logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Diazidan 80 mg tabl. 60 szt.

        Diazidan, 80 mg, tabl., 60 szt.

        Diazidan
        80 mg, tabl., 60 szt.
        Producent

        Bausch Health Ireland

        Opakowanie

        60 szt.

        Postać

        tabl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        9.88

        Dawkowanie

        Doustnie. Dawka początkowa. Całkowita dawka dobowa podawana doustnie wynosi od 40 do 320 mg. Dawka powinna być dostosowana indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta, rozpoczynając od 40 do 80 mg na dobę (od pół do jednej tabl.) i zwiększając ją aż do osiągnięcia odpowiedniej kontroli. Pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 160 mg (2 tabl.). Jeśli wymagana jest większa dawka, lek należy przyjmować 2 razy na dobę, z głównymi posiłkami w ciągu dnia. U pacjentów z otyłością lub tych, u których nie wykazano odpowiedniej odpowiedzi na lek, może być konieczne wdrożenie dodatkowego leczenia. Zamiana innego, doustnego leku przeciwcukrzycowego na preparat Diazidan. Lek może być stosowany w celu zastąpienia innego, doustnego leku przeciwcukrzycowego. Podczas zamiany na preparat Diazidan należy wziąć pod uwagę dawkę oraz okres półtrwania uprzednio stosowanego leku przeciwcukrzycowego. Zastosowanie okresu przejściowego nie jest konieczne. Należy zastosować dawkę początkową wynoszącą 40 do 80 mg (od pół do jednej tabletki) i tak ją modyfikować, aby była dostosowana do reakcji stężenia glukozy we krwi danego pacjenta, tak jak to przedstawiono powyżej. W razie zmiany z innych hipoglikemizujących pochodnych sulfonylomocznika o przedłużonym okresie półtrwania, może być konieczna kilkudniowa przerwa w leczeniu, aby zapobiec wystąpieniu efektu addycyjnego dwóch leków, który może powodować hipoglikemię. Leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Lek może być stosowany z biguanidami, inhibitorami alfa-glukozydazy lub insuliną. U pacjentów ze stężeniem glukozy we krwi niedostatecznie kontrolowanym z użyciem preparatu, leczenie skojarzone z insuliną powinno być wprowadzone pod ścisłą opieką medyczną. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku lek należy stosować zgodnie z tymi samymi zasadami dawkowania, jakie są zalecane u pacjentów w wieku poniżej 65 lat. U pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek powinny być zastosowane takie same zasady dawkowania jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Pacjenci ci powinni pozostawać pod obserwacją; dane te zostały potwierdzone w badaniach klinicznych. Pacjenci z ryzykiem wystąpienia hipoglikemii: pacjenci niedożywieni lub źle odżywieni; z ciężkimi lub niedostatecznie wyrównanymi zaburzeniami endokrynologicznymi (niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy); po zaprzestaniu długotrwałego leczenia i (lub) leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów; z ciężkimi chorobami naczyń (ciężka choroba wieńcowa, ciężka niewydolność tętnicy szyjnej, choroba naczyń obwodowych). Zaleca się stosowanie minimalnej dobowej dawki początkowej wynoszącej od 40 do 80 mg. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u dzieci i młodzieży. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci. Sposób podania. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Zastosowanie

        Cukrzyca insulinoniezależna (typ 2) u osób dorosłych, u których przestrzeganie diety, ćwiczenia fizyczne oraz zmniejszenie masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowego stężenia glukozy we krwi.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Diazidan i w jakim celu się go stosuje

        Diazidan zawiera substancję czynną gliklazyd, należącą do grupy leków nazywanych pochodnymi
        sulfonylomocznika. Jest doustnym lekiem hipoglikemizującym (zmniejszającym stężenie cukru we
        krwi).
        Diazidan stosowany jest w celu utrzymania prawidłowego stężenia cukru we krwi, u osób dorosłych z
        cukrzycą insulinoniezależną (typ 2), u których przestrzeganie samej diety, ćwiczenia fizyczne oraz
        zmniejszenie masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowego stężenia cukru we krwi.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Diazidan

