logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Citabax 20 20 mg tabl. powl. 56 szt.

        Citabax 20, 20 mg, tabl. powl., 56 szt.

        Citabax 20
        20 mg, tabl. powl., 56 szt.
        • 20 mg, 28 szt., tabl. powl.
        Producent

        Ranbaxy

        Opakowanie

        56 szt.

        Postać

        tabl. powl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Doustnie. Dorośli. Depresja. Lek podaje się w pojedynczej dawce dobowej wynoszącej 20 mg. W zależności od reakcji pacjenta na leczenie, dawkę można zwiększać do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 40 mg. Czas trwania leczenia. Działanie przeciwdepresyjne zazwyczaj uzyskuje się po 2 do 4 tyg. leczenia. Leczenie ustala się na podstawie objawów i dlatego musi być ono prowadzone przez odpowiedni okres czasu, zwykle przez ≥6 mies., aby zapobiec możliwemu nawrotowi. Zespół lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii. Przez pierwszy tydzień leczenia zaleca się podawanie pojedynczej dawki doustnej 10 mg na dobę, a następnie zwiększenie dawki dobowej do 20 mg. Dawkę można zwiększyć maksymalnie do 40 mg na dobę, w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta. Czas trwania leczenia.
        Maksymalną skuteczność cytalopramu w leczeniu zespołu lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii osiąga się po ok. 3 mies. leczenia. Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Należy unikać nagłego odstawienia leku. Po podjęciu decyzji o przerwaniu leczenia cytalopramem, dawkę należy stopniowo zmniejszać przez okres co najmniej 1-2 tyg., aby zmniejszyć ryzyko reakcji odstawienia. Jeżeli wystąpią objawy nietolerancji, będące następstwem zmniejszania dawki lub odstawienia, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale w bardziej stopniowy sposób. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę należy zmniejszyć do połowy dawki zalecanej, np. 10-20 mg na dobę; zalecana dawka maksymalna to 20 mg na dobę. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Nie zaleca się podawania cytalopramu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr <30 ml/min), brak doświadczenia w tym zakresie. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby w pierwszych 2 tyg. leczenia zaleca się stosowanie dawki początkowej 10 mg na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności, również podczas dostosowywania dawki. Dla pacjentów, o których wiadomo, że wolno metabolizują leki z udziałem izoenzymu CYP2C19, zaleca się dawkę początkową 10 mg na dobę, przez pierwsze 2 tyg. leczenia; w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę. Cytalopramu nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Sposób podania. Lek można przyjmować w pojedynczej dawce raz na dobę, o każdej porze dnia, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków, z dużą ilością płynów (np. 1 szklanką wody).

        Zastosowanie

        Leczenie depresji i profilaktyka nawracających zaburzeń depresyjnych. Leczenie zespołu lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii.

        Treść ulotki

        1. Co to jest Citabax i w jakim celu się go stosuje

        Citabax należy do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu
        zwrotnego serotoniny (ang. SSRI - Selective Serotonin Reuptake Inhibitors).

        Citabax zawiera cytalopram jako substancję czynną i jest stosowany w leczeniu depresji oraz zaburzeń
        lękowych z agorafobią (lękiem przed otwartą przestrzenią) lub bez agorafobii.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Citabax

        Kiedy nie stosować leku Citabax
        - jeśli pacjent ma uczulenie na cytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
          (wymienionych w punkcie 6).
        - jeśli pacjent przyjmuje leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) (w tym
          selegilinę w dawce większej niż 10 mg na dobę) w ciągu 14 dni po zaprzestaniu podawania
          nieodwracalnych inhibitorów MAO (leki te obejmują na przykład tranylcyprominę) i nie
          (w leczeniu choroby Parkinsona). Po zakończeniu przyjmowania leku Citabax musi upłynąć
          przynajmniej jeden tydzień zanim zastosuje się jakikolwiek inhibitor MAO.
          U pacjentów leczonych SSRI (grupa leków, do której należy również Citabax) w skojarzeniu z
          inhibitorami MAO (w tym moklobemidem, linezolidem lub selegiliną) zgłaszano przypadki
          poważnych, a czasem śmiertelnych powikłań.
        - jeśli pacjent jest leczony linezolidem (antybiotyk), o ile nie ma możliwości poddania pacjenta
          ścisłej obserwacji i monitorowania ciśnienia tętniczego przez lekarza prowadzącego.
        - jeśli pacjent ma wrodzone zaburzenia rytmu serca lub wystąpił epizod zaburzeń rytmu serca
          (widoczny w zapisie EKG - badaniu oceniającym czynność serca).
        - jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca lub które mogą wpływać
          na rytm serca (patrz poniżej „Citabax a inne leki”).

