Bimzelx, 160 mg/ml, roztw. do wstrz., wstrzyk. 1 ml
Bimzelx
160 mg/ml, roztw. do wstrz., wstrzyk. 1 ml
160 mg/ml, 2 wstrzyk. 1 ml, roztw. do wstrz.
320 mg/2 ml, wstrzyk. 2 ml, roztw. do wstrz.
Producent
UCB Pharma
Opakowanie
wstrzyk. 1 ml
Postać
roztw. do wstrz.
Dostępność
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Zastosowanie
Łuszczyca plackowata. Leczenie łuszczycy plackowatej o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego u osób dorosłych, które kwalifikują się do leczenia ogólnoustrojowego. Łuszczycowe zapalenie stawów. W monoterapii lub w skojarzeniu z metotreksatem, jest wskazany do leczenia czynnego łuszczycowego zapalenia stawów u osób dorosłych, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja jednego lub kilku leków przeciwreumatycznych modyfikujących przebieg choroby (ang. Disease Modifying Antirheumatic Drugs, DMARD). Spondyloartropatia osiowa.Spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych (ang. non-radiographic axial spondyloarthritis, nr-axSpA). Leczenie dorosłych z czynną spondyloartropatią osiową bez zmian radiograficznych, z obiektywnymi objawami stanu zapalnego, wskazywanymi przez podwyższone stężenie białka C-reaktywnego (CRP) i (lub) w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (NMR), u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS, spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi). Leczenie dorosłych z czynnym zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, u których odpowiedź była niewystarczająca lub wystąpiła nietolerancja terapii konwencjonalnej. Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych (HS, ang. hidradenitis suppurativa). Leczenie czynnego ropnego zapalenia apokrynowych gruczołów potowych (trądziku odwróconego) o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego u osób dorosłych, u których nie wystąpiła wystarczająca odpowiedź na konwencjonalne leczenie ogólnoustrojowe HS.
Treść ulotki
1. Co to jest lek Bimzelx i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Bimzelx Lek Bimzelx zawiera substancję czynną bimekizumab.
W jakim celu stosuje się lek Bimzelx Lek Bimzelx stosuje się w leczeniu następujących chorób zapalnych: - Łuszczyca plackowata - Łuszczycowe zapalenie stawów - Spondyloartropatia osiowa, w tym spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych i zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi) - Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych
Łuszczyca plackowata Lek Bimzelx jest stosowany u osób dorosłych w leczeniu choroby skóry zwanej łuszczycą plackowatą. Lek Bimzelx powoduje złagodzenie objawów, w tym bólu, świądu i łuszczenia się skóry.
Łuszczycowe zapalenie stawów Lek Bimzelx stosuje się w leczeniu osób dorosłych z łuszczycowym zapaleniem stawów. Łuszczycowe zapalenie stawów jest chorobą, która powoduje zapalenie stawów, któremu często towarzyszy łuszczyca plackowata. Jeśli u pacjenta występuje czynne łuszczycowe zapalenie stawów, pacjent może najpierw otrzymać inne leki. Jeśli te leki nie działają wystarczająco dobrze, lub w przypadku nietolerancji leku pacjent będzie otrzymywać lek Bimzelx w monoterapii lub w skojarzeniu z innym lekiem o nazwie metotreksat.
Lek Bimzelx zmniejsza stan zapalny i dlatego może pomóc zmniejszyć ból, sztywność, obrzęk wewnątrz i wokół stawów, łuszczycową wysypkę skórną, łuszczycowe uszkodzenie paznokci i spowolnić uszkodzenie chrząstki i kości stawów zajętych przez chorobę. Te działania mogą pomóc w kontrolowaniu objawów choroby, ułatwiać wykonywanie zwykłych codziennych czynności, zmniejszać zmęczenie i poprawiać jakość życia.
Spondyloartropatia osiowa, w tym spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych i zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi) Lek Bimzelx jest stosowany w leczeniu dorosłych z chorobą zapalaną głównie wpływającą na kręgosłup, która powoduje zapalenie stawów kręgosłupa, zwane spondyloartropatią osiową. Jeśli choroba nie jest widoczna w badaniu rentgenowskim, jest ona określana jako „spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych”. Natomiast jeśli choroba występuje u pacjentów z widocznymi objawami choroby w badaniu rentgenowskim, jest ona określana jako „zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa” lub „spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi”.