        Kiedy nie stosować leku Diazidan
        − jeśli pacjent ma uczulenie na gliklazyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
           (wymienionych w punkcie 6), inne leki z tej samej grupy (pochodne sulfonylomocznika), inne
           pochodne (sulfonamidy o działaniu hipoglikemizującym),
        − jeśli u pacjenta występuje cukrzyca insulinozależna (typu 1),
        − jeśli występują ciała ketonowe i cukier w moczu (może to oznaczać, że u pacjenta występuje
           kwasica ketonowa), stan przedśpiączkowy lub śpiączka cukrzycowa,
        − jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek lub wątroby,
        − jeśli pacjent przyjmuje mikonazol (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych) (patrz punkt
           „Lek Diazidan a inne leki”),
        − jeśli pacjentka karmi piersią (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Diazidan, należy omówić to z lekarzem.
        Należy stosować się do zaleceń lekarza dotyczących leczenia, żeby osiągnąć właściwe stężenie cukru
        we krwi. Oznacza to, że oprócz regularnego zażywania tabletek, należy przestrzegać diety,
        wykonywać ćwiczenia fizyczne i, gdy jest konieczne, zmniejszyć masę ciała.

        Podczas leczenia gliklazydem konieczne jest regularne oznaczanie stężenia cukru we krwi (i w miarę
        możliwości w moczu), a także oznaczanie hemoglobiny glikowanej (HbA1c).

        Ryzyko zmniejszonego stężenia cukru we krwi (hipoglikemii) może być zwiększone podczas
        pierwszych kilku tygodni leczenia. Z tego względu konieczna jest szczególnie dokładna kontrola
        lekarska.

        Małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia) może wystąpić, jeśli:
        - pacjent przyjmuje posiłki nieregularnie lub pomija posiłki,
        - pacjent pości,
        - pacjent jest niedożywiony,
        - pacjent zmienia dietę,
        - pacjent zwiększa aktywność fizyczną, a spożycie węglowodanów nie jest wystarczające,
        - pacjent spożywa alkohol, zwłaszcza, gdy jednocześnie pomija posiłki,
        - pacjent zażywa w tym samym czasie inne leki lub naturalne preparaty,
        - pacjent przyjmuje za duże dawki gliklazydu,
        - u pacjenta występują szczególne zaburzenia hormonalne (zaburzenia czynności tarczycy, przysadki
          mózgowej lub kory nadnerczy),
        - czynność nerek lub wątroby jest poważnie zmniejszona.

        Jeśli pacjent ma małe stężenie cukru we krwi, mogą wystąpić następujące objawy:
        ból głowy, silny głód, nudności, wymioty, zmęczenie, zaburzenia snu, niepokój, agresywność,
        osłabiona koncentracja, zmniejszona czujność i czas reakcji, depresja, dezorientacja, zaburzenia mowy
        lub widzenia, drżenie, zaburzenia czucia, zawroty głowy, bezsilność.

        Mogą także wystąpić następujące objawy: pocenie się, wilgotna skóra, lęk, szybkie lub nieregularne
        bicie serca, wysokie ciśnienie krwi, nagły, silny ból w klatce piersiowej, który może promieniować na
        sąsiadujące części ciała (dławica piersiowa).

        Jeśli stężenie cukru we krwi dalej się zmniejsza, może wystąpić znaczne splątanie (majaczenie),
        drgawki, utrata samokontroli, płytki oddech, wolne bicie serca, pacjent może stracić przytomność.
        W większości przypadków objawy małego stężenia cukru we krwi ustępują bardzo szybko, gdy
        pacjent spożyje cukier w jakiejś postaci np. tabletki z glukozą, kostki cukru, wypije słodki sok,
        osłodzoną herbatę. Z tego względu należy zawsze nosić przy sobie jakąś postać cukru (np. tabletki
        z glukozą, kostki cukru). Należy pamiętać, że sztuczne słodziki nie są skuteczne.
        Należy skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem, jeśli spożycie cukru nie pomaga lub
        jeśli objawy nawracają.

        Objawy małego stężenia cukru mogą nie wystąpić, mogą być słabo zaznaczone lub rozwijać się
        bardzo powoli, lub pacjent może nie być świadomy, że stężenie cukru we krwi zmniejszyło się. Może
        się to zdarzyć, gdy pacjent jest w podeszłym wieku i przyjmuje pewne leki (np. działające na
        ośrodkowy układ nerwowy i beta-adrenolityki).

