logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Clopizam 25 mg tabl. 50 szt.

        Clopizam, 25 mg, tabl., 50 szt.

        Clopizam
        25 mg, tabl., 50 szt.
        • 100 mg, 100 szt., tabl.
        • 100 mg, 50 szt., tabl.
        Producent

        Accord Healthcare

        Opakowanie

        50 szt.

        Postać

        tabl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        5.32

        Dawkowanie

        Doustnie. Dawkę należy dostosować indywidualnie. W każdym przypadku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia niedociśnienia tętniczego, napadów padaczkowych i uspokojenia polekowego konieczne jest zachowanie ostrożności podczas zwiększania dawki oraz stosowanie schematów dawkowania dawkami podzielonymi. Stosowanie leku można rozpoczynać tylko u tych pacjentów, u których WBC ≥3500/mm3 (3,5x109/l), a liczba ANC ≥2000/mm3 (2,0x109/l) - według standardowych norm. Zaleca się dostosowanie dawki u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują leki wykazujące farmakodynamiczne i farmakokinetyczne interakcje z klozapiną, takie jak benzodiazepiny lub selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Zamiana leczenia innymi lekami przeciwpsychotycznymi na leczenie klozapiną. Zasadniczo nie zaleca się podawania klozapiny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Jeśli istnieje potrzeba podania klozapiny pacjentom przyjmującym doustne leki przeciwpsychotyczne, zaleca się, by najpierw przerwać leczenie tymi lekami poprzez stopniowe zmniejszanie dawek. Schizofrenia oporna na leczenie. Rozpoczynanie leczenia. 12,5 mg raz lub 2 razy na dobę w pierwszej dobie leczenia, a następnie 25 mg raz lub 2 razy na dobę w drugiej dobie. W przypadku dobrej tolerancji leku, dawkę dobową można następnie powoli zwiększać o 25 mg do 50 mg tak, by uzyskać docelowo dawkę do 300 mg na dobę w ciągu 2-3 tyg. Następnie w razie potrzeby, dawkę dobową można dalej zwiększać o 50-100 mg w odstępach 3-4 dni lub, najlepiej, co tydzień. Zakres dawek terapeutycznych. U większości pacjentów należy spodziewać się, że działanie przeciwpsychotyczne wystąpi po podaniu dawek 200-450 mg na dobę, w dawkach podzielonych. Całkowitą dawkę dobową można dzielić na nierówne części, przy czym dawkę większą należy podawać wieczorem przed snem. Dawka maksymalna. U niektórych pacjentów w celu uzyskania pełnej korzyści klinicznej może być konieczne podanie większych dawek. W takich przypadkach możliwe jest zwiększanie dawki (nie więcej niż o 100 mg jednorazowo) do uzyskania dawki dobowej do 900 mg. Należy jednak pamiętać o ryzyku wystąpienia działań niepożądanych (zwłaszcza napadów drgawkowych), obserwowanych po dawkach większych niż 450 mg na dobę. Dawka podtrzymująca. Po uzyskaniu optymalnego działania terapeutycznego, u wielu pacjentów można prowadzić skuteczne leczenie podtrzymujące mniejszymi dawkami. Dlatego zaleca się ostrożne stopniowe zmniejszanie dawki. Leczenie podtrzymujące należy kontynuować przez co najmniej 6 mies. Jeśli dawka dobowa nie jest większa niż 200 mg, lek można podawać raz na dobę, wieczorem. Zakończenie leczenia. Przed planowanym zakończeniem leczenia klozapiną, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie 1-2 tyg. W razie konieczności nagłego przerwania leczenia, należy uważnie obserwować pacjenta celem wykrycia działań związanych z przerwaniem leczenia. Wznowienie leczenia. Jeśli od czasu przyjęcia ostatniej dawki klozapiny upłynęło więcej niż 2 dni, leczenie należy wznowić podając dawkę 12,5 mg raz lub 2 razy na dobę w pierwszej dobie. Jeśli dawka ta będzie dobrze tolerowana, możliwe jest szybsze niż jest to zalecane u pacjentów przyjmujących klozapinę po raz pierwszy, zwiększanie dawki do uzyskania poziomu terapeutycznego. Jednakże u pacjentów, u których w początkowej fazie leczenia obserwowano zatrzymanie czynności serca lub czynności oddechowej, jednak udało się u tych pacjentów ustalić dawkę terapeutyczną, ponowne zwiększanie dawki należy prowadzić z zachowaniem wyjątkowej ostrożności. Zaburzenia psychotyczne w przebiegu choroby Parkinsona, w przypadkach kiedy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne. Rozpoczynanie leczenia. Dawka początkowa nie może być większa niż 12,5 mg na dobę, podawana wieczorem. Dawkę dobową można następnie powoli zwiększać o 12,5 mg, najwyżej 2-krotnie w ciągu tygodnia, aby uzyskać docelowo dawkę 50 mg w ciągu 2 tyg. Najlepiej jest podawać całkowitą dawkę dobową raz na dobę, wieczorem. Zakres dawek terapeutycznych. Dawka podtrzymująca to zwykle 25-37,5 mg na dobę. Jeśli po leczeniu dawką 50 mg przez co najmniej tydzień nie uzyskano satysfakcjonującej reakcji na leczenie, dawkę należy zwiększać o 12,5 mg co tydzień, zachowując ostrożność. Dawka maksymalna. Dawkę większą niż 50 mg na dobę należy stosować tylko w wyjątkowych przypadkach. Maksymalna dawka nie może być większa niż 100 mg na dobę. Zwiększanie dawki należy ograniczyć lub przełożyć w czasie, jeśli wystąpi: niedociśnienie ortostatyczne, nadmierna sedacja czy stan splątania. W czasie pierwszych tygodni leczenia należy kontrolować ciśnienie tętnicze. Dawka podtrzymująca. Jeśli nastąpi całkowite ustąpienie objawów psychotycznych przez co najmniej 2 tyg., możliwe jest zwiększenie dawki leków stosowanych w chorobie Parkinsona, jeśli jest to wskazane ze względu na czynność ruchową. Jeśli w takim przypadku nastąpi nawrót objawów psychotycznych, można zwiększyć dawkę klozapiny o 12,5 mg na tydzień do dawki maksymalnej 100 mg na dobę, podawanej w dawce pojedynczej lub w dwóch dawkach podzielonych (patrz powyżej). Zakończenie leczenia. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki o 12,5 mg w czasie przynajmniej 1 tyg. (najlepiej 2 tyg.). W przypadku wystąpienia neutropenii czy agranulocytozy, należy natychmiast przerwać leczenie. W takim przypadku niezbędna jest ostrożność i kontrola psychiatryczna, ponieważ objawy mogą szybko powrócić. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować klozapinę z zachowaniem ostrożności przy regularnym monitorowaniu prób czynnościowych wątroby. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność klozapiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat nie zostały jeszcze ustalone. Leku nie należy stosować w tej grupie wiekowej do czasu uzyskania dalszych danych. U pacjentów w wieku 60 lat i starszych należy rozpoczynać leczenie od szczególnie małych dawek (12,5 mg podane jednorazowo w pierwszej dobie leczenia), a następnie zwiększać dawkę nie więcej niż o 25 mg na dobę. Sposób podania. Należy połknąć tabletkę popijając wodą. Tabletki można podzielić na dwie równe dawki. Komunikat bezpieczeństwa z 8 września 2025 r. Klozapina zwiększa ryzyko neutropenii i agranulocytozy. W celu zminimalizowania ryzyka, stosuje się regularne monitorowanie morfologii krwi. Zmieniono progi absolutnej liczby neutrofili (ANC): zniesiono wymóg monitorowania liczby białych krwinek (WBC), ponieważ wystarczająca jest bezwzględna liczba neutrofili (ANC); uaktualniono wartości progowe ANC dla rozpoczęcia i kontynuacji leczenia zgodnie ze standardowymi definicjami łagodnej (ANC: 1000-1500/mm3), umiarkowanej (ANC: 500-999/mm3) i ciężkiej neutropenii (ANC <500/mm3); rozpoczęcie leczenia klozapiną zaleca się wyłącznie u pacjentów z ANC ≥1500/mm3 (≥1,5x109/l) i u pacjentów z potwierdzoną łagodną neutropenią uwarunkowaną etnicznie (BEN) z ANC ≥1000/mm3 (≥1,0x109/l). Zmieniono wymagania dotyczące monitorowania ANC: co tydzień w ciągu pierwszych 18 tyg. leczenia; następnie co miesiąc przez kolejne 34 tyg. (tj. do zakończenia 1. roku leczenia); jeśli w 1. roku leczenia nie wystąpiła neutropenia, monitorowanie ANC można ograniczyć do jednego badania co 12 tyg.; jeśli w ciągu pierwszych 2 lat leczenia nie wystąpiła neutropenia, ANC powinno być oznaczane raz w roku; podczas każdej konsultacji należy przypominać pacjentom o konieczności niezwłocznego kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych infekcji, w przypadku wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie wykonać badanie ANC; można rozważyć dodatkowe monitorowanie ANC u pacjentów w podeszłym wieku lub w przypadku jednoczesnego leczenia kwasem walproinowym, zwłaszcza w okresie początkowym. Działania, które należy podjąć w zależności od wartości ANC: u pacjentów, u których w trakcie leczenia wystąpiła łagodna neutropenia (1000-1500/mm3), która następnie ustabilizowała się i (lub) ustąpiła, należy monitorować ANC podczas leczenia raz w miesiącu, w przypadku pacjentów z potwierdzoną BEN wartość progowa ANC wynosi: 500-1000/mm3 (0,5-1,0x109/l); pacjenci z ANC <1000/mm3 (<1,0x109/l) muszą natychmiast przerwać leczenie i nie mogą być poddani ponownej ekspozycji, w przypadku pacjentów z potwierdzoną BEN wartość progowa ANC wynosi <500/mm3 (<0,5x109/l), w przypadku całkowitego zaprzestania leczenia pacjentów należy monitorować co tydzień przez 4 tyg. Zalecenia dotyczące monitorowania ANC po wznowieniu leczenia klozapiną po przerwaniu leczenia z przyczyn innych niż hematologiczne: pacjenci w stabilnym stanie (≥2 lata leczenia) bez neutropenii mogą powrócić do poprzedniego schematu leczenia, niezależnie od czasu trwania przerwy w leczeniu; pacjenci, u których wcześniej wystąpiła neutropenia, lub krócej leczonych (>18 tyg.-2 lata) wymagają dokładniejszego monitorowania po przerwach w leczeniu trwających ≥3 dni, ale krótszych niż 4 tyg.; pacjenci, którzy przerwali leczenie na ≥4 tyg., wymagają cotygodniowego monitorowania i ponownego dostosowania dawki, niezależnie od wcześniejszego czasu trwania leczenia i wcześniejszej łagodnej neutropenii.