Jeśli u pacjenta występuje spondyloartropatia osiowa, pacjent może najpierw otrzymać inne leki. Jeśli u pacjenta nie pojawi się dostatecznie dobra odpowiedź na leczenie tymi lekami, wówczas pacjent będzie otrzymywać lek Bimzelx, aby zmniejszyć objawy i oznaki choroby, zmniejszyć stan zapalny i poprawić funkcję fizyczną. Lek Bimzelx może pomóc zmniejszyć ból pleców, sztywność i zmęczenie, co może ułatwić wykonywanie normalnych codziennych czynności i poprawić jakość życia.
Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych Lek Bimzelx stosuje się u osób dorosłych w leczeniu choroby zwanej ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych (czasami nazywanej trądzikiem odwróconym lub choroba Verneuila). Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych to przewlekła choroba zapalna skóry, która powoduje bolesne zmiany, takie jak tkliwe guzki (grudki) i ropnie (czyraki), a także zmiany, z których może wyciekać ropa. Najczęściej dotyka określonych obszarów skóry, takich jak piersi, pachy, wewnętrzna strona ud, pachwiny i pośladki. W zajętych obszarach mogą również wystąpić blizny. Najpierw pacjentowi zostaną podane inne leki. Jeśli odpowiedź na te leki nie będzie wystarczająco dobra, pacjent otrzyma lek Bimzelx.
Bimzelx zmniejsza guzki zapalne (grudki), ropnie (czyraki) i zmiany, z których może wyciekać ropa, a także ból spowodowany ropnym zapaleniem apokrynowych gruczołów potowych.
Jak działa lek Bimzelx Bimekizumab, substancja czynna leku Bimzelx, należy do grupy leków zwanych inhibitorami interleukin (IL). Działanie bimekizumabu polega na zmniejszaniu aktywności dwóch białek o nazwach IL-17A i IL-17F, które przyczyniają się do powstania zapalenia. W chorobach zapalnych takich jak łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, spondyloartropatia osiowa i ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych występują zwiększone stężenia tych białek.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bimzelx
Kiedy nie stosować leku Bimzelx - jeśli pacjent ma uczulenie na bimekizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6); - jeśli u pacjenta występuje zakażenie, istotne w opinii lekarza, w tym gruźlica (TB).
Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Bimzelx należy omówić to za lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli: - u pacjenta występuje zakażenie albo nawracające zakażenie; - pacjent był niedawno szczepiony albo planuje poddać się szczepieniu. Podczas stosowania leku Bimzelx nie należy przyjmować określonych rodzajów szczepionek (zawierających żywe drobnoustroje); - u pacjenta występowała kiedykolwiek gruźlica; - u pacjenta występowało kiedykolwiek nieswoiste zapalenie jelit (choroba Leśniowskiego- Crohna albo wrzodziejące zapalenie jelita grubego).
Nieswoiste zapalenie jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna albo wrzodziejące zapalenie jelita grubego) W przypadku zauważenia krwi w kale, skurczy w obrębie jamy brzusznej, bólu, biegunki lub zmniejszenia masy ciała należy natychmiast przerwać stosowanie leku Bimzelx oraz poinformować o tym lekarza/ skorzystać z pomocy medycznej. Mogą to być objawy nowego epizodu nieswoistego zapalenia jelit lub jego nasilenia (choroba Leśniowskiego-Crohna albo wrzodziejące zapalenie jelita grubego).
Obserwacja w kierunku zakażeń i reakcji alergicznych Lek Bimzelx może rzadko powodować ciężkie zakażenia.
W przypadku zauważenia jakichkolwiek objawów ciężkiego zakażenia należy natychmiast poinformować o tym lekarza/skorzystać z pomocy medycznej. Takie objawy wymieniono w punkcie 4 w części „Ciężkie działania niepożądane”.
Lek Bimzelx może potencjalnie powodować ciężkie reakcje alergiczne. W przypadku zauważenia jakichkolwiek objawów ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast poinformować o tym lekarza/skorzystać z pomocy medycznej. Do tych objawów mogą należeć:
- trudności z oddychaniem lub przełykaniem; - niskie ciśnienie krwi, które może powodować zawroty głowy lub uczucie oszołomienia; - obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła; - silny świąd skóry z czerwoną wysypką lub uniesionymi guzkami.
