logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Contix 20 mg tabl. dojelitowe 14 szt.

        Contix, 20 mg, tabl. dojelitowe, 14 szt.

        Contix
        20 mg, tabl. dojelitowe, 14 szt.
        • 20 mg, 112 szt., tabl. dojelitowe
        • 40 mg, 112 szt., tabl. dojelitowe
        • 40 mg, 14 szt., tabl. dojelitowe
        • 40 mg, 28 szt., tabl. dojelitowe
        • 20 mg, 28 szt., tabl. dojelitowe
        • 20 mg, 84 szt., tabl. dojelitowe
        • 40 mg, 84 szt., tabl. dojelitowe
        Producent

        LEK-AM

        Opakowanie

        14 szt.

        Postać

        tabl. dojelitowe

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        3.11

        Dawkowanie

        Doustnie. Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat. Objawowa postać choroby refluksowej przełyku: 1 tabl. 20 mg raz na dobę. Objawy ustępują zwykle po 2-8 tyg. stosowania. Po ustąpieniu objawów, objawy nawracające można kontrolować stosując 1 tabl. 20 mg pantoprazolu na dobę w razie potrzeby („na żądanie”). W przypadku niemożności opanowania objawów przy dawkowaniu w razie potrzeby („na żądanie”) można rozważyć ponowne stosowanie leku w sposób ciągły. Długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku: dawka podtrzymująca 1 tabl. 20 mg raz na dobę. Jeśli wystąpi nawrót choroby, dawkę można zwiększyć do 1 tabl. 40 mg na dobę. Po wyleczeniu nawrotu dawkę można zmniejszyć ponownie do 1 tabl. 20 mg na dobę. Refluksowe zapalenie przełyku: 1 tabl. 40 mg raz na dobę. W indywidualnych przypadkach dawka może być podwojona (zwiększona do 80 mg/dobę) szczególnie, gdy brak odpowiedzi na inne leczenie. Wyleczenie refluksowego zapalenia przełyku wymaga zazwyczaj 4-8 tyg. Dorośli. Zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy wywołanym stosowaniem NLPZ u pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka, wymagających długotrwałego stosowania NLPZ: 1 tabl. 20 mg raz na dobę. Eradykacja H. pylori w skojarzeniu z dwoma odpowiednimi antybiotykami. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne lokalne (np. zalecenia krajowe) dotyczące oporności bakterii oraz właściwego stosowania i przepisywania leków przeciwbakteryjnych. W zależności od wzorca oporności w celu eradykacji H. pylori zalecane są następujące schematy leczenia skojarzonego: a) 1 tabl. 40 mg pantoprazolu 2 razy na dobę + 1000 mg amoksycyliny 2 razy na dobę + 500 mg klarytromycyny 2 razy na dobę; b) 1 tabl. 40 mg pantoprazolu 2 razy na dobę + 400-500 mg metronidazolu 2 razy na dobę (lub 500 mg tynidazolu) + 250-500 mg klarytromycyny 2 razy na dobę; c) 1 tabl. 40 mg pantoprazolu 2 razy na dobę + 1000 mg amoksycyliny 2 razy na dobę + 400-500 mg metronidazolu 2 razy na dobę (lub tynidazolu). W skojarzonym leczeniu w celu eradykacji infekcji H. pylori druga dojelitowa tabletka preparatu powinna zostać przyjęta 1 h przed kolacją. Leczenie skojarzone jest stosowane zazwyczaj przez 7 dni i może być przedłużone o kolejne 7 dni, do całkowitego czasu trwania leczenia do 2 tyg. Jeżeli w celu zapewnienia całkowitego wyleczenia owrzodzeń wskazane jest dalsze leczenie pantoprazolem, należy rozważyć zastosowanie dawkowania zalecanego w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Jeżeli leczenie skojarzone nie jest konieczne, np. gdy w teście na H. pylori uzyskano ujemny wynik, zaleca się następujące dawkowanie tabl. 40 mg w monoterapii: Leczenie choroby wrzodowej żołądka: 1 tabl. 40 mg raz na dobę. W indywidualnych przypadkach dawka może zostać podwojona (zwiększona do 80 mg/dobę), zwłaszcza, gdy brak odpowiedzi na inne leczenie. Do wyleczenia wrzodów żołądka niezbędny jest zwykle okres 4-8 tyg. Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy: 1 tabl. 40 mg raz na dobę. W indywidualnych przypadkach dawka może zostać podwojona (zwiększona do 80 mg/dobę), zwłaszcza, gdy brak odpowiedzi na inne leczenie. Wrzody dwunastnicy goją się zwykle w ciągu 2-4 tyg. Zespół Zollingera-Ellisona i inne chorobowe stany będące wynikiem nadmiernego wydzielania: początkowo 80 mg na dobę (2 tabl. po 40 mg), następnie dawkę można zwiększyć lub zmniejszyć w zależności od potrzeb, na podstawie wyników badań wydzielania soku żołądkowego. Dawki dobowe >80 mg należy podawać w 2 dawkach podzielonych. Możliwe jest okresowe zwiększenie dawki pantoprazolu powyżej 160 mg na dobę, ale nie powinna być ona stosowana dłużej, niż to konieczne do uzyskania odpowiedniego hamowania wydzielania kwasu. Czas trwania leczenia zespołu Zollingera-Ellisona oraz innych chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego nie jest ograniczony i powinien być dostosowany do objawów klinicznych. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (nie stosować w terapii skojarzonej w celu eradykacji H. pylori u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie należy stosować dawki dobowej >20 mg (nie stosować w terapii skojarzonej w celu eradykacji H. pylori u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby). Lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat, ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie wiekowej. Sposób podania. Tabl. należy połykać w całości 1 h przed posiłkiem, popijając wodą. Tabletek nie należy żuć ani rozgryzać.