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Citabax należy omówić to z lekarzem, farmaceutą.

        Poniżej opisano sytuacje, w których lek Citabax można stosować wyłącznie w określonych warunkach
        i z zachowaniem szczególnej ostrożności. Należy omówić to z lekarzem. Należy skonsultować się z
        lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

        Nie należy stosować leku Citabax:
        - u pacjentów leczonych jednocześnie lekami zawierającymi substancje serotoninergiczne [np.
          tramadol, sumatryptan lub inne tryptany, oksytryptan lub tryptofan (prekursory serotoniny)].
          Jednoczesne stosowanie może prowadzić do tak zwanego „zespołu serotoninowego”. Objawy w
          przypadku wystąpienia zespołu serotoninowego to m.in.: wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja,
          drżenie i nagłe skurcze mięśni. W takim przypadku należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

        Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Citabax:
        - u pacjentów z zaburzeniami pracy serca lub jeśli niedawno wystąpił u nich zawał mięśnia
          sercowego.
        - u pacjentów ze spowolnioną spoczynkową czynnością serca i (lub) zmniejszonych stężeniach
          elektrolitów na skutek utrzymującej się ciężkiej biegunki, wymiotów lub przyjmowania diuretyków
          (leków odwadniających).
        - u pacjentów z szybkim lub nieregularnym biciem serca, omdleniami, zapaścią lub zawrotami
          głowy przy wstawaniu, które mogą wskazywać na zaburzenia rytmu serca.

        Zaburzenia czynności wątroby lub nerek
        Należy poinformować lekarza o zaburzeniach czynności wątroby lub nerek. Lekarz może wówczas
        dostosować dawkę (patrz punkt 3 „Jak stosować Citabax”).

        Napady drgawkowe
        U pacjentów z padaczką leczenie lekiem Citabax należy przerwać, jeśli wystąpią napady drgawkowe
        lub zwiększy się ich częstość (patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).

        Cukrzyca
        Jak w przypadku innych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, cytalopram może również
        wpływać na kontrolę stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą. Konieczne może być
        dostosowanie dawki insuliny lub doustnych leków zmniejszających stężenie glukozy we krwi.

        Hiponatremia
        Podczas leczenia cytalopramem zgłaszano rzadkie przypadki hiponatremii (zmniejszonego stężenia
        sodu we krwi), prawdopodobnie spowodowanej niedostatecznym wydzielaniem hormonu
        antydiuretycznego (ang. SIADH), która była zwykle odwracalna po przerwaniu leczenia. Większość
        zgłoszeń dotyczyła pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów przyjmujących leki moczopędne lub
        pacjentów z niedoborem płynów spowodowanym innymi czynnikami. Objawy mogą obejmować złe
        samopoczucie z osłabieniem mięśni i splątaniem.

        Zaburzenie afektywne dwubiegunowe
        U pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym dojść może do wystąpienia fazy
        maniakalnej. Charakteryzuje się ona niezwykłymi i szybko zmieniającymi się pomysłami,
        nieuzasadnionym uczuciem szczęścia i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli wystąpią te objawy,
        należy zwrócić się do lekarza w celu przerwania stosowania leku Citabax.

        Ważne informacje dotyczące choroby
        Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub związanych z nią zaburzeń,
        poprawa nie następuje natychmiast. Pacjent może ją odczuć dopiero po kilku tygodniach stosowania
        leku Citabax. W leczeniu zaburzeń lękowych, zazwyczaj potrzeba od 2 do 4 tygodni, aby
        zaobserwować poprawę.

        W początkowym okresie leczenia u niektórych pacjentów występuje nasilenie lęku, który ustępuje
        samoistnie po 14 dniach leczenia. W celu zmniejszenia tych objawów zaleca się stosowanie dawki
        początkowej 10 mg cytalopramu w pierwszym tygodniu leczenia (patrz punkt 3 „Jak stosować
        Citabax”).

        Bardzo ważne jest, aby dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza i nie przerywać leczenia ani nie
        zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.

        Jeśli u pacjenta występuje psychoza z epizodami depresyjnymi, leczenie lekiem Citabax może nasilić
        objawy psychotyczne (np. omamy lub urojenia).

        Zaburzenia seksualne
        Leki, takie jak Citabax (tak zwane SSRI lub SNRI), mogą spowodować wystąpienie objawów
        zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały
        się po przerwaniu leczenia.

