logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Biofuroksym 500 mg proszek do sporz. roztw. lub zaw. do wstrz. 1 fiolka

        Biofuroksym, 500 mg, proszek do sporz. roztw. lub zaw. do wstrz., 1 fiolka

        Biofuroksym
        500 mg, proszek do sporz. roztw. lub zaw. do wstrz., 1 fiolka
        • 1,5 g, 1 fiolka, proszek do sporz. roztw. do wstrz.
        • 250 mg, 1 fiolka, proszek do sporz. roztw. lub zaw. do wstrz.
        • 750 mg, 1 fiolka, proszek do sporz. roztw. lub zaw. do wstrz.
        Producent

        Polpharma

        Opakowanie

        1 fiolka

        Postać

        proszek do sporz. roztw. lub zaw. do wstrz.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        6.28

        Dawkowanie

        Dożylnie lub domięśniowo. Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg - pozaszpitalne zapalanie płuc i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zakażenia tkanek miękkich (zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran), zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 750 mg co 8 h (dożylnie lub domięśniowo); powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek): 1,5 g co 8 h (dożylnie lub domięśniowo); ciężkie zakażenia: 750 mg co 6 h (dożylnie) lub 1,5 g co 8 h (dożylnie); zapobiegawczo w chirurgii przewodu pokarmowego, w operacjach ginekologicznych (również w cesarskim cięciu) i ortopedycznych: 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia (dawkę można uzupełnić po 8 i 16 h dwiema dawkami 750 mg, domięśniowo); zapobiegawczo w chirurgii układu sercowo-naczyniowego i przełyku: 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, następnie 750 mg (domięśniowo) co 8 h przez następne 24 h. Niemowlęta w wieku >3 tyg. i dzieci o mc. <40 kg - pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), zakażenia tkanek miękkich (zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran), zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 30-100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 3 lub 4 dawkach podzielonych; dawka 60 mg/kg mc./dobę jest wystarczająca w większości zakażeń. Niemowlęta (od urodzenia do 3 tyg.) - pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek), zakażenia tkanek miękkich (zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran), zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 30-100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie należy dostosować do klirensu kreatyniny - CCr >20 ml/min: nie jest konieczne zmniejszenie dawki typowej (750 mg do 1,5 g 3 razy na dobę); 10-20 ml/min: 750 mg 2 razy na dobę; <10 ml/min: 750 mg raz na dobę; pacjenci hemodializowani: kolejną dawkę 750 mg należy podać dożylnie lub domięśniowo po zakończeniu każdej dializy, jako uzupełnienie podawania parenteralnego cefuroksym może być dodany do płynu do dializy otrzewnowej, zazwyczaj 250 mg na każde 2 litry płynu do dializy; pacjenci z niewydolnością nerek poddawani ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie (CAVH) lub wysokoprzepływowej hemofiltracji (HF) na oddziałach intensywnej terapii: 750 mg 2 razy na dobę, w przypadku niskoprzepływowej hemofiltracji należy stosować dawkowanie zalecane w zaburzeniach czynności nerek. Występowanie zaburzeń czynności wątroby nie ma wpływu na farmakokinetykę cefuroksymu. Sposób podania. Lek należy podawać we wstrzyknięciach dożylnych trwających 3-5 min (bezpośrednio do żyły) lub we wlewie kroplowym lub w ciągłej infuzji trwającej 30-60 min albo w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym.

        Zastosowanie

        Leczenie wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia): pozaszpitalne zapalenie płuc; zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli; powikłane zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek); zakażenia tkanek miękkich (zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran); zakażenia w obrębie jamy brzusznej; zapobieganie zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego (również przełyku), ortopedycznych, układu sercowo-naczyniowego, ginekologicznych (również po cesarskim cięciu). W leczeniu i zapobieganiu zakażeniom, w których ryzyko wystąpienia bakterii beztlenowych jest bardzo duże, cefuroksym należy podawać wraz z dodatkowymi, odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi. Należy wziąć pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Biofuroksym i w jakim celu się go stosuje

        Biofuroksym jest antybiotykiem stosowanym u dorosłych i dzieci. Lek działa niszcząc bakterie
        wywołujące zakażenia. Należy do grupy leków nazywanych cefalosporynami.

        Biofuroksym jest stosowany do leczenia zakażeń:
        - płuc lub klatki piersiowej,
        - układu moczowego,
        - skóry i tkanek miękkich,
        - brzucha.