        Zastosowanie

        Schizofrenia oporna na leczenie. Leczenie pacjentów ze schizofrenią oporną na leczenie oraz pacjentów ze schizofrenią, u których występują ciężkie, niepoddające się leczeniu neurologiczne działania niepożądane po zastosowaniu innych środków przeciwpsychotycznych, w tym atypowych leków przeciwpsychotycznych. Oporność na leczenie jest definiowana jako brak zadowalającej poprawy klinicznej, mimo stosowania właściwych dawek, przez odpowiedni okres, przynajmniej dwóch różnych leków przeciwpsychotycznych, w tym atypowych leków przeciwpsychotycznych. Psychoza w przebiegu choroby Parkinsona. Lek jest również wskazany w zaburzeniach psychotycznych występujących w przebiegu choroby Parkinsona, w przypadkach, kiedy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne. Uwaga. Ze względu na ryzyko wystąpienia agranulocytozy lek można stosować wyłącznie u pacjentów: u których liczba leukocytów w momencie rozpoczęcia leczenia jest prawidłowa (liczba krwinek białych we krwi ≥3500/mm3 (≥3,5x109/l) i ANC ≥2000/mm3 (≥2,0x109/l)) oraz u których można dokonywać regularnych oznaczeń liczby krwinek białych we krwi (WBC) i całkowitej liczby neutrofili (ANC) wg następującego schematu: co tydzień w pierwszych 18 tyg. leczenia i co najmniej raz na 4 tyg. w dalszym okresie, przez cały czas trwania leczenia. Monitorowanie WBC i ANC należy kontynuować przez cały czas leczenia i przez 4 tyg. po całkowitym zaprzestaniu stosowania leku.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Clopizam i w jakim celu się go stosuje

        Substancją czynna leku Clopizam jest klozapina, która należy do grupy leków nazywanych lekami
        przeciwpsychotycznymi (neuroleptykami). Są to leki stosowane w leczeniu swoistych zaburzeń
        psychicznych, takich jak psychozy.