Dzieci i młodzież Nie należy podawać tego leku dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie badano jego stosowania w tej grupie wiekowej.
Lek Bimzelx a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Zaleca się unikanie stosowania leku Bimzelx w okresie ciąży. Wynika to z faktu, że wpływ tego leku na dziecko nie jest znany.
Kobiety mogące zajść w ciążę powinny stosować antykoncepcję w okresie stosowania tego leku i przez co najmniej 17 tygodni po przyjęciu ostatniej dawki leku Bimzelx.
Kobiety karmiące piersią lub planujące karmić piersią powinny omówić to z lekarzem przed zastosowaniem tego leku. Pacjentka zdecyduje wspólnie z lekarzem, czy może karmić piersią i czy może stosować lek Bimzelx.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Jest mało prawdopodobne, aby lek Bimzelx zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Bimzelx zawiera polisorbat 80 Ten lek zawiera 0,4 mg polisorbatu 80 w każdym 1 ml roztworu. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują znane reakcje alergiczne.
Lek Bimzelx zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3. Jak stosować lek Bimzelx
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jaką dawkę leku Bimzelx się podaje i jak długo
Łuszczyca plackowata Zalecana dawka podawana we wstrzyknięciach pod skórę („wstrzyknięciach podskórnych”) wynosi: - 320 mg (podawane przy użyciu dwóch ampułko-strzykawek zawierających po 160 mg leku) w tygodniach 0, 4, 8, 12, 16. - Począwszy od tygodnia 16 pacjent będzie stosować dawkę 320 mg (dwie ampułko-strzykawki zawierające po 160 mg leku) co osiem tygodni. W przypadku pacjentów o masie ciała powyżej 120 kg lekarz może zdecydować, że po tygodniu 16 wstrzyknięcia będą w dalszym ciągu wykonywane co cztery tygodnie.
Łuszczycowe zapalenie stawów Zalecana dawka podawana w postaci wstrzyknięcia pod skórę („wstrzyknięcie podskórne”) wynosi: - 160 mg (podawana jako jedna ampułkostrzykawka zawierająca 160 mg) co cztery tygodnie. - Jeśli u pacjenta występuje łuszczycowe zapalenie stawów ze współistniejącą umiarkowaną lub ciężką łuszczycą plackowatą, zalecany schemat dawkowania jest taki sam, jak w przypadku łuszczycy plackowatej. Po 16. tygodniu lekarz może dostosowywać wstrzyknięcia do dawki 160 mg co cztery tygodnie, w zależności od objawów ze strony stawów.
Spondyloartropatia osiowa, w tym spondyloartropatia osiowa bez zmian radiograficznych i zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (spondyloartropatia osiowa ze zmianami radiograficznymi) Zalecana dawka podawana w postaci wstrzyknięcia pod skórę („wstrzyknięcia podskórne”) jest następująca: - 160 mg (podawana jako jedna ampułko-strzykawka zawierająca 160 mg) co cztery tygodnie.
Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych Zalecana dawka podawana we wstrzyknięciach pod skórę („wstrzyknięcia podskórne”) to: - 320 mg (podawane jako dwie ampułkostrzykawki zawierające po 160 mg każda) co 2 tygodnie do 16. tygodnia. - Od 16. tygodnia pacjent będzie przyjmował 320 mg (dwie ampułkostrzykawki zawierające po 160 mg każda) co 4 tygodnie.
Pacjent zdecyduje wspólnie z lekarzem lub pielęgniarką, czy powinien samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia tego leku. Pacjent nie powinien wstrzykiwać leku, chyba że został przeszkolony przez osobę należącą do fachowego personelu medycznego. Wstrzyknięcia może podawać również opiekun pacjenta po przeszkoleniu.
Przed samodzielnym wykonaniem wstrzyknięcia leku Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce należy zapoznać się z treścią punktu „Instrukcja użycia” zamieszczonego na końcu niniejszej ulotki.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Bimzelx W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku Bimzelx albo wstrzyknięcia dawki przed wyznaczonym terminem należy poinformować o tym lekarza.
