Bympero, 5 mg+5 mg, tabl. powl., 30 szt.

1. Co to jest lek Bympero i w jakim celu się go stosuje

Lek Bympero zawiera dwie substancje czynne w jednej tabletce: bisoprololu fumaran i peryndopryl
z argininą.
- Bisoprololu fumaran należy do grupy leków zwanych beta-adrenolitykami. Beta-adrenolityki
  zwalniają częstość akcji serca i powodują, że serce staje się bardziej efektywne w pompowaniu
  krwi do całego organizmu.
- Peryndopryl z argininą jest inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitor ACE).
  Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co ułatwia sercu przepompowywanie krwi.

Lek Bympero jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia tętniczego)
i (lub) stabilnej przewlekłej niewydolności serca (stanu, kiedy serce nie jest w stanie pompować ilości
krwi wystarczającej do zaspokojenia potrzeb organizmu, co powoduje duszność i obrzęki), i (lub)
w celu zmniejszenia ryzyka zdarzeń sercowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, u pacjentów ze
stabilną chorobą wieńcową (stanem, w którym zaopatrzenie serca w krew jest zmniejszone lub
zablokowane) i którzy mieli już zawał mięśnia sercowego oraz (lub) zabieg chirurgiczny mający
poprawić zaopatrzenie serca w krew przez rozszerzenie naczyń krwionośnych, które ją dostarczają.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bympero