        Clopizam jest stosowany w leczeniu pacjentów ze schizofrenią, którzy nie reagują na leczenie
        innymi lekami.
        Schizofrenia jest chorobą psychiczną powodującą zaburzenia myślenia, emocji i zachowania.
        Lek Clopizam podaje tylko pacjentom, którzy stosowali już przynajmniej dwa różne leki
        przeciwpsychotyczne, w tym jeden z grupy nowych atypowych leków przeciwpsychotycznych,
        wskazanych w leczeniu schizofrenii i nie reagowali na te leki lub powodowały one ciężkie działania
        niepożądane, które nie poddawały się leczeniu.

        Wskazanie tylko dla mocy 25 mg, 50 mg i 100 mg
        Clopizam jest stosowany także do leczenia ciężkich zaburzeń myślenia, emocji i zachowania
        u pacjentów z chorobą Parkinsona, którzy nie reagują na leczenie innymi lekami.
        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Clopizam

        Kiedy nie stosować leku Clopizam:
        - jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego
          leku (wymienionych w punkcje 6) ;
        - jeśli nie ma możliwości wykonywania regularnych badań krwi u pacjenta;
        - jeśli u pacjenta występowała kiedykolwiek mała liczba krwinek białych we krwi (np. leukopenia lub
          agranulocytoza), szczególnie, jeśli była ona spowodowana stosowaniem leków, z wyjątkiem
          przypadków małej liczby krwinek białych we krwi na skutek wcześniejszej chemioterapii;
        - jeśli pacjent poprzednio przerwał stosowanie leku Clopizam z powodu ciężkich działań
          niepożądanych (np. agranulocytoza lub zaburzenia serca);
        - jeśli pacjent jest lub był leczony lekami przeciwpsychotycznymi w postaci o przedłużonym
          uwalnianiu (depot), podawanymi we wstrzyknięciach;
        - jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek występowała choroba szpiku kostnego;
        - jeśli u pacjenta występuje niekontrolowana padaczka (napady drgawkowe lub napady padaczkowe
          innego rodzaju);
        - jeśli u pacjenta występują ostre zaburzenia psychiczne wywołane przez alkohol lub leki (lub
          narkotyki);
        - jeśli u pacjenta występują zaburzenia świadomości i nasilona senność;
        - jeśli u pacjenta występuje zapaść krążeniowa, która może być następstwem silnego wstrząsu;
        - jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek;
        - jeśli u pacjenta występuje zapalenie mięśnia sercowego;
        - jeśli u pacjenta występują inne ciężkie choroby serca;
        - jeśli u pacjenta występują objawy czynnej choroby wątroby (takie jak żółtaczka - żółte zabarwienie
          skóry i oczu, nudności, utrata apetytu);
        - jeśli u pacjenta występują inne ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
        - jeśli u pacjenta występuje niedrożność porażenna jelit (czynność jelit jest zaburzona, co powoduje
          ciężkie zaparcia);
        - jeśli pacjent stosuje jakiekolwiek leki, które hamują prawidłową czynność szpiku kostnego;
        - jeśli pacjent stosuje jakiekolwiek leki zmniejszające liczbę krwinek białych we krwi.

        Jeśli którykolwiek z powyższych punktów odnosi się do pacjenta, nie należy stosować leku Clopizam,
        należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

        Leku Clopizam nie wolno stosować u pacjentów, którzy są nieprzytomni lub są w śpiączce.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa, opisane w tym punkcie, są bardzo ważne. Pacjent musi

        ich przestrzegać, w celu zminimalizowania ryzyka ciężkich działań niepożądanych,
        zagrażających życiu.

        Przed rozpoczęciem stosowania leku Clopizam należy powiedzieć lekarzowi
        , jeśli u pacjenta
        występuje lub występował w przeszłości którykolwiek z poniższych stanów:
        - zakrzepy lub zakrzepy w wywiadzie rodzinnym, ponieważ leki takie jak ten mogą powodować
          powstawanie zakrzepów krwi;
        - jaskra (zwiększone ciśnienie w oku);
        - cukrzyca (zwiększone, czasami znacznie, stężenie glukozy we krwi może wystąpić u pacjentów
          z cukrzycą lub bez cukrzycy w wywiadzie) (patrz punkt 4.4);
        - zaburzenia gruczołu krokowego lub trudności w oddawaniu moczu;
        - jakiekolwiek choroby serca, nerek lub wątroby;
        - przewlekłe zaparcia lub stosowanie leków powodujących zaparcia (takich jak leki
          przeciwcholinergiczne);
        - nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy;
        - kontrolowana padaczka;
        - choroby jelita grubego;
        - operacje brzucha;
        - zaburzenia przewodzenia w sercu, nazywane wydłużeniem odstępu QT u pacjenta lub w wywiadzie
          rodzinnym;
        - ryzyko udaru, np. na skutek wysokiego ciśnienia tętniczego, zaburzeń sercowo-
          naczyniowych lub zaburzeń krążenia w mózgu.

        Przed przyjęciem kolejnej tabletki leku Clopizam należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli
        u pacjenta
        :
        - wystąpią objawy przeziębienia, gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła lub inne objawy
          zakażenia.
        Lekarz może zalecić pilne badania krwi, aby sprawdzić, czy te objawy są spowodowane
          stosowaniem leku Clopizam.
        - wystąpi nagłe zwiększenie temperatury ciała i (lub) sztywność mięśni, które mogą prowadzić do
          utraty przytomności (objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego), co może być ciężkim działaniem
          niepożądanym, wymagającym natychmiastowego leczenia.
        - wystąpi szybka i nieregularna czynność serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca,
          trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej lub trudne do wyjaśnienia zmęczenie
        - lekarz
          oceni czynność serca i jeśli będzie to konieczne, niezwłocznie skieruje do specjalisty kardiologa.
        - wystąpią nudności, wymioty i (lub) utrata apetytu - lekarz oceni czynność wątroby.
        - wystąpią ciężkie zaparcia - lekarz zastosuje leczenie w celu uniknięcia dalszych
          powikłań.
        - wystąpią zaparcia, ból brzucha, bolesność uciskowa brzucha, gorączka, wzdęcia i (lub) krwista
          biegunka. Konieczna jest konsultacja z lekarzem.

