki. Następnie lekarz może zalecić dalsze, stopniowe zmniejszanie dawki, ale w wolniejszym tempie. W przypadku przepisania dawki 30 mg lub 60 mg, inne leki zawierające duloksetynę powinnym być stosowane w tych samych dawkach. Szczególne grupy pacjentów. Nie zaleca się dostosowywania dawkowania u osób w podeszłym wieku jedynie ze względu na wiek pacjenta; należy zachować ostrożność stosując duloksetynę u osób w podeszłym wieku, szczególnie u pacjentów z dużymi zaburzeniami depresyjnymi lub uogólnionymi zaburzeniami lękowymi w przypadku podawania dawki 120 mg na dobę, dla której istnieją ograniczone dane. Nie wolno stosować duloksetyny u pacjentów z chorobami wątroby powodującymi zaburzenia czynności wątroby. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (CCr 30 do 80 ml/min). Nie wolno stosować duloksetyny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (CCr <30 ml/min). Duloksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych ze względu na bezpieczeństwo stosowania i skuteczność. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych u dzieci i młodzieży w wieku 7-17 lat. Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności duloksetyny w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Sposób podania. Kapsułkę należy połykać w całości, popijając wodą. Przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami.

        Zastosowanie

        Leczenie dużych zaburzeń depresyjnych. Leczenie zaburzeń lękowych uogólnionych. Leczenie bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej (tylko kaps. dojelit. 30 mg i 60 mg). Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Dulxetenon i w jakim celu się go stosuje

        Dulxetenon zawiera substancję czynną duloksetynę. Dulxetenonzwiększa stężenie serotoniny i noradrenaliny
        w układzie nerwowym.

        Lek Dulxetenon wskazany jest u dorosłych w leczeniu:
        • depresji
        • zaburzeń lękowych uogólnionych (utrzymujące się uczucie lęku lub nerwowość),
        • bólu w neuropatii cukrzycowej (opisywanego zwykle jako palący, przeszywający, kłujący, rwący lub ból
        porównywany do porażenia prądem. Może wystąpić utrata czucia w dotkniętym obszarze, a odczucia, takie
        jak dotyk, ciepło, zimno lub dotyk, mogą powodować ból)

        U większości osób z depresją lub lękiem lek Dulxetenon zaczyna działać w ciągu dwóch tygodni od
        rozpoczęcia leczenia, jednak może potrwać od 2 do 4 tygodni zanim nastąpi poprawa. Należy zwrócić się do
        lekarza, jeśli po upływie tego czasu pacjent nie poczuje się lepiej. Nawet jeżeli nastąpi poprawa stanu
        pacjenta, lekarz może zalecić kontynuowanie przyjmowania leku Dulxetenon, aby zapobiec nawrotowi
        depresji lub lęku.

        U osób z bólem w neuropatii cukrzycowej poprawa stanu może nastąpić dopiero po kilku tygodniach.
        Należy zwrócić się do lekarza, jeśli poprawa nie nastąpiła po upływie 2 miesięcy.
        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dulxetenon

        Kiedy nie stosować leku Dulxetenon:
        - jeśli pacjent ma uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6);
        - jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby;
        - jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
        - jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 14 dni przyjmował inny lek, będący inhibitorem
          monoaminooksydazy (IMAO) (patrz «Lek Dulxetenon a inne leki»);
        - jeśli pacjent przyjmuje fluwoksaminę, która jest przeważnie stosowana w leczeniu depresji,
          cyprofloksacynę lub enoksacynę, leki, które są stosowane w leczeniu niektórych zakażeń;
        - jeśli pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz «Lek Dulxetenon a inne leki»).

        Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje wysokie ciśnienie tętnicze krwi lub choroba serca.
        Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien przyjmować lek Dulxetenon.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności

        Poniżej wymieniono kilka przyczyn, dla których lek Dulxetenon może nie być odpowiedni dla pacjenta.
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Dulxetenon należy omówić to z lekarzem, jeżeli:
        - pacjent przyjmuje inne leki przeciwdepresyjne (patrz «Lek Dulxetenon a inne leki»).
        - pacjent przyjmuje leki ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
        - u pacjenta występuje choroba nerek
        - u pacjenta występowały w przeszłości napady padaczkowe
        - u pacjenta występowały w przeszłości epizody manii
        - u pacjenta występuje choroba afektywna dwubiegunowa
        - u pacjenta występują choroby oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (podwyższone ciśnienie w oku)
        - u pacjenta występowały w przeszłości zaburzenia krzepnięcia (skłonność do siniaków)
        - u pacjenta występuje ryzyko zmniejszonego stężenia sodu (na przykład podczas przyjmowania leków
           moczopędnych, zwłaszcza przez osoby w wieku podeszłym)
        - pacjent przyjmuje obecnie inne leki, które mogą powodować uszkodzenie wątroby
          pacjent przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę (patrz «Lek Dulxetenon a inne leki»).

        Leki takie jak Dulxetenon (tzw. SSRI / SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń seksualnych (patrz punkt
        4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się po zaprzestaniu leczenia.

        Dulxetenon może wywoływać uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub ustania w
        miejscu. W razie wystąpienia takich objawów, należy poinformować o tym lekarza.

        Należy również skontaktować się z lekarzem:
        Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe, takie jak niepokój, omamy, utrata
        koordynacji, przyspieszone bicie serca, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia krwi,
        wzmożone odruchy, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty, ponieważ może to oznaczać zespół
        serotoninowy.

        W najcięższej postaci zespół serotoninowy może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny. Objawami
        przedmiotowymi i podmiotowymi złośliwego zespołu neuroleptycznego mogą być: połączenie gorączki,
        przyspieszonego bicia serca, pocenia się, silnej sztywności mięśni, splątania, zwiększenia aktywności
        enzymów mięśniowych (oznaczanych na podstawie badania krwi).

        Myśli samobójcze i pogłębiająca się depresja lub stany lękowe
        Osoby, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu
        lub o popełnieniu samobójstwa. Myśli te mogą nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych,
        gdyż leki te zaczynają działać dopiero po jakimś czasie, zazwyczaj po 2 tygodniach, ale czasem później.

        Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest bardziej
        prawdopodobne, jeśli:
        ▪ pacjent miał już w przeszłości myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia
        ▪ pacjent jest młodym dorosłym - badania kliniczne wskazują na zwiększone ryzyko zachowań
          samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, przyjmujących leki
          przeciwdepresyjne.

        Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
        skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
        Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych bądź przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych
        oraz poproszenie ich o przeczytanie niniejszej ulotki. Można również zapytać o ich opinię, czy stan
        depresyjny lub lękowy chorego nie nasilił się lub czy zmiany w zachowaniu nie budzą ich niepokoju. Pacjent
        może zwrócić się z prośbą o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły
        niepokojące zmiany w zachowaniu.

        Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
        Zazwyczaj lek Dulxetenon nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U
        pacjentów w wieku poniżej 18 lat, którzy przyjmują leki z tej grupy, występuje większe ryzyko wystąpienia
        działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (przeważnie agresja,
        zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo to lekarz może zalecić stosowanie leku Dulxetenon u
        pacjentów w wieku poniżej 18 lat, jeżeli zdecyduje, że jest to dla nich korzystne. W razie wątpliwości
        związanych z zaleceniem stosowania leku Dulxetenon u pacjenta w wieku poniżej 18 lat, należy ponownie
        skontaktować się z lekarzem. Należy poinformować lekarza, jeżeli u pacjenta w wieku poniżej 18 lat
        przyjmującego lek Dulxetenon wystąpi którekolwiek z wymienionych powyżej działań niepożądanych.
        Ponadto brak długoterminowych danych o bezpieczeństwie stosowania leku Dulxetenon w tej grupie
        wiekowej, dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.

        Lek Dulxetenon a inne leki

        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
        lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez
        recepty.

        Duloksetyna, główny składnik leku Dulxetenon, występuje także w innych lekach stosowanych w leczeniu
        innych chorób:
        - bólu w neuropatii cukrzycowej,
        - depresji,
        - lęku
        - nietrzymania moczu.

        Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków. Pacjent powinien skonsultować z
        lekarzem, jeśli przyjmuje inne leki zawierające duloksetynę.