        W stresujących sytuacjach (wypadki, operacje chirurgiczne, gorączka, itd.) lekarz tymczasowo może
        zmienić leczenie na terapię insuliną.

        Objawy dużego stężenia cukru we krwi (hiperglikemia) mogą wystąpić, gdy gliklazyd nie zmniejszył
        jeszcze wystarczająco stężenia cukru we krwi, jeśli pacjent nie stosował się do planu leczenia
        zaleconego przez lekarza, jeśli pacjent przyjmuje preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego
        (Hypericum perforatum) (patrz punkt ,,Lek Diazidan a inne leki”) lub w szczególnie stresujących
        sytuacjach. Mogą one obejmować pragnienie, częste oddawanie moczu, suchość w jamie ustnej,
        suchą, swędzącą skórę, zakażenia skóry i zmniejszoną aktywność.

        Jeśli wystąpią te objawy, pacjent musi skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

        W trakcie stosowania leku Diazidan pacjent powinien:
        - zachować regularność diety: ważne jest spożywanie regularnych posiłków, w tym śniadań oraz nigdy
          nie pomijać lub nie opóźniać posiłku,
        - zażywać lek regularnie (patrz punkt „Jak stosować lek Diazidan”),
        - sprawdzać regularnie stężenie glukozy we krwi, zgodnie z zaleceniami lekarza.

        W przypadku stosowania gliklazydu w tym samym czasie z lekami należącymi do grupy
        antybiotyków zwanych fluorochinolonami, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, mogą
        wystąpić zaburzenia stężenia glukozy we krwi (małe i duże stężenie cukru we krwi). W tym
        przypadku lekarz przypomni pacjentowi jak ważne jest monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

        Jeśli w przeszłości u kogoś z rodziny lub u pacjenta stwierdzono wrodzony niedobór dehydrogenazy
        glukozo-6-fosforanowej (G6PD) - (nieprawidłowe czerwone krwinki), przed zażyciem tego leku
        należy skontaktować się z lekarzem.

        Dzieci i młodzież
        Nie należy stosować leku Diazidan u dzieci i młodzieży.

        Lek Diazidan a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Działanie zmniejszające stężenie cukru we krwi gliklazydu może być nasilone, a objawy małego
        stężenia cukru we krwi mogą wystąpić, kiedy jest przyjmowany którykolwiek z następujących leków:
        - inne leki stosowane w leczeniu dużego stężenia cukru we krwi (doustne leki przeciwcukrzycowe,
          agoniści receptora GLP-1 lub insulina): równoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności;
        - antybiotyki (sulfonamidy, klarytromycyna): równoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności;
        - leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego lub niewydolności serca (beta-
          adrenolityki, inhibitory ACE, takie jak kaptopryl czy enalapryl): równoczesne stosowanie z
          zachowaniem ostrożności;
        - leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (mikonazol): równoczesne stosowanie
          przeciwwskazane; (flukonazol): równoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności;
        - leki stosowane w leczeniu wrzodów żołądka lub dwunastnicy (leki blokujące receptory H2):
          równoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności;
        - leki stosowane w leczeniu depresji (inhibitory MAO): równoczesne stosowanie z zachowaniem
          ostrożności;
        - leki przeciwbólowe lub przeciwreumatyczne (fenylobutazon): równoczesne stosowanie niezalecane;
          (ibuprofen): równoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności;
        - leki zawierające alkohol: równoczesne stosowanie niezalecane.

        Następujące leki mogą zmniejszać działanie gliklazydu i powodować zwiększone stężenie cukru
        we krwi:
        - leki stosowane w leczeniu chorób ośrodkowego układu nerwowego (chloropromazyna):
          równoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności;
        - leki przeciwzapalne (kortykosteroidy): równoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności;
        - leki stosowane w leczeniu astmy lub stosowane podczas porodu (dożylnie podawane salbutamol,
          rytodryna, terbutalina): równoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności;
        - leki stosowane w leczeniu chorób piersi, ciężkich krwawień miesiączkowych i endometriozy
          (danazol): równoczesne stosowanie niezalecane;
        - preparaty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum): równoczesne
          stosowanie z zachowaniem ostrożności.