Kiedy nie stosować leku Bympero
- jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek beta-adrenolityk, na peryndopryl lub
  którykolwiek inhibitor ACE, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca, która nagle się zaostrza i (lub) wymaga leczenia
  szpitalnego;
- jeśli u pacjenta występuje wstrząs kardiogenny (ciężki stan serca spowodowany przez bardzo
  małe ciśnienie tętnicze); 
- jeśli pacjent ma chorobę serca, charakteryzującą się wolną lub nieregularną czynnością serca
  (blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy,
  zespół chorego węzła zatokowego);
- jeśli pacjent ma wolną częstość akcji serca;
- jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie tętnicze;
- jeśli pacjent ma ciężką astmę lub ciężką przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach (takie jak zespół Raynauda), mogące
  powodować mrowienie lub blednięcie albo sinienie palców rąk i nóg;
- jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny, rzadki guz nadnerczy;
- jeśli u pacjenta występuje kwasica metaboliczna, stan, w którym krew zawiera za dużo kwasów;
- jeśli podczas wcześniejszego leczenia inhibitorem ACE u pacjenta wystąpiły takie objawy, jak:
  świszczący oddech, obrzęk twarzy, języka lub gardła, nasilony świąd albo ciężkie wysypki
  skórne lub jeśli takie objawy występowały u pacjenta lub osoby spokrewnionej w jakichkolwiek
  innych okolicznościach (stan nazywany obrzękiem naczynioruchowym);
- jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (lepiej także unikać stosowania leku Bympero
  we wczesnym okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”);
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
  ciśnienie krwi zawierającym aliskiren;
- jeśli pacjent jest poddawany dializoterapii lub filtracji krwi inną metodą. Zależnie od
  stosowanego urządzenia, lek Bympero może nie być odpowiedni dla pacjenta.
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek, które powodują, że dostarczenie krwi do nerek jest
  zmniejszone (zwężenie tętnicy nerkowej);
- jeśli pacjent przyjmował lub aktualnie przyjmuje lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan,
  stosowany w leczeniu niewydolności serca, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku
  naczynioruchowego (szybki obrzęk tkanek pod skórą w okolicy gardła) (patrz „Ostrzeżenia
  i środki ostrożności” oraz „Bympero a inne leki”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Bympero, należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli pacjent ma cukrzycę;
- jeśli pacjent ma zaburzenia nerek (dotyczy też pacjentów po przeszczepieniu nerki) lub jeżeli
  pacjent jest poddawany dializie;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia wątroby;
- jeśli u pacjenta stwierdzono zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej (zwężenie
  głównego naczynia krwionośnego prowadzącego z serca), kardiomiopatię przerostową (choroba
  mięśnia serca) lub zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie tętnicy zaopatrującej nerkę w krew);
- jeśli pacjent ma nieprawidłowo zwiększone stężenie hormonu, nazywanego aldosteronem, we
  krwi (pierwotny aldosteronizm);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca lub jakiekolwiek inne choroby serca, takie jak zaburzenia
  rytmu serca lub silny ból w klatce piersiowej podczas spoczynku (dławica Prinzmetala);
- jeśli u pacjenta stwierdzono kolagenozę (chorobę tkanki łącznej), taką jak toczeń rumieniowaty
  układowy lub twardzina skóry;
- jeśli pacjent stosuje dietę o małej zawartości soli lub zamienniki soli kuchennej zawierające
  potas (za duże stężenie potasu we krwi może powodować zmiany w częstości akcji serca);
- jeśli u pacjenta występowała ostatnio biegunka lub wymioty, lub pacjent jest odwodniony (lek
  Bympero może powodować spadek ciśnienia tętniczego);
- jeśli pacjent jest poddawany zabiegowi aferezy LDL (usuwanie cholesterolu z krwi przy użyciu
  specjalnego urządzenia), jest obecnie leczony przeciwalergicznie lub ma zostać poddany
  leczeniu odczulającemu w celu zmniejszenia reakcji alergicznej na użądlenie pszczół i os;
- jeśli pacjent pozostaje na czczo lub jest na diecie;
- jeśli pacjent ma zostać poddany znieczuleniu i (lub) zabiegowi chirurgicznemu;
- jeśli pacjent ma zaburzenia krążenia w kończynach;
- jeśli pacjent ma astmę lub przewlekłą chorobę płuc;
- jeśli pacjent ma (lub miał) łuszczycę;
- jeśli pacjent ma guz nadnerczy (guz chromochłonny);
- jeśli pacjent ma zaburzenia tarczycy (lek Bympero może maskować objawy nadczynności
  tarczycy); 
- jeśli u pacjenta występuje obrzęk naczynioruchowy (ciężka reakcja alergiczna objawiająca się:
  obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła, trudnościami w połykaniu lub oddychaniu). Reakcja
  ta może wystąpić w każdej chwili, podczas leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy,
  należy przerwać przyjmowanie leku Bympero i skontaktować się niezwłocznie z lekarzem.
- u pacjentów rasy czarnej istnieje większe ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego,
  a lek ten może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego niż u pacjentów innych
  ras.
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
  ciśnienia krwi:
  - antagonistę receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB)
    (znane również jako sartany – na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza
    jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą;
  - aliskiren.
  Lekarz prowadzący może kontrolować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
  (np. potasu) we krwi w regularnych odstępach. Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy
  nie stosować leku Bympero”.
- pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, zwiększa się ryzyko obrzęku
  naczynioruchowego:
- racekadotryl (stosowany w leczeniu biegunki);
- syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy leków zwanych
  inhibitorami mTOR (stosowane w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionych
  narządów oraz w leczeniu raka);
- sakubitryl (dostępny w leku złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan), stosowany
  w leczeniu przewlekłej niewydolności serca;
- linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna oraz inne leki należące do grupy
  leków zwanych gliptynami (stosowanymi w leczeniu cukrzycy).

Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Bympero, ponieważ może to spowodować ciężkie
pogorszenie czynności serca. Leczenia nie należy nagle przerywać, zwłaszcza u pacjentów z chorobą
wieńcową.
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Lek Bympero nie
jest zalecany we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest w ciąży
dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenie u dziecka, jeżeli jest
stosowany w tym czasie (patrz punkt „Ciąża”).