        Krwawienia
        Wydłużony czas krwawienia i (lub) krwotoki [np. duże, rozległe krwotoki skórne (wybroczyny),
        krwotoki ginekologiczne, krwotoki żołądkowo-jelitowe i inne krwotoki w obrębie skóry lub błon
        śluzowych] rzadko występowały w związku ze stosowaniem leków takich jak Citabax. Jeśli pacjentka
        jest w ciąży, patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność”. Zaleca się ostrożność u
        pacjentów z zaburzeniami krwawienia w wywiadzie oraz podczas jednoczesnego stosowania leków,
        które mogą zwiększać ryzyko krwawienia (patrz także punkt „Citabax a inne leki”).

        Terapia elektrowstrząsami
        Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania leku Citabax i terapii
        elektrowstrząsowej, ponieważ doświadczenia kliniczne są obecnie ograniczone.
        Zaburzenia wzroku
        Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują problemy dotyczące wzroku, takie jak
        niektóre rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe). W takim przypadku lek Citabax
        należy stosować ostrożnie.

        Akatyzja/ niepokój psychoruchowy
        Stosowanie leku Citabax wiąże się z rozwojem akatyzji, która charakteryzuje się nieprzyjemnie
        odczuwalnym stanem niepokoju i potrzebą poruszania się, którym często towarzyszy niemożność
        siedzenia lub stania bez ruchu. Jest to najbardziej prawdopodobne w pierwszych tygodniach leczenia.
        Zwiększenie dawki może być szkodliwe u pacjentów, u których wystąpią te objawy.

        Reakcje odstawienia po przerwaniu leczenia inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny
        Reakcje odstawienia często występują po przerwaniu leczenia, zwłaszcza jeśli leczenie zostało
        przerwane nagle (patrz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Ryzyko wystąpienia objawów
        odstawienia może zależeć od różnych czynników, w tym od czasu trwania leczenia, dawki i szybkości
        zmniejszania dawki. Na ogół objawy te są łagodne do umiarkowanych, ale u niektórych pacjentów
        mogą być również ciężkie. Zwykle występują one w ciągu pierwszych kilku dni po przerwaniu
        leczenia. Na ogół objawy te ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni. U niektórych pacjentów mogą
        utrzymywać się dłużej (2-3 miesiące lub dłużej). Podczas przerywania leczenia lekiem Citabax zaleca
        się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres kilku tygodni lub miesięcy w zależności od potrzeb
        pacjenta (patrz punkt 3 „Jak stosować Citabax”).

        Myśli samobójcze oraz pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych
        U pacjentów z depresją i (lub) zaburzeniami lękowymi mogą czasami występować myśli dotyczące
        samookaleczenia lub myśli samobójcze. Mogą się one nasilić po rozpoczęciu stosowania leków
        przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać dopiero po pewnym czasie – na ogół po
        dwóch tygodniach, a nawet później.

        Większa skłonność do takich myśli może wystąpić:
        - u pacjentów, u których wcześniej występowały myśli o samobójstwie lub samookaleczeniu,
        - u młodych dorosłych. Dane z badań klinicznych wykazały podwyższone ryzyko zachowań
          samobójczych u osób dorosłych w wieku poniżej 25 lat z chorobą psychiczną, którzy przyjmowali
          leki przeciwdepresyjne.

        Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, należy
        natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

        Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach
        lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może poprosić o informowanie go,
        gdy zauważą, że depresja lub lęk się nasiliły lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

        Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat
        Leku Citabax nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W przypadku
        przyjmowania leków z tej grupy, pacjenci w wieku poniżej 18 lat narażeni są na zwiększone ryzyko
        działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (szczególnie
        agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo to, lekarz może przepisać Citabax
        pacjentom w wieku poniżej 18 lat, stwierdzając, że leży to w ich najlepiej pojętym interesie. Jeżeli
        lekarz przepisał Citabax pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, w razie jakichkolwiek wątpliwości, należy
        skontaktować się z lekarzem. W razie rozwoju lub nasilenia się wyżej wymienionych objawów u
        pacjentów w wieku poniżej 18 lat przyjmujących Citabax, należy poinformować o tym lekarza.
        Ponadto, jak do tej pory brak danych dotyczących długotrwałego bezpieczeństwa stosowania leku
        Citabax w tej grupie wiekowej odnośnie wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju
        zachowania.

        Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
        Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na działanie leków przeciwdepresyjnych, dlatego
        dawka leku Citabax zostanie dostosowana przez lekarza. Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania
        niepożądane, należy poinformować o tym lekarza.

