×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Captopril Polfarmex 25 mg tabl. 40 szt. (4 blistry x 10)

    Captopril Polfarmex, 25 mg, tabl., 40 szt. (4 blistry x 10)

    Captopril Polfarmex
    25 mg, tabl., 40 szt. (4 blistry x 10)
    • 12,5 mg, 30 szt. (3 blistry x 10), tabl.
    • 25 mg, 30 szt. (3 blistry x 10), tabl.
    • 50 mg, 30 szt. (3 blistry x 10), tabl.
    Producent

    Polfarmex

    Opakowanie

    40 szt. (4 blistry x 10)

    Postać

    tabl.

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli. Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg. Nadciśnienie tętnicze: dawka początkowa wynosi 25-50 mg 2 razy na dobę. Dawka może być stopniowo zwiększana, w odstępach co najmniej dwutygodniowych do 100-150 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych. Kaptopryl może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, np. tiazydami (przy dawkowaniu kaptoprylu raz na dobę). U pacjentów z dużą aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron (hiperwolemia, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, dekompensacja sercowa) zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 6,25 mg lub 12,5 mg raz na dobę. Rozpoczęcie leczenia powinno być ściśle kontrolowane. Następnie dawki podawane są 2 razy na dobę. Dawka może być stopniowo zwiększana do 50 mg lub 100 mg na dobę i podawana w 1-2 dawkach. Niewydolność serca: początkowo 6,25-12,5 mg 2-3 razy na dobę. Przejście z dawki podtrzymującej do maksymalnej dawki 150 mg na dobę w dawkach podzielonych powinno odbywać się w zależności od odpowiedzi klinicznej danego pacjenta. Dawka powinna być zwiększana stopniowo, w odstępach co najmniej dwutygodniowych. Leczenie niewydolności serca kaptoprylem powinno być ściśle kontrolowane. Zawał serca. Krótkotrwałe leczenie. Leczenie preparatem powinno zacząć się w szpitalu tak szybko jak to możliwe do momentu gdy pacjent będzie stabilny. Początkowa dawka wynosi 6,25 mg, następnie po 2 h należy podać 12,5 mg, a po kolejnych 12 h podać 25 mg. Następnie 100 mg kaptoprylu w 2 dawkach podzielonych przez 4 tyg. pod warunkiem, że nie występowały niekorzystne reakcje hemodynamiczne. Pod koniec 4 tyg. leczenia, przed decyzją o podjęciu leczenia pozawałowego należy określić stan pacjenta. Długotrwałe leczenie. Jeżeli leczenie kaptoprylem nie zostało podjęte w ciągu 24 h po ciężkim zawale serca, należy je rozpocząć pomiędzy 3-16 dniem, pod warunkiem, że przed rozpoczęciem leczenia spełnione będą odpowiednie warunki (stabilna hemodynamika, pełna diagnoza szczątkowego niedokrwienia). Leczenie powinno zacząć się w szpitalu pod ścisłą kontrolą lekarską, aż do osiągnięcia dawki 75 mg. Dawka początkowa musi być niewielka, szczególnie gdy pacjent wykazuje normalne albo obniżone ciśnienie krwi podczas początkowego stadium leczenia. Dawka początkowa wynosi 6,25-12,5 mg 3 razy na dobę przez 2 dni, następnie 25 mg 3 razy na dobę, o ile nie wystąpiły niekorzystne zmiany hemodynamiczne. Dla osiągnięcia efektu kardiprotekcyjnego zaleca się dawkę 75-150 mg na dobę w 2-3 dawkach podzielonych. W przypadku objawowego niedociśnienia, które występuje w niewydolności serca, dawka diuretyku i (lub) innego towarzyszącego leku rozszerzającego naczynia może być zmniejszona w odniesieniu do określonej stałej dawki kaptoprylu. Kaptopryl może być stosowany w połączeniu z innymi preparatami stosowanymi w niewydolności serca takimi jak preparaty trombolityczne, β-blokery albo kwas acetylosalicylowy. Nefropatia cukrzycowa typu I: 75-100 mg w dawkach podzielonych. Jeżeli dodatkowo wskazane jest obniżenie ciśnienia można zastosować lek przeciwnadciśnieniowy. Szczególne grupy pacjentów. Niewydolność nerek (dawkowanie powinno być zredukowane lub przerwy w dawkowaniu powinny być zwiększone; dawka dobowa może być ustalona tak, aby unikać odkładania się kaptoprylu): klirens kreatyniny >40 ml/min/1,73 m2 dobowa dawka początkowa 25-50 mg, maksymalna dawka dobowa 150 mg; klirens kreatyniny 21-40 ml/min/1,73 m2 dobowa dawka początkowa 25 mg, maksymalna dawka dobowa 100 mg; klirens kreatyniny 10-20 ml/min/1,73 m2, dobowa dawka początkowa 12,5 mg, maksymalna dawka dobowa 75 mg; klirens kreatyniny <10 ml/min/1,73 m2, dobowa dawka początkowa 6,25 mg, maksymalna dawka dobowa 37,5 mg. Jeżeli konieczne jest stosowanie jednocześnie diuretyków u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, preferowane są diuretyki pętlowe (np. furosemid) zamiast tiazydów. Pacjenci w podeszłym wieku: początkowo 6,25 mg 2 razy na dobę; dawka powinna być ustalona w zależności od ciśnienia krwi pacjenta, powinna być stosowana jak najniższa dawka podtrzymująca. Dzieci i młodzież: skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kaptoprylu nie zostało dokładnie ocenione; stosowanie preparatu powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską, początkowa dawka: 0,3 mg/kg mc., u pacjentów wymagających szczególnej uwagi (dzieci z zaburzoną czynnością nerek, wcześniaki, noworodki, niemowlęta) dawka początkowa wynosi 0,15 mg/kg mc; lek podaje się zazwyczaj 3 razy na dobę, ale dawka i odstępy między dawkami powinny być ustalone indywidualnie. Sposób podania. Tabletki mogą być podawane niezależnie od posiłku.

    Zastosowanie

    Nadciśnienie tętnicze. Przewlekła niewydolność serca z osłabieniem czynności skurczowej komór, w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i, jeśli jest to właściwe, z glikozydami naparstnicy i β-adrenolitykami. Bezobjawowe zaburzenia czynności lewej komory (frakcja wyrzutowa ≤40%) po zawale mięśnia sercowego u pacjentów z ustabilizowanym stanem klinicznym. Nefropatia cukrzycowa.