logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Celestone roztw. do wstrz. amp. 1 ml

        Celestone, roztw. do wstrz., amp. 1 ml

        Celestone
        roztw. do wstrz., amp. 1 ml
        Producent

        Organon Polska

        Opakowanie

        amp. 1 ml

        Postać

        roztw. do wstrz.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Dawkowanie

        Dożylnie, domięśniowo, dostawowo, śródskórnie - bezpośrednio do zmiany chorobowej. Dawkę ustala się indywidualnie, zależnie od rodzaju i nasilenia choroby oraz reakcji na lek. Dorośli: początkowo do 8 mg betametazonu/dobę; dzieci: początkowo 0,02-0,125 mg/kg mc./dobę. W nagłych wypadkach podawać dożylnie, we wlewie kroplowym po rozcieńczeniu 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy. Po uzyskaniu poprawy należy ustalić możliwie najmniejszą, skuteczną dawkę podtrzymującą, stopniowo zmniejszając dawkę początkową. Jeżeli po odpowiednim okresie podawania ustalonej dawki początkowej nie następuje zadowalająca reakcja na leczenie, podawanie leku należy przerwać i zastosować inne odpowiednie leczenie. Wstrząs: 3 mg betametazonu, dawkę można powtarzać co 4-6 h, podawanie dużej dawki glikokortykosteroidów należy przerwać natychmiast po ustabilizowaniu się stanu pacjenta. Obrzęk mózgu: 2-4 mg betametazonu (poprawa może nastąpić w ciągu kilku godzin po podaniu preparatu), pacjenci w stanie śpiączki mogą otrzymywać 2-4 mg 4 razy na dobę. Choroby układu narządu ruchu: duże stawy (kolanowy, biodrowy, barkowy) 2-4 mg, małe stawy (stopy, dłoni, klatki piersiowej) 0,8-2 mg, kaletka maziowa 2-3 mg, pochewka ścięgna 0,4-1 mg, tkanki miękkie 2-6 mg, ganglion 1-2 mg. Zapobieganie zespołowi zaburzeń oddychania (choroba błon szklistych) u wcześniaków: jeśli konieczne jest wywołanie porodu przed 32. tyg. ciąży lub gdy samoistny przedwczesny poród w tym okresie ciąży jest nieuchronny, podawać 4-6 mg betametazonu domięśniowo co 12 h przez 24-48 h (2 do 4 dawek); zaleca się podawanie preparatu 48-72 h przed spodziewanym porodem. Odczyny poprzetoczeniowe: w zapobieganiu odczynom poprzetoczeniowym dożylnie 4 mg lub 8 mg betametazonu tuż przed przetoczeniem krwi (preparatu nie mieszać z przetaczaną krwią), przy kolejnych przetoczeniach krwi dawkę można powtórzyć, nie przekraczając 4 dawek na dobę.

        Zastosowanie

        Zaburzenia gruczołów wydzielania wewnętrznego: pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy, ostra niewydolność kory nadnerczy, ciężki uraz lub choroba poprzedzająca zabieg u pacjenta z wcześniej rozpoznaną niedoczynnością lub ograniczoną czynnością kory nadnerczy, wstrząs niereagujący na standardowe leczenie z powodu rozpoznanej lub podejrzewanej niedoczynności kory nadnerczy, stan po obustronnym usunięciu nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy, ostre lub nieropne zapalenie tarczycy, przełom tarczycowy. Wstrząs: leczenie wspomagające z równoczesnym stosowaniem standardowych metod leczenia. Obrzęk mózgu (zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe): leczenie wspomagające w celu zmniejszenia obrzęku mózgu lub zapobiegania jego powstaniu w związku z zabiegiem operacyjnym lub innymi urazami mózgu, choroby naczyniowe mózgu (udar). Choroby układu narządu ruchu: krótkotrwałe leczenie wspomagające zaostrzenia reumatoidalnego zapalenia stawów, pourazowego zapalenia kości i stawów, zapalenia błony maziowej, łuszczycowego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, ostrej dny stawowej, ostrego i podostrego zapalenia kaletek maziowych, ostrej choroby reumatycznej, gośćca mięśniowo-ścięgnistego, zapalenia nadkłykcia, zapalenia pochewki ścięgna, zapalenia mięśni i powięzi oraz leczenie torbieli galaretowatych pochewki ścięgnistej. Choroby skóry: pęcherzyca, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ciężka postać rumienia wielopostaciowego (zespół Stevensa-Johnsona), złuszczające zapalenie skóry, ziarniniak grzybiasty, ciężka łuszczyca, wyprysk alergiczny, ciężkie łojotokowe zapalenie skóry. Alergie (ciężkie postacie chorób alergicznych niepoddające się leczeniu): sezonowy lub całoroczny alergiczny nieżyt nosa, polipowatość nosa, astma oskrzelowa, kontaktowe lub atopowe zapalenie skóry, alergia polekowa, odczyny posurowicze, ostry nieinfekcyjny obrzęk krtani. Choroby układu krwiotwórczego: małopłytkowość samoistna i wtórna u dorosłych, autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, odczyny poprzetoczeniowe. Zapobieganie zespołowi zaburzeń oddychania (choroba błon szklistych) u wcześniaków.

