Diuramid, 250 mg, tabl., 30 szt.

1. Co to jest lek Diuramid i w jakim celu się go stosuje

Diuramid to lek z grupy inhibitorów anhydrazy węglanowej działający moczopędnie, który stosuje się
w leczeniu jaskry, padaczki (jednocześnie z innymi lekami) oraz obrzęków spowodowanych
niewydolnością krążenia lub wywołanych przez leki. Jest również stosowany w zapobieganiu i leczeniu
ostrej choroby wysokościowej.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Diuramid

Kiedy nie stosować leku Diuramid:
- jeśli pacjent ma uczulenie na acetazolamid, inne sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych
  składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby i nerek, marskość wątroby, niewydolność nadnerczy,
  zmniejszone stężenie sodu lub potasu w surowicy, kwasicę hipochloremiczną (związaną ze
  zmniejszonym stężeniem chloru w surowicy krwi)
- w przypadku długotrwałego leczenia przewlekłej niewyrównanej jaskry z zamkniętym kątem
  przesączania.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Diuramid należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
- pacjent ma problem z nerkami, taki jak kamica nerkowa
- pacjent ma problemy z płucami, takie jak przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc, które mogą
  powodować trudności w oddychaniu
- w przeszłości po przyjęciu acetazolamidu u pacjenta wystąpiły zaburzenia dotyczące płuc lub
  oddychania (płyn w płucach)
- pacjent ma cukrzycę lub nietolerancję glukozy (patrz punkt „Diuramid a inne leki”).

Jeśli u pacjenta wystąpią duszności lub trudności w oddychaniu po zażyciu leku Diuramid, należy
niezwłocznie zwrócić się po pomoc medyczną (patrz również punkt 4).

Pogorszenie widzenia lub ból oka mogą być objawami gromadzenia się płynu w błonie naczyniowej oka
(nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką lub odwarstwienie naczyniówki).
Może to nastąpić w ciągu kilku godzin od przyjęcia leku Diuramid. W razie wystąpienia tych objawów
należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Odnotowano przypadki myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie u niewielkiej liczby pacjentów
leczonych lekami przeciwpadaczkowymi, w tym acetazolamidem.

Jeśli u pacjenta wystąpią myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem.

Diuramid może mieć wpływ na wyniki niektórych badań laboratoryjnych.

W czasie leczenia acetazolamidem mogą niekiedy wystąpić pęcherzowe reakcje skórne, czasami
śmiertelne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz
punkt 4). Jeśli wystąpią objawy grypopodobne, postępująca wysypka (często z pęcherzami lub
zmianami na błonach śluzowych), należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Diuramid a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza o stosowaniu:
- kwasu foliowego
- doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny)
- kwasu acetylosalicylowego
- glikozydów nasercowych (np. digoksyny)
- leków obniżających ciśnienie tętnicze
- leków przeciwdrgawkowych (w szczególności: fenytoiny, prymidonu i karbamazepiny)
- innych leków z grupy inhibitorów anhydrazy węglanowej (np. dorzolamidu lub brynzolamidu,
  również stosowanych w leczeniu jaskry)
- amfetaminy
- metenaminy (leku stosowanego w zapobieganiu i leczeniu przewlekłych lub nawracających zakażeń
  dolnych dróg moczowych)
- chinidyny (leku stosowanego w leczeniu chorób serca i niektórych typów malarii)
- litu (leku stosowanego w leczeniu zaburzeń maniakalno-depresyjnych)
- leków obniżających stężenie glukozy we krwi. Acetazolamid może podwyższać lub obniżać
  stężenie glukozy we krwi. Lekarz może u pacjentów z cukrzycą zalecić zmianę dawkowania
  insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.
- cyklosporyny (leku stosowanego w celu ochrony przed odrzuceniem przeszczepu)
- sodu wodorowęglanu (leku stosowanego do zobojętniania nadmiaru kwasu solnego w żołądku).

Lek Diuramid z jedzeniem i piciem
Patrz punkt 3.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Acetazolamid w niewielkim stopniu przenika do mleka kobiecego. Z uwagi na ryzyko działań
niepożądanych u karmionego dziecka, w porozumieniu z lekarzem należy podjąć decyzję czy nie
przyjmować leku czy zaprzestać karmienia piersią w okresie przyjmowania leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może powodować działania niepożądane, które zaburzają zdolność prowadzenia pojazdów. Nie
należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn w okresie leczenia lekiem Diuramid.

Lek Diuramid zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

3. Jak stosować lek Diuramid

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lekarz określi indywidualnie odpowiednią dawkę dla każdego pacjenta.

Jaskra
Zwykle zaleca się u dorosłych następujące dawkowanie:
W jaskrze z otwartym kątem 250 mg (1 tabletka) od 1 do 4 razy na dobę.
Dawki większe niż 1000 mg (4 tabletki) nie zwiększają skuteczności
leczenia.

W jaskrze wtórnej 250 mg (1 tabletka) co 4 godziny.
U niektórych pacjentów lek jest skuteczny w dawce 250 mg (1 tabletka)
2 razy na dobę (w krótkotrwałym leczeniu).

W ostrych napadach jaskry 250 mg (1 tabletka) 4 razy na dobę.

Padaczka
Dorośli i dzieci: Zwykle od 8 do 30 mg/kg masy ciała na dobę, w 1 do 4 dawek
podzielonych. Optymalna dawka wynosi od 375 mg do 1000 mg (11/2 do
4 tabletek) na dobę.

Podczas jednoczesnego stosowania acetazolamidu z innymi lekami przeciwdrgawkowymi, początkowo
stosuje się 250 mg (1 tabletkę) raz na dobę. Następnie, w razie potrzeby, lekarz stopniowo zwiększy
dawkę. U dzieci nie należy stosować dawki większej niż 750 mg na dobę.

