logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Bicardef 10 mg tabl. powl. 60 szt.

        Bicardef, 10 mg, tabl. powl., 60 szt.

        Bicardef
        10 mg, tabl. powl., 60 szt.
        • 5 mg, 30 szt., tabl. powl.
        • 10 mg, 30 szt., tabl. powl.
        • 5 mg, 60 szt., tabl. powl.
        • 5 mg, 90 szt., tabl. powl.
        • 10 mg, 90 szt., tabl. powl.
        Producent

        Hasco-Lek

        Opakowanie

        60 szt.

        Postać

        tabl. powl.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        23.93

        Dawkowanie

        Doustnie. Nadciśnienie tętnicze: 5 mg raz na dobę. W łagodniejszych postaciach nadciśnienia tętniczego (ciśnienie rozkurczowe do 105 mmHg) właściwe może się okazać podawanie 2,5 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 10 mg podawanych raz na dobę. Dalsze zwiększanie dawki jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach. Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku. Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie jest konieczna modyfikacja dawkowania; u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (CCr < 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nie należy stosować dawki większej niż 10 mg na dobę; doświadczenie ze stosowaniem bisoprololu u pacjentów poddawanych dializie jest ograniczone, nie ma jednak dowodów na konieczność modyfikowania dawkowania. Dzieci i młodzież. Z powodu braku dostatecznych danych klinicznych nie zaleca się stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży. Choroba niedokrwienna serca (dławica piersiowa): 5 mg raz na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Dalsze zwiększanie dawki jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach. Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku. Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie jest konieczna modyfikacja dawkowania; u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (CCr < 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nie należy stosować dawki większej niż 10 mg na dobę; doświadczenie ze stosowaniem bisoprololu u pacjentów poddawanych dializie jest ograniczone, nie ma jednak dowodów na konieczność modyfikowania dawkowania. Dzieci i młodzież. Z powodu braku dostatecznych danych klinicznych nie zaleca się stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży. Stabilna, przewlekła niewydolność serca. Standardowe leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca obejmuje inhibitory ACE (lub, w przypadku nietolerancji leków z tej grupy, antagonistów receptora AT1 dla angiotensyny II), β-adrenolityki, leki moczopędne, a jeśli jest to wskazane, także glikozydy nasercowe. W chwili rozpoczynania leczenia bisoprololem pacjent powinien być w stanie stabilnym (bez objawów ostrej niewydolności serca). Zaleca się, aby leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca było prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu tej choroby. Faza dostosowania dawki. Dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej tolerancji, dawkę zwiększa się stopniowo, w odstępach dwutygodniowych lub dłuższych do dawki 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg i 10 mg raz na dobę. Jeżeli zwiększona dawka jest źle tolerowana, mniejsza dawka może być dawką podtrzymującą. Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Podczas fazy dostosowania dawki zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów życiowych (częstość rytmu serca, ciśnienie krwi) i objawów nasilenia niewydolności serca. Modyfikacja leczenia. Jeśli maksymalna zalecana dawka jest źle tolerowana, można rozważyć stopniowe zmniejszenie dawki. W przypadku przemijającego nasilenia niewydolności serca, niedociśnienia lub bradykardii, zaleca się ponowne dostosowanie dawki jednocześnie stosowanych leków. Konieczne może być czasowe zmniejszenie dawki bisoprololu. Należy również rozważyć zakończenie leczenia β-adrenolitykiem. Po uzyskaniu stabilizacji stanu pacjenta należy zawsze rozważyć ponowne rozpoczęcie leczenia i (lub) stopniowe zwiększenie dawki bisoprololu. Pacjenci w podeszłym wieku. Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Brak danych dotyczących farmakokinetyki bisoprololu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, w związku z tym, u tych pacjentów należy zachować szczególną ostrożność w czasie zwiększania dawki. Dzieci i młodzież. Z powodu braku dostatecznych danych klinicznych nie zaleca się stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży. Czas trwania leczenia, przerwanie leczenia. Czas trwania leczenia nie jest ograniczony. Leczenia bisoprololem nie powinno się przerywać nagle, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ może to prowadzić do ostrego pogorszenia stanu zdrowia pacjenta. Jeżeli konieczne jest przerwanie leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo (np. zmniejszać o połowę w odstępach tygodniowych). Sposób podania. Lek należy przyjmować raz dziennie, zwykle rano o tej samej porze, przed śniadaniem, podczas śniadania lub po posiłku. Tabletki należy połknąć, popijając niewielką ilością płynu, bez rozgryzania. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Zastosowanie