        Biofuroksym jest również stosowany:
        - w celu zapobiegania zakażeniom podczas operacji.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Biofuroksym

        Kiedy nie stosować leku Biofuroksym:
        - jeśli pacjent ma uczulenie na antybiotyki cefalosporynowe lub którykolwiek
          z pozostałych składników leku Biofuroksym (wymienionych w punkcie 6);
        - jeśli u pacjenta kiedykolwiek stwierdzono ciężką reakcję uczuleniową (nadwrażliwość) na
          jakikolwiek inny rodzaj antybiotyków beta-laktamowych (penicyliny, monobaktamy lub
          karbapenemy);
        - jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna lub łuszczenie się skóry,
          pęcherze i (lub) owrzodzenia jamy ustnej po leczeniu cefuroksymem lub innymi antybiotykami
          z grupy cefalosporyn.

        Jeśli pacjent sądzi, że dotyczą go powyższe okoliczności, powinien o tym powiedzieć
        lekarzowi przed rozpoczęciem stosowania leku Biofuroksym
        . Pacjent nie może
        przyjmować leku Biofuroksym.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        W trakcie leczenia lekiem Biofuroksym należy zwrócić uwagę, czy nie występują takie objawy, jak
        reakcje uczuleniowe i zaburzenia żołądka i jelit (np. biegunka). Zmniejszy to ryzyko pojawienia się
        powikłań (patrz „Objawy, na które należy zwrócić uwagę” w punkcie 4). Jeżeli u pacjenta
        występowały jakiekolwiek reakcje uczuleniowe na inne antybiotyki, takie jak penicylina, może być
        on uczulony również na Biofuroksym.

        W związku z leczeniem cefuroksymem występowały ciężkie reakcje skórne, takie jak: zespół
        Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcja polekowa
        z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic
        symptoms). W razie zauważenia któregokolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami
        skórnymi opisanymi w punkcie 4., należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

        Badania krwi i moczu
        Biofuroksym może wpływać na wyniki badań wykrywających cukier w moczu lub we krwi oraz
        badania krwi nazywanego testem Coombs’a. Jeśli pacjent ma mieć przeprowadzone takie badania,
        powinien:
        powiedzieć osobie pobierającej próbki do badań, że przyjmuje lek Biofuroksym.

        Biofuroksym a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
        ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków, które
        wydawane są bez recepty.

        Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Biofuroksym lub mogą zwiększać ryzyko pojawienia się
        działań niepożądanych. Należą do nich:
        - antybiotyki z grupy zwanej aminoglikozydami,
        - tabletki moczopędne (diuretyki), np. furosemid,
        - probenecyd,
        - doustne leki przeciwzakrzepowe (antykoagulanty).
        Jeśli dotyczy to pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Podczas stosowania leku
        Biofuroksym może być konieczne przeprowadzenie u pacjenta dodatkowej kontroli pracy
        nerek.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Należy poinformować lekarza przed przyjęciem leku Biofuroksym:
        - jeżeli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę,
        - jeżeli pacjentka karmi piersią.

        Lekarz oceni, czy korzyści dla pacjentki, wynikające ze stosowania leku Biofuroksym podczas ciąży
        i karmienia piersią, przeważają nad zagrożeniami dla dziecka.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeżeli nie czuje się dobrze.

        Lek Biofuroksym zawiera sód
        Biofuroksym, 250 mg
        Lek zawiera 14 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 0,7%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

        Biofuroksym, 500 mg
        Lek zawiera 28 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 1,4%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

        Biofuroksym, 750 mg
        Lek zawiera 42 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 2,1%
        maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

        Przygotowanie leku do podania - patrz punkt: „Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego
        personelu medycznego” na końcu ulotki. Obliczając całkowitą zawartość sodu w przygotowanym
        rozcieńczeniu leku należy uwzględnić sód pochodzący z rozcieńczalnika. W celu uzyskania dokładnej
        informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia leku, należy
        zapoznać się z ulotką dla pacjenta stosowanego rozcieńczalnika.
        Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

        3. Jak stosować lek Biofuroksym

        Biofuroksym jest zwykle podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Może być podawany
        w kroplówce (infuzja dożylna) lub jako wstrzyknięcie podane bezpośrednio do żyły lub
        domięśniowo.

        Zwykle stosowana dawka
        Lekarz zdecyduje o odpowiedniej dla pacjenta dawce leku Biofuroksym, biorąc pod uwagę
        ciężkość i rodzaj zakażenia, przyjmowanie przez pacjenta wszelkich innych antybiotyków, jego
        masę ciała, wiek oraz prawidłowość pracy nerek.

