×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Cipropol 500 mg tabl. powl. 10 szt.

    Cipropol, 500 mg, tabl. powl., 10 szt.

    Cipropol
    500 mg, tabl. powl., 10 szt.
    Producent

    Gedeon Richter

    Opakowanie

    10 szt.

    Postać

    tabl. powl.

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Kwota refundowana

    11.90

    Dawkowanie

    Doustnie. Dawka zależy od wskazania, ciężkości i miejsca zakażenia, wrażliwości na cyprofloksacynę drobnoustrojów wywołujących zakażenia, czynności nerek pacjenta oraz - u dzieci i młodzieży - od masy ciała. Czas trwania leczenia zależy od ciężkości choroby oraz od jej przebiegu klinicznego i bakteriologicznego. Podczas leczenia zakażeń wywołanych przez niektóre bakterie (np. Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter lub Staphylococcus spp.) może być konieczne podawanie większych dawek cyprofloksacyny oraz stosowanie w skojarzeniu z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi. W zależności od drobnoustroju wywołującego zakażenie, podczas leczenia niektórych zakażeń (np. zapalenie narządów miednicy mniejszej, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zakażenia u pacjentów z neutropenią i zakażenia kości i stawów) może być konieczne zastosowanie w skojarzeniu z innym odpowiednim lekiem przeciwbakteryjnym. Dorośli. Zakażenia dolnych dróg oddechowych: 500-750 mg 2 razy na dobę przez 7 do 14 dni. Zakażenia górnych dróg oddechowych. Zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok: 500-750 mg 2 razy na dobę przez 7 do 14 dni. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 500-750 mg 2 razy na dobę przez 7 do 14 dni. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 750 mg 2 razy na dobę przez 28 dni do 3 miesięcy. Zakażenia układu moczowego. Niepowikłane ostre zapalenie pęcherza moczowego: 250-500 mg 2 razy na dobę przez 3 dni; u kobiet przed menopauzą można zastosować 500 mg w dawce pojedynczej. Powikłane zapalenie pęcherza moczowego, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek: 500 mg 2 razy na dobę przez 7 dni. Powikłane zakażenia układu moczowego: 500-750 mg 2 razy na dobę przez co najmniej 10 dni, w szczególnych przypadkach (np. ropnie) leczenie można kontynuować powyżej 21 dni. Bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 500-750 mg 2 razy na dobę przez 2 do 4 tyg. (ostre) od 4 do 6 tyg. (przewlekłe). Zakażenia układu płciowego. Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy wywołane przez wrażliwe szczepy Neisseria gonorrhoeae: 500 mg w jednej dawce (pojedyncza dawka). Zapalenie jądra i najądrza (w tym przypadki wywołane przez wrażliwe szczepy N. gonorrhoeae) oraz choroba zapalna miednicy (w tym przypadki wywołane przez wrażliwe szczepy N. gonorrhoeae): 500-750 mg 2 razy na dobę przez co najmniej 14 dni. Zakażenie układu pokarmowego oraz zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Biegunka wywołana przez bakterie chorobotwórcze, w tym Shigella spp. inne niż Shigella dysenteriae typu I oraz empiryczne leczenie biegunki podróżnych: 500 mg 2 razy na dobę przez 1 dzień. Biegunka wywołana przez Shigella dysenteriae typu I: 500 mg 2 razy na dobę przez 5 dni. Biegunka wywołana przez Vibrio cholerae: 500 mg 2 razy na dobę przez 3 dni. Dur brzuszny: 500 mg 2 razy na dobę przez 7 dni. Zakażenia w obrębie jamy brzusznej wywołane przez bakterie Gram-ujemne: 500-750 mg 2 razy na dobę przez 5 do 14 dni. Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie Gram-ujemne: 500-750 mg 2 razy na dobę przez 7 do 14 dni. Zakażenia kości i stawów: 500-750 mg 2 razy na dobę przez maksymalnie 3 miesiące. Pacjenci z neutropenią z gorączką, która przypuszczalnie jest wywołana przez zakażenie bakteryjne. 500-750 mg 2 razy na dobę; leczenie należy kontynuować przez cały okres występowania neutropenii. Cyprofloksacynę należy podawać w skojarzeniu z odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi zgodnie z obowiązującymi wytycznymi. Zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez N. meningitidis: 500 mg w jednej dawce (pojedyncza dawka). Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie i leczenie) u pacjentów, którzy mogą przyjmować lek doustnie i kiedy jest to uzasadnione klinicznie: 500 mg 2 razy na dobę przez 60 dni od potwierdzenia kontaktu z Bacillus anthracis. W przypadku podejrzewania lub potwierdzenia kontaktu z laseczką wąglika, należy jak najszybciej rozpocząć podawanie leku. Dzieci i młodzież. Mukowiscydoza: 20 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę przez 10 do 14 dni. Powikłane zakażenia układu moczowego i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek: 10-20 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę przez 10-21 dni. Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie i leczenie) u pacjentów, którzy mogą przyjmować lek doustnie i kiedy jest to uzasadnione klinicznie: 10-15 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 500 mg na jedną dawkę przez 60 dni od potwierdzenia kontaktu z Bacillus anthracis. W przypadku podejrzewania lub potwierdzenia kontaktu z laseczką wąglika, należy jak najszybciej rozpocząć podawanie leku. Inne ciężkie zakażenia: 20 mg/kg mc. 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę; całkowity czas leczenia zależy od rodzaju zakażenia. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek zalecana dawka początkowa i podtrzymująca jest zależna od CCr: CCr >60 ml/min/1,73 m2, stężenie kreatyniny <124 µmol/l: typowe dawkowanie wg powyższych zaleceń; CCr 30-60 ml/min/1,73 m2, stężenie kreatyniny 124-168 µmol/l: 250-500 mg co 12 h; CCr <30 ml/min/1,73 m2, stężenie kreatyniny >169 µmol/l: 250-500 mg co 24 h; pacjenci poddawani hemodializie, stężenie kreatyniny >169 µmol/l: 250-500 mg co 24 h (po dializie); pacjenci poddawani dializie otrzewnowej, stężenie kreatyniny >169 µmol/l: 250-500 mg co 24 h. Pacjentom w podeszłym wieku należy podawać dawkę dobraną do ciężkości zakażenia i klirensu kreatyniny. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna zmiana dawkowania. Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniem czynności nerek i (lub) wątroby. Sposób podania. Tabl. połykać bez rozgryzania, popijając płynem. Można je podawać z posiłkami lub bez. Cyprofloksacyna szybciej wchłania się, gdy lek jest przyjmowany na pusty żołądek. Cyprofloksacynę w postaci tabletek można przyjmować podczas posiłków zawierających produkty nabiałowe lub napoje wzbogacane minerałami. Cyprofloksacyny w postaci tabletek nie należy jednak przyjmować jednocześnie z produktami nabiałowymi (np. mleko, jogurt) lub napojami wzbogacanymi minerałami (np. sok pomarańczowy z dodatkiem wapnia), gdy te produkty lub napoje przyjmowane są samodzielnie (nie jako składnik posiłku). W tym przypadku, gdy te produkty i napoje przyjmowane są samodzielnie (nie jako składnik posiłku) cyprofloksacynę w postaci tabletek należy przyjmować 1-2 h przed lub co najmniej 4 h po spożyciu produktów nabiałowych lub napojów wzbogacanych minerałami, tak jak jest to zalecane w przypadku leków zawierających wapń. W ciężkich przypadkach lub wówczas, gdy pacjent nie może przyjąć tabletek (np. pacjenci żywieni dojelitowo) zaleca się leczenie dożylnymi postaciami cyprofloksacyny do momentu, w którym będzie można podać doustne postaci leku. Tabletek cyprofloksacyny nie należy kruszyć i dlatego nie są one odpowiednie do leczenia pacjentów dorosłych i pediatrycznych, którzy nie są w stanie połykać tabletek. U pacjentów z trudnościami w połykaniu, a także u dzieci można zastosować inną postać farmaceutyczną (zawiesina doustna). W razie pominięcia dawki leku, pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę w dowolnym czasie, ale nie później niż 6 h przed przyjęciem kolejnej właściwej dawki. Jeżeli jednak do przyjęcia kolejnej dawki pozostało mniej niż 6 h, nie należy przyjmować pominiętej dawki, a leczenie należy kontynuować od kolejnej właściwej dawki. Nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