        Treść ulotki

        1. Co to jest Celestone i w jakim celu się go stosuje

        Substancja czynna leku Celestone - betametazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne,
        przeciwuczuleniowe i przeciwreumatyczne. Celestone przeznaczony jest do krótkotrwałego
        stosowania, w objawowym leczeniu różnych ciężkich schorzeń, w celu złagodzenia
        lub wyeliminowania ostrej fazy ich przebiegu:

        Schorzenia gruczołów wewnętrznego wydzielania: pierwotna i wtórna niedoczynność kory nadnerczy,
        ostra niewydolność kory nadnerczy, ciężki uraz lub choroba poprzedzająca zabieg operacyjny
        u pacjenta z rozpoznaną wcześniej niedoczynnością kory nadnerczy lub ograniczoną czynnością kory
        nadnerczy, wstrząs niereagujący na standardowe leczenie z powodu znanej lub podejrzewanej
        niedoczynności kory nadnerczy, stan po obustronnym usunięciu nadnerczy, wrodzony przerost
        nadnerczy, ostre zapalenie tarczycy, nieropne zapalenie tarczycy, przełom tarczycowy.

        Wstrząs: leczenie wspomagające z równoczesnym stosowaniem standardowych metod leczenia.

        Obrzęk mózgu (zwiększone ciśnienie śródczaszkowe): leczenie wspomagające w celu zmniejszenia
        obrzęku mózgu lub zapobiegania jego powstaniu w związku z zabiegiem operacyjnym lub innymi
        urazami mózgu, w chorobach naczyniowych mózgu (udar).

        Schorzenia układu ruchu: krótkotrwałe leczenie wspomagające, zaostrzenia reumatoidalnego
        zapalenia stawów, zapalenia kości i stawów (pourazowego), zapalenia błony maziowej,
        łuszczycowego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, ostrej dny
        stawowej, ostrego i podostrego zapalenia kaletek maziowych, ostrej choroby reumatycznej, gośćca
        mięśniowo-ścięgnistego, zapalenia nadkłykcia, zapalenia pochewki ścięgna, zapalenia mięśni
        i powięzi.
        Celestone roztwór do wstrzykiwań może być także stosowany w leczeniu torbieli galaretowatych
        pochewki ścięgnistej.

        Choroby skóry: leczenie pęcherzycy, opryszczkowego pęcherzowego zapalenia skóry, ciężkiego
        rumienia wielopostaciowego (zespół Stevensa-Johnsona), złuszczającego zapalenia skóry, ziarniaka
        grzybiastego, ciężkiej łuszczycy, wyprysku alergicznego (przewlekłego zapalenia skóry), ciężkiego
        łojotokowego zapalenia skóry.

        Stany alergiczne: opanowanie ciężkich schorzeń alergicznych niepoddających się standardowemu
        leczeniu, takich jak sezonowy lub całoroczny alergiczny nieżyt nosa, polipowatość nosa, astma
        oskrzelowa, kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, polekowa alergia, odczyny
        posurowicze i ostry nieinfekcyjny obrzęk krtani.

        Choroby układu krwiotwórczego: małopłytkowość samoistna i wtórna u dorosłych,
        autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, odczyny poprzetoczeniowe.