        Lekarz zdecyduje, czy można przyjmować lek Dulxetenon jednocześnie z innymi lekami. Nie należy
        zaczynać ani przerywać stosowania innych leków, w tym leków sprzedawanych bez recepty i
        preparatów ziołowych, bez skontaktowania się z lekarzem.

        Należy poinformować lekarza w przypadku przyjmowania któregokolwiek z wymienionych poniżej leków:

        Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO):
        Nie należy przyjmować leku Dulxetenon jednocześnie z innym lekiem przeciwdepresyjnym, zwanym
        inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO), lub w krótkim odstępie czasu (w ciągu 14 dni) po zaprzestaniu
        stosowania IMAO.
        Przykłady IMAO to moklobemid (lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne
        przyjmowanie IMAO z wieloma lekami wydawanymi na receptę, w tym z lekiem Dulxetenon, może
        powodować ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane.
        Po odstawieniu IMAO musi upłynąć przynajmniej 14 dni, zanim rozpocznie się przyjmowanie leku
        Dulxetenon. Zanim zacznie się przyjmowanie IMAO, musi upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia leku
        Dulxetenon.

        Leki powodujące senność:
        Lekami tymi mogą być leki wydawane na receptę, np. benzodiazepiny, silne leki przeciwbólowe, leki
        przeciwpsychotyczne, fenobarbital i leki przeciwhistaminowe.

        Leki zwiększające stężenie serotoniny:
        Tryptany, tramadol, tryptofan, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. paroksetyna i
        fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny (np. wenlafaksyna),
        trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, amitryptylina), petydyna, ziele dziurawca
        zwyczajnego (Hypericum perforatum) i IMAO (np. moklobemid i linezolid). Leki te zwiększają ryzyko
        wystąpienia działań niepożądanych.
        W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów podczas stosowania tych leków jednocześnie z lekiem
        Dulxetenon, należy skontaktować się z lekarzem.

        Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe:
        Leki, które rozrzedzają krew lub zapobiegają krzepnięciu krwi. Leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia
        krwawienia.

        Lek Dulxetenon z jedzeniem, piciem i alkoholem

        Lek Dulxetenon można przyjmować w czasie posiłków lub między posiłkami. Należy zachować ostrożność,
        spożywając alkohol podczas przyjmowania leku Dulxetenon

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Ciąża
        Jeśli pacjentka podczas stosowania duloksetyny zajdzie w ciążę lub stara się zajść w ciążę, powinna
        poinformować o tym lekarza. Pacjentka może przyjmować duloksetynę dopiero po omówieniu z lekarzem
        spodziewanych korzyści z leczenia i możliwego zagrożenia dla nienarodzonego dziecka.

        Pacjentka powinna poinformować położną i (lub) lekarza o przyjmowaniu duloksetyny. Stosowanie w trakcie
        ciąży podobnych leków (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny) może zwiększać ryzyko
        ciężkiego stanu u dzieci, nazywanego przetrwałym nadciśnieniem płucnym noworodków, powodującego
        szybszy oddech u dziecka i sinicę. Takie objawy występują zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po
        urodzeniu. Jeśli pacjentka stwierdzi ich wystąpienie u swojego dziecka, powinna natychmiast skontaktować
        się z położną i (lub) lekarzem.

        Jeśli pacjentka przyjmuje duloksetynę pod koniec ciąży, u jej dziecka mogą wystąpić następujące objawy:.
        wiotkość mięśni, drżenie, drżączkę, trudności w karmieniu, problemy z oddychaniem i napady drgawek.
        Zwykle występują one w chwili urodzenia lub w ciągu kilku dni po urodzeniu. Jeśli pacjentka stwierdzi
        wystąpienie któregokolwiek z tych objawów lub martwi ją stan zdrowia dziecka, powinna zwrócić się do
        lekarza lub położnej z prośbą o pomoc.

        Karmienie piersią
        Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeśli karmi piersią. Nie zaleca się stosowania duloksetyny w
        okresie karmienia piersią. Kobiety karmiące piersią powinny zwrócić się do lekarza lub farmaceuty po
        poradę.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Duloksetyna może powodować senność lub zawroty głowy. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani
        obsługiwać maszyn, zanim nie pozna swojej reakcji na duloksetynę.

