Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Cefazolin TZF, 1 g, proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf., 1 fiol.
Producent
Polfa Tarchomin
Opakowanie
1 fiol.
Postać
proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf.
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Dawkowanie
Domięśniowo lub dożylnie. Dorośli i młodzież >12 lat. Zakażenia wywołane przez bardzo wrażliwe drobnoustroje: 1-2 g na dobę w 2 lub 3 równych dawkach (co 8 lub 12 h). Zakażenia wywołane przez mniej wrażliwe drobnoustroje: 3-4 g na dobę w 3 lub 4 równych dawkach (co 6 lub 8 h). W przypadku ciężkich i zagrażających życiu zakażeń można podać dawki od 6 do 12 g na dobę w 3 lub 4 równych dawkach (6 do 8 h). Profilaktyka okołooperacyjna: a) 1 g dożylnie lub domięśniowo 30 min do 1 h przed zabiegiem; b) przy dłuższych zabiegach chirurgicznych (np. ≥2 h) 0,5-1 g dożylnie lub domięśniowo w trakcie operacji (podanie dostosowane do czasu trwania operacji); c) 0,5-1 g dożylnie lub domięśniowo co 6-8 h przez 24 h po zabiegu lub w przypadku operacji, przy których zakażenie stanowiłoby szczególne ryzyko przez 3-5 dni. Ważne jest, aby dawkę przedoperacyjną podać tuż przed rozpoczęciem zabiegu (30 min do 1 h), tak aby uzyskać odpowiednie stężenia antybiotyku w surowicy i tkankach w momencie początkowego nacięcia chirurgicznego oraz podawać cefazolinę, jeśli jest to konieczne, w odpowiednich odstępach czasu w trakcie operacji, aby zapewnić właściwe stężenie antybiotyku w przewidywanych momentach największego narażenia na zakażenie. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. Dorośli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą potrzebować mniejszej dawki, aby uniknąć kumulacji leku. Dawkę należy dobrać na podstawie wyników z badań stężenia cefazoliny we krwi. Jeśli nie jest to możliwe, dawkę można określić na podstawie klirensu kreatyniny. Przy zaburzeniach czynności nerek należy podać odpowiednią dawkę początkową. Kolejne dawki należy odpowiednio dostosować, uwzględniając stopień zaburzenia czynności nerek, ciężkość zakażenia i wrażliwość patogenu. U pacjentów hemodializowanych schemat dawkowania zależy od warunków dializy. Dorośli z niewydolnością nerek: CCr ≥55 ml/min, stężenie kreatyniny w surowicy ≤1,5 mg /100 ml - zwykle stosowania dawka, częstość stosowania bez zmian; CCr 35-54 ml/min, stężenie kreatyniny w surowicy 1,6-3 mg/100 ml - zwykle stosowania dawka, częstość stosowania - co 8 h; CCr 11-34 ml/min, stężenie kreatyniny w surowicy 3,1-4,5 mg/100 ml - 1/2 zwykle stosowanej dawki, częstość stosowania - co 12 h; CCr ≤10 ml/min, stężenie kreatyniny w surowicy ≥4,6 mg/100 ml - 1/2 zwykle stosowanej dawki, częstość stosowania - co 18-24 h. Dzieci i niemowlęta >1 mż. Umiarkowanie ciężkie zakażenia: 25–50 mg/kg mc./dobę w 3-4 dawkach. Ciężkie zakażenia: całkowitą dawkę dobową można zwiększyć do 100 mg/kg mc. Szczególne grupy pacjentów. Dzieci z zaburzeniami czynności nerek mogą potrzebować mniejszej dawki, aby uniknąć kumulacji leku. Mniejszą dawkę należy dobrać na podstawie wyników z badań stężenia leku we krwi. Jeśli nie jest to możliwe, dawkę można określić na podstawie klirensu kreatyniny. Przy zaburzeniach czynności nerek należy podać odpowiednią dawkę początkową. Kolejne dawki należy odpowiednio dostosować, uwzględniając stopień zaburzenia czynności nerek, ciężkość zakażenia i wrażliwość patogenu. Dzieci z niewydolnością nerek: CCr 70-40 ml/min - 60% zwykle zalecanej dawki dobowej w 2 dawkach podzielonych; CCr 20-40 ml/min - 25% zwykle zalecanej dawki dobowej w 2 dawkach podzielonych; CCr 20-5 ml/min - 10% zwykle zalecanej dawki dobowej w 2 dawkach podzielonych. Ponieważ nie potwierdzono bezpieczeństwa stosowania leku u wcześniaków i dzieci <1 mies., dlatego nie zaleca się stosowania cefazoliny u tych pacjentów. Sposób podania. Sporządzony roztwór podaje się dożylnie w trwającym nie krócej niż 3 minuty wstrzyknięciu lub w infuzji trwającej od 20 do 30 minut, lub głęboko domięśniowo.
Zastosowanie
Leczenie ciężkich zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku >1 miesiąca, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę: zakażenia dróg oddechowych, wywołane przez S. pneumoniae, Klebsiella, H. influenzae, S. aureus (w tym wrażliwe i oporne na penicylinę) oraz paciorkowce β-hemolizujące z grupy A; zakażenia układu moczowo-płciowego, wywołane przez Escherichia coli, P. mirabilis i Klebsiella spp.; zakażenia dróg żółciowych, wywołane przez E. coli, różne szczepy paciorkowców, P. mirabilis, Klebsiella spp. i S. aureus; zakażenia skóry i tkanek miękkich, wywołane przez S. aureus (wrażliwe i oporne na penicylinę), paciorkowce β-hemolizujące z grupy A i inne szczepy paciorkowców; zakażenia kości i stawów, wywołane przez S. aureus; posocznica, wywołana przez S. pneumoniae, S. aureus (wrażliwe i oporne na penicylinę), P. mirabilis, Escherichia coli i Klebsiella spp.; zapalenie wsierdzia, wywołane przez S. aureus (w tym wrażliwe i oporne na penicylinę) oraz paciorkowce β-hemolizujące z grupy A. Profilaktyka okołooperacyjna: profilaktyka przed, w trakcie i po zabiegu w celu zmniejszenia ryzyka określonych zakażeń pooperacyjnych u pacjentów z operacjami, które klasyfikowane są jako zakaźne lub potencjalnie zakaźne. Należy przestrzegać wytycznych dotyczących odpowiedniego stosowania antybiotyków.