        Nadciśnienie tętnicze. Choroba niedokrwienna serca (dławica piersiowa). Stabilna, przewlekła niewydolność serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Bicardef i w jakim celu się go stosuje

        Bicardef zawierający bisoprolol (w postaci fumaranu) zalecany jest w chorobach serca i układu
        krążenia. Bisoprolol wpływa na tzw. współczulną część układu nerwowego, która między innymi
        reguluje ciśnienie krwi i pracę serca. Bisoprolol należy do środków niemal wyłącznie wpływających
        na funkcjonowanie serca (wybiórczo blokuje receptory beta1 serca), jego podawanie w zalecanych
        dawkach zwykle nie wpływa na funkcjonowanie układu pokarmowego, naczynia krwionośne i
        oskrzela (nie powoduje skurczu oskrzeli) oraz nie wpływa na przemianę materii związaną z
        pobudzeniem receptorów beta2 (nie zwiększa stężenia lipidów i glukozy we krwi).

        Bisoprolol obniża ciśnienie krwi, zwalnia rytm pracy serca w spoczynku i po wysiłku oraz, co jest
        pożądane w chorobie niedokrwiennej serca, ogranicza zużycie tlenu przez mięsień sercowy.
        Wskazaniem do zastosowania leku Bicardef (podawanego jako jedyny lek lub razem z innymi
        odpowiednio dobranymi lekami), jest nadciśnienie tętnicze oraz choroba niedokrwienna serca
        (dławica piersiowa).

        Niewydolność serca pojawia się, jeśli mięsień serca jest słaby i nie jest w stanie pompować
        wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
        Bisoprolol jest stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną
        czynnością skurczową lewej komory.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bicardef

        Kiedy nie stosować leku Bicardef
        Jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprololu fumaran lub którykolwiek z pozostałych składników tego
        leku (wymienionych w punkcie 6).

        Nie należy stosować leku Bicardef jeśli występuje:
        • ostra niewydolność serca lub zaostrzenie niewydolności serca, które wymagają dożylnego
          podawania leków poprawiających kurczliwość mięśnia sercowego (tzw. leków inotropowych);
        • wstrząs wywołany zaburzeniami czynności serca (wstrząs kardiogenny);
        • zaburzenie przewodzenia impulsów między przedsionkami a komorami serca (blok
          przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia) bez zabezpieczenia rozrusznikiem serca;
        • zespół chorego węzła zatokowego (tzw. zespół chorej zatoki);
        • blok zatokowo przedsionkowy;
        • znaczące spowolnienie akcji serca (bradykardia), z czynnością serca poniżej 50 skurczów/min
          przed rozpoczęciem leczenia;
        • niskie ciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg);
        • ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła choroba oskrzelowo-płucna;
        • późne stadium choroby zarostowej tętnic obwodowych lub skurcz naczyń palców dłoni i stóp
          (zespół Raynauda);
        • nieleczony guz chromochłonny rdzenia nadnerczy, czyli rzadko występujący nowotwór
          nadnerczy (pheochromocytoma - patrz niżej);
        • kwasica metaboliczna, czyli stan, w którym odczyn krwi (pH) jest nieprawidłowy.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Bicardef należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

        Jeśli występuje którykolwiek z poniższych stanów, przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bicardef
        należy porozmawiać z lekarzem; lekarz może uznać, że konieczna jest szczególna ostrożność (na
        przykład podanie dodatkowych leków lub częstsze przeprowadzanie kontroli):
        • cukrzyca;
        • ścisła głodówka;
        • niektóre choroby serca (takie jak zaburzenia rytmu serca lub silny ból w klatce piersiowej
          w spoczynku - dławica Prinzmetala);
        • zaburzenia krążenia krwi w kończynach;
        • astma oskrzelowa lub przewlekła choroba płuc;
        • występowanie łuszczących się zmian skórnych (łuszczyca), również w wywiadzie;
        • zaburzenia czynności tarczycy;
        • guz chromochłonny rdzenia nadnerczy.