        Dulxetenon zawiera sacharozę
        Dulxetenon zawiera sacharozę. Jeśli lekarz wcześniej stwierdził u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów,
        przed rozpoczęciem stosowania leku należy skontaktować się z lekarzem.
        3. Jak stosować lek Dulxetenon

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy
        zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Duloksetynę przyjmuje się doustnie. Kapsułkę należy połykać w całości, popijając wodą.

        Leczenie depresji i bólu w neuropatii cukrzycowej:
        Zwykle stosowana dawka duloksetyny to 60 mg przyjmowane raz na dobę. Jednakże lekarz zaleci dawkę
        odpowiednią dla danego pacjenta.

        Leczenie zaburzeń lękowych uogólnionych:
        Zwykle stosowana dawka początkowa duloksetyny to 30 mg raz na dobę. U większości pacjentów dawka jest
        następnie zwiększana do 60 mg raz na dobę. Jednakże lekarz zaleci odpowiednią dawkę dla danego pacjenta.
        Dawka może być zwiększona aż do 120 mg, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.

        Przyjmowanie duloksetyny codziennie o tej samej porze dnia pomoże pamiętać o jego zażyciu.

        Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo należy przyjmować lek Dulxetenon. Nie należy przerywać
        stosowania leku Dulxetenon ani zmieniać stosowanej dawki bez konsultacji z lekarzem. Istotne jest właściwe
        leczenie choroby, aby pacjent poczuł się lepiej. W przypadku braku leczenia stan pacjenta może się
        utrzymywać, a także może się nasilić i stać się trudny do leczenia.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dulxetenon
        W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Dulxetenon należy natychmiast skontaktować się z
        lekarzem lub farmaceutą. Objawy przedawkowania to: senność, śpiączka, zespół serotoninowy (rzadko
        występująca reakcja, która może powodować uczucie nadmiernego zadowolenia, senność, zaburzenia
        koordynacji ruchowej, niepokój, wrażenie upojenia alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność
        mięśni), drgawki, wymioty i szybka akcja serca.

        Pominięcie zastosowania leku Dulxetenon
        W razie pominięcia dawki, należy zażyć ją tak szybko jak to możliwe. Jeśli jednak nadejdzie pora przyjęcia
        następnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę i zażyć pojedynczą dawkę jak zazwyczaj. Nie należy
        stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Nie należy zażywać większej dawki
        dobowej duloksetyny niż zalecił lekarz.

        Przerwanie stosowania leku Dulxetenon
        Nawet w przypadku odczucia poprawy NIE NALEŻY przerywać stosowania leku bez porozumienia się z
        lekarzem. Jeśli lekarz zdecyduje, że pacjent nie musi już stosować duloksetyny, zaleci zmniejszanie
        stosowanej dawki przez co najmniej 2 tygodnie.

        U niektórych pacjentów, którzy nagle przerywają stosowanie duloksetyny, mogą wystąpić objawy, takie jak:
        zawroty głowy, uczucie mrowienia podobne do kłucia szpilkami lub igłami lub wrażenie porażenia prądem
        (szczególnie w obrębie głowy), zaburzenia snu (realistyczne sny, koszmary senne, trudności w zasypianiu),
        zmęczenie, senność, niepokój lub pobudzenie, lęk, nudności lub wymioty, drżenie, bóle głowy, ból mięśni,
        drażliwość, biegunka i nadmierna potliwość lub zawroty głowy.
        Objawy te zazwyczaj nie są poważne i ustępują w ciągu kilku dni. Jeśli jednak są uciążliwe, należy
        skontaktować się z lekarzem.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do
        lekarza lub farmaceuty.
        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
        Działania te są zwykle łagodne lub umiarkowane i zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach.

