logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Amotaks 500 mg/5 ml granulat do sporz. zaw. doustnej but. 60 ml

        Amotaks, 500 mg/5 ml, granulat do sporz. zaw. doustnej, but. 60 ml

        Amotaks
        500 mg/5 ml, granulat do sporz. zaw. doustnej, but. 60 ml
        • 500 mg/5 ml, but. 100 ml, granulat do sporz. zaw. doustnej
        • 500 mg, 16 szt., kaps. twarde
        • 500 mg, 20 szt., kaps. twarde
        • 1 g, 16 szt., tabl.
        • 1 g, 20 szt., tabl.
        Producent

        Polfa Tarchomin

        Opakowanie

        but. 60 ml

        Postać

        granulat do sporz. zaw. doustnej

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        23.29

        Dawkowanie

        Doustnie. Dawkę należy określić indywidualnie, czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy, W niektórych zakażeniach konieczne jest dłuższe leczenie. Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg. Ostre bakteryjne zapalenie zatok, bezobjawowy bakteriomocz w czasie ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej, ostre zapalenie pęcherza moczowego: 250 mg do 500 mg co 8 h lub 750 mg do 1 g co 12 h, w ciężkich zakażeniach 750 mg do 1 g co 8 h; ostre zapalenie pęcherza moczowego można leczyć dawką 3 g 2 razy na dobę przez 1 dzień. Ostre zapalenie ucha środkowego, ostre paciorkowce zapalenie migdałków i zapalenie gardła, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 500 mg co 8 h lub 750 mg do 1 g co 12 h, w ciężkich zakażeniach 750 mg do 1 g co 8 h przez 10 dni. Pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia związane z protezowaniem stawów: 500 mg do 1 g co 8 h. Dur brzuszny i dur rzekomy: 500 mg do 2 g co 8 h. Zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 2 g doustnie w pojedynczej dawce na 30-60 min przed zabiegiem. Eradykacja Helicobacter pylori: 750 mg do 1 g 2 razy na dobę w skojarzeniu z inhibitorem pompy protonowej (np. omeprazolem, lanzoprazolem) i innym lekiem przeciwbakteryjnym (np. klarytromycyną, metronidazolem) przez 7 dni. Choroba z Lyme: wczesna postać – 500 mg do 1 g co 8 h do maksymalnej dawki 4 g na dobę w dawkach podzielonych przez 14 dni (10 do 21 dni); późna postać (objawy układowe) – 500 mg do 2 g co 8 h do maksymalnej dawki 6 g na dobę w dawkach podzielonych przez 10-30 dni. Dzieci o mc. <40 kg. Ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej: 20-90 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych (schemat podawania w 2 dawkach podzielonych należy brać pod uwagę jedynie w przypadku dawek z górnego zakresu). Ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i zapalenie gardła: 40-90 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych (schemat podawania w 2 dawkach podzielonych należy brać pod uwagę jedynie w przypadku dawek z górnego zakresu). Dur brzuszny i dur rzekomy: 100 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych. Zapobieganiu zapaleniu wsierdzia: 50 mg/kg mc. doustnie, w pojedynczej dawce na 30-60 min przed zabiegiem. Choroba z Lyme: wczesna postać – 25-50 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych przez 10-21 dni, późna postać (objawy układowe) – 100 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych przez 10-30 dni. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg: GFR >30 ml/min - modyfikacja dawki nie jest konieczna; GFR 10-30 ml/min – maksymalnie 500 mg 2 razy na dobę; GFR <10 ml/min – maksymalnie 500 mg na dobę. Dzieci o mc. <40 kg z zaburzeniami czynności nerek (w większości przypadków preferowane jest leczenie preparatem do stosowania pozajelitowego): GFR >30 ml/min – modyfikacja dawki nie jest konieczna; GFR 10-30 ml/min – 15 mg/kg mc. podawane 2 razy na dobę (maksymalnie 500 mg 2 razy na dobę); GFR <10 ml/min – jedna dawka 15 mg/kg mc. podawana raz na dobę (maksymalnie 500 mg). Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg poddawani hemodializie: jedna dawka 15 mg/kg mc. podawana raz na dobę, przed hemodializą należy podać dodatkową dawkę 15 mg/kg mc.; w celu przywrócenia stężenia antybiotyku we krwi należy podać kolejną dawkę 15 mg/kg mc. po zakończeniu hemodializy (ponieważ amoksycylinę można usunąć z krążenia za pomocą hemodializy). Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej: maksymalna dawka wynosi 500 mg na dobę. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby - należy zachować ostrożność podczas dawkowania i regularnie kontrolować czynność wątroby. Pacjenci w podeszłym wieku - modyfikacja dawki nie jest konieczna. Sposób podania. Pokarm nie zaburza wchłaniania amoksycyliny, lek można przyjmować przed posiłkiem, w trakcie lub po posiłku. Kapsułkę należy połknąć nie otwierając jej, popić wodą. Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki, w miejscu widocznego wgłębienia.