Pominięcie zastosowania leku Bimzelx Jeżeli pacjent zapomni wstrzyknąć dawkę leku Bimzelx, należy omówić to z lekarzem.
Przerwanie stosowania leku Bimzelx Przed przerwaniem stosowania leku Bimzelx należy omówić to z lekarzem. W przypadku przerwania leczenia może nastąpić nawrót objawów.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane W przypadku wystąpienia którekolwiek z poniższych działań niepożądanych należy natychmiast poinformować o tym lekarza/skorzystać z pomocy medycznej:
Potencjalne ciężkie zakażenie – do objawów mogą należeć:
- gorączka, objawy grypopodobne, poty nocne; - uczucie zmęczenia lub duszności, utrzymujący się kaszel; - gorąca, zaczerwieniona i bolesna skóra albo bolesna wysypka skórna z powstawaniem pęcherzy.
Lekarz zdecyduje, czy pacjent może w dalszym ciągu stosować lek Bimzelx.
Inne działania niepożądane W przypadku wystąpienia którekolwiek z poniższych działań niepożądanych należy poinformować o tym lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów): - zakażenia górnych dróg oddechowych z towarzyszącymi objawami takimi jak ból gardła lub uczucie zatkanego nosa.
Często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 pacjentów): - pleśniawka jamy ustnej lub gardła z towarzyszącymi objawami takimi jak białe lub żółte plamki, zaczerwienione lub obolałe usta i ból przy przełykaniu; - zakażenie grzybicze skóry, takie jak grzybica stóp występująca między palcami stóp; - zakażenia ucha; - opryszczka wargowa (zakażenia wirusem opryszczki pospolitej); - grypa żołądkowa (zapalenie żołądka i jelit); - zapalenie mieszków włosowych, które może mieć postać krostek; - bóle głowy; - swędzenie, suchość skóry lub wysypka podobna do wyprysku, czasami z towarzyszącym obrzękiem i zaczerwienieniem skóry (zapalenie skóry); - trądzik; - zaczerwienienie, ból albo obrzęk i zasinienie w miejscu wstrzyknięcia; - uczucie zmęczenia; - zakażenie grzybicze okolicy sromu i pochwy (drożdżyca pochwy).
Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów) - zmniejszona liczba krwinek białych (neutropenia); - zakażenia grzybicze skóry i błon śluzowych (w tym kandydoza przełyku); - wydzielina z oka z towarzyszącym świądem, zaczerwienieniem i obrzękiem (zapalenie spojówek); - obecność krwi w kale, skurcze i ból w obrębie jamy brzusznej, biegunka lub zmniejszenie masy ciała (objawy problemów dotyczących jelit).
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Bimzelx
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego etykiecie i pudełku po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C – 8°C. Nie zamrażać. Przechowywać ampułko-strzykawki w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Lek Bimzelx można przechowywać poza lodówką przez maksymalnie 25 dni. Należy przechowywać go w opakowaniu zewnętrznym w temperaturze nieprzekraczającej 25°C i chronić przed bezpośrednim światłem. Nie stosować ampułko-strzykawek po upływie tego okresu. Na pudełku znajduje się miejsce, w którym można zapisać datę wyjęcia pudełka z lodówki.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Bimzelx - Substancją czynną leku jest bimekizumab. Każda ampułko-strzykawka zawiera 160 mg bimekizumabu w 1 ml roztworu. - Pozostałe składniki to: glicyna, sodu octan trójwodny, kwas octowy lodowaty, polisorbat 80 i woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek Bimzelx i co zawiera opakowanie Lek Bimzelx ma postać przezroczystego do lekko opalizującego płynu. Może być bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego. Jest on dostarczany w ampułko-strzykawce jednorazowego użytku z nasadką igły.
Lek Bimzelx 160 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest dostępny w opakowaniach jednostkowych zawierających jedną albo dwie ampułko-strzykawki oraz w opakowaniach zbiorczych zawierających trzy opakowania po jednej ampułko-strzykawce albo w opakowaniach zbiorczych zawierających dwa opakowania po dwie ampułko-strzykawki. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny UCB Pharma S.A. Allée de la Recherche 60 B-1070 Bruxelles, Belgia
Wytwórca UCB Pharma S.A. Chemin du Foriest B-1420 Braine-l’Alleud, Belgia
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Latvija UCB Pharma Oy Finland Tel: + 358 9 2514 4221 (Somija)
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu.