        Citabax a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
        Podczas leczenia lekiem Citabax stosowanie innych leków należy skonsultować z lekarzem.
        Leki mogą wpływać na działanie innych leków, co może czasami prowadzić do ciężkich działań
        niepożądanych.

        Nie należy stosować leku Citabax:
        - jeśli pacjent przyjmuje leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) (w tym selegilinę w
          dawce większej niż 10 mg na dobę), ponieważ takie połączenie może prowadzić do poważnych
          działań niepożądanych (zespół serotoninowy). Podczas zamiany obu leków należy zachować
          odpowiedni odstęp czasu. Zmiana ta może nastąpić wyłącznie pod nadzorem lekarza
          prowadzącego. Leku Citabax nie wolno przyjmować wcześniej niż dwa tygodnie po przerwaniu
          leczenia nieodwracalnymi inhibitorami MAO (np. tranylcyprominą) lub wcześniej niż jeden dzień
          po odstawieniu moklobemidu (w leczeniu depresji) lub selegiliny (w leczeniu choroby
          Parkinsona). Leczenia inhibitorami MAO nie wolno rozpoczynać wcześniej niż tydzień po
          odstawieniu leku Citabax. U pacjentów przyjmujących leki z grupy SSRI razem z inhibitorami
          MAO (w tym moklobemidem, linezolidem lub selegiliną) występowały ciężkie, a czasem
          śmiertelne reakcje.
        - jeśli pacjent przyjmuje antybiotyk linezolid.
        - jeśli pacjent przyjmuje leki stosowanych w zaburzeniach rytmu serca lub leki, które mogą mieć
          wpływ na rytm serca, jak np. leki przeciwarytmiczne z klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne
          (np. pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
          niektóre środki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna podawana
          dożylnie, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, w szczególności halofantryna), niektóre leki
          przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna i inne). W razie dodatkowych pytań należy
          skontaktować się z lekarzem.
        - jednocześnie z sumatryptanem i podobnymi lekami (stosowanymi w leczeniu migreny) lub
          tramadolem i podobnymi lekami (opioidy stosowane w leczeniu silnego bólu), tryptofanem lub
          oksytryptanem (prekursory neuroprzekaźnika serotoniny), ponieważ może to prowadzić do
          nasilenia efektów, w których pośredniczy neuroprzekaźnik serotonina.
          Odnotowano również pojedyncze przypadki „zespołu serotoninowego” (patrz punkt 4 „Możliwe
          działania niepożądane”) przy stosowaniu cytalopramu wraz z moklobemidem lub buspironem

        Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leku Citabax z:
        - lekami, zawierającymi cymetydynę, lanzoprazol oraz omeprazol (leki stosowane w leczeniu
          choroby wrzodowej żołądka), flukonazol (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych),
          fluwoksaminę (lek przeciwdepresyjny) oraz tyklopidynę (lek stosowany w celu zmniejszenia
          zagrożenia zawałem). Powyższe leki mogą spowodować zwiększenie stężenia cytalopramu we
          krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki.
        - flekainidem lub propafenonem (leki stosowane w leczeniu chorób serca), dezypraminą,
          klomipraminą i nortryptyliną (leki stosowane w leczeniu depresji) lub risperidonem, tiorydazyną i
          haloperydolem (leki stosowane w leczeniu schizofrenii i psychoz). Może być konieczne
          dostosowanie dawki.
        - metoprololem (beta-adrenolityk stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i w niektórych
          chorobach serca). Jednoczesne stosowanie prowadzi do zwiększenia stężenia metoprololu we
          krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki.
        - litem (stosowanym w zapobieganiu i leczeniu zaburzeń maniakalno-depresyjnych), zgłaszano
          bardzo rzadkie interakcje.
        - lekami o znanym działaniu na czynność płytek krwi lub innych leków wpływających na ryzyko
          krwawienia (patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) . Do takich leków należą
          niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), kwas acetylosalicylowy, dipirydamol, leki
          przeciwpsychotyczne i tiklopidyna.
        - lekami obniżającymi stężenie potasu lub magnezu we krwi, ponieważ stany te zwiększają ryzyko
          wystąpienia zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
        - lekami zawierającymi imipraminę i dezypraminę (stosowane w leczeniu depresji). Może być
          konieczne dostosowanie dawki dezypraminy.
        - lekami, które mogą obniżać próg drgawkowy, np. meflochina (lek przeciwmalaryczny), bupropion
          (stosowany w leczeniu depresji), tramadol (silny lek przeciwbólowy), neuroleptyki (leki
          stosowane w leczeniu schizofrenii lub psychozy) oraz leki stosowane w leczeniu depresji (SSRI).
          Lek Citabax może również obniżać próg drgawkowy.
        - klozapiną (stosowaną w leczeniu psychozy), które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań
          niepożądanych związanych ze stosowaniem klozapiny. Charakter tych interakcji nie jest w pełni
          poznany.