        Badania kontrolne i badania krwi
        Przed rozpoczęciem stosowania tego leku, lekarz przeprowadzi wywiad z pacjentem i zleci badania
        krwi, aby potwierdzić, że liczba krwinek białych jest prawidłowa. Jest to ważne, ponieważ krwinki
        białe są niezbędne do zwalczania zakażeń.
        Niezbędne jest wykonywanie regularnych badań krwi przed rozpoczęciem leczenia, w czasie
        leczenia oraz po zakończeniu leczenia lekiem Clopizam.
        -
        Lekarz poinformuje kiedy i gdzie należy wykonać badania. Clopizam może być stosowany tylko,
          jeśli pacjent ma prawidłową liczbę krwinek.
        - Ten lek może być przyczyną znacznego zmniejszenia liczby krwinek białych we krwi
          (agranulocytoza). Tylko regularne badania krwi mogą potwierdzić, że u pacjenta występuje
          ryzyko rozwoju agranulocytozy.
        - Przez pierwszych 18 tygodni leczenia należy wykonywać badania raz w tygodniu. Następnie
          należy wykonywać badania przynajmniej raz w miesiącu.
        - Jeśli wystąpi zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi, należy natychmiast przerwać leczenie
          klozapiną. Liczba krwinek białych powinna powrócić do wartości prawidłowej.
        - Badania krwi należy wykonywać przez 4 tygodnie po zakończeniu leczenia klozapiną.

        Przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadzi także badanie fizykalne pacjenta. Może zlecić
        wykonanie elektrokardiogramu (EKG) w celu sprawdzenia czynności serca, jeśli jest to konieczne lub
        pacjent ma szczególne obawy.
        Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby, przez cały czas trwania leczenia będą
        przeprowadzane regularne badania czynności wątroby.
        Jeśli u pacjenta występuje duże stężenie cukru (glukozy) we krwi (cukrzyca), lekarz może zlecić
        regularne badania stężenia glukozy we krwi.
        Ten lek może powodować zmiany stężenia lipidów we krwi oraz zwiększenie masy ciała. Lekarz
        może kontrolować masę ciała pacjenta i stężenie lipidów we krwi.

        Jeśli u pacjenta występują obecnie lub jeśli ten lek wywołuje uczucie „pustki” w głowie, zawroty
        głowy lub omdlenie, należy ostrożnie wstawać z pozycji siedzącej czy leżącej, ponieważ
        objawy te mogą zwiększać możliwość upadków.

        Jeśli konieczny jest zabieg operacyjny lub pacjent pozostanie unieruchomiony przez dłuższy czas
        z innych przyczyn, należy skonsultować z lekarzem stosowanie tego leku. Istnieje ryzyko wystąpienia
        zakrzepicy (krzepnięcie krwi w żyłach).

        Dzieci i młodzież w wieku poniżej 16 lat
        Nie należy stosować leku Clopizam u pacjentów w wieku poniżej 16 lat, ponieważ istnieją
        niewystarczające dane dotyczące stosowania leku w tej grupie wiekowej.

        Osoby w podeszłym wieku (60 lat i więcej)
        U osób w podeszłym wieku (60 lat i więcej) istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia następujących
        działań niepożądanych podczas leczenia klozapiną: omdlenia lub uczucie „pustki” w głowie po
        zmianie pozycji ciała, zawroty głowy, szybka czynność serca, trudności w oddawaniu moczu oraz
        zaparcia.

        Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje stan nazywany otępieniem.

        Clopizam a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym o lekach dostępnych
        bez recepty i lekach roślinnych. Może zaistnieć konieczność zmiany dawkowania leków lub zmiany
        leków.

        Nie należy stosować leku Clopizam razem z lekami hamującymi prawidłową czynność szpiku
        kostnego i (lub) zmniejszającymi liczbę krwinek białych wytwarzanych przez organizm, takimi
        jak:
        - karbamazepina, lek stosowany w leczeniu padaczki;
        - niektóre antybiotyki: chloramfenikol, sulfonamidy, takie jak ko-trimoksazol;
        - niektóre leki przeciwbólowe: leki przeciwbólowe pochodne pirazolonu, takie jak fenylobutazon;
        - penicylamina, lek stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów;
        - środki cytotoksyczne, leki stosowane w chemioterapii;
        - leki przeciwpsychotyczne o przełużonym działaniu (depot) podawane we wstrzyknięciach.

        Te leki zwiększają ryzyko rozwoju agranulocytozy (braku krwinek białych).

        Jednoczesne stosowanie leku Clopizam i innych leków może mieć wpływ na działanie leku

        Clopizam i (lub) na działanie tych leków. Należy powiedzieć lekarzowi o stosowaniu
        któregokolwiek z następujących leków:
        - leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak lit, fluwoksamina, trójpierścieniowe leki
          przeciwdepresyjne, inhibitory MAO, cytalopram, paroksetyna, fluoksetyna i sertralina;
        - inne leki przeciwpsychotyczne stosowane w leczeniu chorób psychicznych, takie jak perazyna;
        - benzodiazepiny i inne leki stosowane w leczeniu zaburzeń lękowych i zaburzeń snu;
        - opioidy i inne leki, które mogą wpływać na oddychanie;
        - leki stosowane w leczeniu padaczki, takie jak fenytoina i kwas walproinowy;
        - leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego;
        - leki stosowane w leczeniu niskiego ciśnienia tętniczego, takie jak adrenalina i noradrenalina;
        - warfaryna, lek stosowany, aby zapobiec powstawaniu zakrzepów;
        - leki przeciwhistaminowe, stosowane w leczeniu przeziębienia lub alergii, takich jak katar sienny;
        - leki przeciwcholinergiczne, stosowane w celu łagodzenia skurczów żołądka i choroby lokomocyjnej;
        - leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona;
        - digoksyna, lek stosowany w leczeniu chorób serca;
        - leki stosowane w leczeniu szybkiej lub nieregularnej czynności serca;
        - niektóre leki stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, takie jak omeprazol lub
          cymetydyna;
        - niektóre antybiotyki, takie jak erytromycyna i ryfampicyna;
        - niektóre leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak ketokonazol) lub zakażeń
          wirusowych (takie jak inhibitory proteazy, stosowane w leczeniu zakażeń wirusem HIV);
        - atropina, lek, który może być składnikiem niektórych kropli do oczu, preparatów na przeziębienie
          oraz przeciwkaszlowych;
        - adrenalina, lek stosowany w stanach zagrożenia życia;
        - antykoncepcja hormonalna.

        Powyższa lista nie jest kompletna. Lekarz lub farmaceuta posiadają więcej informacji na temat leków,
        które należy ostrożnie stosować z lekiem Clopizam lub których należy unikać w czasie stosowania
        leku Clopizam. Lekarz lub farmaceuta poinformują pacjenta, czy leki przez niego stosowane należą do
        wymienionych grup – należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą.

