Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Biofazolin, 1 g, proszek do sporz. roztw. do wstrz., 1 fiolka
Producent
Polpharma
Opakowanie
1 fiolka
Postać
proszek do sporz. roztw. do wstrz.
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Dawkowanie
Domięśniowo lub dożylnie. Dorośli - zakażenia o lżejszym przebiegu wywołane przez ziarenkowce Gram-dodatnie: 250-500 mg co 8 h; zapalenie płuc wywołane przez wrażliwe szczepy Streptococcus pneumoniae: 500 mg co 12 h; ostre niepowikłane zakażenia układu moczowo-płciowego: 1 g co 12 h; zakażenia o przebiegu umiarkowanym i ciężkim: 500 mg lub 1 g co 6 h lub 8 h; zakażenia zagrażające życiu (np. posocznica, zapalenie wsierdzia): 1-1,5 g co 6 h (maks. 12 g na dobę). Dzieci (od 2 mż.): 25-50 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych co 6 lub 8 h; w ciężkich zakażeniach dawkę zwiększa się do 100 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych. W profilaktyce okołooperacyjnej: 1 g na 30-60 min przed zabiegiem chirurgicznym (jeśli zabieg trwa powyżej 2 h, dodatkowo w czasie zabiegu podaje się 500 mg-1 g); w zabiegach o dużym ryzyku zakażenia: 500 mg lub 1 g co 6-8 h w ciągu 24 h od ich zakończenia (w szczególnych przypadkach, np. po wszczepianiu protez stawowych, po operacjach na otwartym sercu przez 3-5 dni). Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek po pierwszej dawce, właściwej dla rodzaju i ciężkości zakażenia, dalsze dawkowanie należy dostosować do stopnia niewydolności nerek. Dorośli - CCr ≥55 m/min: dawkowanie bez zmian; 35-54 ml/min: 100% zalecanej dawki dobowej w 3 dawkach podzielonych co 8 h; 11-34 ml/min: 50% dawki co 12 godzin; ≤10 ml/min: 50% dawki co 18 lub co 24 h. Dzieci - CCr 40-70 ml/min: 60% zalecanej dawki dobowej w 2 dawkach podzielonych co 12 h; 20-40 ml/min: 25% zalecanej dawki dobowej w 2 dawkach podzielonych co 12 h; 5-20 ml/min: 10% zalecanej dawki dobowej raz na dobę. Sposób podania. Cefazolinę podaje się dożylnie w trwającym 3-5 min wstrzyknięciu lub w infuzji trwającej 20-30 minut, lub domięśniowo.
Zastosowanie
Leczenie nw. ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na cefazolinę: zakażenia układu oddechowego wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), Klebsiella spp., Haemophilus influenzae, paciorkowce β-hemolizujące grupy A (Streptococcus pyogenes) - cefazolina jest skuteczna w eliminowaniu paciorkowców z nosogardzieli; zakażenia układu moczowo-płciowego wywołane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., niektóre szczepy z rodzaju Enterobacter i Enterococcus; zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez S. aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), paciorkowce β-hemolizujące grupy A i inne paciorkowce; zakażenia dróg żółciowych wywołane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., S. aureus, niektóre paciorkowce; zakażenia kości i stawów wywołane przez Staphylococcus aureus; posocznica wywołana przez Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), Proteus mirabilis, Escherichia coli, Klebsiella spp.; zapalenie wsierdzia wywołane przez Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy), paciorkowce β-hemolizujące grupy A. Lekiem z wyboru w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom paciorkowcowym, w tym w zapobieganiu gorączce reumatycznej, jest penicylina. Nie ma danych potwierdzających skuteczność cefazoliny w późnym zapobieganiu gorączce reumatycznej. Należy wykonać posiew oraz określić wrażliwość bakterii na cefazolinę. Cefazolinę stosuje się w zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym o zwiększonym ryzyku zakażenia (np. usunięcie pęcherzyka żółciowego u pacjentów wysokiego ryzyka, zwłaszcza po 70. rż., u pacjentów z ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego, z żółtaczką zastoinową, z kamicą) lub po zabiegach usunięcia przydatków czy resekcji macicy, lub u pacjentów, u których zakażenie w miejscu operowanym byłoby szczególnie groźne (np. w kardiochirurgii, w chirurgii kości i stawów, zwłaszcza wszczepianie endoprotez). Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