        Należy unikać jednoczesnego podawania cytalopramu i produktów zawierających ziele dziurawca
        zwyczajnego (leki roślinne stosowane w leczeniu depresji) ze względu na zwiększone ryzyko
        wystąpienia działań niepożądanych.

        Citabax z jedzeniem, piciem i alkoholem
        Citabax można przyjmować niezależnie od posiłków (patrz punkt 3 „Jak stosować Citabax”).
        Podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI, należy unikać picia
        alkoholu podczas terapii lekiem Citabax. Jednakże nie wykazano, aby cytalopram wchodził w
        interakcje z alkoholem.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Ciąża
        Doświadczenie dotyczące stosowania cytalopramu podczas ciąży jest ograniczone. Kobiety w ciąży
        lub planujące mieć dziecko nie powinny stosować leku Citabax, chyba że lekarz uzna to za
        bezwględnie konieczne.

        Nie należy nagle przerywać leczenia cytalopramem. Przyjmowanie podczas ciąży leków, takich jak
        Citabax, zwłaszcza w trzech ostatnich miesiącach ciąży, może zwiększać ryzyko wystąpienia u
        noworodka ciężkich powikłań. Objawy te pojawiają się zwykle w pierwszej dobie po porodzie.
        Pacjentki stosujące Citabax w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu powinny zdawać sobie
        sprawę, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: drgawki, wahania temperatury ciała,
        trudności w pobieraniu pokarmu, wymioty, małe stężenie cukru we krwi, sztywność lub wiotkość
        mięśni, wzmożona pobudliwość odruchowa, drżenia, drżączka, drażliwość, ospałość, ciągły płacz,
        senność lub trudności w zasypianiu. Jeśli u noworodka wystąpił którykolwiek z tych objawów, należy
        natychmiast skontaktować się z lekarzem.

        Przyjmowanie podczas ciąży leków, takich jak Citabax, zwłaszcza w trzech ostatnich miesiącach
        ciąży, może zwiększać ryzyko pojawienia się u noworodka ciężkich powikłań, zwanych zespołem
        przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (ang. PPHN, Persistent Pulmonary Hypertension of
        the Newborn). Objawia się on przyspieszonym oddechem i sinicą. Objawy te pojawiają się zwykle w
        pierwszej dobie po porodzie. Jeśli takie objawy wystąpią u noworodka, należy natychmiast
        skontaktować się z lekarzem i (lub) położną.
        Przyjmowanie leku Citabax pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z pochwy,
        występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki zaburzenia
        krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Citabax, powinna poinformować o tym lekarza lub
        położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.

        Karmienie piersią
        Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
        Jeżeli pacjentka karmi piersią, powinna poradzić się lekarza, który starannie rozważy, czy korzyści z
        karmienia piersią przewyższają możliwe działania niepożądane u dziecka. Niewielkie ilości leku
        Citabax mogą przenikać do mleka ludzkiego.

        Wpływ na płodność
        W badaniach na zwierzętach wykazano, że cytalopram może pogarszać jakość nasienia. Działanie to
        teoretycznie może wpływać na płodność, chociaż nie obserwowano do tej pory zmniejszenia płodności
        u ludzi.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Nawet jeśli produkt leczniczy jest stosowany zgodnie z przeznaczeniem, może on wpływać na
        zdolność reagowania, w sposób upośledzający możliwość aktywnego uczestnictwa w ruchu
        drogowym lub obsługiwania maszyn. Nie należy pracować bez odpowiedniego zabezpieczenia.

        Citabax zawiera laktozę jednowodną.
        Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
        skontaktować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

        Citabax zawiera sód.
        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy lek uznaje się za
        „wolny od sodu”.

        3. Jak stosować Citabax

        Jaką dawkę stosować
        Citabax należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
        W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

        Dorośli
        Leczenie depresji
        Zwykle stosuje się 20 mg na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg na dobę.

        Leczenie zaburzenia lękowego z agorafobią lub bez agorafobii
        Dawka początkowa to 10 mg cytalopramu na dobę przez pierwszy tydzień. Następnie zwiększana jest
        do 20 mg na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg na dobę.

