Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Depakine, 400 mg/4 ml, proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz., 4 fiolki + rozp.
Producent
Sanofi Winthrop
Opakowanie
4 fiolki + rozp.
Postać
proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz.
Dostępność
produkt stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym
Dawkowanie
Dożylnie. Dziewczęta oraz kobiety w wieku rozrodczym. Leczenie walproinianem powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz specjalizujący się w leczeniu padaczki. Walproinianu nie należy stosować u dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym, chyba że inne metody leczenia są nieskuteczne lub nie są tolerowane. Walproinian jest przepisywany i wydawany zgodnie z programem zapobiegania ciąży podczas stosowania walproinianu. Podczas regularnych kontroli lekarskich należy każdorazowo starannie rozważyć korzyści i ryzyko prowadzonej terapii. Walproinian najlepiej przepisywać w monoterapii oraz w najmniej skutecznej dawce i, jeśli to możliwe, w postaci o przedłużonym uwalnianiu. Dawkę dobową należy podzielić na co najmniej 2 dawki pojedyncze. Mężczyźni. Zaleca się, aby stosowanie leku było rozpoczynane i nadzorowane przez specjalistę doświadczonego w leczeniu padaczki. Dawkowanie. Dawka dobowa ustalana jest indywidualnie i monitorowana przez lekarza prowadzącego. Dawka dobowa zależy od wieku i masy ciała, jednak należy również wziąć pod uwagę dużą indywidualną zmienność wrażliwości na walproinian. Dawkę dobową należy dostosować do odpowiedzi klinicznej, aby ustalić najmniejszą skuteczną dawkę dla danego pacjenta. Nie stwierdzono wyraźnej korelacji pomiędzy dawką dobową, stężeniem w surowicy a działaniem terapeutycznym. Zakres terapeutyczny wynosi zwykle między 40-100 mg/l (300-700 μmol/l). Oznaczanie stężenia kwasu walproinowego w osoczu można rozważyć jako dodatkowy element monitorowania odpowiedzi klinicznej, jeśli nie uzyskano odpowiedniej kontroli napadów padaczkowych lub podejrzewa się wystąpienie działań niepożądanych. Dorośli. Padaczka. Zmiana drogi podania z doustnej na dożylną u pacjentów leczonych walproinianem. U pacjentów, którzy dotychczas leczeni byli doustnymi lekami zawierającymi walproinian, można zastosować taką samą dawkę dobową w postaci powtarzanych lub ciągłych wlewów dożylnych. Podawanie dożylne należy rozpocząć po upływie 6 h od ostatniego podania doustnego (np. w oczekiwaniu na zabieg chirurgiczny): jako wlew ciągły przez 24 h; lub w podzielonych dawkach jako 4 powtarzane, jednogodzinne wlewy. Pacjenci rozpoczynający leczenie walproinianem. W przypadku rozpoczynania leczenia preparatem zalecana dawka wynosi zwykle 15 mg/kg mc. podawana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym 3-5 min, a następnie w postaci wlewu ciągłego lub wlewu powtarzanego w dawce 1 mg/kg mc./h. Zalecana dawka dobowa wynosi 20-30 mg/kg mc. Zmiana drogi podania z dożylnej na doustną. Po zakończeniu wlewu dożylnego należy natychmiast rozpocząć leczenie postacią doustną w tej samej dawce, aby zapewnić ciągłość ekspozycji na lek. Należy rozważyć jak najszybszy powrót do leczenia postacią doustną. Stosowanie walproinianu dożylnie przez okres dłuższy niż 2 tyg. nie było badane. Stan padaczkowy. Dawkowanie w różnych postaciach stanu padaczkowego: u dorosłych początkowe podanie dożylne w postaci bolusa wynosi 10-20 mg/kg mc. walproinianu sodu podawanego w ciągu 5-10 min. W literaturze opisywano również większe dawki początkowe (do 40 mg/kg mc.). Po podaniu dawki początkowej należy zastosować wlew ciągły z maksymalną szybkością 6 mg/kg mc./h. Indywidualna dawka podtrzymująca zależy od działania terapeutycznego dawki początkowej oraz stanu klinicznego pacjenta. Dawkowanie należy dostosować, biorąc pod uwagę wcześniejsze leczenie pacjenta lub jednocześnie stosowane inne leki. Dawkę podtrzymującą należy ustalić tak, aby uzyskać stężenie walproinianu w surowicy w górnym zakresie terapeutycznym (40-100 mg/l). W przypadku jednoczesnego stosowania lamotryginy lub felbamatu, dawka podtrzymująca nie powinna być większa niż 100 mg walproinianu sodu/1 h. Czas trwania wlewu powinien wynosić co najmniej 24 h. Dzieci i młodzież.