    Zastosowanie

    Dorośli. Zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołane przez bakterie Gram-ujemne: zaostrzenia POChP (lek należy stosować tylko wtedy, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia tych zakażeń uzna się za niewłaściwe); zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy lub rozstrzeni oskrzeli; zapalenie płuc. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok, szczególnie spowodowanego przez bakterie Gram-ujemne. Zakażenia układu moczowego: niepowikłane ostre zapalenie pęcherza moczowego (lek należy stosować tylko wtedy, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia tych zakażeń uzna się za niewłaściwe); ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek; powikłane zakażenia układu moczowego; bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego. Zakażenia układu płciowego: rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i zapalenie szyjki macicy wywołane przez wrażliwe szczepy Neisseria gonorrhoeae; zapalenie jądra i najądrza, w tym wywołane przez wrażliwe szczepy Neisseria gonorrhoeae; choroba zapalna miednicy, w tym wywołane przez wrażliwe szczepy Neisseria gonorrhoeae. Zakażenia układu pokarmowego, np. biegunka podróżnych. Zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie Gram-ujemne. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Zakażenia kości i stawów. Zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis. Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie). Leczenie pacjentów z neutropenią z gorączką, która przypuszczalnie jest wywołana przez zakażenie bakteryjne. Dzieci i młodzież. Zakażenia płucno-oskrzelowe wywołane przez Pseudomonas aeruginosa u pacjentów z mukowiscydozą. Powikłane zakażenia układu moczowego i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek. Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie). Cyprofloksacynę można także zastosować do leczenia ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży, jeżeli uzna się to za konieczne. Leczenie powinni zalecać wyłącznie lekarze, którzy mają doświadczenie w leczeniu mukowiscydozy i (lub) ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych. Przed rozpoczęciem terapii należy zwrócić szczególną uwagę na dostępne informacje dotyczące oporności na cyprofloksacynę. Komunikat bezpieczeństwa z dnia 7 czerwca 2023 r. Najnowsze wyniki badań sugerują, że fluorochinolony nadal są przepisywane poza zalecanymi wskazaniami. Ze względu na ryzyko ciężkich, powodujących niepełnosprawność, długotrwałych i potencjalnie nieodwracalnych działań niepożądanych fluorochinolony stosowane ogólnoustrojowo i w postaci wziewnej NIE powinny być przepisywane: pacjentom, u których wystąpiły wcześniej poważne działania niepożądane po antybiotyku chinolonowym lub fluorochinolonowym; w przypadku infekcji niewielkiego nasilenia lub samoograniczających się (takich jak zapalenie gardła, zapalenie migdałków i ostre zapalenie oskrzeli); w przypadku zakażeń o łagodnym lub umiarkowanym stopniu nasilenia (w tym niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego, ostrego zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), ostrych bakteryjnych zapaleń zatok nosowych i ostrych zapaleń ucha środkowego), chyba że inne antybiotyki zalecane powszechnie w tych infekcjach są uważane za nieodpowiednie; w przypadku zakażeń niebakteryjnych, takich jak niebakteryjne (przewlekłe) zapalenie gruczołu krokowego; w celu zapobiegania biegunkom podróżnych lub nawracającym zakażeniom dolnych dróg moczowych. Fluorochinolony stosowane ogólnoustrojowo i w postaci wziewnej powinny być przepisywane wyłącznie w zatwierdzonych wskazaniach oraz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka dla danego pacjenta.