×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Bimzelx 320 mg/2 ml roztw. do wstrz. wstrzyk. 2 ml

    Bimzelx, 320 mg/2 ml, roztw. do wstrz., wstrzyk. 2 ml

    Bimzelx
    320 mg/2 ml, roztw. do wstrz., wstrzyk. 2 ml
    • 160 mg/ml, 2 wstrzyk. 1 ml, roztw. do wstrz.
    • 160 mg/ml, wstrzyk. 1 ml, roztw. do wstrz.
    Producent

    UCB Pharma

    Opakowanie

    wstrzyk. 2 ml

    Postać

    roztw. do wstrz.

    Dostępność

    produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej

    Dawkowanie

    Podskórnie. Łuszczyca plackowata: zalecana dawka wynosi 320 mg (podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) w tygodniach 0, 4, 8, 12 i 16, a następnie co 8 tyg. Łuszczycowe zapalenie stawów: zalecana dawka wynosi 160 mg (podawana jako jedno podskórne wstrzyknięcie 160 mg) co 4 tyg. W przypadku pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów ze współistniejącą umiarkowaną lub ciężką łuszczycą plackowatą, zalecana dawka jest taka sama, jak w przypadku łuszczycy plackowatej [320 mg (podawanej jako 2 podskórne wstrzyknięcia po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) w tygodniu 0, 4, 8, 12 i 16, a następnie co 8 tyg.]. Po 16 tyg. zaleca się przeprowadzanie regularnej oceny skuteczności, a w przypadku braku możliwości utrzymania wystarczającej odpowiedzi klinicznej w zakresie stawów można rozważyć podawanie 160 mg co 4 tyg. Spondyloartropatia osiowa (nr-axSpA i AS): zalecana dawka dla dorosłych ze spondyloartropatią osiową wynosi 160 mg (podawana jako jedno podskórne wstrzyknięcie 160 mg) co 4 tyg. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych: zalecana dawka do stosowania u pacjentów dorosłych z ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych wynosi 320 mg (podawana w postaci 2 wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg) co 2 tyg. do 16. tyg., a następnie co 4 tyg. W przypadku powyższych wskazań, należy rozważyć odstawienie leczenia u pacjentów, u których nie wykazano poprawy, w ciągu 16 tyg. leczenia. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z nadwagą i z łuszczycą plackowatą. W przypadku niektórych pacjentów z łuszczycą plackowatą (w tym z łuszczycowym zapaleniem stawów i współistniejącą łuszczycą o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego) i o mc. ≥120 kg, u których nie doszło do całkowitego ustąpienia zmian skórnych w tygodniu 16., lepszą odpowiedź na leczenie może zapewnić dawka 320 mg podawana co 4 tyg. po tygodniu 16. Dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat). Nie badano stosowania bimekizumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, na podstawie farmakokinetyki uważa się, że dostosowanie dawki nie jest konieczne. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności bimekizumabu u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat, dane nie są dostępne. Sposób podania. Dawka 320 mg może być podawana w postaci dwóch wstrzyknięć podskórnych po 160 mg lub jednego wstrzyknięcia podskórnego 320 mg. Odpowiednie miejsca wstrzyknięcia to uda, brzuch i ramiona. Należy zmieniać miejsca wstrzyknięcia i nie należy wykonywać wstrzyknięć w obrębie blaszek łuszczycowych ani w miejscach, w których skóra jest tkliwa, posiniaczona, zaczerwieniona albo stwardniała. Wstrzyknięcie w górną część ramienia może wykonać tylko pracownik służby zdrowia lub opiekun. Nie wolno wstrząsać ampułko-strzykawek ani wstrzykiwaczy półautomatycznych napełnionych. Po odpowiednim przeszkoleniu w zakresie techniki wstrzyknięć podskórnych i w razie konieczności pod kontrolą medyczną pacjenci mogą samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia leku przy użyciu ampułko-strzykawki lub wstrzykiwacza półautomatycznego napełnionego, jeśli lekarz uzna to za odpowiednie. Należy poinstruować pacjentów, aby wstrzykiwali pełną objętość leku zgodnie z instrukcją stosowania zamieszczoną w ulotce dołączonej do opakowania.

    Zastosowanie

    Łuszczyca plackowata. Leczenie łuszczycy plackowatej o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego u osób dorosłych, które kwalifikują się do leczenia ogólnoustrojowego. Łuszczycowe zapalenie stawów. W monoterapii lub w skojarzeniu z metotreksatem, jest wskazany do leczenia czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u osób dorosłych, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja jednego lub kilku leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (DMARD). Spondyloartropatia osiowa. Spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych (nr-axSpA). Leczenie dorosłych z czynną spondyloartropatią osiową bez zmian radiograficznych, z obiektywnymi objawami stanu zapalnego, wskazywanymi przez podwyższone stężenie białka C-reaktywnego (CRP) i (lub) w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (NMR), u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi, AS). Leczenie dorosłych z czynnym zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja terapii konwencjonalnej. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych (HS). Leczenie czynnego ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (trądziku odwróconego) o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u osób dorosłych, u których nie wystąpiła wystarczająca odpowiedź na konwencjonalne leczenie ogólnoustrojowe HS.