        Poza tym należy powiedzieć lekarzowi, jeśli planowane jest:
        • leczenie odczulające (np. w celu uniknięcia kataru siennego), ponieważ bisoprolol może
          zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej lub zwiększać nasilenie takiej
          reakcji;
        • zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym, ponieważ bisoprolol może zmieniać reakcję
          organizmu na podawane leki.

        Dzieci i młodzież
        Nie zaleca się stosowania leku Bicardef u dzieci i młodzieży.

        Lek Bicardef a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

        Nie należy stosować poniższych leków razem z lekiem Bicardef bez specjalnego zalecenia lekarza:
        •  niektóre leki przeciwarytmiczne tzw. klasy I (np. dyzopiramid, chinidyna, lidokaina, fenytoina,
            flekainid, propafenon);
        •  niektóre leki nasercowe (tzw. inhibitory kanałów wapniowych, jak np. werapamil lub diltiazem),
           ze względu na możliwe, poważne zaburzenia pracy serca i ciśnienia krwi;
        •  niektóre leki przeciwnadciśnieniowe (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna), ze
           względu na możliwe pogorszenie stanu chorego.
        Nie należy jednak przerywać przyjmowania tych leków bez porozumienia się z lekarzem.

        Przed zastosowaniem poniższych leków jednocześnie z lekiem Bicardef należy porozmawiać z
        lekarzem, być może lekarz zaleci częstsze kontrole lekarskie:
        • niektóre leki nasercowe z grupy dihydropirydyny (np. nifedypina, felodypina, amlodypina), ze
          względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia i pogorszenia wydolności serca;
        • niektóre leki przeciwarytmiczne tzw. klasy III (np. amiodaron), ze względu na możliwe
          zaburzenia pracy serca (konieczna częsta kontrola EKG);
        • niektóre leki przeciwnadciśnieniowe (np. prazosyna, alfuzosyna) ze względu na możliwe
          gwałtowne obniżenie ciśnienia krwi (konieczne szczególnie dokładne kontrolowanie ciśnienia
          krwi);
        • inne leki mogące obniżać ciśnienie krwi, np. niektóre leki przeciwdepresyjne (tzw.
          trójpierścieniowe), leki należące do grupy barbituranów i pochodnych fenotiazyny, ze względu na
          zwiększone ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi;
        • leki parasympatykomimetyczne (jak np. pilokarpina), ze względu na spowolnienie akcji serca;
        • leki betasympatykomimetyczne (dobutamina, izoprenalina), ze względu na osłabienie działania
          obu równocześnie podawanych leków;
        • leki symaptykomimetyczne pobudzające receptory alfa oraz beta, ze względu na możliwy
          niepożądany wzrost ciśnienia krwi i nasilenie objawów chromania przestankowego;
        • inne środki blokujące receptory beta (w tym z podawanymi w postaci kropli do oczu) ze względu
          na nasilenie działania bisoprololu;
        • leki nasercowe (glikozydy naparstnicy), ze względu na możliwe niekorzystne zwolnienie
          czynności serca;
        • niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), z powodu możliwego niepożądanego obniżenia
          działania przeciwnadciśnieniowego bisoprololu;
        • insulina i inne leki obniżające stężenie glukozy we krwi, ze względu na dalsze obniżanie stężenia
          glukozy, a jednocześnie maskowanie objawów jej niskiego stężenia we krwi;
        • niektóre antybiotyki, np. rifampicyna;
        • pochodne ergotaminy, wchodzące także w skład leków przeciwmigrenowych, z powodu
          możliwych zaburzeń krążenia krwi;
        • leki zawierające adrenalinę, noradrenalinę oraz substancje o działaniu pokrewnym jakie są
          zawarte w lekach przeciwkaszlowych, kroplach do nosa itp., ponieważ może nastąpić osłabienie
          działania obu leków. Dla osiągnięcia odpowiedniego efektu leczenia schorzeń alergicznych może
          okazać się konieczne skorygowanie ich dawek;
        • niektóre leki znieczulające miejscowo (np. lidokaina), ze względu na ryzyko obniżenia ciśnienia
          krwi. Przed zabiegiem należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu bisoprololu;
        • meflochina – ze względu na zwiększone ryzyko spowolnienia pracy serca;
        • niektóre leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy ze względu na nasilenie działania
          przeciwnadciśnieniowego oraz jednoczesne zwiększenie ryzyka wystąpienia przełomu
          nadciśnieniowego.