        W zapobieganiu zespołowi zaburzeń oddychania (chorobie błon szklistych) u wcześniaków.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Celestone

        Kiedy nie stosować leku Celestone:
        - jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną, inne kortykosteroidy lub którykolwiek
          z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
        - jeśli u pacjenta występuje ogólnoustrojowa grzybica.

        Nie stosować kortykosteroidów w przypadku: gruźlicy, osteoporozy, chwiejności emocjonalnej,
        choroby wrzodowej, jaskry pierwotnej, wczesnego zespolenia żył, cukrzycy, zespołu Cushinga,
        niewydolności nerek, zakażenia bakteryjnego, grzybiczego lub wirusowego, leczenia zespołu błon
        szklistych po urodzeniu.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Celestone należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
        pielęgniarką szczególnie, jeśli pacjent ma guz chromochłonny (guz nadnercza).

        W przypadku zewnątrzoponowego wstrzyknięcia kortykosteroidów zgłaszano występowanie ciężkich
        zdarzeń neurologicznych, czasem kończących się zgonem. Do zgłaszanych swoistych zdarzeń
        należały między innymi zawał rdzenia kręgowego, paraplegia, tetraplegia, ślepota korowa i udar
        mózgu. Występowanie tych ciężkich zdarzeń neurologicznych zgłaszano niezależnie od zastosowania
        fluoroskopii. Bezpieczeństwo stosowania oraz skuteczność zewnątrzoponowego podawania
        kortykosteroidów nie zostały określone i dlatego kortykosteroidy nie zostały dopuszczone do takiego
        zastosowania.

        U pacjentów otrzymujących kortykosteroidy drogą pozajelitową zgłaszano rzadkie przypadki reakcji
        anafilaktoidalnych lub anafilaktycznych z możliwością wystąpienia wstrząsu. Z tego powodu lekarz
        podejmie odpowiednie środki zapobiegawcze u pacjentów z uczuleniem na kortykosteroidy
        w przeszłości.

        Należy przestrzegać zasad aseptyki podczas wykonywania wstrzyknięć.

        Kortykosteroidy nie są wskazane w leczeniu choroby błon szklistych u wcześniaków po urodzeniu.

        W profilaktycznym leczeniu zespołu błon szklistych u wcześniaków, kortykosteroidy nie powinny być
        podawane kobietom w ciąży w stanie przedrzucawkowym i w okresie rzucawki lub przy
        uszkodzonym łożysku.

        Wstrzyknięcia domięśniowe leku Celestone należy wykonywać głęboko w duże masy mięśniowe
        w celu uniknięcia miejscowego zaniku tkanek.

        Należy zachować ostrożność przy domięśniowym podawaniu leku Celestone pacjentom z samoistną
        plamicą małopłytkową (choroba Werlhofa).

        Podawanie miejscowe do tkanek miękkich i podanie dostawowe może wywołać zarówno działanie
        miejscowe jak i ogólne.

        Po długotrwałym leczeniu pozajelitowym należy, po rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka
        kontynuować leczenie doustne.

        Kortykosteroidy mogą maskować niektóre objawy zakażenia i podczas ich stosowania mogą wystąpić
        nowe zakażenia. Podawanie kortykosteroidów może zmniejszyć odporność oraz uniemożliwić
        lokalizację zakażenia.

        Długotrwałe podawanie kortykosteroidów może powodować zaćmę podtorebkową tylną (zwłaszcza
        u dzieci), jaskrę z możliwością uszkodzenia nerwu wzrokowego oraz zwiększać skłonność
        do wtórnych zakażeń oka spowodowanych przez grzyby lub wirusy. Należy regularnie przeprowadzać
        badania okulistyczne, szczególnie jeśli leczenie jest długotrwałe (trwające ponad 6 tygodni).

        Średnie i duże dawki kortykosteroidów mogą powodować wzrost ciśnienia tętniczego, zatrzymanie
        sodu i wody oraz zwiększenie wydalania potasu. Należy rozważyć znaczne ograniczenie soli w diecie
        oraz uzupełnianie potasu. Wszystkie kortykosteroidy zwiększają wydalanie wapnia.

        W czasie leczenia kortykosteroidami pacjenci nie powinni być szczepieni na ospę. Nie należy również
        wykonywać innych szczepień ochronnych, zwłaszcza w czasie stosowania dużych dawek
        kortykosteroidów, ze względu na ryzyko powikłań neurologicznych i brak przeciwciał. Jednakże,
        szczepienia mogą być wykonywane u pacjentów otrzymujących kortykoterapię substytucyjną
        np. w chorobie Addisona.