        Noworodki i niemowlęta (w wieku 0-3 tygodni)
        Na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia podaje się dawkę od 30 do 100 mg leku Biofuroksym
        w ciągu doby, podzieloną na dwie lub trzy dawki.

        Niemowlęta (w wieku powyżej 3 tygodni) i dzieci
        Na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia lub dziecka podaje się dawkę od 30 do 100 mg leku
        Biofuroksym w ciągu doby, podzieloną na trzy lub cztery dawki.

        Dorośli i młodzież
        Od 750 mg do 1,5 g leku Biofuroksym dwa, trzy lub cztery razy na dobę. Nie więcej niż 6 g na
        dobę.

        Pacjenci z chorymi nerkami
        Jeżeli pacjent ma chore nerki, lekarz może zmienić dawkowanie leku.
        Jeśli pacjenta to dotyczy, powinien powiedzieć o tym lekarzowi.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Objawy, na które należy zwrócić uwagę
        U niewielkiej liczby osób przyjmujących lek Biofuroksym odnotowano reakcję alergiczną lub
        potencjalnie ciężką reakcję skórną. Ich objawy mogą być następujące.

        - Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS
          lub zespół nadwrażliwości na lek).
        - Ból w klatce piersiowej powiązany z reakcją alergiczną, mogący być objawem zawału serca
          wywołanego alergią (zespół Kounisa).
        - Ciężka reakcja alergiczna. Objawy obejmują: wypukłą, swędzącą wysypkę, obrzęk, czasami
          twarzy lub ust, mogący utrudniać oddychanie.
        - Wysypka na skórze, mogąca przekształcać się w pęcherze i wyglądać jak małe pierścienie
         
        (ciemna plamka w środku otoczona jaśniejszą obwódką z ciemnym pierścieniem wokół
          krawędzi).
        - Rozlane zmiany skórne, z pęcherzami i łuszczącym się naskórkiem. (Może być to objaw
          zespołu Stevensa-Johnsona lub toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka - choroby
          Lyella).
        - Zakażenia grzybicze. Leki takie jak Biofuroksym mogą rzadko powodować nadmierny wzrost
          drożdżaków (Candida) w organizmie, co może prowadzić do zakażenia grzybiczego (np.
          pleśniawek). Ryzyko wystąpienia tego działania niepożądanego jest większe, jeśli lek
          Biofuroksym stosuje się przez długi okres czasu.
        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z powyżej wymienionych objawów, należy
        natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.

        Częste działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów):
        - ból w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły.
        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych działań niepożądanych, należy powiedzieć
        o tym lekarzowi.


        Częste działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
        - zwiększenie aktywności substancji (enzymów) wytwarzanych w wątrobie,
        - zmiana liczby białych krwinek (neutropenia lub eozynofilia),
        - zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia).

        Niezbyt częste działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów):
        - wysypka skórna, pokrzywka,
        - biegunka, nudności, ból brzucha.
        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych działań niepożądanych, należy powiedzieć
        o tym lekarzowi.

        Niezbyt częste działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
        - zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia),
        - zwiększenie stężenia bilirubiny (substancji wytwarzanej przez wątrobę),
        - dodatni wynik testu Coombs’a.

        Inne działania niepożądane
        Inne działania niepożądane występują u bardzo małej liczby pacjentów, ale dokładna
        częstość ich występowania jest nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
        dostępnych danych):
        - zakażenie grzybicze,
        - wysoka temperatura (gorączka),
        - reakcje alergiczne (nadwrażliwość),
        - zapalenie okrężnicy (jelita grubego), powodujące biegunkę, zwykle z krwią i śluzem, bóle
          brzucha,
        - zapalenie nerek i naczyń krwionośnych,
        - zbyt szybki rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna),
        - wysypka skórna, mogąca przekształcać się w pęcherze i wyglądać jak małe pierścienie (ciemna
          plamka w środku otoczona jaśniejszą obwódką z ciemnym pierścieniem wokół krawędzi)
        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z wymienionych powyżej działań niepożądanych,
        należy powiedzieć o tym lekarzowi.

        Działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
        - zmniejszenie liczby płytek krwi (komórek biorących udział w krzepnięciu krwi -
          małopłytkowość),
        - zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy krwi.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C
        02-222 Warszawa
        Tel.: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Biofuroksym

        Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, bez dostępu światła.

