Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Dexamethasone Krka, 8 mg, tabl., 20 szt.
Producent
Krka
Opakowanie
20 szt.
Postać
tabl.
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Kwota refundowana
114.43
Dawkowanie
Doustnie. Dawkę zawsze ustala się indywidualnie, w zależności od reakcji pacjenta i nasilenia choroby. Deksametazon jest zwykle podawany w dawkach 0,5-10 mg/dobę; w cięższych stanach chorobowych >10 mg/dobę. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Wymienione poniżej zalecenia dotyczące dawkowania mają wyłącznie charakter informacyjny. Dorośli. Obrzęk mózgu: 6-16 mg (maks. do 24 mg)/dobę, w 3-4 dawkach podzielonych. Ostra astma: dorośli -16 mg/dobę przez 2 dni; dzieci - 0,6 mg/kg mc./dobę przez 1-2 dni. Krup: dzieci: 0,15-0,6 mg/kg mc. w pojedynczej dawce. Ostre choroby skóry: w zależności od rodzaju i stopnia rozległości choroby 8-40 mg/dobę, a w niektórych przypadkach nawet do 100 mg/dobę, po czym powinno nastąpić ograniczanie dawki zgodnie z potrzebami klinicznymi. Aktywna faza układowych chorób reumatycznych: układowy toczeń rumieniowaty 6-16 mg/dobę. Aktywne reumatoidalne zapalenie stawów o poważnym, postępującym przebiegu: szybko postępująca destrukcyjna postać choroby: 12-16 mg/dobę, z objawami pozastawowymi - 6-12 mg/dobę. Idiopatyczna plamica małopłytkowa: 40 mg przez 4 doby w cyklach. Gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: pacjenci z chorobą II lub III fazy otrzymują leczenie deksametazonem dożylnie przez 4 tyg. (0,4 mg/kg mc./dobę w 1. tygodniu, 0,3 mg/kg mc./dobę w 2. tygodniu, 0,2 mg/kg mc./dobę w 3. tygodniu i 0,1 mg/kg mc./dobę w 4. tygodniu), a następnie deksametazon doustnie przez 4 tygodnie, rozpoczynając od dawki 4 mg/dobę i co tydzień zmniejszając dawkę o 1 mg. Pacjenci z chorobą I fazy otrzymują leczenie deksametazonem dożylnym przez 2 tyg. (0,3 mg/kg mc./dobę w 1. tygodniu i 0,2 mg/kg mc./dobę w 2. tygodniu), a następnie leczenie doustne przez 4. tygodnie: 0,1 mg/kg mc./dobę w 3. tygodniu leczenia, a w kolejnym tygodniu 3 mg/dobę, co tydzień zmniejszając dawkę o 1 mg. Opieka paliatywna w chorobach nowotworowych: dawka początkowa i czas trwania leczenia w zależności od przyczyn i nasilenia choroby: 3-20 mg/dobę; w opiece paliatywnej mogą być stosowane także bardzo duże dawki, maksymalnie do 96 mg/dobę. Profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych przez cytostatyki, chemioterapię emetogenną wraz z innymi lekami przeciwwymiotnymi: 8-20 mg deksametazonu przed chemioterapią, a następnie 4-16 mg/dobę w 2. i 3. dniu terapii. Profilaktyka i leczenie wymiotów pooperacyjnych wraz z innymi lekami przeciwwymiotnymi: pojedyncza dawka 8 mg przed zabiegiem. Leczenie objawowego szpiczaka mnogiego, ostrej białaczki limfoblastycznej, choroby Hodgkina i chłoniaka nieziarniczego, w połączeniu z innymi lekami: zazwyczaj stosowana dawka to 40 mg lub 20 mg raz na dobę. Dawka i częstość podawania różnią się w zależności od protokołu terapii i innych przyjmowanych leków. Podawanie deksametazonu powinno odbywać się zgodnie z wytycznymi dotyczącymi dawkowania deksametazonu opisanymi w ChPL innego przyjmowanego leku, jeżeli zostały tam umieszczone. Jeżeli nie, należy postępować zgodnie z krajowymi lub międzynarodowymi protokołami i wytycznymi dawkowania. Należy dokładnie ocenić właściwą dawkę w każdym przypadku, biorąc pod uwagę stan pacjenta i status jego choroby. Tabletki 4 mg. Leczenie COVID-19: u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku ≥12 lat, o mc. co najmniej 40 kg) dawka wynosi 6 mg doustnie raz na dobę, przez maksymalnie 10 dni. Czas trwania leczenia powinien zależeć od odpowiedzi klinicznej i indywidualnych wymagań pacjenta. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Dzieci i młodzież. U dzieci i młodzieży wydalanie deksametazonu jest równoważne jak u dorosłych, jeżeli dawka jest dostosowana do powierzchni ich ciała; dawkę należy planować, mając na uwadze potencjalny wpływ na wzrost i rozwój dziecka oraz zwracając uwagę na oznaki zahamowania czynności kory nadnerczy. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci poddawani regularnym hemodializom mogą mieć większy klirens leku w procesie dializy i wobec tego wymagają odpowiedniego dostosowania dawki steroidu. U pacjentów z poważną niewydolnością/chorobą wątroby działanie deksametazonu może być spotęgowane przez wolniejszy metabolizm (wydłużony T0,5 we krwi) oraz hipoalbuminemię (zwiększone stężenie niezwiązanego leku we krwi); konieczne może być odpowiednie dostosowanie dawki. U pacjentów w podeszłym wieku stężenie deksametazonu we krwi może być większe, a jego wydalanie wolniejsze; należy odpowiednio obniżyć dawkę; ponadto istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, jak: osteoporoza, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, osłabienie odporności, zamiany psychologiczne. Leczenie długotrwałe: w przypadku długotrwałego leczenia kilku chorób, po terapii początkowej należy dokonać zmiany glikokortykosteroidu z deksametazonu na prednizon lub prednizolon, w celu ograniczenia hamującego wpływu na korę nadnerczy. Wstrzymanie leczenia: leczenia (zwłaszcza długotrwałej terapii z użyciem dużych dawek glikokortykosteroidów) nie należy przerywać nagle; dawkę glikokortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać, aby uniknąć ostrej niedoczynności kory nadnerczy. Sposób podania. Lek należy przyjmować z posiłkiem lub po posiłku, aby zminimalizować ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego. Unikać spożywania napojów zawierających alkohol lub kofeinę. Tabletki można podzielić na 2 równe dawki. Dla optymalnego dawkowania i ograniczenia liczby tabletek można łączyć tabletki o mniejszej dawce (4 mg i 8 mg) z tabletkami o większej dawce (20 mg lub 40 mg). W schemacie leczenia co drugi dzień, całą dawkę dobową zazwyczaj można podać rano jako dawkę pojedynczą; jednakże niektórzy pacjenci wymagają podzielenia dobowej dawki.
Zastosowanie
Choroby neurologiczne: obrzęk mózgu (wyłącznie z objawami zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego potwierdzonego badaniem przy użyciu tomografii komputerowej) wywołany guzem mózgu, interwencją neurochirurgiczną, ropniem mózgu. Choroby płuc i dróg oddechowych: zaostrzenie objawów astmy w przypadkach, w których właściwe jest użycie kortykosteroidów doustnych (OCS); krup. Choroby dermatologiczne: początkowy etap leczenia rozległych, poważnych, ostrych chorób skóry wrażliwych na działanie glikokortykosteroidów, np. erytrodermia (złuszczające zapalenie skóry), pęcherzyca zwykła. Zaburzenia autoimmunologiczne i choroby reumatyczne: początkowy etap leczenia chorób autoimmunologicznych, takich jak układowy toczeń rumieniowaty; fazy aktywne układowych zapaleń naczyń, takich jak guzkowe zapalenie tętnic (czas trwania terapii powinien być ograniczony do 2 tyg. w przypadkach współtowarzyszącego pozytywnego wyniku badania serologicznego wirusowego zapalenia wątroby typu B); poważny postępujący przebieg aktywnego reumatoidalnego zapalenia stawów np. szybko postępujące destrukcyjne formy choroby i (lub) objawy pozastawowe; poważny układowy przebieg młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (choroba Stilla). Choroby hematologiczne: idiopatyczna plamica małopłytkowa u dorosłych. Choroby zakaźne: gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (wyłącznie w połączeniu z terapią przeciwinfekcyjną). Choroby onkologiczne: opieka paliatywna w chorobach nowotworowych; profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych przez cytostatyki, chemioterapię emetogenną (wraz z innymi środkami przeciwwymiotnymi); leczenie objawowego szpiczaka mnogiego, ostrej białaczki limfoblastycznej, choroby Hodgkina i chłoniaka nieziarniczego (w połączeniu z innymi lekami). Inne choroby: profilaktyka i leczenie wymiotów pooperacyjnych, w ramach terapii przeciwwymiotnej. Tabletki 4 mg: leczenie COVID-19 u pacjentów dorosłych i młodzieży (w wieku ≥12 lat, o masie ciała wynoszącej co najmniej 40 kg), wymagających tlenoterapii.
