×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Buccolam 10 mg/2 ml roztw. do stos. w j. ustnej 4 amp.-strzyk. 2 ml

    Buccolam, 10 mg/2 ml, roztw. do stos. w j. ustnej, 4 amp.-strzyk. 2 ml

    Buccolam
    10 mg/2 ml, roztw. do stos. w j. ustnej, 4 amp.-strzyk. 2 ml
    • 2,5 mg/0,5 ml, 4 amp.-strzyk. 0,5 ml, roztw. do stos. w j. ustnej
    • 5 mg/ml, 4 amp.-strzyk. 1 ml, roztw. do stos. w j. ustnej
    • 7,5 mg/1,5 ml, 4 amp.-strzyk. 1,5 ml, roztw. do stos. w j. ustnej
    Producent

    Laboratorios Lesvi

    Opakowanie

    4 amp.-strzyk. 2 ml

    Postać

    roztw. do stos. w j. ustnej

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Kwota refundowana

    207.13

    Dawkowanie

    Podpoliczkowo. Dzieci i młodzież od 10 lat oraz dorośli: 10 mg (etykieta pomarańczowa). Dzieci od 5 lat do <10 lat: 7,5 mg (etykieta fioletowa). Dzieci od 1 roku do <5 lat: 5 mg (etykieta niebieska). Dzieci >6 miesięcy do <1 roku: 2,5 mg (etykieta żółta). Dzieci 3-6 miesięcy - podanie w szpitalu: 2,5 mg (etykieta żółta). Opiekunowie mogą podać jedynie pojedynczą dawkę midazolamu. Jeśli napady nie ustąpią w ciągu 10 min po podaniu midazolamu, należy skontaktować się z pogotowiem ratunkowym oraz przekazać pracownikowi służby zdrowia pustą strzykawkę, aby wiedział, jaką dawkę leku otrzymał pacjent. Jeśli po wstępnej odpowiedzi ponownie wystąpią drgawki, nie należy podawać drugiej dawki ani kolejnych bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. U pacjentów z zwiększonym ryzykiem depresji oddechowej wywołanej benzodiazepinami przed rozpoczęciem leczenia preparatem należy rozważyć podanie tego leku pod nadzorem fachowego personelu medycznego. Podanie to można wykonać, gdy pacjent nie ma napadu padaczkowego. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki nie jest wymagane, jednak lek należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności nerek, ponieważ wydalanie midazolamu może być opóźnione, a działanie wydłużone. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby działanie kliniczne może być silniejsze i przedłużone, dlatego zaleca się dokładne monitorowanie działania klinicznego oraz parametrów życiowych po podaniu midazolamu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na działanie benzodiazepin. U pacjentów w wieku od 60 lat lek należy stosować ostrożnie. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności midazolamu u dzieci w wieku od 0 do 3 miesięcy (brak dostępnych danych). Sposób podania. Lek należy podawać na śluzówkę jamy ustnej. Całą zawartość ampułko-strzykawki należy powoli wycisnąć do przestrzeni pomiędzy dziąsłem i policzkiem. Należy unikać podania do gardła i tchawicy, aby zapobiec przypadkowej aspiracji roztworu. Jeżeli to konieczne (w przypadku większych objętości i (lub) mniejszych pacjentów), należy powoli podać około połowę dawki po jednej stronie jamy ustnej, a następnie powoli podać pozostałą połowę po drugiej stronie. Do strzykawki doustnej nie należy przyłączać igły, rurek dożylnych ani innego sprzętu do podania pozajelitowego. Leku nie należy podawać dożylnie. Przed użyciem należy zdjąć nakrywkę ze strzykawki doustnej, aby uniknąć udławienia.

    Zastosowanie

    Leczenie przedłużonych, ostrych napadów drgawkowych u niemowląt od 3 miesiąca życia, małych dzieci, dzieci i młodzieży oraz dorosłych. Lek mogą podawać rodzice/opiekunowie pacjentom, u których rozpoznano padaczkę. U niemowląt w wieku 3-6 mies. leczenie powinno być prowadzone w szpitalu, gdzie możliwe jest monitorowanie stanu pacjenta oraz dostępny jest sprzęt do resuscytacji.