Doustnie. Nadciśnienie tętnicze samoistne. Karwedylol może być stosowany w leczeniu nadciśnienia w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, szczególnie z tiazydowymi lekami moczopędnymi. Zalecane jest podawanie raz na dobę, jednak zalecana maksymalna dawka pojedyncza wynosi 25 mg, natomiast zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg podawana raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych. Dorośli: zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg jeden raz na dobę przez pierwsze 2 doby. Następnie leczenie kontynuuje się z zastosowaniem dawki 25 mg na dobę. W razie konieczności dawkę można stopniowo zwiększać co 2 tygodnie lub w dłuższych odstępach czasu. U pacjentów w podeszłym wieku: dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę; taka dawka może także być wystarczająca w dalszym leczeniu. Jeśli jednak podczas stosowania takiej dawki obserwuje się niedostateczną reakcję terapeutyczną, dawkę można stopniowo zwiększać, w odstępach dwutygodniowych lub dłuższych, do zalecanej maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg, podawanej raz na dobę lub w dawkach podzielonych. Przewlekła, stabilna dławica piersiowa. Zalecane jest przyjmowanie leku dwa razy na dobę. Dorośli: dawka początkowa wynosi 12,5 mg 2 razy na dobę przez pierwsze dwie doby. Następnie leczenie kontynuuje się z zastosowaniem dawki 25 mg dwa razy na dobę. W razie konieczności dawkę można w dalszym ciągu stopniowo zwiększać w odstępach dwutygodniowych lub rzadziej. Zalecana maksymalna dawka dobowa to 100 mg w dawkach podzielonych (2 razy na dobę). U pacjentów w podeszłym wieku: zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg 2 razy na dobę przez 2 doby. Następnie leczenie kontynuuje się z zastosowaniem dawki 25 mg 2 razy na dobę, co jest zalecaną maksymalną dawką dobową. Niewydolność serca. W umiarkowanej do ciężkiej niewydolności serca, jako uzupełnienie konwencjonalnej terapii podstawowej z zastosowaniem leków moczopędnych, inhibitorów ACE, glikozydów naparstnicy i (lub) środków rozszerzających naczynia krwionośne. Pacjent powinien być w stanie stabilnym klinicznie (bez zmian w klasie NYHA, bez hospitalizacji z powodu niewydolności serca), a leczenie podstawowe może być ustabilizowane w okresie co najmniej 4 tyg. przed rozpoczęciem stosowania leku. Dodatkowo pacjent powinien mieć zmniejszoną frakcję wyrzutową lewej komory, tętno powinno wynosić >50 uderzeń/min, a ciśnienie skurczowe krwi >85 mmHg. Dawka początkowa wynosi 3,125 mg 2 razy na dobę przez 2 tyg., jeśli dawka jest tolerowana, można ją zwiększać w odstępach nie krótszych niż 2 tyg. do 6,25 mg 2 razy na dobę, następnie do 12,5 mg 2 razy na dobę i do 25 mg 2 razy na dobę. Dawkę należy zwiększać do największej tolerowanej dawki. Zalecana maksymalna dawka wynosi 25 mg 2 razy na dobę w przypadku wszystkich pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca (CHF) oraz dla pacjentów z łagodną lub umiarkowaną CHF o masie ciała <85 kg, oraz 50 mg 2 razy na dobę dla pacjentów z łagodną lub umiarkowaną CHF o masie ciała >85 kg. Na początku leczenia i podczas zwiększania dawki może wystąpić przejściowe nasilenie objawów niewydolności serca, szczególnie u pacjentów z ciężką niewydolnością serca i (lub) otrzymujących duże dawki leków moczopędnych; nie wymaga to zwykle przerwania leczenia, lecz nie należy zwiększać dawki. Po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki pacjent powinien pozostawać pod obserwacją lekarza/kardiologa przez 2 h. Przed każdym zwiększeniem dawki należy zbadać pacjenta pod kątem możliwych objawów nasilenia niewydolności serca lub objawów nadmiernego rozszerzenia naczyń krwionośnych (np. czynność nerek, masa ciała, ciśnienie krwi, częstość i miarowość akcji serca). Nasilenie niewydolności serca lub zatrzymanie płynów leczy się zwiększając dawkę leku moczopędnego, dawki karwedylolu nie należy zwiększać, aż do ustabilizowania stanu pacjenta. W przypadku wystąpienia bradykardii lub wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, należy najpierw oznaczyć stężenie digoksyny. Czasami konieczne może być zmniejszenie dawki karwedylolu lub czasowe przerwanie leczenia. Nawet w takich przypadkach często można kontynuować dostosowywanie dawki karwedylolu. W przypadku cukrzycy niezależnej od insuliny (NIDDM) lub cukrzycy zależnej od insuliny (IDDM) należy regularnie kontrolować czynność nerek, liczbę płytek krwi oraz stężenie glukozy podczas dostosowywania dawki. Jednak po dostosowaniu dawki można zmniejszyć częstość kontroli. Jeśli karwedylol został odstawiony na dłużej niż 2 tyg., leczenie należy ponownie rozpocząć od dawki 3,125 mg 2 razy na dobę i stopniowo zwiększać dawkę. Specjalne instrukcje dotyczące dawkowania. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków beta-adrenolitycznych, leczenia nie należy przerywać nagle, raczej stopniowo zmniejszać dawkę w odstępach tygodniowych; jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów ze współistniejącą chorobą wieńcową. Szczególne grupy pacjentów. Dane farmakokinetyczne i badania kliniczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym z niewydolnością nerek) wskazują na konieczność dostosowania dawki w przypadku umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby konieczne może być dostosowanie dawki. Nie ma dostatecznych danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania karwedylolu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Sposób podania. Tabletki należy zażywać z odpowiednią ilością płynu. Nie jest konieczne zażywanie tabletek w trakcie posiłków. Jednak zalecane jest, by pacjenci z niewydolnością serca zażywali karwedylol z jedzeniem, aby spowolnić wchłanianie i zmniejszyć ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Tabletki 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg można podzielić na połowy.
Zastosowanie
Nadciśnienie tętnicze samoistne. Przewlekła, stabilna dławica piersiowa. Leczenie wspomagające przewlekłej, stabilnej niewydolności serca o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego.
Treść ulotki
1. Co to jest lek Coryol i w jakim celu się go stosuje
Coryol zawiera substancję czynną o nazwie karwedylol. Należy on do grupy leków zwanych beta- adrenolitykami.
Coryol jest stosowany w leczeniu: - przewlekłej niewydolności serca; - wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia tętniczego); - dławicy piersiowej (ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, występujący, jeśli serce nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu).
Coryol działa poprzez zmniejszenie napięcia ścian naczyń krwionośnych i rozszerzenie naczyń: - pomaga to obniżyć ciśnienie krwi; - w przypadku przewlekłej niewydolności serca ułatwia sercu pompowanie krwi do naczyń całego organizmu; - w przypadku dławicy piersiowej powoduje łagodzenie bólu w klatce piersiowej.
Oprócz leku Coryol lekarz może dodatkowo przepisać pacjentowi inne leki pomagające leczyć jego chorobę.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Coryol
Kiedy nie stosować leku Coryol: - jeśli pacjent ma uczulenie na karwedylol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - w przypadku nasilenia niewydolności serca w ostatnim czasie (znaczne zatrzymywanie płynów lub trudności w oddychaniu, nawet w pozycji siedzącej) i przyjmowania dożylnie leków wspomagających pracę serca; - jeśli u pacjenta występuje lub w przeszłości występował świszczący oddech spowodowany astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc; - jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby; - jeśli u pacjenta bez stymulatora serca występują zaburzenia czynności serca (na przykład „blok serca II i III stopnia” lub wolne bicie serca - poniżej 50 skurczów na minutę) - Coryol nie jest odpowiedni dla pacjentów z pewnymi chorobami serca; - u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, w tym z blokiem zatokowo- przedsionkowym (są to zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu); - w przypadku wstrząsu kardiogennego (ciężkie zaburzenie czynności serca); - jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie krwi (ciśnienie skurczowe <85 mmHg); - jeśli u pacjenta występuje za duże stężenie kwasów we krwi („kwasica metaboliczna”); - jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz nadnerczy („guz chromochłonny”); - jeśli u pacjenta stwierdzono dławicę Prinzmetala (ból w klatce piersiowej spowodowany skurczem tętnic wieńcowych); - w przypadku ciężkich zaburzeń krążenia w tętnicach obwodowych (tętnice są uszkodzone lub zablokowane i nie mogą rozprowadzać krwi); - w przypadku dożylnego leczenia werapamilem lub diltiazemem.
