Diater ekstrakty roztoczy, roztw. do wstrz. - z. podst., fiolka (nr 3) x 3 ml

Podskórnie. Lek powinien być zawsze przepisywany przez alergologa. Poniżej ogólne zalecenia dotyczące dawkowania (z możliwością zmodyfikowania przez lekarza). Leczenie początkowe polega na stopniowym zwiększaniu dawki, aż do osiągnięcia maksymalnej tolerowanej dawki (dawki podtrzymującej). Ze względu na różny poziom wrażliwości na alergeny, leczenie każdego pacjenta powinno być ściśle monitorowane. Dawkę można zwiększyć dopiero wtedy, gdy poprzednia dawka była w pełni tolerowana. Zalecane są dwa schematy podawania leku: schemat konwencjonalny, w którym stężenie alergenu jest stopniowo zwiększane oraz schemat przyspieszony (cluster), w którym leczenie rozpoczyna się od maksymalnego stężenia alergenu. Schemat konwencjonalny. Podawanie leku należy zawsze rozpoczynać od fiolki z niższym numerem, która odpowiada niższemu stężeniu leku. Wstrzyknięcia są podawane w odstępach tygodniowych. Leczenie należy kontynuować w ten sam sposób z użyciem kolejnych fiolek w porządku rosnących numerów. Gdy osiągnięta zostaje maksymalna tolerowana dawka dla fiolki nr 3, wówczas lek jest podawać raz w miesiącu. Schemat przyspieszony (cluster). Z fiolki nr 3 należy podać pierwszą dawkę 0,2 ml, a następnie po 30-45 min drugą dawkę 0,3 ml. Następnie podawać co miesiąc 0,5 ml z fiolki nr 3, aż do wyczerpania zawartości fiolki. Leczenie podtrzymujące polega na podawaniu maksymalnej tolerowanej dawki przez okres 3 do 5 lat. Z fiolki nr 3 podawać dawkę 0,5 ml co miesiąc. W przypadku pominięcia dawki nie należy podawać dawki podwójnej. Aby leczenie było skuteczne, ważne jest regularne stosowanie preparatu. Sposób podania. Przed każdym pobraniem należy delikatnie wstrząsnąć fiolką. Wstrzyknięcie należy wykonać podskórnie, w grzbietową część górnego odcinka ramienia, 20 cm nad łokciem, za każdym razem zmieniając ramię. Nie podawać dożylnie. Po podaniu każdej dawki pacjent powinien pozostać pod obserwacją lekarza przez co najmniej 30 min.

Leczenie stanów alergicznych, takich jak nieżyt nosa, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek oraz sezonowa astma oskrzelowa lub astma oskrzelowa o wieloletnim przebiegu.