        Pacjenci otrzymujący immunosupresyjne dawki kortykosteroidów powinni być uprzedzeni, że należy
        unikać kontaktu z osobami chorymi na ospę wietrzną i odrę. Jeśli taki kontakt nastąpił, należy
        poinformować o tym lekarza. Jest to szczególnie ważne u dzieci.

        Podawanie kortykosteroidów pacjentom z czynną gruźlicą powinno być ograniczone tylko
        do przypadków o gwałtownym przebiegu lub prosówki, w których kortykosteroidy podaje się z lekami
        przeciwgruźliczymi.

        Jeżeli podawanie kortykosteroidów jest wskazane u osób z nieczynną postacią gruźlicy lub
        u pacjentów z dodatnim odczynem tuberkulinowym, należy dokładnie obserwować pacjenta,
        ponieważ może dojść do uczynnienia choroby. W czasie długotrwałego leczenia kortykosteroidami
        pacjenci powinni otrzymywać profilaktycznie leki przeciwgruźlicze. Jeżeli stosuje się ryfampicynę,
        należy brać pod uwagę zwiększoną eliminację wątrobową kortykosteroidów; konieczne może być
        wówczas dostosowanie dawki kortykosteroidów.

        Na skutek zbyt szybkiego odstawiania kortykosteroidów może wystąpić polekowa wtórna
        niewydolność kory nadnerczy, którą można zminimalizować przez stopniowe, powolne zmniejszanie
        dawek. Względna niewydolność kory nadnerczy może utrzymywać się przez miesiąc po zakończeniu
        leczenia, jeżeli w tym okresie pojawi się sytuacja stresowa należy ponownie podać kortykosteroidy.
        Ponieważ dodatkowo może być upośledzone wydzielanie mineralokortykosteroidów, równocześnie
        należy zwiększyć podaż soli kuchennej i (lub) podać lek z grupy mineralokortykosteroidów.

        Działanie kortykosteroidów jest większe u pacjentów z niedoczynnością tarczycy lub marskością
        wątroby.

        Zaleca się ostrożne podawanie kortykosteroidów pacjentom z opryszczką oczną z uwagi na możliwą
        perforację rogówki.

        Kortykosteroidy mogą nasilać istniejące zaburzenia emocjonalne i tendencje do występowania
        psychozy.

        Kortykosteroidy należy stosować ostrożnie: w nieswoistym wrzodziejącym zapaleniu okrężnicy,
        w razie ryzyka perforacji jelita, ropni lub innego ropnego zakażenia, w przypadkach zapalenia
        uchyłków jelitowych, niedawno wykonanych zespoleń jelit, czynnych lub utajonych wrzodów
        trawiennych, niewydolności nerek lub serca, nadciśnieniu tętniczym, osteoporozie i miastenii,
        skłonności do zakrzepów z zatorami lub w zakrzepowym zapaleniu żył.

        Jeśli u pacjenta wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się
        z lekarzem.

        Dzieci i młodzież
        Należy dokładnie obserwować wzrost i rozwój niemowląt oraz dzieci leczonych długotrwale
        kortykosteroidami ze względu na ryzyko zahamowania wzrostu i zahamowania endogennej produkcji
        kortykosteroidów.

        Celestone a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty, a także o lekach, które pacjent
        planuje stosować.

        Równoczesne podawanie fenobarbitalu, ryfampicyny, fenytoiny lub efedryny może nasilać
        metabolizm kortykosteroidów, zmniejszając ich działanie.

        Objawy nadmiaru kortykosteroidów mogą występować u pacjentów otrzymujących lek
        kortykosteroidowy i estrogen.

        Równoczesne podawanie kortykosteroidów i leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu
        może nasilać hipokaliemię. Stosowanie kortykosteroidów łącznie z glikozydami naparstnicy może
        zwiększać możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca lub toksycznego wpływu glikozydów
        naparstnicy w wyniku hipokaliemii. Kortykosteroidy mogą nasilać niedobór potasu wywołany przez
        amfoterycynę B. U wszystkich pacjentów otrzymujących jednocześnie wymienione leki należy
        dokładnie kontrolować poziom elektrolitów w surowicy, zwłaszcza poziom potasu.