        Zastosowanie

        Tabl. dojelitowe 20 mg: Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i powyżej: objawowa postać choroby refluksowej przełyku; długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku. Dorośli: zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy wywołanym stosowaniem nieselektywnych NLPZ u pacjentów z grupy zwiększonego ryzyka, wymagających długotrwałego stosowania NLPZ. Tabl. dojelitowe 40 mg: Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i powyżej: refluksowe zapalenie przełyku. Dorośli: eradykacja Helicobacter pylori w skojarzeniu z odpowiednimi antybiotykami u pacjentów z chorobą wrzodową wywołaną przez H. pylori; choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy; zespół Zollingera-Ellisona oraz inne stany chorobowe związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Contix i w jakim celu się go stosuje

        Lek Contix zawiera substancję czynną pantoprazol. Contix jest selektywnym „inhibitorem pompy
        protonowej”, lekiem, który zmniejsza wydzielanie kwasu w żołądku. Stosowany jest w leczeniu
        chorób żołądka i jelit związanych z wydzielaniem kwasu solnego.

        Contix stosuje się u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej w:
        • Leczeniu objawów (np. zgaga, cofanie się kwasu, ból przy przełykaniu) związanych z chorobą
          refluksową przełyku spowodowaną cofaniem się kwasu solnego z żołądka,
        • Długotrwałym leczeniu refluksowego zapalenia przełyku (stan zapalny przełyku, któremu
          towarzyszy cofanie się kwasu żołądkowego) oraz zapobieganiu jego nawrotom.

        Contix stosuje się u dorosłych w:
        - Zapobieganiu owrzodzeniom dwunastnicy i (lub) żołądka, spowodowanym niesteroidowymi lekami
        przeciwzapalnymi (NLPZ, np. ibuprofen) u pacjentów z grupy ryzyka, którzy muszą stale przyjmować
        NLPZ.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Contix

        Kiedy nie stosować leku Contix:
        - jeśli pacjent ma uczulenie na pantoprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
        (wymienionych w punkcie 6);
        - jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na leki zawierające inne inhibitory pompy protonowej.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Contix należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
        pielęgniarką.