        Stosowanie leku Citabax u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
        Dawka początkowa powinna zostać zmniejszona do połowy dawki zalecanej, np. 10-20 mg na dobę.
        Pacjenci w podeszłym wieku zwykle nie powinni stosować więcej niż 20 mg na dobę.

        Stosowanie leku Citabax u szczególnych grup pacjentów
        U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby wydalanie leku Citabax może być wolniejsza.
        W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby zaleca się stosowanie dawki
        początkowej 10 mg cytalopramu na dobę przez pierwsze dwa tygodnie leczenia. Pacjenci z
        zaburzeniami czynności wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg cytalopramu na dobę.
        Zaleca się ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, a dawkę należy
        zwiększać ze szczególną ostrożnością.

        Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami
        czynności nerek. Nie zaleca się stosowania cytalopramu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
        czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min), ponieważ nie ma doświadczenia w tym
        zakresie.

        Stosowanie leku Citabax u dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat)
        Leku Citabax nie należy stosować u dzieci i młodzieży. Dodatkowe informacje zamieszczono także
        w punkcie 2 „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Citabax”.

        Sposób stosowania
        Citabax przyjmuje się codziennie, w pojedynczej dawce.
        Citabax można przyjmować o każdej porze dnia, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Tabletkę
        należy połknąć, popijając wodą. Nie rozgryzać (tabletki mają gorzki smak).

        Czas trwania leczenia
        Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, działanie przeciwdepresyjne uzyskuje się
        po 2 do 4 tygodniach leczenia. Należy zatem kontynuować stosowanie leku Citabax, nawet jeśli
        początkowo nie odczuwa się poprawy.

        W leczeniu zaburzeń lękowych z agorafobią i bez agorafobii maksymalny efekt osiąga się po około
        trzech miesiącach leczenia.
        Czas trwania leczenia jest różny u poszczególnych pacjentów. Terapia zazwyczaj trwa co najmniej 6
        miesięcy.
        Leczenie należy kontynuować tak długo, jak to zaleci lekarz, nawet jeśli nastąpi poprawa
        samopoczucia. Choroba może utrzymywać się przez długi czas i jeśli leczenie zostanie przerwane za
        wcześnie, objawy mogą powrócić.

        Reakcje odstawienia po przerwaniu leczenia lekiem Citabax
        patrz poniżej w części „Przerwanie stosowania leku Citabax”.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Citabax
        W razie podejrzenia, że pacjent lub ktokolwiek przyjął zbyt dużo tabletek leku Citabax, należy
        natychmiast zgłosić się do lekarza lub oddziału ratunkowego najbliższego szpitala, nawet jeśli nie ma
        żadnych dolegliwości ani objawów zatrucia. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku Citabax.

        Objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca, drgawki, zmiany rytmu serca,
        mdłości (nudności), wymioty, pocenie się, senność, utratę przytomności, przyspieszone bicie serca,
        drżenia, zmiany ciśnienia krwi, zespół serotoninowy (patrz punkt 4), pobudzenie, zawroty głowy,
        rozszerzenie źrenic, sinicę skóry, zbyt szybkie oddychanie, hiperwentylacja, zmiany w EKG,
        zatrzymanie akcji serca, rozpad mięśni (rabdomioliza).

        Pominięcie zastosowania leku Citabax
        Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę, powinien przyjąć kolejną o zwykłej porze. Nie należy
        stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        Przerwanie stosowania leku Citabax
        Jeśli pacjent chce przerwać leczenie, powinien wcześniej omówić to z lekarzem. W razie potrzeby
        podejmie on odpowiednie działania. Nie należy przerywać przyjmowania leku bez konsultacji z
        lekarzem.

        Reakcje odstawienia po zakończeniu leczenia lekiem Citabax:
        Należy unikać nagłego przerwania leczenia. Kończąc leczenie lekiem Citabax, dawkę należy
        zmniejszać stopniowo przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni w celu zmniejszenia ryzyka
        wystąpienia reakcji odstawiennych.

        W przypadku wystąpienia bardzo niekorzystnych objawów odstawiennych po zmniejszeniu dawki lub
        odstawieniu produktu leczniczego, należy rozważyć ponowne przyjęcie ostatniej dawki, a następnie
        zmniejszanie jej w mniejszych etapach zgodnie z zaleceniami lekarza.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
        lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Działania niepożądane zazwyczaj przemijają po paru tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że
        niektóre z tych działań mogą być również objawami choroby i ustąpią wraz z poprawą samopoczucia.