W razie wątpliwości przed przyjęciem leku Coryol należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Coryol należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: - u pacjenta występuje przewlekła zastoinowa niewydolność serca; - u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek; - u pacjenta występują zaburzenia czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego; - u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości wystąpił świszczący oddech związany z astmą oskrzelową lub innymi chorobami płuc - karwedylol można stosować tylko, jeśli spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko; - u pacjenta występuje cukrzyca; - pacjent stosuje soczewki kontaktowe; - pacjent ma chorobę naczyń obwodowych - leki beta-adrenolityczne mogą przyspieszyć lub nasilić objawy niewydolności tętniczej; - pacjent kiedykolwiek miał zaburzenia czynności tarczycy; - u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości wystąpiła ciężka reakcja alergiczna (np. nagły obrzęk powodujący trudności w oddychaniu lub połykaniu, obrzęk rąk, stóp i kostek lub nasilona wysypka) lub jeśli pacjent poddawany jest leczeniu odczulającemu, lub planowane jest u niego takie leczenie; - pacjent ma zaburzenia krążenia krwi w palcach rąk i stóp (zespół Raynauda); - pacjent ma być poddany zabiegowi w znieczuleniu ogólnym - w takim przypadku przed zabiegiem należy poinformować anestezjologa, że pacjent stosuje Coryol; - częstość tętna wynosi poniżej 55 skurczów na minutę (bradykardia); - u pacjenta występuje blok serca pierwszego stopnia; - u pacjenta po przyjęciu leków beta-adrenolitycznych wystąpiła łuszczyca; - u pacjenta występuje dławica piersiowa nazywana dławicą piersiową Prinzmetala, ponieważ brak doświadczenia w stosowaniu karwedylolu u tych pacjentów; - u pacjenta występuje guz chromochłonny nadnerczy - przed rozpoczęciem leczenia lekiem Coryol lekarz zaleci zastosowanie leku blokującego receptory alfa – adrenergiczne.
Jeśli któraś z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, bądź w razie wątpliwości, przed przyjęciem leku Coryol należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Coryol a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Wynika to z faktu, że Coryol może wpływać na działanie innych leków, a niektóre inne leki mogą wpływać na działanie leku Coryol.
W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków: - klonidyna (stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub migreny); - antagoniści wapnia (leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, np. werapamil lub diltiazem) - podczas jednoczesnego stosowania z lekiem Coryol lekarz zaleci wykonywanie kontrolnych badań EKG i pomiaru ciśnienia krwi; - leki obniżające ciśnienie krwi, tak zwane alfa1-adrenolityki (np. doksazosyna lub indoramina) lub leki, w przypadku których obniżenie ciśnienia jest działaniem niepożądanym, np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne; - pochodne dihydropirydyny (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, np. amlodypina); - azotany, np. nitrogliceryna (stosowana w dławicy piersiowej); - niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) (stosowane w leczeniu bólu i gorączki), estrogeny (stosowane w hormonalnej terapii zastępczej), kortykosteroidy (stosowane w leczeniu reakcji zapalnych lub alergicznych); - digoksyna (stosowana w leczeniu niewydolności serca); - insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe; - leki pobudzające, np. ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy) oraz leki hamujące metabolizm wątrobowy, np. cymetydyna (stosowana w leczeniu choroby wrzodowej i „nadkwaśności”); - leki powodujące zmniejszenie stężenia amin katecholowych, np. rezerpina, stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi oraz inhibitory monoaminooksydazy (MAO), takie jak izokarboksazyd i fenelzyna (stosowane w leczeniu depresji); - fluoksetyna i paroksetyna (stosowane w leczeniu depresji); - cyklosporyna i takrolimus (stosowane po przeszczepieniu narządów); - inne leki przeciwarytmiczne (stosowane w zaburzeniach rytmu serca, np. amiodaron). - ergotamina (stosowana w leczeniu migreny); - leki znieczulające.
Lek Coryol z jedzeniem, piciem i alkoholem Należy unikać picia soku grejpfrutowego jednocześnie lub zaraz po zażyciu leku Coryol. Owoce grejpfruta lub ich sok może zwiększyć stężenie substancji czynnej karwedylolu we krwi i spowodować nieoczekiwane działania niepożądane. Podczas leczenia nie należy pić alkoholu, ponieważ alkohol wpływa na działanie leku Coryol.