        Równoczesne podawanie kortykosteroidów i leków hamujących krzepliwość z grupy pochodnych
        kumaryny może wpływać na działanie przeciwzakrzepowe tak, że może być konieczna zmiana
        dawkowania leku hamującego krzepliwość.

        Kortykosteroidy mogą zmniejszać stężenie salicylanów we krwi. Kwas acetylosalicylowy należy
        stosować ostrożnie z kortykosteroidami u pacjentów z obniżonym poziomem protrombiny.

        Jednoczesne przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub alkoholu
        z glikokortykosteroidami może zwiększać ryzyko występowania owrzodzeń przewodu pokarmowego
        lub nasilać objawy choroby wrzodowej.

        Podawanie kortykosteroidów pacjentom z cukrzycą może powodować konieczność zmiany dawki
        leków przeciwcukrzycowych, ponieważ na skutek działania kortykosteroidów następuje zwiększenie
        stężenia glukozy we krwi.

        Kortykosteroidy mogą zmniejszać działanie równocześnie podawanej somatotropiny. Podczas
        podawania somatotropiny należy unikać dawek betametazonu przekraczających 450 µg (0,45 mg)
        na metr kwadratowy powierzchni ciała.

        Niektóre leki mogą nasilać działanie leku Celestone i lekarz może chcieć uważnie monitorować stan
        pacjenta przyjmującego takie leki (w tym niektóre leki na HIV: rytonawir, kobicystat).

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Ciąża
        Badania na zwierzętach wykazały, że duże dawki kortykosteroidów podawane w okresie ciąży mogą
        być przyczyną wad rozwojowych płodu. Brak badań dotyczących nieprawidłowości rozwojowych
        u człowieka, podczas stosowania kortykosteroidów w okresie ciąży. Kortykosteroidy powinny być
        podawane kobietom w okresie ciąży oraz w wieku rozrodczym tylko w przypadku kiedy korzyści
        wynikające z leczenia przewyższają potencjalne zagrożenie dla matki i płodu.

        Nie ma danych potwierdzających bezpieczeństwo profilaktycznego stosowania kortykosteroidów
        powyżej 32 tygodnia ciąży. Lekarz powinien więc rozważyć korzyści wobec potencjalnego
        niebezpieczeństwa dla matki i płodu zanim zastosuje kortykosteroidy, w tym okresie ciąży.

        W profilaktycznym leczeniu zespołu błon szklistych u wcześniaków, kortykosteroidy nie powinny być
        podawane kobietom w ciąży w stanie przedrzucawkowym i w okresie rzucawki lub z objawami
        uszkodzenia łożyska.

        Niemowlęta urodzone przez matki leczone dużymi dawkami kortykosteroidów w okresie ciąży, należy
        uważnie obserwować ze względu na ryzyko wystąpienia objawów niedoczynności nadnerczy
        oraz dokładnie zbadać z uwagi na ryzyko wystąpienia zaćmy wrodzonej, choć jest ono bardzo
        niewielkie.

        Kobiety otrzymujące kortykosteroidy w okresie ciąży należy obserwować w czasie porodu
        i po porodzie, ponieważ w wyniku stresu związanego z porodem może wystąpić niewydolność
        nadnerczy.

        U noworodków, których matki otrzymały lek Celestone pod koniec ciąży, po urodzeniu może
        występować małe stężenie cukru we krwi.

        Karmienie piersią
        Kortykosteroidy przenikają przez barierę łożyskową oraz do mleka ludzkiego.

        Ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia niepożądanych działań u karmionych piersią niemowląt, których
        matki otrzymują lek Celestone, należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać
        podawanie leku Celestone, biorąc pod uwagę korzyści z leczenia dla matki.

        Wpływ na płodność
        U niektórych pacjentów kortykosteroidy mogą wpływać na ruchliwość oraz liczbę plemników.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Choć zaburzenia widzenia występują rzadko, pacjenci którzy prowadzą pojazdy lub obsługują
        maszyny, powinni być o tym fakcie poinformowani.