        Po rozpuszczeniu roztwór zachowuje trwałość przez 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C.
        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
        Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot oznacza numer serii.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Biofuroksym
        - Substancją czynną leku jest cefuroksym.
          Każda fiolka zawiera 250 mg, 500 mg lub 750 mg cefuroksymu (w postaci soli sodowej).
          Lek nie zawiera substancji pomocniczych.

        Jak wygląda lek Biofuroksym i co zawiera opakowanie
        Lek ma postać białego lub prawie białego, krystalicznego proszku w fiolce szklanej zawierającej
        odpowiednio 250 mg, 500 mg lub 750 mg proszku. Fiolki są zamknięte gumowym korkiem
        i zabezpieczone kapslem aluminiowym lub kapslem aluminiowym z kapturkiem i pakowane
        w tekturowe pudełka.
        Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek.

        Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Podmiot odpowiedzialny
        Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
        ul. Pelplińska 19
        83-200 Starogard Gdański
        tel. + 48 22 364 61 01

        Wytwórca
        Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.
        ul. Pelplińska 19
        83-200 Starogard Gdański

        Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A .
        Oddział Produkcyjny w Duchnicach
        ul. Ożarowska 28/30
        05-850 Ożarów Mazowiecki

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

        Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

        Instrukcje dotyczące rozpuszczenia
        Tabela 1. Objętości dodawanej wody i stężenia roztworu przydatne, gdy konieczne jest stosowanie
        dawek cząstkowych.

        Wielkość fiolki: 250 mg
        Droga podania:
        domięśniowo
        Objętość wody do dodania: 1 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu**: 216 mg/ml
        dożylnie


        Objętość wody do dodania: co najmniej 2 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu**: 116 mg/ml

        Wielkość fiolki: 500 mg
        Droga podania:
        domięśniowo
        Objętość wody do dodania: 2 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu**: 216 mg/ml
        dożylnie 
        Objętość wody do dodania: 4 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu**: 116 mg/ml

        Wielkość fiolki: 750 mg
        Droga podania:
        domięśniowo 
        Objętość wody do dodania: 3 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu**: 216 mg/ml
        wstrzyknięcie dożylne
        Objętość wody do dodania: co najmniej 6 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu**: 116 mg/ml
        infuzja dożylna
        Objętość wody do dodania: co najmniej 6 ml
        Przybliżone stężenie cefuroksymu**: 116 mg/ml
        ** Otrzymana objętość roztworu cefuroksymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu
        współczynnika przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają przedstawione stężenia
        (mg/ml).

        Zgodność
        Cefuroksym sodowy (5 mg/ml) w 5% w/v lub 10% w/v roztworze ksylitolu do wstrzykiwań
        można przechowywać do 24 godzin w temperaturze 25ºC.
        Cefuroksym sodowy jest zgodny w roztworami wodnymi zawierającymi nie więcej niż 1%
        chlorowodorku lidokainy.

        Cefuroksym sodowy wykazuje zgodność z wymienionymi niżej płynami infuzyjnymi, z którymi
        działanie jest zachowane do 24 godzin w temperaturze pokojowej:
        0,9% w/v roztwór chlorku sodu
        5% roztwór glukozy do wstrzykiwań
        0,18% w/v roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań
        5% roztwór glukozy i 0,9% roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań
        5% roztwór glukozy i 0,45% roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań
        5% roztwór glukozy i 0,225% roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań
        10% roztwór glukozy do wstrzykiwań
        10% roztwór cukru inwertowanego w wodzie do wstrzykiwań
        roztwór Ringera do wstrzykiwań
        mleczanowy roztwór Ringera do wstrzykiwań
        mleczan sodu do wstrzykiwań (M/6)
        wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań (roztwór Hartmanna).

        Stabilność cefuroksymu sodowego w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań i w 5% roztworze
        glukozy do wstrzykiwań nie ulega zmianie w obecności soli sodowej fosforanu hydrokortyzonu.
        Cefuroksym sodowy wykazuje również zgodność przez 24 godziny w temperaturze pokojowej, jeśli
        jest dodany do roztworu do infuzji dożylnej zawierającej:
        heparynę (10 lub 50 jednostek/ml) w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań;
        chlorek potasu (10 lub 40 mEq/l) w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań.

        Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
        z lokalnymi przepisami.

        Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia
        Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. W celu nakłucia korka
        należy użyć igły o średnicy nie większej niż 0,8 mm. Igłę należy wbić w centralnie wyznaczonym
        polu pod kątem 90°, zgodnie z poniższym schematem:
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026