        Clopizam z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Nie należy pić alkoholu w czasie stosowania leku Clopizam.

        Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent pali tytoń i poinformować lekarza jak często pacjent pije
        napoje zawierające kofeinę (kawa, herbata, coca-cola). Nagłe zmiany w przyzwyczajeniach
        związanych z paleniem tytoniu lub piciem napojów zawierających kofeinę mogą także zmienić
        działanie tego leku.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeżeli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza ze może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko,
        powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
        Lekarz poinformuje pacjentkę o korzyściach i możliwym ryzyku w przypadku stosowania tego leku
        w czasie ciąży. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w czasie
        leczenia lekiem Clopizam.

        U noworodków, których matki przyjmowały klozapinę w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie trzy
        miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy: drżenie, sztywność i (lub) osłabienie mięśni,
        senność, pobudzenie, zaburzenia oddychania oraz trudności w karmieniu. Jeśli u dziecka wystąpi
        którykolwiek z tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

        U niektórych kobiet przyjmujących leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych występują
        nieregularne miesiączki lub brak miesiączki. W wyniku zamiany leczenia innym lekiem na leczenie
        lekiem Clopizam może powrócić prawidłowe miesiączkowanie. Dlatego kobiety w wieku rozrodczym
        powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji.

        Nie należy karmić piersią w czasie leczenia tym lekiem. Klozapina, substancja czynna leku Clopizam,
        może przenikać do mleka matki i oddziaływać na dziecko.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Ten lek może powodować zmęczenie, senność i napady drgawkowe, szczególnie w początkowym
        okresie leczenia. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli wystąpią takie objawy.

        Clopizam zawiera laktozę
        Lek Clopizam zawiera laktozę. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, pacjent
        powinien skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku Clopizam.
        3. Jak stosować lek Clopizam

        W celu zminimalizowania ryzyka niskiego ciśnienia tętniczego, drgawek i senności, lekarz zaleci
        stopniowe zwiększanie dawki leku. Lek ten należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
        W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Bardzo ważne jest, aby nie zmieniać dawki lub nie przerywać stosowania tego leku bez wcześniejszej
        konsultacji z lekarzem. Należy kontynuować leczenie tak długo, jak zaleci lekarz. W przypadku
        pacjentów w wieku 60 lat lub starszych, lekarz może rozpocząć leczenie od mniejszej dawki
        i bardziej powoli ją zwiększać, ponieważ w tej grupie pacjentów istnieje zwiększone ryzyko
        wystąpienia pewnych działań niepożądanych (patrz punkt 2).

        Jeśli nie można uzyskać zalecanej dawki za pomocą tabletki o danej mocy, dostępne są tabletki o innej
        mocy.

        Tabletki 25 mg: Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki.
        Tabletki 100 mg: Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki.
        Tabletki 200 mg: Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie, w celu łatwiejszego
        połknięcia, a nie podział na równe dawki.

        Leczenie schizofrenii
        Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 12,5 mg (połowa tabletki o mocy 25 mg) raz lub dwa razy
        na dobę w pierwszej dobie, a następnie 25 mg raz lub dwa razy na dobę w drugiej dobie. Należy
        połknąć tabletkę popijając wodą. W przypadku dobrej tolerancji leku, lekarz następnie zaleci
        stopniowe zwiększanie dawki dobowej o 25 mg do 50 mg w ciągu 2-3 tygodni, tak, aby uzyskać
        dawkę do 300 mg na dobę. Następnie, w razie konieczności, lekarz może dalej zwiększać dawkę
        dobową o 50 mg do 100 mg w odstępach 3 do 4 dni lub, najlepiej, co tydzień.

        Skuteczna dawka dobowa wynosi zazwyczaj od 200 mg do 450 mg, podawana w kilku dawkach
        podzielonych. U niektórych pacjentów konieczne jest stosowanie większych dawek. Dopuszczalna
        dawka dobowa to 900 mg. W przypadku dawki dobowej większej niż 450 mg możliwe jest nasilenie
        działań niepożądanych (zwłaszcza napadów drgawkowych). Lekarz zawsze zaleci najmniejszą,
        skuteczną dla pacjenta dawkę leku. Większość pacjentów przyjmuje część dawki rano, część
        wieczorem. Lekarz dokładnie wyjaśni jak należy dzielić dawkę dobową. Jeśli dawka dobowa wynosi
        200 mg, pacjent może ją przyjąć w dawce pojedynczej, wieczorem. Jeśli pacjent przyjmuje lek
        Clopizam przez pewien czas z dobrym skutkiem, lekarz może spróbować zmniejszyć dawkę. Ten lek
        należy przyjmować przez co najmniej 6 miesięcy.

        Leczenie ciężkich zaburzeń myślenia u pacjentów z chorobą Parkinsona - dotyczy tylko mocy
        25 mg, 50 mg i 100 mg
        Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 12,5 mg (połowa tabletki o mocy 25 mg), przyjmowana
        wieczorem. Należy połknąć tabletkę popijając wodą. Następnie lekarz zaleci stopniowe zwiększanie
        dawki dobowej o 12,5 mg, nie częściej niż dwa razy w ciągu tygodnia, do uzyskania maksymalnej
        dawki 50 mg na dobę na koniec drugiego tygodnia. Jeśli u pacjenta wystąpi omdlenie, uczucie
        „pustki” w głowie lub splątanie, lekarz przerwie lub opóźni zwiększanie dawki. W celu uniknięcia
        takich objawów lekarz zaleci kontrolę ciśnienia tętniczego w pierwszych tygodniach leczenia.

        Skuteczna dawka dobowa wynosi zazwyczaj od 25 mg do 37,5 mg, przyjmowana w dawce
        pojedynczej, wieczorem. Dawki większe niż 50 mg na dobę lekarz zaleci tylko w wyjątkowych
        przypadkach. Maksymalna dawka dobowa to 100 mg. Lekarz zawsze zaleci najmniejszą, skuteczną
        dla pacjenta dawkę leku.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Clopizam
        W razie przyjęcia zbyt dużej liczby tabletek przez pacjenta lub przyjęcia jakiejkolwiek liczby tabletek
        przez inna osobę, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie.