        Bardzo często zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
        • ból głowy, senność
        • nudności, suchość w jamie ustnej

        Często zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
        • brak apetytu
        • zaburzenia snu, pobudzenie, zmniejszony popęd płciowy, lęk, trudność lub niemożność osiągnięcia
        orgazmu, niezwykłe sny
        • zawroty głowy, uczucie spowolnienia, drżenie mięśni, drętwienie, w tym zdrętwienie, uczucie kłucia lub
        mrowienia skóry
        • niewyraźne widzenie,
        • szumy uszne (słyszenie dźwięku w uszach przy braku zewnętrznego źródła dźwięku)
        • uczucie kołatania serca,
        • zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, nagłe zaczerwienienie twarzy
        • wzmożone ziewanie
        • zaparcie, biegunka, ból brzucha, wymioty, zgaga lub niestrawność, wiatry
        • zwiększone pocenie, wysypka (swędząca)
        • ból mięśni, kurcze mięśni
        • bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu
        • problem z uzyskaniem erekcji, zmiany w ejakulacji
        • upadki (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), zmęczenie
        • zmniejszenie masy ciała

        U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z depresją, leczonych tym lekiem obserwowano zmniejszenie
        masy ciała po rozpoczęciu przyjmowania leku. Po 6 miesiącach leczenia masa ciała zwiększała się i
        wyrównywała z tą obserwowaną u innych dzieci i nastolatków w tym samym wieku i tej samej płci.

        Niezbyt często zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
        • zapalenie gardła powodujące chrypkę
        • myśli samobójcze, trudności z zasypianiem, zgrzytanie zębami, dezorientacja, brak motywacji
        • nagłe mimowolne ruchy lub drganie mięśni, uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia lub
        ustania w miejscu, zdenerwowanie, zaburzenia koncentracji, zaburzenia smaku, trudności w kontrolowaniu
        ruchów, np. brak koordynacji lub niezamierzone ruchy mięśni, zespół niespokojnych nóg, pogorszona
        jakość snu
        • rozszerzenie źrenic (ciemny środkowy punkt oka), zaburzenia widzenia
        • zawroty głowy, uczucie wirowania, ból ucha
        • szybkie i (lub) niemiarowe bicie serca
        • omdlenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie lub omdlenia przy wstawaniu,
        uczucie zimna w palcach rąk i (lub) stóp
        • ucisk w gardle, krwawienie z nosa
        • wymioty z krwią lub czarny, smolisty kał, zapalenie żołądka i jelit, odbijanie się treści żołądkowej,
        trudności w połykaniu
        • zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha i zażółcenie skóry lub białkówek oka
        • nocne pocenie się, pokrzywka, zimne poty, wrażliwość na światło słoneczne, zwiększona tendencja do
        powstawania siniaków
        • sztywność i drganie mięśni
        • trudność lub niemożność oddawania moczu, trudność w rozpoczęciu oddawania moczu, potrzeba
        oddawania moczu w nocy, potrzeba oddawania moczu w ilości większej niż zazwyczaj, zmniejszenie ilości
        wydzielanego moczu
        • nieprawidłowe krwawienie z pochwy, zaburzenia miesiączkowania, w tym nasilone, bolesne, nieregularne
        lub przedłużające się miesiączki, skąpe miesiączki lub brak miesiączki, ból jąder lub moszny
        • ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, pragnienie, dreszcze, uczucie gorąca, zaburzenia chodu
        • zwiększenie masy ciała
        • Duloksetyna może wywoływać działania niepożądane, których nie jest się świadomym, takie jak
        zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia potasu we krwi, zwiększenie aktywności kinazy
        fosfokreatynowej, stężenia glukozy czy cholesterolu we krwi.

        Rzadko zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)
        • ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu, zawroty głowy z obrzękiem języka lub
        warg, reakcje alergiczne.
        • zmniejszenie czynności tarczycy, które może powodować zmęczenie lub zwiększenie masy ciała
        • odwodnienie, małe stężenie sodu we krwi (zwłaszcza u osób w wieku podeszłym; objawami mogą być:
        zawroty głowy, osłabienie, stany splątania, uczucie senności, nadmierne zmęczenie lub nudności, wymioty,
        cięższe objawy to omdlenia, drgawki oraz upadki), zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu
        antydiuretycznego (SIADH)
        • zachowania samobójcze, stan pobudzenia maniakalnego (nadmierna aktywność, gonitwa myśli i
        zmniejszona potrzeba snu), omamy, agresja i przejawy gniewu
        • „zespół serotoninowy” (rzadko występująca reakcja, która może powodować wrażenie nadmiernego
        zadowolenia, senność, zaburzenia koordynacji ruchowej, niepokój, zwłaszcza ruchowy, wrażenie upojenia
        alkoholowego, gorączkę, pocenie się lub sztywność mięśni), drgawki
        • zwiększenie ciśnienia w oku (jaskra)
        • zapalenie jamy ustnej, jasnoczerwona krew w kale, nieprzyjemny oddech, zapalenie jelita grubego
        (prowadzące do biegunki)
        • niewydolność wątroby, żółte zabarwienie skóry lub białkówek oka (żółtaczka)
        • zespół Stevensa-Johnsona (poważna choroba z owrzodzeniem skóry, jamy ustnej, oczu i narządów
        płciowych), ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła (obrzęk naczynioruchowy)
        • skurcz mięśni żuchwy
        • nieprawidłowy zapach moczu
        • objawy menopauzy, nieprawidłowe wytwarzanie mleka u mężczyzn lub kobiet w gruczołach piersiowych
        • kaszel, świsty oddechowe i duszność, z mogącą wystąpić jednocześnie gorączką.

