logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Digoxin Teva 250 µg tabl. 30 szt.

        Digoxin Teva, 250 µg, tabl., 30 szt.

        Digoxin Teva
        250 µg, tabl., 30 szt.
        • 100 µg, 30 szt., tabl.
        Producent

        Teva Pharmaceuticals Polska

        Opakowanie

        30 szt.

        Postać

        tabl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Doustnie. Dawkowanie należy ustalać indywidualnie, zależnie od wskazania, wieku, masy ciała, wydolności nerek i stężenia elektrolitów we krwi. W czasie leczenia dawkowanie należy modyfikować w zależności od reakcji organizmu na lek. W przypadku rozbieżności między spodziewanym, a uzyskanym działaniem wskazane jest modyfikowanie dawkowania w zależności od objawów klinicznych i od stężenia we krwi. Monitorowanie stężenia leku może być pomocne w prowadzeniu terapii i diagnostyce przedawkowania. Stężenia digoksyny w surowicy poniżej 0,8 ng/ml bardzo rzadko powodują wystąpienie objawów toksyczności. U około 2/3 pacjentów z objawami zatrucia digoksyną stwierdza się stężenie powyżej 2 ng/ml. Stężenia większe niż 3 ng/ml prawie zawsze powodują wystąpienie objawów zatrucia. Dorośli. Leczenie digoksyną rozpoczyna się od dawki nasycającej. W nasycaniu szybkim dawka początkowa wynosi 500 - 750 μg. Następnie podaje się 125 - 375 μg co 6–8 h, do sumarycznej dawki nasycającej 750 - 1500 μg podanej w czasie pierwszej doby. Dawka nasycająca zależy od masy ciała i wynosi 10 - 15 μg/kg mc./dobę podawane w 2–3 dawkach, co 6–8 h. W nasycaniu powolnym podaje się 250 - 750 μg na dobę, co u pacjentów z prawidłową czynnością nerek doprowadza w czasie 6–7 dni do stężenia stacjonarnego leku. Zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi 250 μg raz lub dwa razy na dobę. U chorych przed 60 rż., z prawidłową czynnością nerek, dawka podtrzymująca, zapewniająca terapeutyczne stężenie leku w surowicy wynosi zwykle 375 μg; od 60 do 80 rż. – 250 μg digoksyny na dobę. Dzieci. U dzieci dawkę dobową ustala się w zależności od wieku i masy ciała i podaje się w 3–4 dawkach podzielonych. Niemowlęta i dzieci do 2 lat: dawka nasycająca - 20-35 µg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych; dawka podtrzymująca 5-9 µg/kg mc. (25%-35% dawki nasycającej); dzieci 2-12 lat: dawka nasycająca - 10-15 µg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych, dawka podtrzymująca 3-5 µg/kg mc. Pacjenci z niewydolnością nerek: klirens kreatyniny 50-59 ml/min: dawka podtrzymująca 188-375 µg na dobę; 20-49 ml/min - 125-250 µg na dobę; <20 ml/min - 125 µg na dobę lub co 48 h. Sposób podania. Najlepiej jest stosować lek przed posiłkami. Jeżeli jednak podawanie leku na czczo powoduje ból brzucha, to można go podać w trakcie posiłku. Należy wówczas unikać przyjmowania pokarmów bogatych w błonnik (otręby, chleb razowy), gdyż mogą one zmniejszyć wchłanianie.

        Zastosowanie

        Migotanie przedsionków z szybką czynnością komór. Zaawansowana niewydolność serca w stopniu odpowiadającym II, III i IV klasie wg czynnościowego podziału NYHA.

        Treść ulotki

        1. CO TO JEST LEK DIGOXIN TEVA I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

        Lek Digoxin Teva zawiera substancję czynną zwaną digoksyną. Digoksyna należy do grupy leków
        zwanych glikozydami nasercowymi. Lek zmniejszając częstość akcji serca, jednocześnie zwiększa siłę
        skurczów mięśnia sercowego. Wpływa również na mięśnie gładkie i szkieletowe, na kanaliki nerkowe
        i ośrodki nerwu błędnego.

        Wskazania do stosowania
        - Migotanie przedsionków z szybką czynnością komór.
        - Zaawansowana niewydolność serca.