        W przypadku stosowania leku Diazidan w tym samym czasie z lekami należącymi do grupy
        antybiotyków zwanych fluorochinolonami, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, mogą
        wystąpić zaburzenia stężenia glukozy we krwi (małe i duże stężenie cukru we krwi): równoczesne
        stosowanie z zachowaniem ostrożności.

        Diazidan może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (warfaryny): równoczesne stosowanie
        po rozważeniu ryzyka.

        Należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania innego leku. Jeśli pacjent
        idzie do szpitala, powinien poinformować personel medyczny, że przyjmuje lek Diazidan.

        Lek Diazidan z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Lek Diazidan można przyjmować z jedzeniem i bezalkoholowymi napojami.
        Nie zaleca się spożywania alkoholu, ponieważ może to zmienić kontrolę cukrzycy w nieprzewidywalny
        sposób.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
        poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
        Nie zaleca się stosowania leku Diazidan w czasie ciąży.
        Nie wolno stosować leku Diazidan w okresie karmienia piersią.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Jeśli stężenie glukozy we krwi jest odpowiednio kontrolowane podczas stosowania leku Diazidan,
        zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie powinna być zaburzona. Jednakże, jeżeli
        stężenie glukozy we krwi jest za małe zdolność do koncentracji może być zaburzona, a przez to również
        zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

        Należy zapytać lekarza o możliwość prowadzenia pojazdu:
        - jeżeli występuje często małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia);
        - jeżeli występuje niewiele lub brak objawów ostrzegawczych małego stężenia cukru we krwi
          (hipoglikemii).

        Lek Diazidan zawiera laktozę jednowodną i sód.
        Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów (np. glukozy, laktozy,
        galaktozy), pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
        sodu”.

        3. Jak stosować lek Diazidan

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty.
        W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
        Wszelkie zmiany związane z czynnikami zewnętrznymi (zmniejszenie masy ciała, zmiana stylu życia,
        stres) lub poprawa kontroli stężenia cukru we krwi mogą wymagać zmiany dawek gliklazydu.

        Dawka
        Zalecana dawka dobowa wynosi od pół do czterech tabletek. Dawka zależy od reakcji organizmu na
        leczenie i jest ustalana przez lekarza. Jeśli całkowita dawka dobowa przekracza dwie tabletki, powinna
        być podzielona na dwie równe dawki przyjmowane rano i wieczorem.

        Lek Diazidan jest przeznaczony do stosowania doustnego. Tabletkę(i) należy popić szklanką wody
        (najlepiej o tej samej porze każdego dnia). Tabletki należy połykać w całości. Nie należy ich rozgryzać.
        Zawsze należy zjeść posiłek po przyjęciu tabletki(ek).

        W leczeniu skojarzonym lekiem Diazidan z metforminą, inhibitorem alfa-glukozydazy,
        tiazolidynedionem, inhibitorem peptydazy dipeptydylowej IV, agonistą receptora GLP-1 lub insuliną
        właściwa dawka każdego leku zostanie indywidualnie dobrana przez lekarza.

        Jeśli pacjent zauważy, że stężenia cukru we krwi są duże, chociaż pacjent przyjmuje lek jak
        przepisano, powinien zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Diazidan
        W przypadku przyjęcia zbyt wielu tabletek, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać
        się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.
        Objawy przedawkowania są objawami małego stężenia cukru we krwi (hipoglikemii) i zostały opisane
        w punkcie 2.
        W takich sytuacjach może pomóc zjedzenie cukru (4 do 6 kostek) lub wypicie słodkiego napoju,
        a następnie zjedzenie obfitej przekąski lub posiłku. Jeżeli pacjent jest nieprzytomny, należy natychmiast
        poinformować lekarza oraz wezwać pogotowie ratunkowe.