        Bardzo rzadko zgłaszane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10.000 osób)
        • zapalenie naczyń krwionośnych skóry.

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
        • objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby zwanej kardiomiopatią stresową, którymi mogą być: ból w
        klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenia, nieregularne bicie serca.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
        ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
        Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie
        181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
        e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.
        5. Jak przechowywać lek Dulxetenon

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po skrócie (EXP). Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Numer serii jest zapisany na etykiecie i pudełku po skrócie (Lot).
        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Skład leku Dulxetenon

        Substancją czynną leku jest duloksetyna. Każda kapsułka zawiera 30 lub 60 mg duloksetyny (w postaci
        chlorowodorku).

        Pozostałe składniki to:
        Zawartość kapsułki:
        hypromeloza, sacharoza, ziarenka, talk, sacharoza, hypromelozy ftalan, trietylu
        cytrynian.
        Korpus kapsułki: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172) (tylko dla mocy 60 mg),
        indygotyna (E 132) (tylko dla mocy 60 mg).
        Wieczko kapsułki: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132).

        Jak wygląda lek Dulxetenon i co zawiera opakowanie
        Dulxetenon to kapsułki dojelitowe twarde.

        Lek Dulxetenon jest dostępny w dwóch mocach: 30 mg i 60 mg.
        Kapsułki o mocy 30 mg są niebiesko-białe.
        Kapsułki o mocy 60 mg są niebiesko-zielone.

        Lek Dulxetenon 30 mg jest dostępny w blistrach z PA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowych
        pudełkach zawierających po 7 lub 28 kapsułek.
        Lek Dulxetenon 60 mg jest dostępny w blistrach z PA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowych
        pudełkach zawierających po 28 kapsułek.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

        Podmiot odpowiedzialny:


        neuraxpharm Arzneimittel GmbH
        Elisabeth-Selbert-Str. 23
        40764 Langenfeld
        Niemcy

        Wytwórca
        Neuraxpharm Pharmaceuticals, S.L.
        Avda. Barcelona 69
        08970 Sant Joan Despí (Barcelona)
        Hiszpania

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
        odpowiedzialnego w Polsce:
        Neuraxpharm Polska sp. z o.o.
        ul. Domaniewska 37
        02-672 Warszawa
        info-poland@neuraxpharm.com

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego pod następującymi nazwami:

        HISZPANIA Dulxetenon 30 mg cápsulas duras gastrorresistentes
                         Dulxetenon 60 mg cápsulas duras gastrorresistentes

        WĘGRY Dulxetenon 30 mg Gyomornedv-ellenálló kemény kapszula
                    Dulxetenon 30 mg Gyomornedv-ellenálló kemény kapszula

        WŁOCHY Dulxetenon FB HEALTH

        PORTUGALIA Dulxetenon 30 mg cápsula dura gastrorresistente

        NIEMCY Dulxetenon 30 mg magensaftresistente Hartkapseln
                    Dulxetenon 60 mg magensaftresistente Hartkapseln
                    Dulxetenon 60 mg cápsula dura gastrorresistente

        SLOWACJA Dulxetenon 30 mg tvrdá gastrorezistentná kapsula
                         Dulxetenon 60 mg tvrdá gastrorezistentná kapsula
        POLSKA Dulxetenon

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2024
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026