Instrukcja użycia Przed zastosowaniem leku Bimzelx 160mg roztwór do wstrzykiwań wampułko-strzykawce należy zapoznać się zcałą poniższą instrukcją.
Jak wygląda ampułko-strzykawka leku Bimzelx 160 mg (patrz Rysunek A): Ważne informacje: - Osoba należąca do fachowego personelu medycznego powinna pokazać pacjentowi, jak należy przygotować lek Bimzelx i jak wykonać wstrzyknięcie przy użyciu ampułko-strzykawki 160 mg. Nie należy samodzielnie wykonywać wstrzyknięć ani podawać wstrzyknięć innej osobie przed przejściem szkolenia z zakresu prawidłowego sposobu wykonywania wstrzyknięć leku Bimzelx. - Pacjent i (lub) jego opiekun powinni przeczytać niniejszą instrukcję stosowania przed każdym zastosowaniem leku Bimzelx. - W razie jakichkolwiek pytań dotyczących prawidłowego sposobu wykonywania wstrzyknięć leku Bimzelx pacjent albo jego opiekun powinien skontaktować się z osobą należącą do fachowego personelu medycznego. - W zależności od przepisanej dawki należy użyć jednej lub dwóch ampułko-strzykawek 160 mg leku Bimzelx. Do podania dawki 160 mg potrzebna jest jedna ampułko-strzykawka, a do podania dawki 320 mg potrzeba dwóch ampułko-strzykawek (podawana jedna po drugiej). - Każda ampułko-strzykawka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego podania (jednorazowego użytku). - Ampułko-strzykawka 160 mg jest wyposażona w zabezpieczenie igły. Osłoni ono igłę automatycznie po zakończeniu wstrzyknięcia. Zabezpieczenie igły pomaga zapobiec skaleczeniu igłą osoby obsługującej ampułko-strzykawkę po wykonaniu wstrzyknięcia.
Nie stosować tego leku i zwrócić go do apteki w przypadku, gdy: - upłynął termin ważności (EXP); - zamknięcie zostało naruszone; - ampułko-strzykawka została upuszczona albo wygląda na uszkodzoną; - płyn został w dowolnym momencie zamrożony (nawet po rozmrożeniu).
W celu zwiększenia komfortu podczas wstrzyknięcia: Wyjąć ampułko-strzykawkę(-i) 160 mg z lodówki i pozostawić ją/je na płaskiej powierzchni w temperaturze pokojowej na 30–45 minut przed wykonaniem wstrzyknięcia.
- Nie ogrzewać ich w żaden inny sposób, na przykład w kuchence mikrofalowej ani przez zanurzenie w gorącej wodzie. - Nie wstrząsać ampułko-strzykawki(-ek). - Nie zdejmować nasadek z ampułko-strzykawki(-ek), dopóki nie jest się gotowym do wykonania wstrzyknięcia. Przy każdym zastosowaniu leku Bimzelx należy wykonać poniższe kroki.
Krok 1: Przygotowanie do wstrzyknięcia/wstrzyknięć W zależności od przepisanej dawki umieścić na czystej, płaskiej, dobrze oświetlonej powierzchni (np. na stole) następujące przedmioty: - 1 lub 2 ampułko-strzykawki leku Bimzelx 160 mg.
Potrzebne będą również następujące artykuły (niedołączone do opakowania): - 1 lub 2 waciki nasączone alkoholem, - 1 lub 2 czyste waciki, - 1 pojemnik na ostre odpady. Patrz punkt „Utylizacja zużytej ampułko-strzykawki leku Bimzelx” na końcu niniejszej instrukcji stosowania.
Krok 2: Wybór miejsca wstrzyknięcia i przygotowanie wstrzyknięcia 2a: Wybrać miejsce wstrzyknięcia. - W celu wykonania wstrzyknięcia można wybrać następujące miejsca: - brzuch albo udo (patrz RysunekB); - tylna część ramienia (patrz Rysunek C). Lek Bimzelx może być podany w tylną część ramienia, tylko jeśli wstrzyknięcie wykonuję pracownik należący do fachowego personelu medycznego lub opiekun.