        Pominięcie zastosowania leku Diazidan
        Ważne jest, aby przyjmować lek codziennie, ponieważ regularnie stosowany lek działa lepiej. Jednakże,
        jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku Diazidan, następną dawkę powinien przyjąć o zwykłej porze.
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        Przerwanie stosowania leku Diazidan
        Ponieważ leczenie cukrzycy trwa zwykle przez całe życie, należy skonsultować się z lekarzem przed
        przerwaniem stosowania tego leku. Przerwanie leczenia może spowodować zwiększenie stężenia cukru
        we krwi (hiperglikemię), co zwiększa ryzyko powstania powikłań cukrzycy.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):
        - małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia).
        Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest małe stężenie cukru we krwi
        (hipoglikemia).
        Objawy przedmiotowe i podmiotowe opisane są w punkcie „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
        Jeśli objawy te pozostaną bez leczenia, mogą przejść w senność, utratę przytomności lub śpiączkę.
        Jeśli występujące zmniejszenie stężenia cukru we krwi jest znaczne lub przedłuża się, nawet jeśli jest
        tymczasowo kontrolowane przez podanie cukru, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

        Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób):
        - zaburzenia pokarmowe: bóle brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka i zaparcia.
        Objawy te można zmniejszyć stosując lek Diazidan razem z posiłkiem, zgodnie z zaleceniami.

        Rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 osób):
        - zaburzenia krwi: zmniejszenie liczby komórek we krwi (np. płytek krwi, czerwonych i białych
          krwinek), co może spowodować bladość, przedłużone krwawienie, siniaki, bóle gardła i gorączkę.
          Objawy te zazwyczaj ustępują po przerwaniu leczenia;
        - zaburzenia oka: może wystąpić krótkotrwałe zaburzenie widzenia, zwłaszcza na początku leczenia.
          Wynika ono ze zmian stężenia cukru we krwi.
        - zaburzenia wątroby: obserwowano pojedyncze przypadki zaburzenia czynności wątroby, która może
          powodować zażółcenie skóry i oczu. W razie wystąpienia tych objawów należy niezwłocznie
          skontaktować się z lekarzem. Objawy zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku. Lekarz zadecyduje,
          czy przerwać leczenie.
        - zaburzenia skóry: obserwowano reakcje skórne takie jak wysypka, zaczerwienienie, świąd,
          pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (nagłe opuchnięcie tkanek takich jak powieki, twarz, wargi,
          jama ustna, język lub gardło, co może powodować trudności w oddychaniu). Wysypka może
          rozwijać się do rozległych zmian w postaci pęcherzy lub prowadzić do łuszczenia skóry.
          Wyjątkowo zgłaszano objawy ciężkich reakcji nadwrażliwości (DRESS, ang. Drug Rush with
          Eosinophilia and Systemic Symptoms
        ): początkowo w postaci objawów grypopodobnych oraz
          wysypki na twarzy, która następnie rozprzestrzeniała się z wystąpieniem wysokiej temperatury.

        Tak jak po innych pochodnych sulfonylomocznika obserwowano następujące zdarzenia niepożądane:
        przypadki znacznych zmian liczby krwinek i alergiczne zapalenie ściany naczyń, zmniejszenie
        stężenia sodu we krwi (hiponatremia), objawy uszkodzenia wątroby (np. żółtaczka), które
        w większości przypadków ustąpiły po odstawieniu pochodnych sulfonylomocznika, niemniej jednak
        w pojedynczych przypadkach mogą prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
        Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
        Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
        strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Diazidan

        Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

        Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować leku Diazidan po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie.

        Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Diazidan
        Substancją czynną leku jest gliklazyd. Każda tabletka zawiera 80 mg gliklazydu.

        Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna (E 460), powidon,
        karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian (E 572).

        Jak wygląda Diazidan i co zawiera opakowanie
        Tabletki białe lub lekko kremowe, okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętym obrzeżem, z linią podziału
        po jednej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
        Tabletki leku Diazidan pakowane są w blistry z folii Aluminium/PVC. Każdy blister zawiera
        20 tabletek.
        Tekturowe pudełko zawiera 60 tabletek wraz z ulotką informacyjną.

        Podmiot odpowiedzialny:
        Bausch Health Ireland Limited

        3013 Lake Drive

        Citywest Business Campus

        Dublin 24, D24PPT3

        Irlandia

        Wytwórca:
        Bausch Health Poland sp. z o.o.
        ul. Przemysłowa 2
        35-959 Rzeszów

        ICN Polfa Rzeszów S.A.
        ul. Przemysłowa 2
        35-959 Rzeszów

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026