Zabiegi chirurgiczne Przed zabiegiem chirurgicznym należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Coryol. Wynika to z faktu, że niektóre leki znieczulające mogą obniżyć ciśnienie krwi i może ono stać się za niskie.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować leku Coryol w czasie ciąży, w przypadku planowania ciąży lub karmienia piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej, Leku Coryolnie należy stosować podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Podczas przyjmowania leku Coryol mogą wystąpić zawroty głowy. Najbardziej prawdopodobne jest to na początku leczenia, w przypadku zmiany dawkowania lub po wypiciu alkoholu. W takiej sytuacji nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Jeśli podczas przyjmowania leku Coryol wystąpią inne zaburzenia, które mogą wywierać niekorzystny wpływ na prowadzenie pojazdów lub obsługę maszyn, należy porozmawiać z lekarzem.
Coryol zawiera laktozę jednowodną i sacharozę (pewien rodzaj cukru). Każda tabletka zawiera 72,25 mg laktozy jednowodnej i 5 mg sacharozy. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
3. Jak stosować lek Coryol
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Tabletkę należy połknąć popijając płynem.
Przewlekła niewydolność serca W przypadku stosowania w niewydolności serca, leczenie lekiem Coryol powinien rozpocząć lekarz specjalista. - Tabletki należy przyjmować codziennie o tej samej porze, podczas posiłku. - Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to jedna tabletka o mocy 3,125 mg dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. - Lekarz będzie następnie stopniowo zwiększał dawkę, w ciągu kilku tygodni (do 25 mg dwa razy na dobę). - U pacjentów o masie ciała powyżej 85 kg dawka może zostać zwiększona do 50 mg dwa razy na dobę. - W przypadku przerwania przyjmowania leku Coryol na dłużej niż dwa tygodnie należy skontaktować się z lekarzem. Konieczne będzie wznowienie leczenia ponownie od dawki początkowej (patrz punkt „Przerwanie stosowania leku Coryol”).
Wysokie ciśnienie tętnicze Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 12,5 mg jeden raz na dobę przez dwie doby. - Po dwóch dobach dawka wynosi zwykle 25 mg raz na dobę. - Jeśli ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane, lekarz może powoli zwiększać dawkę w ciągu kilku tygodni do 50 mg na dobę. - W przypadku pacjentów w wieku podeszłym do kontrolowania ciśnienia krwi wystarcza często dawka 12,5 mg na dobę.
Dławica piersiowa Dorośli - Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 12,5 mg dwa razy na dobę przez dwie doby. - Po dwóch dobach dawka wynosi zwykle 25 mg dwa razy na dobę.
Pacjenci w podeszłym wieku - Lekarz zadecyduje o dawce początkowej oraz najodpowiedniejszej dawce do przyjmowania długotrwałego. - Zazwyczaj dawka maksymalna wynosi 25 mg dwa razy na dobę.
Stosowanie u dzieci i młodzieży Lek Coryol nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Coryol - Po przyjęciu większej dawki leku Coryol niż zalecana lub po przyjęciu leku Coryol przez inną osobę należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku. - W przypadku przyjęcia większej liczby tabletek niż zalecana mogą wystąpić m.in. następujące objawy: zwolnienie akcji serca, zawroty głowy lub uczucie oszołomienia, duszność, świszczący oddech lub uczucie silnego zmęczenia.
Pominięcie zastosowania leku Coryol - W przypadku pominięcia dawki leku należy ją zażyć zaraz po przypomnieniu sobie. Jednakże, jeśli zbliża się pora kolejnej dawki, dawkę pominiętą należy opuścić. - Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przerwanie stosowania leku Coryol Nie wolno przerywać stosowania leku Coryol w sposób nagły, szczególnie w przypadku pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Lekarz może zdecydować o odstawianiu leku Coryol, stopniowo zmniejszając dawkę w ciągu 2 tygodni.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często (mogą wystąpić u co najmniej 1 na 10 pacjentów): - zawroty głowy; - ból głowy; - uczucie osłabienia i zmęczenia; - niewydolność serca (stan, w którym serce nie dostarcza krwi w ilości wystarczającej potrzebom organizmu) - do objawów należą: uczucie zmęczenia, duszność, obrzęki rąk i nóg; - niskie ciśnienie tętnicze - do objawów należą zawroty głowy lub uczucie oszołomienia.