        Ciężkie działania niepożądane
        W razie wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych objawów należy natychmiast
        zaprzestać stosowania leku Citabax i powiadomić lekarza:
        - myśli dotyczące samookaleczenia i myśli samobójcze1.
        - wysoka gorączka, pobudzenie, splątanie, drżenia lub nagłe skurcze mięśni. Objawy te mogą być
          oznaką rzadkiego stanu zwanego zespołem serotoninowym, zgłaszanego podczas skojarzonego
          stosowania leków przeciwdepresyjnych.
        - obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła powodujący trudności w połykaniu lub w oddychaniu
          (reakcja alergiczna).
        - nietypowe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego.
        - szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenia, które mogą być objawami zaburzeń rytmu serca
          zagrażającym życiu (znanym jako torsade de pointes).
        - złe samopoczucie z osłabieniem mięśni i dezorientacją lub utrudnionym oddawaniem moczu są
          objawami hiponatremii (zmniejszonego stężenia sodu we krwi), która może rzadko występować
          podczas leczenia lekami z grupy SSRI (grupa leków przeciwdepresyjnych, do której należy
          Citabax), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów przyjmujących leki moczopędne
          lub pacjentów z niedoborem płynów spowodowanym innymi czynnikami.
        - drgawki (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
        - żółtawe zabarwienie skóry i białkówek oczu są oznaką zaburzeń czynności wątroby/zapalenia
          wątroby.

        Inne możliwe działania niepożądane (ciężkie działania niepożądane wymieniono powyżej):
        Bardzo częste działania niepożądane (występujące u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
        - senność;
        - trudności w zasypianiu;
        - drżenie;
        - nudności, zaparcia;
        - nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, osłabienie;
        - bóle głowy.

        Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 10 pacjentów):
        - nerwowość, lęk, pobudzenie, niezwykłe sny, apatia, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy
          ciała, zaburzenia koncentracji
        - zawroty głowy, zaburzenia uwagi, uczucie mrowienia lub drętwienia dłoni lub stóp (parestezje),
          zaburzenia sekwencji ruchowych i napięcia mięśni (objawy pozapiramidowe);
        - biegunka, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, wzdęcia;
        - zaburzenia funkcji seksualnych, takie jak zaburzenia ejakulacji, brak ejakulacji, impotencja,
          zmniejszony popęd płciowy, u kobiet – zahamowanie orgazmu;
        - zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach (szumy uszne);
        - wysypka skórna, swędzenie;
        - bóle mięśni i stawów;
        - gorączka;
        - zaburzenia oddawania moczu;
        - niskie ciśnienie krwi przy nagłej zmianie pozycji z leżącej na stojącą, odczucie nierównego bicia
          serca (kołatanie), szybkie bicie serca;
        - zwiększone wydzielanie śliny, ziewanie; ogólne złe samopoczucie, uczucie zmęczenia;

        Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 100 pacjentów):
        - reakcja alergiczna, pokrzywka,
        - zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała;
        - euforia, agresja, depersonalizacja (utrata poczucia własnej osobowości), omamy, mania;
        - drgawki;
        - kaszel, duszności;
        - nadwrażliwość na światło słoneczne;
        - nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby;
        - wolne bicie serca;
        - omdlenia;
        - wypadanie włosów;
        - rozszerzenie źrenic;
        - obfite krwawienie miesiączkowe;
        - zaczerwienienie skóry lub plamy na skórze (plamica);
        - obrzęk rąk lub nóg.

        Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 1000 pacjentów):
        - zmniejszenie stężenia sodu we krwi (z objawami, takimi jak zmęczenie, osłabienie mięśni i
          dezorientacja lub trudności z oddawaniem moczu);
        - zwiększone oddawanie moczu (nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego)
        - zespół serotoninowy (możliwe objawy to wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie i
          nagłe drżenie mięśni)
        - napady drgawkowe typu grand mal;
        - zapalenie wątroby;
        - pobudzenie psychoruchowe/akatyzja (niezdolność do siedzenia w miejscu) (patrz punkt
          „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
        - mimowolne ruchy (dyskineza);
        - krwotoki, krwawienia na skórze lub błonach śluzowych (wybroczyny).

        Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - wydłużenie odstępu QT w EKG2 (zmiana w zapisie przewodzenia pobudzenia w sercu)
        - szybki, nieprawidłowy rytm serca, omdlenia. Mogą to być objawy zagrażającej życiu arytmii serca
          zwanej Torsade de Pointes.
        - zwiększenie stężenia prolaktyny;
        - zwiększenie częstości występowania krwawień i siniaków, spowodowanych zmniejszeniem liczby
          płytek krwi;
        - zmniejszone stężenie potasu we krwi (mogącym powodować osłabienie mięśni, drżenie i arytmię);
        - zapalenie trzustki;
        - napady lęku panicznego;
        - zgrzytanie zębami;
        - uczucie niepokoju;
        - wydzielanie mleka u mężczyzn oraz u kobiet, które nie karmią piersią;
        - zaburzenia widzenia;
        - nieregularne miesiączki u kobiet, ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie
          (krwotok poporodowy), patrz dodatkowe informacje w podpunkcie „Ciąża, karmienie piersią i
          wpływ na płodność” w punkcie 2.
        - bolesny wzwód prącia u mężczyzn;
        - nagle występujący obrzęk skóry lub błon śluzowych;
        - krwawienie z nosa;
        - krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym krwawienie z odbytu);
        - reakcja anafilaktyczna;
        - zaburzenia ruchowe.
        1 Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych podczas leczenia lekiem Citabax lub wkrótce
           po jego odstawieniu (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
        2 Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT, głównie u pacjentów
          z istniejącą wcześniej chorobą serca.

        U pacjentów leczonych tą grupą leków zaobserwowano zwiększone ryzyko złamań kości.

        Reakcje odstawienia po zakończeniu leczenia lekiem Citabax:
        Reakcje odstawienia często występują po przerwaniu leczenia. Najczęściej zgłaszanymi reakcjami są
        zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne
        sny), pobudzenie lub lęk, nudności i (lub) wymioty, drżenie, dezorientacja, pocenie się, ból głowy,
        biegunka, kołatanie serca, chwiejność emocjonalna, drażliwość i zaburzenia widzenia. Na ogół objawy
        te mają nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i ustępują samoistnie, jednak u niektórych
        pacjentów mogą być ciężkie i utrzymywać się przez dłuższy czas. Dlatego zaleca się stopniowe
        zmniejszanie dawki, gdy leczenie nie jest już konieczne (patrz punkt 2 „Informacje ważne przed
        zastosowaniem leku Citabax” i punkt 3. „Jak stosować Citabax”).

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
        można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać Citabax

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze.
        Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, co zrobić z lekami, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Citabax
        - Substancją czynną jest cytalopram (w postaci bromowodorku cytalopramu).
          Jedna tabletka powlekana Citabax 10 zawiera 10 mg cytalopramu (w postaci bromowodorku
          cytalopramu).
          Jedna tabletka powlekana Citabax 20 zawiera 20 mg cytalopramu (w postaci bromowodorku
          cytalopramu).
          Jedna tabletka powlekana Citabax 40 zawiera 40 mg cytalopramu (w postaci bromowodorku
          cytalopramu).
        - Substancje pomocnicze:
          - w skład rdzenia tabletki wchodzą: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna (Avicel
            PH 101), celuloza mikrokrystaliczna (Avicel PH 102), skrobia kukurydziana, kopowidon,
            kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.
          - w skład otoczki (Opadry white 20H 58983) wchodzą: hypromeloza 29105cP (E 464),
            tytanu dwutlenek (E 171), glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza (E 463), talk.

        Jak wygląda lek Citabax i co zawiera opakowanie
        Citabax 10
        Białe lub białawe tabletki, okrągłe, obustronnie wypukłe. Po jednej stronie mają wytłoczony napis
        „10”.

        Citabax 20
        Białe lub białawe tabletki, okrągłe, obustronnie wypukłe. Po jednej stronie mają wytłoczony napis
        „20”, a linię podziału po drugiej stronie.

        Citabax 40
        Białe lub białawe tabletki, okrągłe, obustronnie wypukłe. Po jednej stronie mają wytłoczony napis
        „40”, a linię podziału po drugiej stronie.

        Citabax jest dostępny w opakowaniach po 14, 28 lub 56 tabletek powlekanych.

        Podmiot odpowiedzialny
        Ranbaxy (Poland) Sp. z o. o.
        ul. Idzikowskiego 16
        00-710 Warszawa

        Wytwórca
        Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
        Polarisavenue 87
        2132 JH Hoofddorp,
        Holandia

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
        podmiotu odpowiedzialnego.
        Ranbaxy (Poland) Sp. z o. o.
        ul. Idzikowskiego 16
        00-710 Warszawa
        tel. +48 22 642 07 75

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026