Dzieci i młodzież
Leku Bympero nie zaleca się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Bympero a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Na działanie leku Bympero mogą mieć wpływ inne leki albo lek Bympero może zmieniać działanie
innych leków. Ten rodzaj oddziaływania może spowodować, że jeden lub oba leki będą mniej
skuteczne. Może także zwiększyć się ryzyko lub nasilenie działań niepożądanych.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
- leki stosowane w kontrolowaniu ciśnienia tętniczego lub w chorobach serca (takie jak
  amiodaron, amlodypina, klonidyna, glikozydy naparstnicy, diltiazem, dyzopiramid, felodypina,
  flekainid, lidokaina, metylodopa, moksonidyna, prokainamid, propafenon, chinidyna,
  rylmenidyna, werapamil);
- inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, w tym antagonista receptora
  angiotensyny II (ARB), aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować
  leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub leki moczopędne (leki zwiększające
  ilość wytwarzanego w nerkach moczu);
- leki oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), preparaty potasu lub zamienniki soli
  zawierające potas, inne leki mogące zwiększać stężenie potasu w organizmie (takie jak 
  heparyna, lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi, aby zapobiec tworzeniu się zakrzepów;
  trimetoprim i kotrimoksazol, znany także jako lek złożony zawierający trimetoprim
  i sulfametoksazol, stosowane w leczeniu zakażeń powodowanych przez bakterie);
- leki oszczędzające potas stosowane w leczeniu niewydolności serca: eplerenon i spironolakton
  w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę;
- leki sympatykomimetyczne stosowane w leczeniu wstrząsu (adrenalina, noradrenalina,
  dobutamina, izoprenalina, efedryna);
- estramustyna stosowana w leczeniu raka;
- leki, które stosuje się najczęściej w leczeniu biegunki (racekadotryl) lub w celu uniknięcia
  odrzucenia przeszczepionych narządów (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki
  należące do grupy leków zwanych inhibitorami mTOR). Patrz punkt „Ostrzeżenia i środki
  ostrożności”.
- lek złożony zawierający sakubitryl i walsartan (stosowany w leczeniu przewlekłej
  niewydolności serca). Patrz punkty „Kiedy nie stosować leku Bympero” oraz „Ostrzeżenia
  i środki ostrożności”.
- lit stosowany w leczeniu manii lub depresji;
- pewne leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak imipramina, amitryptylina, inhibitory
  monoaminooksydazy (inhibitory MAO; oprócz inhibitorów MAO-B);
- pewne leki stosowane w leczeniu schizofrenii (leki przeciwpsychotyczne);
- pewne leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, barbiturany, takie jak fenobarbital); leki
  znieczulające stosowane w zabiegach chirurgicznych;
- leki rozszerzające naczynia krwionośne, w tym azotany (leki powodujące, że naczynia
  krwionośne stają się szersze); trimetoprim stosowany w leczeniu zakażeń;
- leki immunosupresyjne (zmniejszające reakcje obronne organizmu), takie jak cyklosporyna,
  takrolimus, stosowane w leczeniu zaburzeń autoimmunologicznych lub po przeszczepieniu
  narządów;
- allopurynol stosowany w leczeniu dny moczanowej;
- leki parasympatykomimetyczne stosowane w leczeniu stanów takich, jak: choroba Alzheimera
  lub jaskra;
- podawane miejscowo beta-adrenolityki, stosowane w leczeniu jaskry (zwiększonego ciśnienia
  w oku);
- meflochina stosowana w zapobieganiu lub leczeniu malarii;
- baklofen stosowany w leczeniu sztywności mięśni w takich chorobach, jak stwardnienie
  rozsiane;
- sole złota, szczególnie podawane dożylnie (stosowane w leczeniu objawów reumatoidalnego
  zapalenia stawów);
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy, takie jak insulina, metformina, linagliptyna, saksagliptyna,
  sitagliptyna, wildagliptyna;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, diklofenak lub duże dawki
  kwasu acetylosalicylowego, stosowane w leczeniu zapalenia stawów, bólu głowy, bólu lub
  stanu zapalnego.

Lek Bympero z jedzeniem i piciem
Zaleca się zażywanie leku złożonego zawierającego bisoprolol i peryndopryl przed posiłkiem.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Pacjentka musi powiedzieć lekarzowi, jeśli myśli, że jest (lub może być) w ciąży. Zazwyczaj lekarz
zaleci przerwanie przyjmowania leku Bympero przed zajściem w ciążę lub gdy tylko pacjentka dowie
się, że jest w ciąży oraz zaleci zażywanie innego leku zamiast leku Bympero. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero we wczesnym etapie ciąży i nie wolno go przyjmować, jeśli pacjentka jest
w ciąży dłużej niż 3 miesiące, ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenia u dziecka, jeżeli
jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.

Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka karmi lub zaczyna karmić piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Bympero u matek, które karmią piersią, a lekarz może wybrać inną metodę leczenia,
jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza, gdy dziecko jest noworodkiem albo było urodzone
przedwcześnie.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Bympero zwykle nie wpływa na czujność, ale u pewnych pacjentów mogą wystąpić zawroty
głowy lub osłabienie związane z niskim ciśnieniem tętniczym, zwłaszcza na początku leczenia lub po
zmianie leku albo w skojarzeniu z alkoholem. W takiej sytuacji zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn może być zaburzona.