        Celestone zawiera sód
        Lek ten zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
        Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika powinna być wzięta pod uwagę przy obliczeniu
        całkowitej zawartości sodu w przygotowanym do podania dożylnego produkcie leczniczym Celestone.
        W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do
        rozcieńczenia produktu leczniczego, pracownik ochrony zdrowia powinien zapoznać się
        z Charakterystyką Produktu Leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.

        3. Jak stosować lek Celestone

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        Dawkę leku ustala się indywidualnie w zależności od rodzaju choroby, jej nasilenia i uzyskanej
        reakcji na lek.

        U osób dorosłych początkowa dawka leku Celestone roztwór do wstrzykiwań wynosi do 8 mg
        betametazonu na dobę. Jeśli po odpowiednim okresie podawania ustalonej dawki początkowej nie
        następuje zadowalająca reakcja na leczenie, podawanie leku Celestone roztwór do wstrzykiwań należy
        przerwać i zastosować inne odpowiednie leczenie.

        U dzieci początkowa dawka dobowa betametazonu wynosi od 0,02 do 0,125 mg/kg masy ciała.
        Dawkowanie u niemowląt i dzieci tak jak i w przypadku osób dorosłych zależy od rodzaju schorzenia
        i jego nasilenia.

        W nagłych wypadkach zalecane jest podawanie dożylne leku Celestone. Celestone roztwór
        do wstrzykiwań może być podawany we wlewie kroplowym po rozcieńczeniu 0,9% roztworem
        chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy. Celestone należy dodać do kroplówki tuż przed jej
        podłączeniem. Niezużyty roztwór należy natychmiast umieścić w lodówce i wykorzystać w ciągu
        24 godzin.

        Po uzyskaniu poprawy należy ustalić dawkowanie podtrzymujące zmniejszając stopniowo dawkę
        wstępną, aż do najmniejszej skutecznej dawki.

        Dawkowanie w następujących schorzeniach

        Wstrząs: wspomagająco lek Celestone roztwór do wstrzykiwań można podawać w dawce
        odpowiadającej 3 mg betametazonu. Jeśli wstrząs będzie się utrzymywał, dawkę można powtarzać co
        4 - 6 godzin. Podawanie dużej dawki kortykosteroidów należy wstrzymać natychmiast po stabilizacji
        stanu pacjenta.

        Obrzęk mózgu: poprawa może nastąpić w ciągu kilku godzin po podaniu leku Celestone roztwór
        do wstrzykiwań w dawce odpowiadającej 2 - 4 mg betametazonu. Pacjenci w stanie śpiączki mogą
        otrzymywać dawki od 2 do 4 mg cztery razy na dobę.

        Schorzenia układu ruchu: zalecane dawki zależą od rozmiaru stawu i miejsca podawania leku:
        Duże stawy (kolano, staw biodrowy, bark) 2 – 4 mg
        Małe stawy (stawy stopy, dłoni, klatki piersiowej) 0,8 – 2 mg
        Kaletka maziowa 2 – 3 mg
        Pochewka ścięgna 0,4 – 1 mg
        Tkanki miękkie 2 – 6 mg
        Ganglion 1 – 2 mg

        W zapobieganiu zespołowi zaburzeń oddychania (chorobie błon szklistych) u wcześniaków: jeśli
        konieczne jest wywołanie porodu przed 32 tygodniem ciąży lub gdy samoistny przedwczesny poród
        w tym okresie ciąży jest nieuchronny, lek Celestone roztwór do wstrzykiwań (w dawce
        odpowiadającej 4 – 6 mg betametazonu) należy podawać domięśniowo co 12 godzin przez
        24 - 48 godzin (dwie do czterech dawek). Zaleca się podawanie leku Celestone roztwór do
        wstrzykiwań od 48 do 72 godzin przed spodziewanym porodem.

        Odczyny poprzetoczeniowe: w zapobieganiu odczynom poprzetoczeniowym należy podać dożylnie
        1 ml lub 2 ml leku Celestone roztwór do wstrzykiwań (od 4 do 8 mg betametazonu) tuż przed
        przetoczeniem krwi. Leku Celestone nie należy mieszać z przetaczaną krwią. Przy powtarzaniu
        przetoczeń krwi, w razie potrzeby tę samą dawkę można podać przed każdą transfuzją,
        nie przekraczając czterech dawek na dobę.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowanie tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Działania niepożądane występujące po zastosowaniu leku Celestone roztwór do wstrzykiwań są takie
        same, jak w przypadku innych kortykosteroidów i zależą zarówno od dawki, jak i czasu trwania
        leczenia. Zazwyczaj ustępują lub zmniejszają się po zmniejszeniu dawki bez konieczności przerwania
        leczenia.