Obrzęki w niewydolności krążenia i wywołane przez leki
Początkowo od 250 mg do 375 mg (1 do 11/2 tabletki) raz na dobę, rano.
Optymalne działanie moczopędne występuje, jeśli lek stosuje się co drugi dzień lub przez kolejne 2 dni
z jednodniową przerwą.
Podczas przyjmowania acetazolamidu należy kontynuować leczenie zalecane w niewydolności krążenia,
np. stosowanie glikozydów naparstnicy, ograniczenie soli w diecie i uzupełnianie potasu.
Lekarz może zalecić zmianę dawki acetazolamidu w przypadku, gdy lek podawany będzie jednocześnie
z glikozydami nasercowymi lub lekami obniżającymi ciśnienie krwi.

Ostra choroba wysokościowa
Zaleca się stosowanie leku w dawce od 500 mg do 1000 mg (2 do 4 tabletek) na dobę, w dawkach
podzielonych.

W przypadku szybkiego zdobywania wysokości (ponad 500 m dziennie): 1000 mg (4 tabletki) na dobę 
w dawkach podzielonych.

Lek należy stosować na 24 do 48 godzin przed planowanym wejściem na znaczną wysokość, a w razie
wystąpienia objawów choroby, leczenie należy kontynuować przez następne 48 godzin lub dłużej, jeśli to
konieczne.

Sposób podawania
Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Diuramid
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Objawy przedawkowania mogą być podobne do działań niepożądanych występujących w czasie leczenia
acetazolamidem.

Pominięcie zastosowania dawki leku Diuramid
W przypadku pominięcia dawki leku, należy ją przyjąć tak szybko jak to jest możliwe. Jeśli jednak zbliża
się pora przyjęcia kolejnej dawki leku, nie należy przyjmować pominiętej dawki, lecz należy powrócić do
zaleconego przez lekarza schematu dawkowania. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu
uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W przypadku wystąpienia duszności, zmian skórnych lub innych ciężkich działań niepożądanych
należy odstawić lek i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub Oddziałem Ratunkowym
najbliższego szpitala.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpi:
- ciężka reakcja skórna: czerwona, łuszcząca się wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami (osutka
  krostkowa);
- duszność lub trudności w oddychaniu. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w płucach
  (obrzęk płuc).

Częstość występowania tych objawów niepożądanych jest nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Działania niepożądane występujące najczęściej na początku leczenia są następujące:
- zaburzenia czucia w kończynach (parestezje), zaburzenia słuchu lub szumy uszne,
- utrata apetytu, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, biegunka,
- częste oddawanie moczu, krwiste zabarwienie moczu, cukier w moczu,
- bóle głowy, zawroty głowy, uderzenia gorąca, depresja,
- sporadycznie senność i dezorientacja,
- zmniejszenie popędu seksualnego,
- przemijająca krótkowzroczność,
- reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, powodujący trudności
  w oddychaniu lub przełykaniu),
- pokrzywka,
- nadwrażliwość na światło, 
- niewydolność wątroby (żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu i odbarwienie stolca), kolka
  wątrobowa i nerkowa,
- kamica nerkowa,
- pragnienie,
- zmęczenie,
- drażliwość.

Acetazolamid jako pochodna sulfonamidowa może wywoływać działania niepożądane charakterystyczne
dla sulfonamidów. Są to:
- gorączka,
- wysypka,
- zahamowanie czynności szpiku kostnego,
- krystaluria (wydalanie kryształków w moczu),
- uszkodzenie nerek,
- piorunująca martwica wątroby,
- pęcherzowe reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne
  martwicze oddzielanie naskórka).

Diuramid może spowodować zmiany w obrazie krwi i dlatego lekarz może zalecić przeprowadzenie badań
kontrolnych krwi. W czasie leczenia może wystąpić:
- zmniejszenie liczby krwinek białych lub niedokrwistość (anemia),
- zmniejszenie liczby płytek krwi, które może wpływać na krzepnięcie. Jeśli wystąpią siniaki,
  czerwone lub purpurowe plamy na skórze z niewyjaśnionej przyczyny, należy poinformować
  lekarza.
- znaczne zmniejszenie liczby granulocytów we krwi obwodowej,
- pancytopenia (zaburzenie hematologiczne polegające na niedoborze wszystkich prawidłowych
  elementów morfotycznych krwi),
- zakwaszenie krwi (kwasica metaboliczna),
- zaburzenie równowagi elektrolitowej (w tym zbyt niski poziom sodu i (lub) potasu we krwi),
- zbyt wysoki lub zbyt niski poziom glukozy we krwi,
- obecność krwi w kale,
- niewydolność nerek,
- porażenie wiotkie mięśni, drgawki.

Ponadto obserwowano:
- pogorszenie widzenia lub ból w oku z powodu nagromadzenia się płynu w błonie naczyniowej oka
  (nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką lub odwarstwienie
  naczyniówki) - częstość nieznana.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku. 

5. Jak przechowywać lek Diuramid

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot/LOT oznacza numer
serii.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Diuramid
- Substancją czynną leku jest acetazolamid.
  Każda tabletka zawiera 250 mg acetazolamidu.
- Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, powidon, kroskarmeloza sodowa, krzemionka
  koloidalna, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Diuramid i co zawiera opakowanie
Diuramid to białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki.

W opakowaniu znajduje się 30 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański
tel. + 48 22 364 61 01

Wytwórca
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Oddział Medana w Sieradzu
ul. Władysława Łokietka 10, 98-200 Sieradz

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
Oddział Produkcyjny w Nowej Dębie
ul. Metalowca 2, 39-460 Nowa Dęba

Data ostatniej aktualizacji ulotki: grudzień 2024 r.