        Objawy przedawkowania: senność, zmęczenie, brak energii, śpiączka, splątanie (dezorientacja),
        omamy, pobudzenie, niespójna mowa, sztywność kończyn, drżenie rąk, drgawki, nadmierne
        wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic, nieostre widzenie, niskie ciśnienie tętnicze, zapaść, szybka lub
        nieregularna czynność serca, płytki oddech lub trudności w oddychaniu.

        Pominięcie zastosowania leku Clopizam
        W razie pominięcia dawki leku, należy przyjąć ją jak najszybciej. Jeżeli jednak zbliża się pora przyjęcia
        kolejnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej dawki, należy przyjąć następną dawkę
        o zwykłej porze.
        Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
        Jeśli pacjent zapomniał zażyć lek Clopizam w ciągu 48 godzin lub dłużej, należy niezwłocznie
        skontaktować się z lekarzem.

        Przerwanie stosowania leku Clopizam
        Nie należy przerywać stosowania leku Clopizam bez uzgodnienia z lekarzem, ponieważ mogą
        wystąpić objawy z odstawienia. Należą do nich: nasilone pocenie się, ból głowy, nudności, wymioty
        i biegunka. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiedzieć
        o tym lekarzowi. Po tych objawach mogą nastąpić cięższe działania niepożądane, jeśli pacjent

        nie otrzyma natychmiastowego leczenia. Mogą powrócić objawy choroby podstawowej. Zaleca się
        stopniowe zmniejszanie dawki o 12,5 mg w ciągu jednego do dwóch tygodni, jeśli konieczne jest
        odstawienie leku. Lekarz poinformuje pacjenta jak zmniejszać dawkę dobową. Jeśli konieczne jest
        natychmiastowe przerwanie stosowania leku Clopizam, lekarz będzie kontrolować stan pacjenta. Jeśli
        lekarz zdecyduje o wznowieniu leczenia klozapiną, a pacjent przyjął ostatnią dawkę leku Clopizam
        ponad dwa dni wcześniej, dawka początkowa będzie wynosiła 12,5 mg.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.
        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i wymagać natychmiastowej pomocy
        lekarskiej.
        Przed przyjęciem kolejnej tabletki leku Clopizam, należy natychmiast powiedzieć lekarzowi,

        jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

        Bardzo często
        (mogą wystąpić u co najmniej 1 na 10 pacjentów):
        - ciężkie zaparcia - lekarz zastosuje leczenie w celu uniknięcia dalszych powikłań.
        - przyspieszone bicie serca.

        Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
        - objawy przeziębienia, gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła lub inne objawy zakażenia.
          Lekarz może zalecić pilne badania krwi, aby sprawdzić, czy te objawy są spowodowane stosowaniem
          leku Clopizam.
        - napady drgawkowe.
        - nagłe zasłabnięcie lub nagła utrata przytomności z osłabieniem mięśni (omdlenie).

        Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
        - nagłe zwiększenie temperatury ciała, sztywność mięśni, które mogą prowadzić do utraty
          przytomności (złośliwy zespół neuroleptyczny), ponieważ może to oznaczać wystąpienie u pacjenta
          ciężkich działań niepożądanych, które wymagają natychmiastowego leczenia.
        - zawroty głowy lub omdlenia podczas zmiany pozycji ciała z leżącej na stojącą, ponieważ może to
          zwiększać prawdopodobieństwo upadku.

        Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
        - objawy zakażenia układu oddechowego lub zapalenia płuc, takie jak
          gorączka, kaszel, trudności w oddychaniu, świszczący oddech.
        - ciężki, piekący ból w górnej części brzucha rozciągający się do pleców, z towarzyszącymi
          mdłościami i wymiotami spowodowany zapaleniem trzustki.
        - omdlenie i osłabienie mięśni z powodu znacznego zmniejszenia ciśnienia krwi (zapaść krążeniowa).
        - trudności w przełykaniu (mogą spowodować zachłyśnięcie pożywieniem).
        - jeśli u pacjenta wystąpią nudności, wymioty i (lub) utrata apetytu - lekarz oceni czynność
          wątroby.
        - wystąpienie lub nasilenie istniejącej otyłości.
        - bezdech w czasie snu z chrapaniem lub bez chrapania.

        Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów) lub bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej
        niż 1 na 10 000 pacjentów):

        - szybka i nieregularna czynność serca, nawet podczas odpoczynku,
          kołatanie serca, trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej lub trudne do
          wyjaśnienia zmęczenie
        - lekarz oceni czynność serca i jeśli będzie to konieczne, skieruje
          natychmiast do specjalisty kardiologa.

        Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
        - długotrwały, bolesny wzwód członka, nazywany priapizmem, jeśli pacjentem jest mężczyzna. Jeśli
          wzwód utrzymuje się ponad 4 godziny, może być konieczne natychmiastowe leczenie w celu
          uniknięcia dalszych powikłań.
        - nagłe krwawienie lub wystąpienie siniaków, które mogą być objawami zmniejszenia ilości płytek
          krwi.
        - objawy spowodowane niekontrolowanym stężeniem cukru we krwi (takie jak mdłości lub wymioty,
          ból brzucha, nadmierne pragnienie, nadmierne oddawanie moczu, dezorientacja lub splątanie).
        - ból brzucha, skurcze, wzdęcia, wymioty, zaparcie i trudności w oddawaniu gazów, które mogą być
          objawami niedrożności jelit.
        - utrata apetytu, wzdęcia, ból brzucha, zażółcenie skóry, ciężkie osłabienie i złe samopoczucie.
        Objawy te mogą świadczyć o rozwijającej się niewydolności wątroby, która może prowadzić do
        piorunującej martwicy wątroby.
        - mdłości, wymioty, zmęczenie, urata masy ciała, które mogą być objawami zapalenia nerek.