        Bicardef z jedzeniem lub alkoholem
        Rodzaj i ilość przyjmowanego pokarmu nie zmieniają działania leku, jednak przestrzeganie
        odpowiedniej diety i innych dodatkowych zaleceń lekarza prowadzącego dotyczących przebiegu
        leczenia, mogą istotnie wpływać na uzyskane wyniki leczenia i jakość życia pacjenta.
        Napoje alkoholowe nasilają działanie bisoprololu.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Ciąża
        Podawanie bisoprololu może być niebezpieczne dla płodu i (lub) noworodka. Podobnie planowana
        ciąża pacjentki leczonej bisoprololem wymaga konsultacji lekarza.
        Wszystkie leki z grupy beta-blokerów zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co może zaburzyć
        wzrost płodu, a nawet doprowadzić do śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia lub porodu
        przedwczesnego, a także obniżają stężenie glukozy we krwi i spowalniają pracę serca płodu.
        Dlatego dopuszcza się zastosowanie bisoprololu i innych leków wybiórczo blokujących receptory
        beta1 serca u kobiet w okresie ciąży tylko w przypadkach absolutnie koniecznych, gdy oczekiwane
        korzyści dla matki wynikające z leczenia przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu i
        dziecka. W takim przypadku niezbędny jest szczególnie skrupulatny nadzór lekarski (kontrola
        przepływu krwi przez łożysko i rozwoju płodu). W razie stwierdzenia niekorzystnego wpływu lekarz
        rozważy i zaleci inny odpowiedni sposób leczenia ciężarnej.
        Noworodki matek leczonych bisoprololem powinny być ściśle nadzorowane przez lekarza zwłaszcza
        w pierwszych trzech dobach życia.

        Karmienie piersią
        Nie należy karmić piersią podczas stosowania bisoprololu, ze względu na brak danych pozwalających
        na ocenę bezpieczeństwa.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Ze względu na indywidualną zmienność reakcji na lek, bisoprolol może zaburzać zdolność
        prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Takie działanie należy brać pod uwagę zwłaszcza
        na początku leczenia, przy zmianie leku, jak również u osób spożywających alkohol. Dlatego pacjenci
        powinni skonsultować z lekarzem, czy mogą prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.

        Lek Bicardef zawiera laktozę
        Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
        skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
        Jedna tabletka leku Bicardef 5 mg zawiera 71 mg laktozy.
        Jedna tabletka leku Bicardef 10 mg zawiera 142 mg laktozy.

        Lek Bicardef zawiera sód
        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
        sodu”.

        3. Jak stosować lek Bicardef

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.

        Podanie doustne.

        Tabletki zażywać rano, przed śniadaniem, podczas śniadania lub po posiłku. Połykać w całości,
        popijając niewielką ilością płynu.

        Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od małych dawek, które następnie stopniowo zwiększa się. We
        wszystkich przypadkach dawkowanie należy dobrać indywidualnie i na podstawie dokonywanej przez
        lekarza oceny wpływu na pracę serca, ciśnienie i reakcji pacjenta na lek.
        Czas trwania leczenia nie jest ograniczony, leczenie na ogół jest długotrwałe oraz zależy od rodzaju i
        przebiegu choroby.

        Nie zaleca się nagłego przerywania leczenia, ze względu na możliwe zaostrzenie objawów
        chorobowych, zwłaszcza u osób z chorobą niedokrwienną serca.

