×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Betaferon 0,25 mg/ml proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz. 15 x (1 fiolka+1 amp.-strzyk.+1 łącznik fiolki z igłą+2 waciki nasączone alkoholem)

    Betaferon, 0,25 mg/ml, proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz., 15 x (1 fiolka+1 amp.-strzyk.+1 łącznik fiolki z igłą+2 waciki nasączone alkoholem)

    Betaferon
    0,25 mg/ml, proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz., 15 x (1 fiolka+1 amp.-strzyk.+1 łącznik fiolki z igłą+2 waciki nasączone alkoholem)
    Producent

    Bayer

    Opakowanie

    15 x (1 fiolka+1 amp.-strzyk.+1 łącznik fiolki z igłą+2 waciki nasączone alkoholem)

    Postać

    proszek i rozp. do sporz. roztw. do wstrz.

    Dostępność

    produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej

    Dawkowanie

    Leczenie preparatem należy rozpocząć pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu stwardnienia rozsianego. Podskórnie. Dorośli: zalecaną dawką jest 250 µg (8 mln j.m.), tj. 1 ml przygotowanego roztworu, którą podaje się podskórnie co drugi dzień. Dawkowanie należy rozpocząć od dawki 62,5 µg (0,25 ml) podawanej co drugi dzień, powoli zwiększając dawkę do 250 µg co drugi dzień: 1, 3 i 5 dzień 62,5 µg (0,25 ml); 7, 9 i 11 dzień 125 µg (0,5 ml); 13, 15 i 17 dzień 187,5 µg (0,75 ml); od 19 dnia 250 µg (1 ml). Okres zwiększania dawki można odpowiednio dostosować w przypadku wystąpienia jakiegokolwiek istotnego działania niepożądanego. Częstość występowania objawów grypopodobnych można zmniejszyć przez podanie NLPZ. Nie ustalono w pełni optymalnej dawki preparatu i czasu trwania leczenia. Dostępne są dane z badań badaniach klinicznych obejmujących maksymalnie 5 lat leczenia u pacjentów z ustępująco-nawracającą postacią stwardnienia rozsianego oraz o 3 lat leczenia u pacjentów z wtórnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego. W przypadku postaci ustępująco-nawracającej wykazano skuteczność leczenia przez okres pierwszych 2 lat. Dane dla pozostałych 3 lat są zgodne z ustaloną skutecznością leczenia preparatem dla całego okresu. W grupie pacjentów z pojedynczym epizodem klinicznym sugerującym stwardnienie rozsiane progresja do jawnego klinicznie stwardnienia rozsianego była znamiennie opóźniona w okresie 5 lat. Gdy pacjent nie reaguje na leczenie, np. w ciągu 6 miesięcy zwiększy się stopień niesprawności oceniany w Rozszerzonej Skali Niewydolności Ruchowej (EDSS) lub, mimo stosowania preparatu, pacjent będzie wymagał co najmniej 3 cykli leczenia ACTH lub kortykosteroidami w ciągu 1 roku, należy przerwać leczenie preparatem. Ograniczone dane z literatury sugerują, że profil bezpieczeństwa u młodzieży (12-16 lat) dla dawki 8 mln j.m. podskórnie co drugi dzień jest podobny do obserwowanego u dorosłych.

    Zastosowanie

    Leczenie pacjentów z pojedynczym ogniskiem demielinizacji z czynnym procesem zapalnym, który jest wystarczająco zaostrzony i uzasadnia leczenie poprzez dożylne podanie kortykosteroidów, jeśli wykluczono alternatywne rozpoznania i jeśli u pacjentów występuje duże ryzyko rozwoju jawnego klinicznie stwardnienia rozsianego. Leczenie pacjentów z ustępująco-nawracającą postacią stwardnienia rozsianego, u których w ciągu ostatnich 2 lat wystąpiły przynajmniej 2 rzuty choroby. Leczenie pacjentów z wtórnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego w czynnym stadium choroby potwierdzonym rzutami.