×
Szukam leku
Szukam apteki
    strefa aptek.pl Leki Argadopin 300 mg tabl. 100 szt.

    Argadopin, 300 mg, tabl., 100 szt.

    Argadopin
    300 mg, tabl., 100 szt.
    • 100 mg, 100 szt., tabl.
    • 300 mg, 30 szt., tabl.
    • 100 mg, 50 szt., tabl.
    Producent

    Sandoz

    Opakowanie

    100 szt.

    Postać

    tabl.

    Dostępność

    Produkt dostępny na receptę

    Kwota refundowana

    44.61

    Dawkowanie

    Doustnie. Dorośli. Leczenie należy rozpocząć od małej dawki leku np. 100 mg na dobę, dawkę tę należy zwiększać wyłącznie, gdy uzyskane stężenie moczanów w surowicy nie jest zadowalające. Zaleca się następujące schematy dawkowania: 100-200 mg na dobę w stanach lekkich; 300-600 mg na dobę w stanach umiarkowanie ciężkich; 700-900 mg na dobę w stanach ciężkich. Jeśli konieczne jest obliczenie dawki na kg mc., należy stosować 2-10 mg/kg mc./dobę. Dzieci i młodzież. Argadopin, 100 mg: ≥15 kg mc. Argadopin, 300 mg: ≥45 kg mc. Dzieci <15 lat: 10 do 20 mg/kg mc./dobę, do maksymalnej dawki 400 mg na dobę podawanej w 3 dawkach podzielonych. Stosowanie leku u dzieci jest rzadko wskazane, z wyjątkiem chorób nowotworowych (zwłaszcza białaczki) i niektórych zaburzeń enzymatycznych, takich jak zespół Lescha-Nyhana. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dostosowuje się dawkowanie do czynności nerek (CCr >20 ml/min - zwykła dawka dobowa; CCr 10 do 20 ml/min - 100 do 200 mg/dobę; CCr <10 ml/min - 100 mg/dobę lub dłuższe odstępy między dawkami). W ciężkiej niewydolności nerek wskazane może być stosowanie dawki mniejszej niż 100 mg/dobę lub podawanie dawki 100 mg w odstępach dłuższych niż jedna doba. Jeśli możliwe jest kontrolowanie stężenia oksypurynolu w osoczu, dawkowanie allopurynolu należy ustalić tak, aby stężenie oksypurynolu było mniejsze niż 100 µmol/l (15,2 mg/l). U pacjentów dializowanych 2 lub 3 razy w tygodniu należy rozważyć alternatywny schemat dawkowania: podawanie 300-400 mg preparatu tuż po każdej dializie, bez podawania kolejnych dawek do czasu następnego zabiegu. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy stosować zmniejszone dawki (na początku leczenia zaleca się okresowe badanie czynności wątroby). U pacjentów z chorobami z intensywnym obrotem moczanowym, np. w chorobach nowotworowych, w zespole Lescha-Nyhana, zaleca się wyrównanie hiperurykemii i (lub) hiperurykozurii z zastosowaniem preparatu przed rozpoczęciem leczenia cytotoksycznego. Istotne jest zapewnienie właściwego nawodnienia pacjenta w celu utrzymania optymalnej diurezy oraz alkalizacja moczu w celu zwiększenia rozpuszczalności moczanów/kwasu moczowego. Zaleca się dawki mieszczące się w dolnych granicach zalecanego zakresu dawkowania. W przypadku pacjentów z nefropatią moczanową lub inną patologią zaburzającą czynność nerek, należy przestrzegać zaleceń dla pacjentów z niewydolnością nerek. Powyższe zalecenia mają na celu zmniejszenie ryzyka odkładania złogów ksantyny oraz (lub) oksypurynolu, co mogłoby niekorzystnie wpłynąć na stan kliniczny pacjenta. Monitorowanie pacjentów. We właściwych odstępach czasu należy oznaczać stężenie moczanów w surowicy i w moczu oraz kwasu moczowego w moczu, w celu dostosowania dawki leku. Sposób podania. Lek należy przyjmować raz na dobę po posiłku. Jeśli dawka dobowa jest >300 mg i wystąpią objawy nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego, lek można podawać w dawkach podzielonych.

    Zastosowanie

    Dorośli. Leczenie wszystkich postaci hiperurykemii, których nie można kontrolować dietą, w tym hiperurykemia wtórna różnego pochodzenia i powikłania kliniczne stanów przebiegających z hiperurykemią, zwłaszcza jawna dna moczanowa, nefropatia moczanowa oraz w celu rozpuszczenia złogów i zapobiegania powstawaniu kamieni moczanowych. Leczenie nawracającej kamicy nerkowej z kamieniami nerkowymi o mieszanym składzie wapniowo-szczawianowym, z towarzyszącą hiperurykemią, gdy leczenie płynami, dietą i innymi sposobami okazało się nieskuteczne. Dzieci i młodzież. Wtórna hiperurykemia różnego pochodzenia. Nefropatia moczanowa w przebiegu leczenia białaczki. Zaburzenia związane z dziedzicznym niedoborem enzymów, zespół Lescha-Nyhana (częściowy niedobór lub całkowity brak fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej) oraz niedobór fosforybozylotransferazy adeninowej.