Zawroty głowy, ból głowy, osłabienie lub uczucie zmęczenia są zwykle łagodne.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów): - zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zakażenia górnych dróg oddechowych - do objawów należą: kaszel, świszczący oddech, trudności w oddychaniu, ból gardła; - zakażenia dróg moczowych, które mogą spowodować trudności w oddawaniu moczu; - astma (u podatnych pacjentów), duszność, obrzęk płuc (gromadzenie płynu w płucach); - mała liczba czerwonych krwinek (niedokrwistość) - do objawów należą: uczucie zmęczenia, bladość skóry, kołatanie serca oraz duszność; - zwiększenie masy ciała; - zwiększenie stężenia cholesterolu (stwierdzane w badaniu krwi); - pogorszenie kontroli stężenia cukru we krwi u osób z cukrzycą; - obniżenie nastroju (depresja); - zaburzenia widzenia, ból lub suchość oczu z powodu mniejszego wydzielania łez; - zwolnienie czynności serca; - omdlenie, stan przedomdleniowy: - niedociśnienie ortostatyczne (zawroty głowy lub oszołomienie po przyjęciu pozycji pionowej); - zatrzymywanie płynów w organizmie - do objawów należą: uogólniony obrzęk ciała, obrzęk części ciała (np.: rąk, stóp, okolicy kostek i nóg) oraz zwiększenie ilości krwi w organizmie; - zaburzenia krążenia krwi w rękach i nogach - do objawów należą: zimne ręce i stopy, bladość, mrowienie i ból palców oraz ból nóg nasilający się podczas chodzenia; - nudności lub wymioty; - biegunka; - niestrawność; - ból brzucha; - ból, w tym ból kończyn; - zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek, zaburzenia oddawania moczu; - nadciśnienie tętnicze.
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów): - zaburzenia przewodzenia w sercu, dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej na skutek niedostatecznego zaopatrzenia serca w krew); - zaburzenia snu; - mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp; - reakcje skórne, w tym wysypka, pokrzywka, świąd, zapalenie skóry, złuszczanie skóry; - wypadanie włosów; - zaburzenia potencji; - zaparcie.
Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów): - mała liczba płytek krwi - do objawów należą: zasinienia i krwawienia np. z nosa; - obrzęk błony śluzowej nosa (uczucie zatkania nosa); - suchość błony śluzowej jamy ustnej.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów): - mała liczba krwinek białych krwinek - do objawów należą: zakażenia jamy ustnej, dziąseł, gardła i płuc; - reakcje alergiczne (nadwrażliwości) - do objawów mogą należeć: trudności w oddychaniu lub połykaniu spowodowane nagłym obrzękiem gardła lub krtani, ciężkie reakcje skórne (z zaczerwienieniem skóry, powstawaniem pęcherzy i złuszczaniem naskórka); - zaburzenia czynności wątroby (stwierdzane w badaniu krwi); - niektóre kobiety mogą mieć trudności z kontrolowaniem pęcherza moczowego podczas oddawania moczu (nietrzymanie moczu). Stan ten ulega zwykle poprawie po przerwaniu leczenia. - Mogą wystąpić ciężkie choroby skóry (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Zaczerwienienie, często związane z pęcherzami, może pojawić się na skórze lub błonach śluzowych, takich jak wnętrze jamy ustnej, okolice narządów płciowych lub powieki. Mogą one początkowo wyglądać jak okrągłe plamy, często z centralnymi pęcherzami, które mogą prowadzić do rozległego złuszczania się skóry i mogą zagrażać życiu. Te poważne reakcje skórne są często poprzedzone bólem głowy, gorączką i bólami ciała (objawy grypopodobne).
Nieznana ( częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - Lek Coryol może także spowodować rozwój oznak cukrzycy u osób z bardzo łagodną postacią cukrzycy („cukrzyca utajona”). - Istnieją doniesienia o omamamch u pacjentów przyjmujących lek Coryol. - Może wystąpić nadmierne pocenie się (nadpotliwość). Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C , 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Coryol
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera Coryol - Substancją czynną leku jest karwedylol. Każda tabletka zawiera 6,25 mg karwedylolu. - Pozostałe składniki leku to laktoza jednowodna, sacharoza, krospowidon, powidon K25, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian.
Jak wygląda Coryol i co zawiera opakowanie Owalne, obustronnie lekko wypukłe, białe tabletki z oznakowaniem S2 po jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie.
Dostępne opakowania: 30 tabletek w blistrach, w tekturowym pudełku.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca: KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: KRKA-POLSKA Sp. z o.o. ul. Równoległa 5 02-235 Warszawa tel. 22 57 37 500