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - uciskający ból w klatce piersiowej, uczucie gniecenia w klatce piersiowej, ucisk lub nagły silny ból
          (ból w klatce piersiowej, który może promieniować do lewego ramienia, żuchwy, szyi i nadbrzusza),
          duszność, nasilone pocenie się, osłabienie, uczucie „pustki” w głowie, nudności, wymioty i kołatanie
          serca (objawy zawału serca), które mogą prowadzić do zgonu - w takim przypadku należy natychmiast
          zgłosić się do lekarza.
        - ucisk w klatce piersiowej, uczucie ciężkości, ucisk, nagły silny ból, pieczenie lub uczucie
          zadławienia (objawy niedostatecznego dopływu krwi i tlenu do mięśnia sercowego), które mogą
          prowadzić do zgonu - lekarz oceni czynność serca pacjenta.
        - uczucie nieregularnego bicia serca: "dudnienia", "łomotania" lub "trzepotania" w klatce piersiowej
          (kołatanie serca).
        - przyspieszone i nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków). Sporadycznie może wystąpić
          kołatanie serca, omdlenia, duszność lub dyskomfort w klatce piersiowej - lekarz oceni czynność serca
          pacjenta.
        - objawy niskiego ciśnienia krwi, takie jak zamroczenie, zawroty głowy, omdlenie, niewyraźne
          widzenie, nadmierne zmęczenie, zimna i wilgotna skóra lub mdłości.
        - objawy świadczące o zakrzepach krwi w żyłach, szczególnie w nogach (objawy obejmują obrzęk,
          ból i zaczerwienienie nogi), które mogą przemieszczać się poprzez naczynia krwionośne do płuc,
          powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu.
        - potwierdzone lub rozpoznane zakażenie z towarzyszącą gorączką lub obniżoną temperaturą ciała,
          nienaturalnie przyspieszonym oddechem, przyspieszonym biciem serca, zmiany szybkości reakcji
          i świadomości, obniżonym ciśnieniem krwi (posocznica/sepsa).
        - obfite pocenie się, ból głowy, nudności, wymioty i biegunka (objawy zespołu cholinergicznego).
        - znaczne zmniejszenie ilości wydalanego moczu (objaw niewydolności nerek).
        - reakcja alergiczna (obrzęk głównie twarzy, błony śluzowej jamy ustnej i gardła, a także języka,
          któremu towarzyszyć może świąd lub ból).
        - utrata apetytu, wzdęcia, ból brzucha, zażółcenie skóry, ciężkie osłabienie i złe samopoczucie.
          Objawy mogą wskazywać na niewydolność wątroby, która powoduje zastępowanie normalnej tkanki
          wątroby tkanką bliznowatą, prowadząc do utraty funkcji wątroby, w tym niewydolności wątroby
          i stanu zagrażającemu życiu (mogące prowadzić do śmierci), uszkodzenia wątroby (uszkodzenie
          komórek wątroby, przewodu żółciowego, lub obu), przeszczepu wątroby.
        - piekący ból w nadbrzuszu, szczególnie między posiłkami, wczesnym rankiem lub po wypiciu
          kwaśnych napojów; smoliste, czarne lub krwiste stolce; wzdęcia, zgaga, nudności lub wymioty,
          wczesne uczucie pełności (owrzodzenie żołądka i (lub) jelit), które mogą prowadzić do zgonu.
        - silny ból brzucha nasilający się podczas ruchu, nudności, wymioty, w tym krwiste wymioty (lub płyn
          przypominający fusy z kawy); brzuch staje się twardy, a tkliwość rozciąga się od punktu perforacji
          wzdłuż brzucha; gorączka i (lub) dreszcze (perforacja żołądka i (lub) jelit lub pęknięcie jelita), które
          mogą prowadzić do zgonu.
        - zaparcia, ból brzucha, bolesność uciskowa brzucha, gorączka, wzdęcia, krwista biegunka. Objawy te
          mogą wskazywać na ostre rozdęcie okrężnicy (ostre rozdęcie jelit) lub zawał/niedokrwienie/martwicę
          jelit, które mogą prowadzić do zgonu. Konieczna jest konsultacja z lekarzem.
        - przeszywający ból w klatce piersiowej ze skróceniem oddechu, z kaszlem lub bez.
        - zwiększenie lub wystąpienie osłabienia mięśni, kurczy mięśniowych, bólu mięśni. Objawy te mogą
          wskazywać na zaburzenia mięśniowe (rabdomioliza). Konieczna jest konsultacja z lekarzem.
        - przeszywający ból w klatce piersiowej lub ból brzucha, ze skróceniem oddechu, z kaszlem lub
          gorączką lub bez.
        - Podczas stosowania klozpiny zgłaszano wyjątkowo intensywne i ciężkie reakcje skórne, takie jak
          wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS, ang. drug rash with eosinophilia
          and systemic symptoms). Niepożądane reakcje skórne mogą objawiać się wysypką z pęcherzami lub
          bez. Może wystąpić podrażnienie skóry, obrzęk i gorączka oraz objawy grypopodobne. Objawy
          zespołu DRESS pojawiają się zwykle po około 2–6 tygodniach (prawdopodobnie do 8 tygodni) po
          rozpoczęciu leczenia.

        Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta, należy niezwłocznie powiedzieć o tym
        lekarzowi, przed przyjęciem kolejnej dawki leku Clopizam.

        Pozostałe działania niepożądane:

        Bardzo często
        (mogą wystąpić u co najmniej 1 na 10 pacjentów):
        senność, zawroty głowy, nadmierne wydzielanie śliny.

        Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
        duża liczba krwinek białych we krwi (leukocytoza), duża liczba krwinek białych pewnego typu
        (eozynofilia), zwiększenie masy ciała, nieostre widzenie, ból głowy, drżenie, sztywność, niepokój
        ruchowy, napady drgawkowe, nagłe skurcze mięśni, nieprawidłowe ruchy, niezdolność rozpoczęcia
        ruchu, niezdolność pozostania w bezruchu, zmiany w badaniu EKG, nadciśnienie tętnicze, omdlenie
        lub uczucie „pustki” w głowie po zmianie pozycji ciała, nudności, wymioty, utrata apetytu, suchość
        błony śluzowej jamy ustnej, niewielkie nieprawidłowości w wynikach badań czynności wątroby,
        nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu, zmęczenie, gorączka,
        nasilone pocenie się, zwiększenie temperatury ciała, zaburzenia mowy (np. mowa niewyraźna).

        Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
        brak krwinek białych we krwi (agranulocytoza), zaburzenia mowy (np. jąkanie).

        Rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
        mała liczba krwinek czerwonych we krwi (niedokrwistość), niepokój ruchowy, pobudzenie, splątanie,
        majaczenie, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego lub zapalenie osierdzia (błona
        otaczająca serce), gromadzenie płynu wokół serca (wysięk osierdziowy), duże stężenie cukru we krwi,
        cukrzyca, zator w płucach (choroba zakrzepowo-zatorowa), zapalenie wątroby, choroba wątroby
        powodująca zażółcenie skóry i ciemne zabarwienie moczu oraz świąd, zwiększenie aktywności
        enzymu nazywanego fosfokinazą kreatynową we krwi.

        Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
        zwiększenie liczby płytek krwi z możliwymi zakrzepami w naczyniach krwionośnych,
        niekontrolowane ruchy warg/ języka i kończyn, natręctwa myślowe i powtarzające się czynności
        przymusowe (objawy obsesyjno-kompulsyjne), reakcje skórne, obrzęk ślinianki przyusznej
        (powiększenie ślinianek), trudności w oddychaniu, bardzo duże stężenie triglicerydów lub cholesterolu
        we krwi, choroba mięśnia sercowego (kardiomiopatia), zatrzymanie akcji serca, nagły niewyjaśniony
        zgon.

        Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        zmiany w badaniu fal mózgowych (elektroencefalogram/EEG), biegunka, uczucie dyskomfortu
        w żołądku, w tym także po posiłku, zgaga, uczucie osłabienia mięśni, kurcze mięśni, ból mięśni,
        niedrożność nosa, moczenie nocne, nagłe, niekontrolowane zwiększenie ciśnienia tętniczego (zespół
        objawów rzekomego guza chromochłonnego nadnerczy), niekontrolowane skrzywienie ciała w jedną
        stronę (pleurototonus), zaburzenia wytrysku u mężczyzn, (sperma nie wydostaje się na zewnątrz ciała
        lecz trafia do pęcherza moczowego - suchy orgazm lub wytrysk wsteczny), wysypka,
        fioletowo-czerwone plamy na skórze, gorączka lub świąd wskutek zapalenia naczyń krwionośnych,
        zapalenie jelita grubego z biegunką, ból brzucha, gorączka, zmiana koloru skóry, wysypka na twarzy
        w kształcie motyla, ból stawów, ból mięśni, gorączka i zmęczenie (toczeń rumieniowaty), zespół
        niespokojnych nóg (nieodparty przymus poruszania nogami lub rękami, zwykle z towarzyszącym
        uczuciem dyskomfortu w czasie odpoczynku, zwłaszcza wieczorem lub w nocy, z tymczasowym
        uczuciem ulgi w trakcie ruchu).

        U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, leczonych lekami przeciwpsychotycznymi nieznacznie
        zwiększa się ryzyko zgonu w porównaniu do pacjentów nieprzyjmujących leków
        przeciwpsychotycznych.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
        bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
        Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        tel.: + 48 22 49 21 301
        faks: + 48 22 49 21 309
        strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

        Działania niepożądane można zgłaszać również do podmiotu odpowiedzialnego.

        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku
        5. Jak przechowywać lek Clopizam

        - Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
        - Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
        - Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku
          po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
        - Nie stosować leku jeśli opakowanie jest uszkodzone lub są oznaki wskazujące na to, że lek
          może być sfałszowany.
        - Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
          zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
          chronić środowisko.
        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Clopizam

        - Substancją czynną leku jest klozapina.
          Każda tabletka zawiera 25 mg, 50 mg, 100 mg lub 200 mg klozapiny.
        - Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, powidon K30, krzemionka
          koloidalna bezwodna, magnezu stearynian i talk

        Jak wygląda lek Clopizam i co zawiera opakowanie
        Clopizam, 25 mg: okrągłe, tabletki niepowlekane o średnicy około 6 mm, koloru bladożółtego
        do żółtego z linią podziału i wytłoczeniem „FC” i „1” po jednej stronie linii podziału i gładkie po
        drugiej stronie.

        Clopizam, 50 mg: okrągłe, tabletki niepowlekane o średnicy około 8 mm, koloru bladożółtego
        do żółtego z wytłoczeniem „FC” i „2” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.

        Clopizam, 100 mg: okrągłe, tabletki niepowlekane o średnicy około 10 mm, koloru bladożółtego
        do żółtego z linią podziału i wytłoczeniem „FC” i „3” po jednej stronie linii podziału i gładkie po
        drugiej stronie.

        Clopizam, 200 mg: tabletki niepowlekane o kształcie kapsułki długości około 17 mm i grubości 8 mm,
        koloru bladożółtego do żółtego z potrójną linią podziału i wytłoczeniem „F” i „C” po jednej stronie
        i potrójną linia podziału i wytłoczeniem „7” po drugiej stronie.

        Tabletki 25 mg: Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki.
        Tabletki 100 mg: Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki.
        Tabletki 200 mg: Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej przełamanie, w celu łatwiejszego
        połknięcia, a nie podział na równe dawki.

        Clopizam dostępny jest w blistrach Aluminium/PVC/PVDC w pudełkach tekturowych pakowanych po
        25 mg: 7, 14, 28, 30, 40, 50, 100 lub 500 tabletek
        50 mg: 28, 30, 40, 50 lub 100 tabletek
        100 mg: 14, 28, 30, 40, 50, 60, 84, 100 lub 500 tabletek
        200 mg: 100 tabletek

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny:
        Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
        ul. Taśmowa 7
        02-677 Warszawa
        Tel: +48 22 577 28 00

        Wytwórca/importer:
        Accord Healthcare B.V.
        Winthontlaan 200
        3526 KV Utrecht
        Holandia

        Laboratori Fundacio DAU
        C/C, 12-14 Pol. Ind. Zona Franca
        08040 Barcelona
        Hiszpania

        Accord Healthcare Polska Sp.z o.o.
        ul. Lutomierska 50, 95-200 Pabianice, Polska

        Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
        Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

        Nazwa Państwa   Nazwa produktu leczniczego
        Członkowskiego
        Austria - Clozapin Accord 25/50/100/200 mg Tabletten
        Bułgaria - Clozapine Акорд 25/100/200 мг таблетки
        Chorwacja - Clozapin Accord 25/100 mg tablete
        Cypr - Clozapine Accord 25/100 mg Tablets
        Dania - Clozapin „Accord”
        Estonia - Clozapine Accord
        Finlandia - Clozapine Accord 25/100/200 mg tabletti
        Francja - CLOZAPINE ACCORD 25/100 mg comprimé sécable
        Hiszpania - Cloprem 25/50/100/200 mg comprimidos EFG
        Holandia - Clozapine Accord 25/50/100/200 mg, tabletten
        Litwa - Clozapine Accord 25/100 mg tabletės
        Łotwa - Clozapine Accord 25/100 mg tabletės
        Malta - Clozapine Accord 25/100 mg tablets
        Niemcy - Clozapin Accord 25/50/100/200 mg Tabletten
        Norwegia - Clozapine Accord 25/100 mg, tabletter
        Polska - Clopizam
        Słowacja - Clozapine Accord 25/100/200 mg tablety
        Słowenia - Clozapin Accord 25/100 mg tablete
        Szwecja - Clozapine Accord 25/100 mg tabletter
        Włochy - Clozapina Accord

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026