        - Jeśli u pacjenta występują poważne zaburzenia czynności wątroby. Należy poinformować
          lekarza, jeśli kiedykolwiek w przeszłości występowały zaburzenia czynności wątroby. Lekarz
          może zlecić częstszą kontrolę aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie gdy stosowane
          jest długotrwałe leczenie lekiem Contix. W razie zwiększenia aktywności enzymów
          wątrobowych stosowanie leku należy przerwać.
        - Jeśli pacjent musi stale stosować leki z grupy NLPZ i jednocześnie przyjmować Contix, ze
          względu na zwiększone ryzyko powikłań ze strony żołądka lub jelit. Zwiększone ryzyko
          zostanie ocenione zgodnie z czynnikami ryzyka dla danego pacjenta, takimi jak wiek (65 lat lub
          więcej), wrzody żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie lub krwawienie z żołądka lub jelit.
        - Jeśli u pacjenta występuje niedobór witaminy B12 lub występują czynniki ryzyka wskazujące na
          możliwość zmniejszenia stężenia witaminy B12, a pacjent leczony jest długotrwale
          pantoprazolem. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków zmniejszających (hamujących)
          wydzielanie kwasu solnego w żołądku, pantoprazol może prowadzić do zmniejszonego
          wchłaniania witaminy B12.
        - Jeśli pacjent przyjmuje inhibitory proteazy HIV, takie jak atazanawir (stosowany w leczeniu
          zakażenia HIV) jednocześnie z pantoprazolem, powinien poprosić lekarza o szczegółową
          poradę.
        - Stosowanie inhibitora pompy protonowej, takiego jak pantoprazol, zwłaszcza dłużej niż
          1 rok, może nieznacznie zwiększyć ryzyko złamań kości biodrowej, kości nadgarstka lub
          kręgosłupa. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent ma osteoporozę (zmniejszona gęstość
          kości) lub jeśli lekarz poinformował pacjenta, że pacjent jest narażony na ryzyko wystąpienia
          osteoporozy (na przykład jeśli pacjent stosuje leki z grupy steroidów).
        - Jeśli pacjent przyjmuje Contix przez okres dłuższy niż trzy miesiące, może dojść u niego do
          zmniejszenia stężenia magnezu we krwi, co w konsekwencji może powodować zmęczenie,
          tężyczkę, zaburzenia orientacji, drgawki, zawroty głowy i komorowe zaburzenia rytmu serca.
          Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów, należy poinformować o tym
          lekarza. Niskie stężenie magnezu we krwi może również spowodować zmniejszenie stężenia
          potasu i wapnia we krwi. Lekarz może zadecydować o konieczności okresowego badania
          stężenia magnezu we krwi pacjenta.
        - Jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowała reakcja skórna w wyniku stosowania leku
          podobnego do leku Contix, który zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku.
        - Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła wysypka skórna, zwłaszcza w miejscach narażonych na
          działanie promieni słonecznych, należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ
          konieczne może być przerwanie stosowania leku Contix. Należy również powiedzieć o
          wszelkich innych występujących działaniach niepożądanych, np. takich jak ból stawów.
        - O planowanym specyficznym badaniu krwi (stężenie chromograniny A).

        Należy natychmiast poinformować lekarza przed rozpoczęciem lub w trakcie przyjmowania leku,
        w przypadku pojawienia się następujących objawów, które mogą być oznaką innej, poważniejszej
        choroby:
        - niezamierzona utrata masy ciała (nie związana z dietą lub ćwiczeniami);
        - wymioty szczególnie nawracające;
        - krwawe wymioty, które mogą wyglądać jak ciemne fusy po kawie;
        - krew w kale, czarny lub smolisty kał;
        - problemy z połykaniem lub ból w trakcie przełykania;
        - bladość i osłabienie (niedokrwistość);
        - ból w klatce piersiowej;
        - ból brzucha;
        - ciężkie i (lub) uporczywe biegunki, ponieważ stosowanie leku Contix wiąże się z niewielkim
          zwiększeniem ryzyka biegunki zakaźnej.