        2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU DIGOXIN TEVA

        Kiedy nie stosować leku Digoxin Teva
        - jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników
          tego leku (wymienionych w punkcie 6);
        - jeśli u pacjenta występuje arytmia spowodowana zatruciem glikozydami nasercowymi
        - jeśli u pacjenta występuje częstoskurcz komorowy i migotanie komór
        - jeśli u pacjenta występuje kardiomiopatia przerostowa
        - jeśli u pacjenta występuje idiopatyczne przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty
        - jeśli u pacjenta występuje wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego (blok
          przedsionkowo–komorowy II i III stopnia)
        - jeśli u pacjenta występuje wczesna faza zawału serca
        - jeśli u pacjenta występuje ostra faza zapalenia mięśnia sercowego
        - jeśli u pacjenta występuje zespół chorej zatoki
        - jeśli u pacjenta występuje zespół przedwczesnego pobudzenia komór (Zespół Wolffa–
          Parkinsona–White`a)

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania Digoxin Teva należy omówić to z lekarzem, jeżeli:
        - pacjent niedawno przebył zawał serca,
        - lekarz stwierdził u pacjenta małe stężenie potasu i (lub) magnezu we krwi,
        - lekarz stwierdził u pacjenta duże stężenie wapnia we krwi,
        - u pacjenta stwierdzono zaburzenia związane z sercem, wynikające z niedoboru witaminy B1
          (choroba beri–beri),
        - u pacjenta stwierdzono zaburzenie pracy nerek, płuc, tarczycy oraz zaburzenia trawienia.

        W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z powyższymi przypadkami, pacjent powinien
        skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz zadecyduje o ewentualnej zmianie dawki leku lub
        o jego odstawieniu i zastąpieniu innym.

        W czasie stosowania leku, lekarz powinien zalecić wykonywanie regularnych badań czynnościowych
        wątroby i nerek oraz monitorować EKG.

        Lek Digoxin Teva a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
        - Leki moczopędne – hydrochlorotiazyd, spironolakton, amiloryd i furosemid, stosowane
          jednocześnie z digoksyną, mogą powodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego,
          zmniejszenie pojemności minutowej serca, zwiększenie całkowitego obwodowego oporu
          naczyniowego, przyspieszenia rytmu serca. Spironolakton może powodować znaczne
          zwiększenie stężenia digoksyny.
        - Inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl) zwiększają frakcję wyrzutową lewej komory
          i zmniejszają liczbę dodatkowych skurczów komorowych. Kaptopryl zwiększa stężenie
          digoksyny w surowicy krwi.
        - Leki rozszerzające tętniczki (losartan, prazosyna, dihydralazyna) zmniejszają stężenie digoksyny.
        - Stężenie digoksyny może być zwiększone podczas jednoczesnego stosowania antybiotyków
          makrolidowych (np. klarytromycyny), tetracykliny i propafenonu.
        - Wapń, szczególnie jeśli jest podawany szybko dożylnie, może spowodować ciężkie zaburzenia
          rytmu u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Zwiększone stężenie wapnia we krwi,
          niezależnie od przyczyny, predysponuje do wystąpienia zatrucia digoksyną. Zmniejszone stężenie
          wapnia we krwi osłabia działanie glikozydów naparstnicy.
        - W niedoczynności tarczycy zapotrzebowanie na glikozydy naparstnicy jest zmniejszone.
        - Leki przeciwarytmiczne: chinidyna i chinina powodują zmniejszenie klirensu kreatyniny oraz
          objętości dystrybucji digoksyny; prokainamid usuwa komorowe zaburzenia rytmu wywołane
          przez glikozydy nasercowe; chinidyna, antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem),
          kaptopryl, gentamycyna, karwedylol, amiodaron i spironolakton zwiększają stężenie digoksyny,
          a amiodaron, diltiazem i werapamil dodatkowo hamują przewodzenie przedsionkowo–komorowe.
        - Sympatykomimetyki stosowane wraz z digoksyną mogą powodować zwiększenie ryzyka arytmii.
        - Jednoczesne stosowanie glikozydów naparstnicy z lekami blokującymi kanały wapniowe (np.
          werapamilem, diltiazemem, nifedypiną) może prowadzić do zwiększenia stężenia digoksyny.
        - Leki moczopędne lub leki zmniejszające stężenie potasu we krwi nasilają toksyczne działanie
          digoksyny.
        - Erytromycyna, tetracykliny, indometacyna, propafenon mogą nasilać wchłanianie digoksyny.
        - Sole potasowe stosowane razem z digoksyną mogą prowadzić do zwiększonego stężenia potasu
          we krwi.
        - Kolestyramina, kolestypol oraz leki zobojętniające sok żołądkowy hamują wchłanianie digoksyny
          i skracają jej okres półtrwania w surowicy o około 50%.
        - Stężenie digoksyny w osoczu może być zmniejszone w czasie równoczesnego przyjmowania
          niektórych cytostatyków, fenytoiny, metoklopramidu, penicylaminy oraz leków ziołowych
          zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum).
        - Klarytromycyna nasila toksyczność digoksyny.
        - Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający enzalutamid (stosowany
          w leczeniu raka gruczołu krokowego). Lek może wpływać na wyniki oznaczeń digoksyny.

