Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Cefepim MIP Pharma, 2 g, proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf., 10 fiol.
Producent
MIP Pharma
Opakowanie
10 fiol.
Postać
proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf.
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Dawkowanie
Dożylnie. Dawkowanie i sposób podawania zależą od rodzaju i ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, wydolności nerek oraz ogólnego stanu pacjenta. Prawidłowa czynność nerek. Dorośli i młodzież o mc. >40 kg (w przybliżeniu >12 lat): ciężkie zakażenia (bakteriemia, zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych [w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek], ostre zakażenia dróg żółciowych) - 2 g co 12 h; bardzo ciężkie zakażenia (powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, leczenie empiryczne pacjentów z gorączką neutropeniczną) - 2 g co 8 h. Młodzież >12 lat o mc. <40 kg: należy uwzględnić zalecenia dotyczące dawkowania u młodszych pacjentów o mc. <40 kg. Dzieci >2 mż. do 12 lat i (lub) o mc. ≤40 kg: ciężkie zakażenia (zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych [w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek]) - 50 mg/kg mc. co 12 h, cięższe zakażenia - 50 mg/kg mc. co 8 h przez 10 dni; bardzo ciężkie zakażenia (bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leczenie empiryczne pacjentów z gorączką neutropeniczną) - 50 mg kg/kg mc. co 8 h przez 7-10 dni. Dzieci o mc. >40 kg: należy uwzględnić zalecenia dotyczące dawkowania u dorosłych; nie należy podawać dawki większej niż maksymalna zalecana dobowa dawka 2 g co 8 h, podobnie jak u dorosłych. Niemowlęta w wieku 1-2 mies.: ciężkie zakażenia (zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych [w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek]) – 30 mg/kg mc. co 12 h, cięższe zakażenia – 30 mg/kg mc. co 8 h przez 10 dni; bardzo ciężkie zakażenia (bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leczenie empiryczne pacjentów z gorączką neutropeniczną) – 30 mg/kg mc. co 8 h przez 7-10 dni. Doświadczenie dotyczące podawania cefepimu dzieciom <2 mies. jest ograniczone. Zaburzenia czynności nerek. Dorośli i młodzież >12 lat i o mc. >40 kg. U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zalecana jest dawka początkowa 2 g cefepimu. Dawkowanie podtrzymujące: ciężkie zakażenia (bakteriemia, zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych [w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek], ostre zakażenia dróg żółciowych): ClCr >50 ml/min (brak konieczności modyfikacji dawki) – 2 g co 12 h, ClCr 30-50 ml/min - 2 g co 24 h, ClCr 11-29 ml/min - 1 g co 24 h, ≤10 ml/min - 0,5 g co 24 h; bardzo ciężkie zakażenia (powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, leczenie empiryczne pacjentów z gorączką neutropeniczną): ClCr >50 ml/min (brak konieczności modyfikacji) – 2 g co 8 h, ClCr 30-50 ml/min - 2 g co 12 h, ClCr 11-29 ml/min - 2 g co 24 h, ≤10 ml/min - 1 g co 24 h. Pacjenci poddawani dializie: u pacjentów hemodializowanych, w czasie 3-godzinnej dializy zostaje usunięte około 68% całkowitej ilości cefepimu znajdującego się w organizmie na początku dializy, konieczne jest zmniejszenie dawek. Zalecane jest stosowanie następujących dawek: dawka nasycająca 1 g w 1. dobie terapii, następnie 500 mg na dobę w kolejnych dniach, z wyjątkiem pacjentów z gorączką neutropeniczną, u których zaleca się kontynuowanie podawania dawki 1 g na dobę. W dniach dializ cefepim należy podawać po zabiegu hemodializy, w miarę możliwości o tej samej porze każdego dnia. U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD) zaleca się następujące dawkowanie: 1 g co 48 h w przypadku ciężkich zakażeń (bakteriemia, zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych [w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek], ostre zakażenia dróg żółciowych); 2 g co 48 h w przypadku bardzo ciężkich zakażeń (zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zapalenie otrzewnej, leczenie empiryczne pacjentów z gorączką neutropeniczną). Niemowlęta i dzieci od 1 mies. do 12 lat o mc. ≤40 kg: dawka 50 mg/kg mc. (u dzieci od 2 mies. do 12 lat) i dawka 30 mg/kg mc. (u niemowląt w wieku od 1 do 2 mies.) są porównywalne z dawką 2 g u dorosłych, z