        Lekarz może zdecydować o konieczności wykonania badań w celu wykluczenia podłoża
        nowotworowego choroby, gdyż leczenie pantoprazolem może złagodzić objawy choroby
        nowotworowej i opóźnić jej rozpoznanie. Jeśli objawy utrzymują się mimo leczenia, należy rozważyć
        wykonanie dalszych badań.

        W przypadku przyjmowania leku Contix przez dłuższy czas (dłużej niż 1 rok), pacjent
        prawdopodobnie będzie znajdował się pod stałą opieką lekarza. W takim przypadku należy w trakcie
        każdej wizyty u lekarza zgłaszać wszelkie nowe i nieoczekiwane objawy oraz okoliczności ich
        wystąpienia.

        Dzieci i młodzież
        Lek Contix nie jest zalecany do stosowania u dzieci, gdyż nie zbadano jego działania u dzieci w wieku
        poniżej 12 lat.

        Lek Contix a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym o lekach, które
        wydawane są bez recepty.
        Ponieważ lek Contix może wpływać na skuteczność działania innych leków, należy poinformować
        lekarza jeśli pacjent przyjmuje:
        - leki, takie jak ketokonazol, itrakonazol i pozakonazol (stosowane w leczeniu zakażeń
          grzybiczych) lub erlotynib (stosowany w pewnych typach nowotworów), ponieważ Contix
          może hamować prawidłowe działanie tych i innych leków.
        - warfarynę i fenprokumon, które wpływają na gęstość krwi i zapobiegają zakrzepom. Może
          istnieć konieczność wykonania dalszych badań.
        - leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, takie jak atazanawir.
        - metotreksat (stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycy i chorób
          nowotworowych) - w przypadku stosowania metotreksatu lekarz może czasowo przerwać
          stosowanie leku Contix, ponieważ pantoprazol może zwiększać stężenie metotreksatu
          we krwi.
        - fluwoksaminę (stosowaną w leczeniu depresji i innych zaburzeń psychicznych) - jeśli pacjent
          przyjmuje fluwoksaminę, lekarz może zlecić zmniejszenie dawki.
        - ryfampicynę (stosowaną w leczeniu zakażeń).
        - ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (stosowane w leczeniu łagodnej
          depresji).

        Contix z jedzeniem i piciem
        Lek Contix należy przyjmować na godzinę przed posiłkiem.

        Ciąża i karmienie piersią
        Doświadczenie w stosowaniu u kobiet w ciąży jest ograniczone. Stwierdzono przenikanie substancji
        czynnej leku do mleka ludzkiego.
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
        Lek może być stosowany u kobiet w ciąży lub kobiet, u których nie można wykluczyć ciąży lub kobiet
        karmiących piersią jedynie wtedy, jeśli lekarz uzna, że korzyść z jego stosowania jest większa niż
        potencjalne ryzyko dla nienarodzonego dziecka lub niemowlęcia.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Contix nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
        mechanicznych i obsługiwania maszyn w ruchu.
        Jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane, takie jak zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, nie
        należy prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn.

        Contix zawiera sód
        Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

        3. Jak stosować lek Contix

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Sposób podawania
        Lek należy przyjąć na godzinę przed posiłkiem. Tabletek nie należy rozgryzać ani dzielić. Połykać
        tabletkę w całości popijając wodą.