- Nie należy wykonywać wstrzyknięć w miejscach, w których skóra jest tkliwa, posiniaczona, zaczerwieniona, łuszczy się, jest stwardniała, występują na niej blizny lub rozstępy. - Nie należy wykonywać wstrzyknięć w odległości mniejszej niż 5 cm od pępka. - Jeśli do podania przepisanej dawki (320 mg) potrzebne jest drugie wstrzyknięcie, drugie wstrzyknięcie należy wykonywać w innym miejscu. Nie należy wykonywać dwóch kolejnych wstrzyknięć w tym samym miejscu.
2b: Umyć dokładnie ręce wodą z mydłem i wysuszyć czystym ręcznikiem.
2c: Przygotować skórę. - Oczyścić miejsce wstrzyknięcia wacikiem nasączonym alkoholem. Odczekać, aż miejsce to wyschnie zupełnie. Nie dotykać ponownie tego miejsca przed wykonaniem wstrzyknięcia.
2d: Sprawdzić ampułko-strzykawkę (patrz Rysunek D). - Upewnić się, że na etykiecie widnieje nazwa Bimzelx i termin ważności. - Sprawdzić lek przez okienko podglądu. Lek powinien być przezroczysty do lekko opalizującego i nie może zawierać cząstek stałych. Może być bezbarwny do jasnobrązowawo-żółtego. W płynie mogą pojawić się pęcherzyki powietrza. Jest to normalne zjawisko. - Nie stosować leku Bimzelx w ampułko-strzykawce, jeżeli lek jest mętny, przebarwiony albo zawiera cząstki stałe.
Krok 3: Wstrzyknięcie leku Bimzelx
3a: Zdjąć nasadkę igły ampułko-strzykawki. - Jedną ręką chwycić ampułko-strzykawkę wokół uchwytu na palce. Drugą ręką zdjąć nasadkę z ampułko-strzykawki (patrz Rysunek E). Na końcówce igły może pojawić się kropla płynu – jest to prawidłowe. - Nie należy dotykać igły ani dopuścić do jej kontaktu z jakąkolwiek powierzchnią. - Nie należy trzymać tłoka podczas zdejmowania nasadki. W razie przypadkowego wyjęcia tłoka należy wyrzucić ampułko-strzykawkę do pojemnika na ostre odpady i wziąć nową ampułko-strzykawkę. - Nie należy ponownie zakładać nasadki igły. Może to spowodować uszkodzenie igły albo przypadkowe ukłucie igłą.
3b: Jedną ręką delikatnie ścisnąć i przytrzymać fałd skóry w oczyszczonym miejscu wstrzyknięcia. Drugą ręką wprowadzić igłę w skórę pod kątem około 45 stopni. - Wprowadzić igłę na całą jej długość. Następnie delikatnie puścić skórę. Upewnić się, że igła została prawidłowo wprowadzona (patrz RysunekF).
3c: Mocno wcisnąć tłok do końca, aż do wstrzyknięcia całej objętości leku (patrz Rysunek G). - Cała objętość leku została wstrzyknięta, gdy nie da się wcisnąć główki tłoka dalej (patrz Rysunek H).
3d: Zdjąć kciuk z główki tłoka (patrz Rysunek I). Igła zostanie automatycznie cofnięta i zablokowana. - Przyciskać suchy wacik w miejscu wstrzyknięcia przez kilka sekund. Nie pocierać miejsca wstrzyknięcia. Może wystąpić nieznaczne krwawienie albo może pojawić się kropla płynu. Jest to normalne zjawisko. W razie konieczności można zakleić miejsce wstrzyknięcia małym plastrem.
Krok 4: Utylizacja zużytej ampułko-strzykawki leku Bimzelx Zużytą ampułko-strzykawkę umieścić od razu po użyciu w pojemniku na ostre odpady (patrz
RysunekJ).
Jeśli pacjent wymagadrugiego wstrzyknięcia wramach dawki przepisanej przez lekarza, należy użyć nowej ampułko-strzykawki leku Bimzelx 160mg ipowtórzyć kroki od 2 do 4.
W celu wykonania drugiego wstrzyknięcia należy wybrać nowe miejsce wstrzyknięcia.