×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Doxycyclinum Polfarmex 100 mg kaps. twarde 10 szt.

    Doxycyclinum Polfarmex, 100 mg, kaps. twarde, 10 szt.

    Doxycyclinum Polfarmex
    100 mg, kaps. twarde, 10 szt.
    Producent

    Polfarmex

    Opakowanie

    10 szt.

    Postać

    kaps. twarde

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Kwota refundowana

    10.95

    Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli i dzieci od 12 lat: zwykle 200 mg w dawce pojedynczej lub 100 mg co 12 h w 1. dobie, następnie dawka podtrzymująca 100 mg na dobę; w ciężkich zakażeniach 200 mg na dobę przez cały okres leczenia. Malaria tropikalna oporna na chlorochinę: 200 mg na dobę przez co najmniej 7 dni, podawać w skojarzeniu z chininą. Borelioza z Lyme: 100 mg co 12 h przez 14-28 dni, we wczesnym stadium choroby od 14 do 21 dni. Rzeżączkowe niepowikłane zakażenia (z wyjątkiem zakażeń odbytu u mężczyzn); niepowikłane zakażenia cewki moczowej, wewnątrzszyjkowe lub odbytu wywoływane przez Chlamydia trachomatis; nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej wywoływane przez Ureaplasma urealyticum: 100 mg co 12 h przez 7 dni. Ostre zapalenie jąder i najądrza wywołane przez Chlamydia trachomatis lub Neisseria gonorrhoeae: 100 mg co 12 h przez 10 dni. Kiła pierwszorzędowa i drugorzędowa: u pacjentów uczulonych na penicylinę (z wyjątkiem kobiet w ciąży) stosuje się 200 mg 2 razy na dobę przez 2 tyg., jako alternatywne leczenie penicyliną. Zapobieganie malarii: u dorosłych i dzieci >12 lat 100 mg na dobę, profilaktykę należy rozpocząć 1-2 dni przed planowaną podróżą w rejony zagrożone malarią, podawać przez cały okres pobytu w zagrożonym rejonie oraz przez 4 tyg. po zakończeniu pobytu; należy zapoznać się z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi zapobiegania malarii w danym rejonie geograficznym. Zapobieganie biegunce podróżnych: u dorosłych 200 mg 1. dnia podróży (w dawce jednorazowej lub 100 mg co 12 h), a następnie 100 mg na dobę podczas pobytu w danym miejscu, nie dłużej niż przez 21 dni. Zapobieganie leptospirozie: 200 mg w dawce jednorazowej podawanej co tydzień w czasie pobytu w rejonie występowania leptospiroz (nie dłużej niż przez 21 dni) oraz jednorazowo 200 mg po zakończeniu podróży. Szczególne grupy pacjentów. Stosowanie leku u dzieci <12 lat jest przeciwwskazane. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność, u tych pacjentów, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia, stosowania dużych dawek lub przyjmujących równolegle inne leki działające hepatotoksycznie, zaleca się regularne badanie czynności wątroby. Czas leczenia. W większości infekcji doksycyklinę należy podawać jeszcze przez 24-48 h po ustąpieniu objawów. W zakażeniach wywołanych przez β-hemolizujące paciorkowce grupy A lek należy podawać przez co najmniej 10 dni. Sposób podania. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. W celu zapobieżenia ewentualnym podrażnieniom gardła lub jelit kapsułki należy przyjmować w pozycji siedzącej lub stojącej, co najmniej 30 min przez snem (istotne jest, aby bezpośrednio po przyjęciu kapsułki pacjent nie pozostawał w pozycji leżącej). Pacjentom, u których występują uporczywe działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, można zalecić przyjmowanie leku podczas posiłku. Jednoczesne przyjmowanie doksycykliny z posiłkiem zmniejsza występowanie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i nie wpływa w zasadniczym stopniu na jej wchłanianie.

    Zastosowanie

    Zakażenia dróg oddechowych: zapalenie płuc i inne zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołane wrażliwymi szczepami Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae oraz innymi drobnoustrojami; zapalenie płuc wywołane przez Mycoplasma pneumoniae; przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok. Zakażenia dróg moczowych wywoływane przez wrażliwe szczepy Klebsiella spp., Enterobacter spp., Escherichia coli, Enterococcus faecalis i inne drobnoustroje. Choroby przenoszone drogą płciową, w tym niepowikłane zakażenie cewki moczowej, zakażenia szyjki macicy lub odbytu wywołane przez Chlamydia trachomatis, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej wywołane przez Ureaplasma urealyticum, wrzód miękki (Haemophilus ducreyi), ziarniniak pachwinowy (Calymmatobacterium granulomatis); doksycyklinę można stosować jako antybiotyk alternatywny w leczeniu kiły i rzeżączki, gdy nie można zastosować penicyliny. Zakażenia układu pokarmowego: biegunki podróżnych (wywołane przez enteropatogenne szczepy Escherichia coli), w tym ostra jelitowa pełzakowica (jako leczenie wspomagające leki pełzakobójcze), cholera (Vibrio cholerae). Zakażenia narządu wzroku, wywoływane przez wrażliwe szczepy gonokoków, gronkowców, Haemophilus influenzae; jaglica, wtrętowe zapalenie spojówek wywołane przez Chlamydia trachomatis. Riketsjozy: gorączka Q, gorączka gór skalistych, dur plamisty, zapalenie wsierdzia wywołane przez Coxiella spp., choroby przenoszone przez kleszcze. Zakażenia tkanek miękkich, wywołane przez wrażliwe szczepy Clostridium ssp., Propionibacterium acnes. Borelioza z Lyme. Inne zakażenia: papuzica (Chlamydia psittaci), bruceloza (Brucella spp., leczenie w skojarzeniu ze streptomycyną), dżuma (Yersinia pestis), tularemia (Francisella tularensis), zakażenia o etiologii Pseudomonas pseudomallei, malaria. Leptospiroza, zgorzel gazowa, tężec: doksycyklina stosowana jest jako lek alternatywny. Zapobieganie malarii, biegunce podróżnych, leptospirozie.  
    Przed rozpoczęciem leczenia doksycykliną należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju, wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości drobnoustroju. Po uzyskaniu wyniku antybiogramu może być konieczna odpowiednia zmiana leku. Podejmując decyzję o leczeniu preparatem należy wziąć pod uwagę oficjalne właściwe wytyczne dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.