        Zalecana dawka

        Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i powyżej

        - W leczeniu objawów (np. zgaga, powrót kwasu, ból przy przełykaniu) związanych z chorobą
        refluksową przełyku

        Zazwyczaj stosowana dawka to jedna tabletka na dobę. Dawka ta zazwyczaj przynosi ulgę po 2-4
        tygodniach stosowania – najpóźniej w ciągu kolejnych 4 tygodni. Lekarz zdecyduje, jak długo należy
        przyjmować lek. Nawracające objawy można kontrolować przyjmując jedną tabletkę na dobę, gdy
        jest to konieczne.

        - W długotrwałym leczeniu i zapobieganiu nawrotowi refluksowego zapalenia przełyku
        Zazwyczaj stosowana dawka to jedna tabletka na dobę. Jeśli objawy choroby powrócą, lekarz może
        zalecić podwojenie dawki. W tym przypadku można zastosować jedną tabletkę na dobę leku Contix 40
        mg. Po ustąpieniu objawów można ponownie zmniejszyć dawkę do jednej tabletki (20 mg) na dobę.

        Dorośli

        - W zapobieganiu wrzodom dwunastnicy i (lub) żołądka u pacjentów, którzy muszą stale przyjmować
        NLPZ

        Zazwyczaj stosowana dawka to jedna tabletka na dobę.

        Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
        Nie ma konieczności zmiany dawki leku Contix u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

        Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
        W przypadku ciężkich chorób wątroby nie należy przyjmować więcej niż jedną tabletkę 20 mg na
        dobę.

        Stosowanie u dzieci i młodzieży
        Contix nie powinien być stosowany przez dzieci i młodzież w wieku poniżej 12 lat.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Contix
        W razie przyjęcia dawki leku większej niż zalecana, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub
        farmaceuty. Jeżeli to możliwe należy zabrać ze sobą lek i ulotkę. Objawy przedawkowania nie są
        znane.

        Pominięcie zastosowania leku Contix
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć
        następną, zaplanowaną dawkę o zwykłej porze.

        Przerwanie przyjmowania leku Contix
        Nie należy przerywać stosowania tabletek bez uprzedniej konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarzy lub farmaceuty.
        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy przerwać
        przyjmowanie tabletek i niezwłocznie poinformować lekarza lub skontaktować się z najbliższym
        szpitalem, gdzie pełniony jest ostry dyżur:

        - Ciężkie reakcje uczuleniowe (rzadko: nie częściej niż u 1 na 1000 osób): obrzęk języka
          i (lub) gardła, trudności z przełykaniem, pokrzywka (wysypka jak po oparzeniu pokrzywą),
          trudności z oddychaniem, alergiczny obrzęk twarzy (obrzęk Quinckego/obrzęk
          naczynioruchowy), ciężkie zawroty głowy z przyspieszonym biciem serca i obfitym poceniem
          się.

        - Ciężkie reakcje skórne (częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie
          dostępnych danych): pacjent może zauważyć jeden lub kilka z poniższych objawów -
         
        tworzenie się pęcherzy skórnych i gwałtowne pogorszenie stanu ogólnego, nadżerkę (z lekkim
          krwawieniem) oczu, nosa, jamy ustnej/ust albo narządów płciowych lub wysypkę, szczególnie
          na obszarach skóry narażonych na działanie słońca. Może również wystąpić ból stawów lub
          objawy grypopodobne, gorączka, obrzęk gruczołów (np. pod pachami), a wyniki badań krwi
          mogą wykazywać zmiany w zakresie niektórych białych krwinek lub enzymów wątrobowych
          (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, rumień wielopostaciowy, podostra postać skórna
          tocznia rumieniowatego, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi
          (zespół DRESS), nadwrażliwość na światło).

        - Inne ciężkie reakcje (częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie
          dostępnych danych): żółte zabarwienie skóry i oczu (ciężkie uszkodzenie komórek wątroby,
          żółtaczka) lub gorączka, wysypka oraz problemy dotyczące nerek, przejawiające się ich
          powiększeniem, czasami z bólem podczas oddawania moczu i bólem w dolnej części pleców
          (ciężkie zapalenie nerek), mogące prowadzić do niewydolności nerek.