uwzględnieniem takich samych zasad wydłużania odstępów pomiędzy dawkami, jakie przedstawiono poniżej. Dzieci o mc. ≤40 kg (od 2 mies. do ok. 12 lat): ciężkie zakażenia (zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek): >50 ml/min (brak konieczności modyfikacji dawki) – 50 mg/kg mc. co 12 h, ClCr 30-50 ml/min – 50 mg/kg mc. co 24 h, 11-29 ml/min – 25 mg/kg mc. co 24 h, ≤10 ml/min – 12,5 mg/kg mc. co 24 h; bardzo ciężkie zakażenia (bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leczenie empiryczne pacjentów z gorączką neutropeniczną): ClCr >50 ml/min (brak konieczności modyfikacji) – 50 mg/kg mc. co 8 h, ClCr 30-50 ml/min – 50 mg/kg mc. co 12 h, ClCr 11-29 ml/min – 50 mg/kg mc. co 24 h, ≤10 ml/min – 25 mg/kg mc. co 24 h. Niemowlęta w wieku 1-2 mies.: ciężkie zakażenia (zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych [w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek]): ClCr >50 ml/min (brak konieczności modyfikacji dawki) – 30 mg/kg mc. co 12 h, ClCr 30-50 ml/min – 30 mg/kg mc. co 24 h, ClCr 11-29 ml/min – 15 mg/kg mc. co 24 h, ≤10 ml/min – 7,5 mg/kg mc. co 24 h; bardzo ciężkie zakażenia (bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leczenie empiryczne pacjentów z gorączką neutropeniczną): ClCr >50 ml/min (brak konieczności modyfikacji) – 30 mg/kg mc. co 8 h, ClCr 30-50 ml/min – 30 mg/kg mc. co 12 h, ClCr 11-29 ml/min – 30 mg/kg mc. co 24 h, ≤10 ml/min – 15 mg/kg mc. co 24 h. Zaburzenia czynności wątroby: modyfikacja dawki nie jest konieczna. Pacjenci w podeszłym wieku: ze względu na zwiększone ryzyko zaburzenia czynności nerek należy zachować ostrożność podczas dobierania dawki i monitorować czynność nerek; jeśli występują zaburzenia czynności nerek, zaleca się modyfikację dawki. Czas trwania leczenia. Leczenie trwa zazwyczaj 7-10 dni. Co do zasady, leczenie z zastosowaniem cefepimu powinno trwać nie krócej niż 7 dni i nie dłużej niż 14 dni. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej trwa zazwyczaj 7 dni lub do czasu ustąpienia neutropenii. Sposób podania. Po odpowiednim przygotowaniu roztworu, cefepim można podawać poprzez bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne trwające 3-5 min lub poprzez zestaw do infuzji w sytuacji, gdy pacjent otrzymuje jednocześnie w infuzji dożylnej inny zgodny roztwór, albo poprzez infuzję dożylną trwającą ok. 30 min. Poniższe rozpuszczalniki mogą być stosowane do sporządzenia roztworu: woda do wstrzykiwań, roztwór glukozy 50 mg/ml (5%), roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%).
Zastosowanie
Leczenie ciężkich zakażeń wymienionych poniżej, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na działanie cefepimu. Dorośli i dzieci w wieku >12 lat o mc. >40 kg: zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek); powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej; zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD). Dorośli: ostre zakażenia dróg żółciowych. Dzieci w wieku od 2 mies. do 12 lat o mc. ≤40 kg: zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek); bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Cefepim wskazany jest w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje lub istnieje podejrzenie, że występuje w związku z którymkolwiek wymienionym powyżej zakażeniem. Cefepim może być stosowany w empirycznym leczeniu dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku od 2 mies. do 12 lat z gorączką neutropeniczną podejrzewaną o wystąpienie w wyniku zakażenia bakteryjnego. U pacjentów z dużym ryzykiem ciężkich zakażeń (np. u pacjentów, którzy przebyli ostatnio zabieg przeszczepienia szpiku kostnego, chorują na niedociśnienie lub nowotwory układu krwiotwórczego, lub mają ciężką długotrwałą neutropenię) stosowanie antybiotyku w monoterapii może nie być właściwe - brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność stosowania u tych pacjentów cefepimu w monoterapii. Może być zalecana terapia łączona z zastosowaniem antybiotyku aminoglikozydowego lub glikopeptydowego, przy uwzględnieniu indywidualnego profilu ryzyka pacjenta. W przypadku zakażenia z możliwym udziałem bakterii niemieszczących się w zakresie działania cefepimu, powinien on być stosowany razem z innymi lekami przeciwbakteryjnymi. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