Lek Bympero zawiera sód i laktozę
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3. Jak przyjmować lek Bympero

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Tabletkę należy połknąć popijając szklanką wody, rano
przed posiłkiem.

W niektórych przypadkach lekarz może zalecić połowę tabletki leku Bympero raz na dobę, rano przed
posiłkiem.

Zaburzenia czynności nerek
Jeśli u pacjenta występuje umiarkowana choroba nerek, lekarz może zalecić połowę tabletki leku
Bympero. Leku Bympero nie zaleca się pacjentom z ciężką chorobą nerek.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Bympero
W przypadku zażycia za dużej liczby tabletek niż zalecono, należy niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem lub farmaceutą.
Najbardziej prawdopodobnym objawem przedawkowania jest obniżenie ciśnienia tętniczego, co może
spowodować zawroty głowy lub omdlenie (jeśli się to stanie, pomocne jest ułożenie pacjenta
z uniesionymi nogami), duże trudności z oddychaniem, drżenie (z powodu zmniejszonego stężenia
cukru we krwi) i zwolniona częstość akcji serca.

Pominięcie przyjęcia dawki leku Bympero
Ważne jest, aby przyjmować lek regularnie, każdego dnia, wtedy jego działanie jest lepsze. Jeśli
jednak pominie się dawkę leku Bympero, następną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Bympero
Nie należy nagle przerywać leczenia lekiem Bympero lub zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem,
ponieważ może to spowodować znaczne pogorszenie czynności serca. Nie należy nagle przerywać
terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy przerwać przyjmowanie tego leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli
wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych:
- silne zawroty głowy lub omdlenie spowodowane niskim ciśnieniem tętniczym (często – mogą
  wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- nasilenie niewydolności serca powodujące znaczną duszność i (lub) zatrzymanie płynów
  w organizmie (często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów);
- obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w oddychaniu (obrzęk
  naczynioruchowy) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów);
- nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności
  w oddychaniu (skurcz oskrzeli) (niezbyt często – może wystąpić maksymalnie u 1 na
  100 pacjentów);
- niezwykle szybkie lub nieregularne bicie serca, ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa) lub
  zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko – mogą wystąpić maksymalnie u 1 na
  10 000 pacjentów);
- osłabienie siły mięśni rąk lub nóg, lub trudności z mówieniem, co może być objawem udaru
  (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha, promieniujący do pleców oraz
  bardzo złe samopoczucie (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie u 1 na
  10 000 pacjentów);
- zażółcenie skóry lub oczu (żółtaczka), co może być objawem zapalenia wątroby (bardzo rzadko
  - może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów);
- wysypka często rozpoczynająca się pojawieniem czerwonych, swędzących plam na twarzy,
  ramionach lub nogach (rumień wielopostaciowy) (bardzo rzadko – może wystąpić maksymalnie
  u 1 na 10 000 pacjentów).

Lek Bympero jest zwykle dobrze tolerowany, ale tak jak w przypadku innych leków, u pacjentów
mogą wystąpić różne działania niepożądane, zwłaszcza na początku leczenia.

Należy natychmiast poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli u pacjenta wystąpi
którykolwiek z objawów niepożądanych wymienionych poniżej, lub jakikolwiek inny,
niewymieniony:

Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- wolne bicie serca.

Częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów):
- ból głowy;
- zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego;
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;
- zaburzenia smaku;
- mrowienie;
- drętwienie rąk lub stóp;
- zaburzenia widzenia;
- szumy uszne (wrażenie słyszenia dźwięków);
- uczucie ziębnięcia rąk lub stóp;
- kaszel;
- duszność;
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność lub
  trudności z trawieniem, biegunka, zaparcie;
- reakcje alergiczne, takie jak wysypki, świąd; 
- bolesne skurcze mięśni;
- uczucie zmęczenia;
- znużenie.