        Inne działania niepożądane występujące:
        - Często (nie częściej niż u 1 na 10 osób): łagodne polipy żołądka.
        - Niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 osób): ból głowy; zawroty głowy; biegunka;
          nudności, wymioty; uczucie pełności w jamie brzusznej i wzdęcia z oddawaniem wiatrów
          (wiatry); zaparcia; suchość w jamie ustnej; ból i dyskomfort w obrębie brzucha; wysypka
          skórna, rumień, wykwity skórne; swędzenie skóry; osłabienie, wyczerpanie lub ogólne złe
          samopoczucie; zaburzenia snu, złamania kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa.
        - Rzadko (nie częściej niż u 1 na 1000 osób): zaburzenia lub całkowity brak odczuwania smaku;
          zaburzenia wzroku, takie jak niewyraźne widzenie; pokrzywka; bóle stawów; bóle mięśni;
          zmiany masy ciała; podwyższona temperatura ciała; wysoka gorączka; obrzęk kończyn (obrzęk
          obwodowy); reakcje alergiczne; depresja; powiększenie piersi u mężczyzn.
        - Bardzo rzadko (nie częściej niż u 1 na 10 000 osób): zaburzenia orientacji.
        - Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
          omamy, stan splątania (szczególnie u pacjentów, u których takie objawy wystąpiły już
          wcześniej); uczucie mrowienia, kłucia, pieczenie lub drętwienie, wysypka mogąca przebiegać
          z bólem stawów, zapalenie jelita grubego powodujące uporczywą wodnistą biegunkę.

        Działania niepożądane rozpoznawane za pomocą badań krwi występujące:
        - Niezbyt często (nie częściej niż u 1 na 100 osób): zwiększona aktywność enzymów
          wątrobowych.
        - Rzadko (nie częściej niż u 1 na 1000 osób): zwiększone stężenie bilirubiny; zwiększone
          stężenie tłuszczów we krwi; związane z wysoką gorączką, nagłe zmniejszenie ilości krążących
          granulocytów - białych krwinek.
        - Bardzo rzadko (nie częściej niż u 1 na 10 000 osób): zmniejszenie liczby płytek krwi, co może
          powodować częstsze krwawienia i siniaki; zmniejszenie liczby białych krwinek, co może
          sprzyjać częstszym zakażeniom; współistniejące, nieprawidłowe zmniejszenie liczby
          czerwonych i białych krwinek, jak również płytek krwi.
        - Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
          zmniejszenie stężenia sodu, magnezu, wapnia lub potasu we krwi (patrz punkt 2).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie lub pielęgniarce. Działania
        niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
        Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
        Produktów Biobójczych,
        Al. Jerozolimskie 181 C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Contix

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po EXP:.
        Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, w suchym miejscu.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Contix
        Substancją czynną leku jest pantoprazol. Każda tabletka dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu (w
        postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego).

        Pozostałe składniki to:
        - rdzeń: skrobia żelowana 1500, sodu stearylofumaran, krzemionka koloidalna bezwodna,
          krospowidon, mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, sodu wodorowęglan;
        - otoczka: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, makrogol 3350, talk, kopolimer kwasu
          metakrylowego typu C, trietylu cytrynian, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu wodorowęglan,
          sodu laurylosiarczan, żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172).

        Jak wygląda lek Contix i co zawiera opakowanie
        Tabletki dojelitowe są różowobeżowe, okrągłe, obustronnie wypukłe.

        Lek Contix pakowany jest w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, a następnie wraz z
        ulotką w tekturowe pudełko.
        Opakowanie zawiera 14, 28, 84 lub 112 tabletek.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:
        Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne LEK-AM Sp. z o.o.
        ul. Ostrzykowizna 14 A
        05-170 Zakroczym
        Tel. +(48) (22) 785 27 60
        Faks +(48) (22) 785 27 60 wew. 106

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026