        Zaburzenia układu immunologicznego
        Reakcje anafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy,
        wstrząs anafilaktyczny

        Zaburzenia endokrynologiczne
        Objawy przypominające zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci,
        wtórny brak reakcji kory nadnerczy i przysadki mózgowej (zahamowanie osi
        przysadkowo-nadnerczowej), obniżenie tolerancji węglowodanów, cukrzyca,
        nasilenie cukrzycy

        Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
        Zatrzymanie sodu, hipokaliemia, zasadowica hipokaliemiczna, zatrzymanie
        płynów, ujemny bilans azotowy, tłuszczakowatość, zwiększenie masy ciała

        Zaburzenia psychiczne
        Euforia, zmienność nastroju, zmiany osobowości, ciężka depresja, psychozy,
        bezsenność

        Zaburzenia układu nerwowego
        Drgawki, zawroty i bóle głowy, nadpobudliwość, wzrost ciśnienia
        śródczaszkowego z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego (guz rzekomy
        mózgu)

        Zaburzenia oka
        Zaćma, wzrost ciśnienia śródgałkowego, jaskra, wytrzeszcz, ślepota
        Podczas stosowania kortykosteroidów obserwowano nieostre widzenie
        (częstość nieznana - nie może być określona na podstawie dostępnych
        danych)

        Zaburzenia serca
        Zastoinowa niewydolność serca

        Zaburzenia naczyniowe
        Nadciśnienie tętnicze, zaczerwienienie twarzy

        Zaburzenia żołądka i jelit
        Owrzodzenie żołądka i jelit z możliwością perforacji i krwawienia, zapalenie
        trzustki, wzdęcia brzucha, wrzodziejące zapalenie przełyku

        Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
        Zaburzenia gojenia ran, zmiany zanikowe tkanki podskórnej i skóry,
        scieńczenie i kruchość skóry, wybroczyny i wylewy krwawe, nasilenie
        pocenia, pokrzywka, zaburzenia pigmentacji skóry (hiperpigmentacja
        i hipopigmentacja), alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy

        Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
        Osłabienie mięśni, zanik mięśni, osteoporoza, kompresyjne złamanie trzonów
        kręgów, martwica aseptyczna główek kości udowej i ramiennej, nasilenie
        osłabienia mięśni w miastenii, pęknięcie ścięgna, miopatia posteroidowa,
        patologiczne złamania kości długich, niestabilność stawów, zaostrzenie
        objawów miastenii

        Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
        Hamowanie wzrostu płodu

        Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
        Nieregularne miesiączki

        Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
        Zmiany zanikowe tkanki podskórnej i skóry w miejscu podania, jałowe
        ropnie w miejscu podania, obrzęk w miejscu podania (po podaniu
        dostawowym), artropatia podobna do choroby Charcota w miejscu podania

        Zgłaszanie działań niepożądanych

        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych:
        Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Celestone

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać.
        Przechowywać w tekturowym pudełku w celu ochrony przed światłem.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Celestone
        - Substancją czynną leku jest betametazon w postaci betametazonu sodu fosforanu.
        - Jedna ampułka (1 ml roztworu) zawiera 4 mg betametazonu w postaci betametazonu sodu
          fosforanu.
        - Pozostałe składniki to: disodu edetynian, disodu fosforan dwuwodny, kwas fosforowy
          (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.

        Jak wygląda leki Celestone i co zawiera opakowanie
        Celestone to roztwór do wstrzykiwań.
        Przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtawego roztwór, niezawierający cząstek stałych.

        Dostępne opakowania:
        1 ampułka lub 50 ampułek ze szkła bezbarwnego po 1 ml w tekturowym pudełku.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

        Podmiot odpowiedzialny:
        Organon Polska Sp. z o.o.
        ul. Marszałkowska 126/134
        00-008 Warszawa
        Tel.: + 48 22 105 50 01
        organonpolska@organon.com

        Wytwórca:
        Organon Heist bv
        Industriepark 30
        2220 Heist-op-den-Berg
        Belgia

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: 11/2022
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026