Niezbyt częste (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów):
- zmiany nastroju;
- zaburzenia snu;
- depresja;
- suchość w jamie ustnej;
- nasilony świąd lub ciężkie wysypki;
- tworzenie się skupisk pęcherzy na skórze;
- zwiększona wrażliwość skóry na światło (reakcja nadwrażliwości na światło);
- pocenie;
- choroby nerek;
- impotencja;
- zwiększenie liczby eozynofilów (rodzaj krwinek białych);
- senność;
- omdlenie;
- kołatanie serca;
- częstoskurcz;
- nieregularna częstość akcji serca (zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego);
- zapalenie naczyń krwionośnych;
- zawroty głowy podczas wstawania;
- osłabienie mięśni;
- ból stawów;
- ból mięśni;
- ból w klatce piersiowej;
- złe samopoczucie;
- obrzęki obwodowe;
- gorączka;
- upadki;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: duże stężenie potasu we krwi, przemijające po
  przerwaniu leczenia, małe stężenie sodu, hipoglikemia (bardzo małe stężenie cukru we krwi)
  w przypadku pacjentów z cukrzycą, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie
  stężenia kreatyniny we krwi.

Rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów):
- ostra niewydolność nerek;
- ciemna barwa moczu, nudności lub wymioty, kurcze mięśni, dezorientacja i drgawki. Mogą to
  być objawy stanu zwanego SIADH (niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego);
- zmniejszone wydalanie lub brak wydalania moczu;
- nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi;
- koszmary senne, omamy;
- zmniejszone wydzielanie łez (suchość oczu);
- problemy ze słuchem;
- zapalenie wątroby, mogące powodować zażółcenie skóry lub białkówek oczu;
- katar alergiczny, kichanie;
- reakcje przypominające alergię: świąd, uderzenia gorąca, wysypka;
- nasilenie łuszczycy;
- zmienione wyniki badań laboratoryjnych: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,
  duże stężenie bilirubiny w surowicy, nieprawidłowe stężenie tłuszczów we krwi.

Bardzo rzadkie (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów):
- dezorientacja;
- podrażnienie i zaczerwienienie oczu (zapalenie spojówek);
- eozynofilowe zapalenie płuc (rzadki rodzaj zapalenia płuc);
- zapalenie trzustki (które może powodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców); 
- wypadanie włosów;
- wystąpienie lub nasilenie łuszczycy, wysypki łuszczycopodobnej;
- zmiany obrazu krwi, takie jak zmniejszenie liczby krwinek białych i krwinek czerwonych,
  zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby płytek krwi.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zasinienie, drętwienie i ból palców dłoni lub stóp (objaw Raynauda).

Jeśli wystąpią takie objawy, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Bympero

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: skrócie
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Bympero
- Substancjami czynnymi leku są bisoprololu fumaran i peryndopryl z argininą.
  Każda tabletka zawiera 5 mg bisoprololu fumaranu (co odpowiada 4,24 mg bisoprololu) oraz 5 mg
  peryndoprylu z argininą (co odpowiada 3,395 mg peryndoprylu).
- Pozostałe składniki to:
  W rdzeniu tabelki: wapnia chlorek sześciowodny, sodu węglan, celuloza mikrokrystaliczna,
  laktoza jednowodna, skrobia żelowana, kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna,
  kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian.
  W otoczce tabletki: polidekstroza, wapnia węglan, hypromeloza, talk, triglicerydy, żelaza tlenek
  żółty E 172, żelaza tlenek czerwony E 172. Patrz punkt 2 „Lek Bympero zawiera sód i laktozę”.

Jak wygląda lek Bympero i co zawiera opakowanie
Bympero, 5 mg + 5 mg, tabletki powlekane
Pomarańczowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie
tabletki. Po jednej stronie linii podziału, tabletka jest oznaczona literą B, a po drugiej stronie cyfrą 1.
Wymiary tabletki: około 8 mm × 5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Lek Bympero dostępny jest w opakowaniach zawierających:
- 10, 30, 50, 60, 90 lub 100 tabletek w blistrach, w tekturowym pudełku.
- 7, 28, 56 lub 98 tabletek w blistrach kalendarzowych, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Wytwórca
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia
TAD Pharma GmbH, Heinz-Lohmann-Straße 5, 27472 Cuxhaven, Niemcy

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Bułgaria, Cypr, Słowacja Bi-Prenessa
Polska, Republika Czeska, Węgry Bympero
Niemcy Bis-Prenessa
Litwa Balutar
Łotwa Bisoprolol/Perindopril arginine Krka
Chorwacja, Słowenia Bisonessa

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku, należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
KRKA-POLSKA Sp. z o.o.
ul. Równoległa 5
02-235 Warszawa
Tel. 22 57 37 500

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12.02.2026