        Lek Digoxin Teva z jedzeniem i piciem
        Najlepiej jest zażywać lek przed posiłkami. Jeżeli jednak zażywanie leku na czczo powoduje ból
        brzucha, to można lek zażyć w trakcie posiłku. Należy wówczas unikać spożywania pokarmów
        bogatych w błonnik (otręby, chleb razowy), gdyż mogą one zmniejszyć wchłanianie leku do krwi.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lek Digoxin
        Teva może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki
        przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
        Digoksyna przenika do mleka matki w małych stężeniach. Podczas stosowania leku u kobiet
        karmiących piersią konieczne jest zachowanie ostrożności.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Lek Digoxin Teva nie zaburza sprawności psychofizycznej, chyba że wystąpią takie objawy
        niepożądane, jak zawroty głowy lub zaburzenia widzenia.

        Ważne informacje o niektórych składnikach leku Digoxin Teva
        Lek Digoxin Teva zawiera laktozę jednowodną. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
        niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

        3. JAK STOSOWAĆ LEK DIGOXIN TEVA

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmacuety. W razie
        wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Lek Digoxin Teva należy zażywać ściśle według wskazań lekarza. Najczęściej stosowany jest raz na
        dobę. Należy dążyć do przyjmowania leku w regularnych odstępach czasu (np. codziennie o tej samej
        godzinie).
        Dawkowanie digoksyny lekarz ustala indywidualnie dla każdego pacjenta, zależnie od wskazania,
        wieku, masy ciała, wydolności nerek i stężenia elektrolitów w surowicy krwi.
        W czasie leczenia lekarz będzie modyfikować dawkowanie, w zależności od reakcji pacjenta na lek.
        W przypadku rozbieżności między spodziewanym, a uzyskanym działaniem wskazane jest
        modyfikowanie dawkowania przez lekarza, w zależności od objawów klinicznych i od wartości stężeń
        leku we krwi. Monitorowanie stężenia leku może być pomocne w prowadzeniu terapii i diagnostyce
        przedawkowania. Stężenia digoksyny w surowicy poniżej 0,8 ng/ml bardzo rzadko powodują
        wystąpienie objawów toksyczności. U około 2/3 pacjentów z objawami zatrucia digoksyną stwierdza
        się stężenia powyżej 2 ng/ml. Stężenia większe niż 3 ng/ml prawie zawsze powodują wystąpienie
        objawów zatrucia.

        Dorośli
        Leczenie digoksyną rozpoczyna się od dawki nasycającej.
        W nasycaniu szybkim dawka początkowa wynosi od 500 µg do 750 µg.
        Następnie podaje się od 125 µg do 375 µg co 6–8 godzin, do sumarycznej dawki nasycającej od
        750 µg do 1500 µg podanej w czasie pierwszej doby. Dawka nasycająca zależy od masy ciała i wynosi
        od 10 µg do 15 µg/kg mc./dobę podawane w 2–3 dawkach, co 6–8 godzin.

        W nasycaniu powolnym podaje się od 250 µg do 750 µg na dobę, co u pacjentów z prawidłową
        czynnością nerek doprowadza w czasie 6–7 dni do stężenia stacjonarnego.

        Zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi 250 µg raz lub dwa razy na dobę. U chorych przed
        60 rokiem życia, z prawidłową czynnością nerek, dawka podtrzymująca, zapewniająca terapeutyczne
        stężenie leku w surowicy wynosi zwykle 375 µg; od 60 do 80 roku życia – 250 µg digoksyny na dobę.

        Stosowanie u dzieci i młodzieży
        U dzieci dawkę dobową ustala się w zależności od wieku i masy ciała i podaje się w 3–4 dawkach
        podzielonych.
        Niemowlęta i dzieci w wieku do 2 lat
        - dawka nasycająca od 20 do 35 µg/kg mc.
        - dawka podtrzymująca od 5 do 9 µg/kg mc. (25%-35% dawki nasycającej)

        Dzieci w wieku od 2 do 12 lat
        - dawka nasycająca od 10 do 15 µg/kg mc.
        - dawka podtrzymująca od 3 do 5 µg/kg mc.

        Osoby z niewydolnością nerek

        U osób z niewydolnością nerek dawkowanie należy dostosować w zależności od klirensu kreatyniny.