Padaczka. Zmiana drogi podania z doustnej na dożylną u dzieci i młodzieży leczonych walproinianem. U dzieci i młodzieży leczonych doustnie walproinianem, można zastosować taką samą dawkę dobową w postaci powtarzanych lub ciągłych wlewów dożylnych, rozpoczynając podanie dożylne zamiast kolejnego podania doustnego (np. w oczekiwaniu na zabieg chirurgiczny). Dzieci i młodzież rozpoczynający leczenie walproinianem. U dzieci w wieku >10 lat oraz młodzieży zalecana dawka jest taka sama jak u dorosłych pacjentów. U dzieci w wieku do 10 lat zalecana dawka wynosi zwykle 20-30 mg/kg mc., podawana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym, a następnie w postaci wlewu ciągłego lub wlewów powtarzanego w dawce 1 mg/kg mc./h. U dzieci ˂3 lat zaleca się stosowanie walproinianu sodu w monoterapii poprzedzonej oceną jego terapeutycznej korzyści w porównaniu do ryzyka uszkodzenia wątroby lub zapalenia trzustki. Należy unikać jednoczesnego stosowania salicylanów u dzieci ˂3 lat z powodu ryzyka toksycznego działania na wątrobę. Stan padaczkowy. U dzieci początkowe podanie dożylne w postaci bolusa wynosi do 15-40 mg/kg mc. walproinianu sodu. Po podaniu dawki początkowej należy zastosować wlew ciągły z maksymalną szybkością 3-6 mg/kg mc./h. Szczególne grupy pacjentów. Chociaż farmakokinetyka walproinianu sodu u osób w podeszłym wieku jest inna, ma to ograniczone znaczenie kliniczne, ponieważ dawka powinna być dostosowywana w zależności od kontroli napadów. U pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczne zmniejszenia dawki leku, a u pacjentów poddawanych hemodializie - zwiększenie dawki. Walproinian podlega hemodializie). Dawkowanie należy zmodyfikować na podstawie obserwacji klinicznej pacjenta. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ostrym i przewlekłym zapaleniem wątroby oraz u pacjentów z przebytym ciężkim zapaleniem wątroby, zwłaszcza polekowym lub u pacjentów z wywiadem rodzinnym świadczącym o ciężkim zapaleniu wątroby. Sposób podania. Fiolka z proszkiem przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Lek można podawać dożylnie poprzez bezpośrednie powolne wstrzyknięcie albo w postaci wlewu, używając oddzielnego dostępu żylnego, jeśli jednocześnie stosowane są inne leki podawane dożylnie.
Padaczka. Zmiana drogi podania z doustnej na dożylną u dzieci i młodzieży leczonych walproinianem. U dzieci i młodzieży leczonych doustnie walproinianem, można zastosować taką samą dawkę dobową w postaci powtarzanych lub ciągłych wlewów dożylnych, rozpoczynając podanie dożylne zamiast kolejnego podania doustnego (np. w oczekiwaniu na zabieg chirurgiczny). Dzieci i młodzież rozpoczynający leczenie walproinianem. U dzieci w wieku >10 lat oraz młodzieży zalecana dawka jest taka sama jak u dorosłych pacjentów. U dzieci w wieku do 10 lat zalecana dawka wynosi zwykle 20-30 mg/kg mc., podawana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym, a następnie w postaci wlewu ciągłego lub wlewów powtarzanego w dawce 1 mg/kg mc./h. U dzieci ˂3 lat zaleca się stosowanie walproinianu sodu w monoterapii poprzedzonej oceną jego terapeutycznej korzyści w porównaniu do ryzyka uszkodzenia wątroby lub zapalenia trzustki. Należy unikać jednoczesnego stosowania salicylanów u dzieci ˂3 lat z powodu ryzyka toksycznego działania na wątrobę. Stan padaczkowy. U dzieci początkowe podanie dożylne w postaci bolusa wynosi do 15-40 mg/kg mc. walproinianu sodu. Po podaniu dawki początkowej należy zastosować wlew ciągły z maksymalną szybkością 3-6 mg/kg mc./h. Szczególne grupy pacjentów. Chociaż farmakokinetyka walproinianu sodu u osób w podeszłym wieku jest inna, ma to ograniczone znaczenie kliniczne, ponieważ dawka powinna być dostosowywana w zależności od kontroli napadów. U pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczne zmniejszenia dawki leku, a u pacjentów poddawanych hemodializie - zwiększenie dawki. Walproinian podlega hemodializie). Dawkowanie należy zmodyfikować na podstawie obserwacji klinicznej pacjenta. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ostrym i przewlekłym zapaleniem wątroby oraz u pacjentów z przebytym ciężkim zapaleniem wątroby, zwłaszcza polekowym lub u pacjentów z wywiadem rodzinnym świadczącym o ciężkim zapaleniu wątroby. Sposób podania. Fiolka z proszkiem przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Lek można podawać dożylnie poprzez bezpośrednie powolne wstrzyknięcie albo w postaci wlewu, używając oddzielnego dostępu żylnego, jeśli jednocześnie stosowane są inne leki podawane dożylnie.
Zastosowanie
Stany padaczkowe, w których benzodiazepiny podawane dożylnie są nieskuteczne. Napady gromadne. Leczenie napadów drgawkowych, kiedy doustne leczenie jest okresowo niemożliwe, ze względu na stan świadomości lub niemożność połykania, zwłaszcza jeżeli chory był uprzednio skutecznie leczony doustnie walproinianem sodu (dotyczy napadów uogólnionych i częściowych). Profilaktycznie w związku z zabiegami neurochirurgicznymi głowy, gdy istnieje możliwość wystąpienia napadów padaczkowych.