        Nadciśnienie tętnicze
        Zwykle zaleca się podawanie 1 tabletki leku Bicardef 5 mg raz na dobę albo ½ tabletki leku Bicardef
        10 mg raz na dobę (co odpowiada dawce 5 mg fumaranu bisoprololu jeden raz na dobę).
        W łagodniejszych postaciach nadciśnienia tętniczego (ciśnienie rozkurczowe do 105 mmHg) lekarz
        może zalecić obniżenie dawki do ½ tabletki leku Bicardef 5 mg raz na dobę (co odpowiada dawce 2,5
        mg fumaranu bisoprololu jeden raz na dobę). W razie konieczności lekarz może zalecić zwiększenie
        dawki: do 2 tabletek leku Bicardef 5 mg raz na dobę albo 1 tabletki Bicardef 10 mg raz na dobę (co
        odpowiada dawce 10 mg fumaranu bisoprololu podawanych raz na dobę).

        Dalsze zwiększanie dawki jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach.
        Maksymalna zalecana dawka bisoprololu wynosi 20 mg raz na dobę.

        Choroba niedokrwienna serca (angina pectoris)
        Zwykle zaleca się podawanie 1 tabletki leku Bicardef 5 mg raz na dobę albo ½ tabletki leku Bicardef
        10 mg raz na dobę (co odpowiada dawce 5 mg fumaranu bisoprololu raz na dobę).
        W razie konieczności lekarz może zalecić zwiększenie dawki do 2 tabletek leku Bicardef 5 mg jeden
        raz na dobę albo 1 tabletki Bicardef 10 mg raz na dobę (co odpowiada dawce 10 mg fumaranu
        bisoprololu podawanych raz na dobę).
        Dalsze zwiększanie dawki jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach.
        Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę.

        Stabilna, przewlekła niewydolność serca
        Lekarz rozpocznie leczenie bisoprololem od małej dawki, którą będzie stopniowo zwiększać -
        zadecyduje, w jaki sposób zwiększać dawkę. Zalecana dawka początkowa to 1,25 mg raz na dobę.
        Dawkę zwiększa się w odstępach dwutygodniowych lub dłuższych do dawki 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg,
        7,5 mg i 10 mg raz na dobę.
        Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 10 mg bisoprololu.

        W zależności od tego, jak lek jest tolerowany, lekarz może zalecić wydłużenie odstępu czasu do
        następnego zwiększenia dawki. Jeśli choroba się nasili lub jeśli lek nie będzie tolerowany, konieczne
        może być ponowne zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. U niektórych pacjentów
        wystarczająca może okazać się dawka podtrzymująca mniejsza niż 10 mg bisoprololu.
        Lekarz ustali odpowiednie postępowanie.

        Dawkowanie u osób z niewydolnością wątroby i (lub) nerek
        Leczenie nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej
        U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie
        jest konieczna modyfikacja dawkowania. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens
        kreatyniny < 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nie należy stosować
        dawki większej niż 10 mg bisoprololu na dobę.
        Doświadczenie ze stosowaniem bisoprololu u pacjentów poddawanych dializie jest ograniczone; nie
        ma jednak dowodów na konieczność modyfikowania dawkowania.

        Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca
        Brak danych dotyczących farmakokinetyki bisoprololu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością
        serca i współistniejącymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. W związku z tym, u tych
        pacjentów należy zachować szczególną ostrożność w czasie zwiększania dawki produktu leczniczego.

        Dawkowanie u osób w podeszłym wieku
        Nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.

        Stosowanie u dzieci i młodzieży
        Nie zaleca się stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży ze względu na brak dostatecznych danych
        klinicznych.

        Tabletkę można podzielić na równe dawki.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Bicardef
        W przypadku przedawkowania bisoprololu należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem okazując
        mu opakowanie leku lub jego ulotkę informacyjną.
        Najczęściej występującymi objawami przedawkowania bisoprololu są: spowolnienie akcji serca
        (bradykardia), obniżenie ciśnienia krwi, duszność w wyniku skurczu oskrzeli, ostra niewydolność
        serca i obniżone stężenie glukozy we krwi (hipoglikemia).

        Pominięcie zastosowania leku Bicardef
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
        Należy przyjąć dawkę leku wraz z kolejnym posiłkiem zgodnie z zaleconym przez lekarza sposobem
        stosowania i dawkowania (np. jeśli zapomniano przyjąć lek rano - zażyć go w południe, a kolejną
        dawkę przyjąć zgodnie z planem tj. następnego dnia).

