×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Doxorubicinum Accord 2 mg/ml konc. do sporz. roztw. do inf. fiolka 25 ml

    Doxorubicinum Accord, 2 mg/ml, konc. do sporz. roztw. do inf., fiolka 25 ml

    Doxorubicinum Accord
    2 mg/ml, konc. do sporz. roztw. do inf., fiolka 25 ml
    • 2 mg/ml, fiolka 10 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
    • 2 mg/ml, fiolka 100 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
    • 2 mg/ml, fiolka 5 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
    • 2 mg/ml, fiolka 50 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.
    Producent

    Accord Healthcare

    Opakowanie

    fiolka 25 ml

    Postać

    konc. do sporz. roztw. do inf.

    Dostępność

    produkt stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym

    Dawkowanie

    Doksorubicynę należy podawać wyłącznie pod nadzorem lekarza wykwalifikowanego, mającego duże doświadczenie w stosowaniu leków cytotoksycznych. Dożylnie. W celu uniknięcia kardiomiopatii zaleca się, aby otrzymana w ciągu życia całkowita, skumulowana dawka doksorubicyny (w tym leków pochodnych, takich jak daunorubicyna) nie przekroczyła 450-550 mg/m2 pc. U pacjentów z grupy wysokiego ryzyka kardiotoksyczności (nadciśnienie tętnicze od >5 lat, choroba wieńcowa, uszkodzenie zastawek lub mięśnia sercowego w wywiadzie, wiek >70 lat, wcześniejsze stosowanie leków alkilujących, jednoczesne stosowanie leków kardiotoksycznych, radioterapia śródpiersia i mięśnia sercowego) nie należy stosować całkowitej dawki skumulowanej >400 mg/m2 pc. Dawka doksorubicyny zależy od wskazania, schematu dawkowania, stanu ogólnego i wcześniejszego leczenia pacjenta. Zalecana dawka w monoterapii wynosi 60-75 mg/m2 pc. raz na 3 tyg.; w terapii skojarzonej (jednocześnie z innymi środkami przeciwnowotworowymi o nakładającej się toksyczności, takimi jak duże dawki dożylne cyklofosfamidu lub związkami pochodnymi antracyklin, takimi jak daunorubicyna, idarubicyna i (lub) epirubicyna): 30-60 mg/m2 pc. co 3 - 4 tyg. U pacjentów, którzy nie mogą otrzymywać pełnej dawki (np. w przypadku immunosupresji, podeszłego wieku), dawka alternatywna wynosi 15-20 mg/m2 pc. raz w tyg. W przypadku niewydolności nerek z GFR <10 ml/min należy podać 75 % obliczonej dawki. W przypadku zaburzenia czynności wątroby dawkę należy zmniejszyć: stężenie bilirubiny we krwi 1,2-3,0 mg/100 ml - podać 50% obliczonej dawki; stężenie bilirubiny we krwi 3,1-5,0 mg/100 ml - podać 25% obliczonej dawki. W przypadku osób otyłych oraz u pacjentów z naciekiem nowotworowym szpiku kostnego można rozważyć zmniejszenie dawki początkowej lub wydłużenie okresu pomiędzy dawkami. U dzieci może być konieczne zmniejszenie dawki, ze względu na zwiększone ryzyko kardiotoksyczności, szczególnie toksyczności opóźnionej. Roztwór podaje się przez cewnik swobodnie trwającego wlewu dożylnego 0,9% roztworu NaCl do wstrzykiwań lub 5% roztworu glukozy do wstrzykiwań w ciągu 3 -10 min. Technika ta minimalizuje ryzyko zakrzepowego zapalenia żył lub wynaczynienia poza żyłę. Nie zaleca się wykonywania bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego, ze względu na możliwość wynaczynienia. W przypadku wynaczynienia należy natychmiast przerwać wlew; igłę należy pozostawić wkłutą w żyle na krótki czas, po czym usunąć ją po aspiracji krwi. Należy rozpocząć wlew dożylny deksrazoksanem nie później niż 6 h po wynaczynieniu. Jeśli deksrazoksan jest przeciwwskazany do stosowania, zaleca się miejscowe zastosowanie 99% dimetylosulfotlenku w miejscu o polu 2 razy większym niż miejsce podania, po czym powtarzać to 3 razy na dobę przez okres co najmniej 14 dni. Jeśli to konieczne, należy rozważyć opracowanie chirurgiczne rany. Ze względu na antagonistyczne działanie, w miejscu wynaczynienia należy położyć okład z lodu po zastosowaniu dimetylosulfotlenku. U pacjentów otrzymujących deksrazoksan w celu leczenia wynaczynienia indukowanego antracyklinami nie wolno stosować dimetylosulfotlenku. Dopęcherzowo. W miejscowym leczeniu powierzchownego raka pęcherza moczowego zaleca się podanie we wlewce do pęcherza moczowego dawki 30-50 mg w 25-50 ml 0,9% roztworu NaCl do wstrzykiwań. Optymalne stężenie wynosi 1 mg/ml. Zwykle roztwór należy utrzymywać w pęcherzu moczowym przez 1 do 2 h. W tym czasie pacjenta należy obracać o 90st. co 15 min. W celu uniknięcia zbędnego rozcieńczenia moczem, pacjent nie powinien przyjmować żadnych płynów przez 12 h przed leczeniem (co powinno zmniejszyć objętość wytwarzanego moczu do około 50 ml/h). Wlewka może być powtarzana w odstępach od jednego tygodnia do jednego miesiąca, w zależności od tego, czy leczenie jest terapeutyczne, czy profilaktyczne.

    Zastosowanie

    Drobnokomórkowy rak płuca. Rak piersi. Zaawansowany rak jajnika. Rak pęcherza moczowego (dopęcherzowo). Leczenie neoadjuwantowe i adjuwantowe kostniakomięsaka. Zaawansowany mięsak tkanek miękkich u dorosłych. Mięsak Ewinga. Ziarnica złośliwa (choroba Hodgkina). Chłoniak nieziarniczy. Ostra białaczka limfatyczna. Ostra białaczka szpikowa. Zaawansowany szpiczak mnogi. Zaawansowany lub nawrotowy rak trzonu macicy. Guz Wilmsa. Zaawansowany rak brodawczakowaty i (lub) pęcherzykowy tarczycy. Rak anaplastyczny tarczycy. Zaawansowany nerwiak niedojrzały. Doksorubicynę często stosuje się w schemacie chemioterapii skojarzonej z innymi lekami cytotoksycznymi.