×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Brilique 90 mg tabl. powl. 56 szt.

    Brilique, 90 mg, tabl. powl., 56 szt.

    Brilique
    90 mg, tabl. powl., 56 szt.
    • 60 mg, 56 szt., tabl. powl.
    • 90 mg, 56 szt., tabl. uleg. rozpad. w j. ustnej
    Producent

    AstraZeneca

    Opakowanie

    56 szt.

    Postać

    tabl. powl.

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli. Pacjenci przyjmujący tikagrelor powinni również codziennie otrzymywać kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawce 75-150 mg, jeśli nie jest to przeciwwskazane. Ostre zespoły wieńcowe. Leczenie rozpocząć od podania pojedynczej dawki nasycającej 180 mg i kontynuować dawką 90 mg podawaną 2 razy na dobę. Czas leczenia tikagrelorem wynosi do 12 mies., chyba że istnieją wskazania kliniczne do przerwania terapii. Odstawienie kwasu acetylosalicylowego można rozważyć po 3 miesiącach u pacjentów z OZW, u których wykonano zabieg przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) i u których występuje zwiększone ryzyko krwawienia. W takim przypadku podawanie tikagreloru jako jedynego leku przeciwpłytkowego należy kontynuować przez 9 miesięcy. Zawał mięśnia sercowego w wywiadzie. Zalecana dawka to 60 mg 2 razy na dobę, jeśli potrzebne jest przedłużone leczenie pacjentów z przebytym, co najmniej rok temu, zawałem serca w wywiadzie i z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Leczenie można zacząć bez przerywania, jako kontynuację początkowego rocznego leczenia tikagrelorem lub innym lekiem hamującym receptory difosforanu adenozyny (ADP) u pacjentów z OZW i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Leczenie można również rozpocząć do 2 lat po zawale serca lub w ciągu roku od zaprzestania leczenia poprzednim inhibitorem receptora ADP. Dane kliniczne dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tikagreloru ponad 3 lata długotrwałego leczenia są ograniczone. Jeżeli potrzebna jest zmiana leku, pierwszą dawkę tikagreloru należy podać 24 h po ostatniej dawce innego leku przeciwpłytkowego. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien zastosować tylko jedną tabletkę (następną dawkę) zgodnie z przyjętym schematem dawkowania. Dzieci i młodzież. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tikagreloru u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat. Stosowanie tikagreloru u dzieci nie jest właściwe we wskazaniu niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u osób w podeszłym wieku; u pacjentów z niewydolnością nerek; u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby należy zachować ostrożność; stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podania. Tabletki powlekane. Preparat może być przyjmowany podczas posiłku lub niezależnie od posiłku. W przypadku pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek w całości, tabletki można rozgnieść na drobny proszek, zmieszać z połową szklanki wody i natychmiast wypić. Szklankę należy następnie przepłukać wodą (kolejne pół szklanki wody) i ponownie wypić zawartość. Zmieszaną z wodą rozgniecioną tabletkę (lub tabletki) można podać również przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (CH8 lub większy); po podaniu mieszaniny, zgłębnik należy przepłukać. Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej mogą być stosowane zamiennie z tabl. powl. u pacjentów, którzy mają trudność z połknięciem tabletek w całości lub dla których zalecane są tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej. Tabletkę należy umieścić na języku, gdzie szybko rozpada się ona w ślinie. Następnie można połknąć ją popijając wodą lub bez popijania. Tabletkę można również rozpuścić w wodzie i podać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy (CH8 lub większy). Ważne jest, aby przepłukać zgłębnik nosowo-żołądkowy wodą po podaniu mieszaniny. Tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej o mocy 60 mg nie jest dostępna.

    Zastosowanie

    W skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym w celu zapobiegania zdarzeniom sercowo-naczyniowym u dorosłych pacjentów: z ostrym zespołem wieńcowym lub z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych.