Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Bosentan Sandoz GmbH, 125 mg, tabl. powl., 56 szt.
Producent
Sandoz
Opakowanie
56 szt.
Postać
tabl. powl.
Dostępność
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Dawkowanie
Doustnie. Tętnicze nadciśnienie płucne. Leczenie powinien rozpoczynać i kontrolować tylko lekarz z doświadczeniem w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Karta Ostrzegawcza dla Pacjenta, zawierająca ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa, o których pacjenci powinni wiedzieć przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia, jest dołączona do opakowania. Dorośli. Leczenie bozentanem należy rozpoczynać od dawki 62,5 mg 2 razy na dobę przez 4 tyg., a następnie zwiększać ją do dawki podtrzymującej 125 mg 2 razy na dobę. Takie same zalecenia dotyczą wznowienia stosowania bozentanu po przerwaniu leczenia. Dzieci i młodzież. Stężenie bozentanu w osoczu dzieci i młodzieży TNP w wieku od 1 do 15 lat było zwykle mniejsze niż u dorosłych i nie zwiększało się po zwiększeniu dawki bozentanu do wartości powyżej 2 mg/kg mc. ani po zwiększeniu częstości podawania z 2 do 3 razy na dobę. Zwiększenie dawki lub częstości podawania prawdopodobnie nie przyniesie dodatkowej korzyści klinicznej. Na podstawie tych danych farmakokinetycznych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca u dzieci i młodzieży z TNP w wieku od 1 roku wynosi 2 mg/kg mc., rano i wieczorem. U noworodków z przetrwałym nadciśnieniem płucnym (PPHN), nie wykazano korzyści z włączenia bozentanu do standardowego leczenia. Nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania. Podanie dawek 2 mg/kg mc. dzieciom o mc. mniejszej niż 31 kg nie jest możliwe przy zastosowaniu tego leku. U takich pacjentów należy zastosować tabletki zawierające bozentan w mniejszej mocy. Postępowanie w przypadkach klinicznego pogorszenia TNP. Jeśli nastąpi pogorszenie stanu klinicznego (np. skrócenie dystansu pokonywanego w czasie 6-minutowego testu marszowego o co najmniej 10% w porównaniu z pomiarem sprzed leczenia) mimo stosowania leku przez co najmniej 8 tyg. (w dawce docelowej przez co najmniej 4 tyg.), należy rozważyć alternatywne sposoby leczenia. Jednak niektórzy pacjenci, u których nie wystąpiła odpowiedź po 8 tyg. leczenia, mogą pozytywnie zareagować po dodatkowych 4 do 8 tyg. leczenia. W razie późnego pogorszenia stanu klinicznego mimo leczenia bozentanem (np. po kilku mies. leczenia), należy dokonać ponownej oceny leczenia. U niektórych pacjentów, którzy nie reagują na dawkę 125 mg 2 razy na dobę, wydolność wysiłkowa może się nieco poprawić po zwiększeniu dawki do 250 mg 2 razy na dobę. Należy ostrożnie oszacować stosunek korzyści do ryzyka, biorąc pod uwagę zależność działania toksycznego na wątrobę od dawki. Przerwanie leczenia. Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące nagłego odstawienia bozentanu u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym. Nie obserwowano oznak ostrego nawrotu objawów choroby. Jednak w celu uniknięcia możliwości wystąpienia szkodliwego pogorszenia stanu klinicznego na skutek potencjalnego nawrotu objawów choroby, należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki (o połowę przez 3 do 7 dni). W okresie odstawiania bozentanu zaleca się intensywniejsze kontrolowanie stanu pacjenta. Jeśli zostanie podjęta decyzja o zakończeniu leczenia, bozentan należy odstawiać stopniowo, wprowadzając jednocześnie inne leczenie. Twardzina układowa z obecnymi owrzodzeniami palców. Leczenie powinien rozpoczynać i monitorować wyłącznie lekarz z doświadczeniem w leczeniu twardziny układowej. Dorośli. Leczenie bozentanem należy rozpoczynać od dawki 62,5 mg 2 razy na dobę przez 4 tyg., a następnie zwiększać ją do dawki podtrzymującej 125 mg 2 razy na dobę. Takie same zalecenia dotyczą wznowienia stosowania leku po przerwaniu leczenia. Doświadczenie z kontrolowanego badania klinicznego w tym wskazaniu jest ograniczone do 6 mies. Należy regularnie weryfikować odpowiedź pacjenta na leczenie i konieczności dalszego leczenia. Należy ostrożnie oszacować stosunek korzyści do ryzyka, biorąc pod uwagę toksyczne działanie bozentanu na wątrobę. Dzieci i młodzież. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u pacjentów w wieku <18 lat. Szczególne grupy pacjentów. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby (klasa B lub C wg Childa-Pugha). U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (tj. klasa A w klasyfikacji Childa-Pugha) modyfikacja dawki nie jest konieczna. Modyfikacja dawki nie jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ani u pacjentów poddawanych hemodializie. U pacjentów w wieku >65 lat modyfikacja dawki nie jest konieczna. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować rano i wieczorem, z pokarmem lub bez pokarmu. Tabletki należy połknąć popijając wodą.
Zastosowanie
Leczenie tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) w celu poprawy wydolności wysiłkowej oraz złagodzenia objawów u pacjentów z III klasą czynnościową zaburzeń wg WHO. Wykazano skuteczność w następujących chorobach: pierwotne (idiopatyczne i dziedziczne) tętnicze nadciśnienie płucne; wtórne tętnicze nadciśnienie płucne w przebiegu twardziny układowej bez znaczących śródmiąższowych zmian płucnych; tętnicze nadciśnienie płucne związane z wrodzonym przeciekiem "z lewej na prawą" i zespołem Eisenmengera. Wykazano również pewną poprawę u pacjentów z II klasą czynnościową TNP wg klasyfikacji WHO. Lek jest również wskazany w celu zmniejszenia liczby nowych owrzodzeń na opuszkach palców u pacjentów z twardziną układową i obecnymi owrzodzeniami palców.