        Klirens kreatyniny (ml/min)   dawka podtrzymująca
        50 – 59                                     188 – 375 µg na dobę
        20 – 49                                     125 – 250 µg na dobę
        <20                                          125 µg na dobę lub co 48 godzin

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Digoxin Teva
        Objawy
        Mogą wystąpić następujące objawy zatrucia digoksyną: osłabienie, brak łaknienia, nudności, wymioty,
        biegunka, widzenie na żółto, podwójne widzenie, zawroty i bóle głowy, pobudzenie psychiczne i
        ruchowe, splątanie, dezorientacja, lęk, omamy wzrokowe, niedociśnienie tętnicze, zwolnienie lub
        przyspieszenie czynności serca, zaburzenia rytmu serca. W ostrym zatruciu występuje duże stężenie
        wapnia, natomiast w przewlekłym małe stężenie potasu w surowicy krwi. Ostre zatrucia częściej
        zdarzają się u dzieci niż u dorosłych.

        Postępowanie
        W razie przyjęcia większej niż zalecane dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

        W leczeniu zatrucia digoksyną lekarz może zalecić wykonanie w ostrych przypadkach płukania
        żołądka z dodatkiem węgla aktywowanego. Podaje się kolestyraminę, atropinę lub bromek
        ipratropium, lidokainę lub fenytoinę, beta–adrenolityki, preparaty potasu, a niekiedy stosuje się
        czasową kardiostymulację elektryczną.

        Pominięcie zastosowania leku Digoxin Teva
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki leku Digoxin Teva.

        Przerwanie stosowania leku Digoxin Teva
        Nie należy przerywać stosowania leku, ponieważ choroba serca może się nasilić. Należy skontaktować
        się z lekarzem jeżeli pacjent zamierza przerwać stosowanie leku Digoxin Teva.

        W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
        lekarza lub farmaceuty.

        4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Zazwyczaj działania niepożądane występują jeżeli dawka leku którą przyjmuje pacjent jest za duża.
        Lekarz w takim wypadku powinien dostosować wielkość dawki leku.

        Należy natychmiast poinformować lekarza jeżeli:
        - Wystąpi uczucie kołatania serca, ból w klatce piersiowej, spłycenie oddechu lub nasilone
          pocenie.

        Mogą to być objawy, ciężkiego zaburzenia pracy serca, wywołanego przez arytmię.

        Innymi działaniami niepożądanymi, o których należy powiadomić lekarza są:
        Często (częściej niż u 1 na 100 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów)
        - Wolny lub nieregularny rytm serca
        - Niestrawność, nudności
        - Wysypka skórna z pokrzywką
        - Senność, zawroty głowy
        - Zaburzenia widzenia (widzenie nieostre lub w żółtym kolorze)

        Niezbyt często (częściej niż u 1 na 1000 pacjentów, ale rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów)
        - Depresja

        Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10000 pacjentów)
        - Trombocytopenia (zmniejszona liczba płytek krwi)
        - Jadłowstręt
        - Bóle brzucha spowodowane niedokrwieniem lub uszkodzeniem jelit
        - Bóle głowy
        - Zaburzenia psychiczne (psychoza, apatia, dezorientacja)
        - Uczucie zmęczenia, osłabienie, ogólne złe samopoczucie
        - Powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn (ginekomastia)
        - Zaburzenia rytmu serca

        Lek Digoxin Teva może bardzo rzadko powodować ciężki nieregularny rytm serca. Lekarz powinien
        zalecić wykonywanie regularnych badań, w celu upewnienia się, że lek Digoxin Teva działa prawidłowo.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
        Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK DIGOXIN TEVA

        Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
        Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE

        Co zawiera lek Digoxin Teva
        - Substancją czynną leku jest digoksyna.
        - Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza sproszkowana, krzemionka koloidalna
          bezwodna, talk, magnezu stearynian.

        Jak wygląda lek Digoxin Teva i co zawiera opakowanie
        Digoxin Teva, 100 µg, tabletki
        - Tabletki koloru białego, okrągłe, o jednolitej powierzchni.

        Digoxin Teva, 250 µg, tabletki
        - Tabletki koloru białego, wypukłe, o gładkiej powierzchni z linią podziału po jednej stronie.

        1 blister po 30 tabletek (30 szt.) w tekturowym pudełku.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Podmiot odpowiedzialny
        Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
        ul. Emilii Plater 53
        00-113 Warszawa
        tel.: (22) 345 93 00

        Wytwórca
        Teva Operations Poland Sp. z o.o.
        ul. Mogilska 80
        31-546 Kraków

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: sierpień 2025 r.

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026