Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Cabometyx, 20 mg, tabl. powl., 30 szt.
Producent
Ipsen Pharma
Opakowanie
30 szt.
Postać
tabl. powl.
Dostępność
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Doustnie. Leczenie preparatem powinien rozpocząć lekarz z doświadczeniem w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Dorośli. W monoterapii: zalecana dawka w RCC, HCC, DTC i NET wynosi 60 mg raz na dobę. Leczenie należy kontynuować do czasu, w którym pacjent nie będzie już odnosić korzyści klinicznych z leczenia lub do momentu wystąpienia niedopuszczalnej toksyczności. Lek w skojarzeniu z niwolumabem w leczeniu pierwszej linii zaawansowanego raka nerkowokomórkowego RCC: zalecana dawka leku wynosi 40 mg raz na dobę w skojarzeniu z niwolumabem podawanym dożylnie w dawce 240 mg co 2 tyg. lub 480 mg co 4 tyg. lub w skojarzeniu z niwolumabem w postaci roztworu do wstrzykiwań podawanym podskórnie w dawce 600 mg co 2 tyg. lub 1200 mg co 4 tyg. Leczenie preparatem należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnych objawów toksyczności. Stosowanie niwolumabu należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnych objawów toksyczności lub przez okres do 24 mies. u pacjentów bez progresji choroby (informacje na temat dawkowania niwolumabu podano w ChPL niwolumabu). Modyfikacja leczenia. Postępowanie w razie podejrzewanego działania niepożądanego leku może wymagać czasowego przerwania podawania i (lub) zmniejszenia dawki leku. Jeśli w monoterapii konieczne jest zmniejszenie dawki, zaleca się zmniejszyć ją do 40 mg na dobę, a następnie do 20 mg na dobę. Gdy lek jest podawany w skojarzeniu z niwolumabem, zaleca się zmniejszenie dawki leku do 20 mg raz na dobę, a następnie do 20 mg co drugi dzień (w ChPL niwolumabu podano zalecenia dotyczące modyfikacji dawkowania niwolumabu). Przerwanie podawania zalecane jest w przypadku toksyczności stopnia 3. lub wyższego wg kryteriów CTCAE lub też nietolerowanej toksyczności stopnia 2. Zmniejszenie dawki zalecane jest w przypadku zdarzeń, które w razie przedłużającego się utrzymywania, mogłyby stać się poważne lub nietolerowane. Działania niepożądane stopnia 1. lub stopnia 2., które są tolerowane i łatwo poddają się leczeniu: modyfikacja dawki zwykle nie jest konieczna; w zależności od wskazań klinicznych można rozważyć leczenie podtrzymujące. Działania niepożądane stopnia 2., które nie są tolerowane i nie ustępują pomimo zmniejszenia dawki lub zastosowania leczenia podtrzymującego: przerwać leczenie do czasu ustąpienia objawu niepożądanego do stopnia ≤1; włączyć leczenie podtrzymujące w zależności od wskazań klinicznych; rozważyć wznowienie leczenia w zmniejszonej dawce. Działania niepożądane stopnia 3. (z wyjątkiem nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych bez znaczenia klinicznego): przerwać leczenie do czasu ustąpienia objawu niepożądanego do stopnia ≤1; włączyć leczenie podtrzymujące w zależności od wskazań klinicznych; wznowić leczenie w zmniejszonej dawce. Działania niepożądane stopnia 4. (z wyjątkiem nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych bez znaczenia klinicznego): przerwać leczenie; wdrożyć odpowiednią opiekę medyczną; jeśli objaw niepożądany ustąpi do stopnia ≤1, wznowić leczenie w zmniejszonej dawce; jeśli objaw niepożądany nie ustąpi, trwale zakończyć leczenie preparatem. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych u pacjentów z RCC leczonych preparatem w skojarzeniu z niwolumabem. Aktywność AlAT lub AspAT >3-krotność GGN, ale ≤10-krotność GGN, jeśli jednocześnie poziom bilirubiny całkowitej nie jest ≥2-krotności GGN: należy przerwać podawanie kabozantynibu i niwolumabu do czasu zmniejszenia się nasilenia tych działań niepożądanych do stopnia ≤1; w przypadku podejrzewania reakcji o podłożu immunologicznym można rozważyć podawanie kortykosteroidów (patrz ChPL dotycząca niwolumabu); po uzyskaniu poprawy można rozważyć ponowne włączenie jednego leku lub sekwencyjne włączenie obu leków; w przypadku wznawiania leczenia niwolumabem należy zapoznać się z ChPL dotyczącą niwolumabu. Aktywność AlAT lub AspAT >10-krotności GGN lub > 3-krotności GGN, jeśli jednocześnie poziom bilirubiny całkowitej jest ≥2-krotność GGN: należy definitywnie kabozantynib i niwolumab; w przypadku podejrzewania reakcji o podłożu immunologicznym można rozważyć podawanie kortykosteroidów (patrz ChPL dotycząca niwolumabu). Jednocześnie stosowane leki. Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie leki, które są silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4; należy również unikać jednoczesnego, długotrwałego stosowania leków, które są silnymi induktorami izoenzymu CYP3A4. Należy rozważyć wybór alternatywnego, jednocześnie stosowanego leku, który ma minimalne działanie indukujące lub hamujące CYP3A4, bądź nie ma na niego żadnego wpływu. Pominięcie dawki. W razie pominięcia dawki nie należy przyjmować pominiętej dawki, jeśli do czasu przyjęcia kolejnej pozostało mniej niż 12 h. Lek CABOMETYX w tabletkach i kabozantynib w kapsułkach nie są równoważne biologicznie i nie należy ich stosować zamiennie. Szczególne grupy pacjentów. Należy zachować ostrożność, stosując kabozantynib u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek; nie zaleca się stosowania kabozantynibu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Zalecana dawka dla pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby wynosi 40 mg raz na dobę. Pacjenci powinni być obserwowani w kierunku zdarzeń niepożądanych i w razie potrzeby należy zmodyfikować dawkę lub czasowo wstrzymać podawanie produktu. Nie zaleca się stosowania kabozantynibu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. Brak zaleceń odnośnie dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności serca. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności kabozatynibu u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, nie dzieląc ich ani nie rozkruszając. Nie należy jeść niczego co najmniej przez 2 h przed przyjęciem i przez 1 h po przyjęciu produktu.
Zastosowanie
W monoterapii leczenie zaawansowanego raka nerkowokomórkowego: jako pierwsza linia leczenia dorosłych pacjentów z grupy pośredniego lub niekorzystnego ryzyka; u dorosłych pacjentów, u których uprzednio zastosowano terapię celowaną na czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF). Lek w skojarzeniu z niwolumabem jest wskazany do leczenia pierwszej linii zaawansowanego raka nerkowokomórkowego u dorosłych pacjentów. W monoterapii leczenie raka wątrobowokomórkowego (HCC) u dorosłych uprzednio leczonych sorafenibem. W monoterapii leczenie miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami, zróżnicowanego raka tarczycy (DTC) u dorosłych pacjentów z opornością na jod promieniotwórczy lub niekwalifikujących się do tej terapii, u których stwierdzono progresję choroby w czasie poprzedniego leczenia systemowego lub po jego zakończeniu. Leczenie dorosłych pacjentów z nieresekcyjnymi lub przerzutowymi, dobrze zróżnicowanymi guzami neuroendokrynnymi pozatrzustkowymi (epNET) i trzustkowymi (pNET), u których doszło do progresji choroby po uprzednim zastosowaniu co najmniej jednej terapii ogólnoustrojowej innej niż analogi somatostatyny.