        Przerwanie stosowania leku Bicardef
        Nie przerywać leczenia bisoprololem bez porozumienia z lekarzem.
        Leczenia nie należy przerywać nagle. Po przerwaniu leczenia lekiem Bicardef może wystąpić ostre
        pogorszenie stanu zdrowia (zwłaszcza u osób z chorobą niedokrwienną serca). Jeżeli konieczne jest
        przerwanie leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo i zgodnie z zaleceniem lekarza (np.
        obniżając dawkowanie stopniowo w ciągu tygodnia, albo zmniejszając dawkowanie o połowę w
        odstępach tygodniowych).

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia cięższych reakcji
        alergicznych, do których mogą należeć: obrzęk twarzy, szyi, języka, jamy ustnej lub gardła, lub
        trudności w oddychaniu.

        Działania niepożądane występujące bardzo często (występują częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
        bradykardia (wolna czynność serca) – u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.

        Działania niepożądane występujące często (występują nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
        Zmęczenie*, stan wyczerpania*, zawroty głowy*, bóle głowy*, uczucie zimna lub drętwienia kończyn,
        zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka lub zaparcie), niskie ciśnienie tętnicze,
        astenia (osłabienie), nasilenie istniejącej niewydolności serca – u pacjentów z przewlekłą
        niewydolnością serca.

        Dotyczy tylko pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową:
        * Objawy występują głównie na początku leczenia, są zwykle łagodne i ustępują w ciągu 1-2 tygodni.

        Działania niepożądane występujące niezbyt często (występują nie częściej niż u 1 na 100
        pacjentów): zaburzenia snu, depresja, astenia (osłabienie), zaburzenia pracy serca (nadmierne
        spowolnienie akcji serca - tzw. bradykardia, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo komorowego)
        oraz nasilenie wcześniej istniejącej niewydolności serca – u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub
        dławicą piersiową, skurcz oskrzeli (trudności w oddychaniu) u chorych na astmę oskrzelową lub
        obturacyjną chorobę płuc, osłabienie mięśni, kurcze mięśni.

        Działania niepożądane występujące rzadko (występują nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):
        koszmarne sny, halucynacje, omdlenie, zaburzenia potencji, zmniejszenie wydzielania łez (ważne dla
        osób noszących szkła kontaktowe), upośledzenie słuchu, alergiczny nieżyt nosa, zapalenie wątroby,
        zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (tzw. AlAT, AspAT), podwyższenie stężenia
        triglicerydów we krwi, skórne reakcje uczuleniowe (świąd, zaczerwienienie, wysypka).

        Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 10 000
        pacjentów):
        zapalenie spojówek (podrażnienie lub zaczerwienienie oczu), wypadanie włosów oraz
        wystąpienie lub nasilenie objawów łuszczycy lub pojawienie się wysypki łuszczycopodobnej.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych:
        Aleje Jerozolimskie 181C, 02 - 222 Warszawa,
        tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309
        Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Bicardef

        Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w
        celu ochrony przed światłem.

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności umieszczonego na pudełku. Termin ważności
        oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Bicardef
        - Substancją czynną leku jest bisoprolol (w postaci fumaranu). Jedna tabletka zawiera 5 mg lub 10
          mg bisoprololu fumaranu.
        - Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna,
          karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna. Skład
          otoczki Opadry II Orange 85G23568: alkohol poliwinylowy częściowo zhydrolizowany, talk,
          tytanu dwutlenek (E 171), makrogol (PEG 3350), lecytyna sojowa, lak glinowy żółcieni
          chinolinowej, żelaza tlenek czerwony (E 172).

        Jak wygląda lek Bicardef i co zawiera opakowanie
        Tabletki powlekane, owalne, obustronnie wypukłe, beżowo-pomarańczowe, z linią podziału, o
        gładkiej jednolitej powierzchni.
        Jedno opakowanie leku zawiera 30, 60 lub 90 tabletek.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        „PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCJI FARMACEUTYCZNEJ HASCO-LEK” S.A.
        51-131 Wrocław, ul. Żmigrodzka 242 E

        Informacja o leku
        tel.: (22) 742 00 22
        e-mail: informacjaoleku@hasco-lek.pl

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026