        Zastosowanie

        Leczenie nw. zakażeń u dzieci i dorosłych: ostre bakteryjne zapalenie zatok; ostre zapalenie ucha środkowego; ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i zapalenie gardła; zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli; pozaszpitalne zapalenie płuc; ostre zapalenie pęcherza moczowego; bezobjawowy bakteriomocz w okresie ciąży; ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek; dur brzuszny i dur rzekomy; ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej; zakażenia związane z protezowaniem stawów; eradykacja Helicobacter pylori; choroba z Lyme. Lek jest również wskazany w zapobieganiu zapaleniu wsierdzia. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Amotaks i w jakim celu się go stosuje

        Co to jest lek Amotaks
        Lek Amotaks jest antybiotykiem. Substancją czynną leku jest amoksycylina. Amoksycylina należy do
        grupy leków zwanych „penicylinami”.

        W jakim celu się go stosuje
        Amotaks stosowany jest w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na amoksycylinę.

        Lek Amotaks stosuje się w leczeniu:
        • ostrego bakteryjnego zapalenia zatok
        • ostrego zapalenia ucha środkowego
        • ostrego paciorkowcowego zapalenia migdałków i zapalenia gardła
        • zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli
        • pozaszpitalnego zapalenia płuc
        • ostrego zapalenia pęcherza moczowego
        • bezobjawowego bakteriomoczu w okresie ciąży
        • ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek
        • duru brzusznego i duru rzekomego
        • ropnia okołozębowego z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej
        • zakażeń związanych z protezowaniem stawów
        • choroby wrzodowej żołądka wywołanej przez bakterie Helicobacter pylori
        • boreliozy.

        Amotaks można również stosować w zapobieganiu zapalenia wsierdzia.
        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Amotaks

        Kiedy nie stosować leku Amotaks:
        ▪ jeśli pacjent ma uczulenie na amoksycylinę, penicylinę lub na którykolwiek z pozostałych
          składników leku (wymienionych w punkcie 6).
        ▪ jeśli u pacjenta kiedykolwiek stwierdzono uczulenie na jakikolwiek inny antybiotyk. To może
          obejmować wysypkę skórną lub obrzęk twarzy lub gardła.

        Jeśli powyższe okoliczności dotyczą pacjenta, nie powinien on przyjmować leku Amotaks. W razie
        wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Amotaks należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli
        pacjent:
        ● choruje na mononukleozę zakaźną (gorączka, ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych oraz
          skrajne zmęczenie);
        ● ma chorobę nerek;
        ● nieregularnie oddaje mocz.
        W razie wątpliwości, czy powyższe okoliczności dotyczą pacjenta, należy skonsultować się z lekarzem
        prowadzącym lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania leku Amotaks.

        Badania krwi i moczu
        Jeśli pacjent ma mieć wykonane:
        •  badanie moczu (w celu wykrycia glukozy) lub badania krwi w celu zbadania czynności wątroby,
        •  badanie stężenia estriolu (wykonywane w czasie ciąży w celu sprawdzenia, czy dziecko rozwija się
            prawidłowo),
        należy poinformować lekarza lub farmaceutę, że pacjent przyjmuje lek Amotaks. Amoksycylina może
        bowiem wpływać na wyniki tych badań.

        Lek Amotaks a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
        obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

        • Jeśli jednocześnie z lekiem Amotaks pacjent przyjmuje allopurynol (stosowany w dnie
          moczanowej), bardziej prawdopodobne może być wystąpienie u pacjenta skórnych reakcji
          alergicznych.
        • Jeśli pacjent przyjmuje probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej) – jednoczesne
          stosowanie probenecydu może zmniejszyć wydalanie amoksycyliny i nie jest zalecane. Jeśli w opinii
          lekarza konieczne jest stosowanie obydwu produktów leczniczych, lekarz może zdecydować o
          dostosowaniu dawki leku Amotaks.
        • Jeśli razem z lekiem Amotaks pacjent stosuje leki zmniejszające krzepliwość krwi (takie jak
          warfaryna), może być konieczne wykonanie dodatkowych badań krwi.
        • Jeśli pacjent przyjmuje również inne antybiotyki (takie jak tetracyklina), lek Amotaks może być
          mniej skuteczny.
        • Jeśli pacjent przyjmuje metotreksat (stosowany w leczeniu nowotworów i łuszczycy o ciężkim
          przebiegu), penicyliny mogą powodować nasilenie jego działań niepożądanych.

        Ciąża i karmienie piersią
        Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
        dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Amotaks może powodować działania niepożądane i wywoływać objawy (takie jak reakcje alergiczne,
        zawroty głowy i drgawki) zaburzające zdolność prowadzenia pojazdów.

        Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że pacjent czuje się dobrze.

        Lek Amotaks zawiera około 2,6 g sacharozy w 5 ml zawiesiny oraz glukozę (jako jeden ze
        składników aromatu truskawkowego i malinowego)
        Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
        skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
        Biorąc pod uwagę schemat dawkowania przedstawiony w punkcie 3 maksymalna ilość sacharozy,
        która może być podana pacjentowi w maksymalnej dawce jednorazowej wynosi 15927 mg, zaś w
        maksymalnej dawce dobowej 31854 mg. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.

        Lek Amotaks zawiera benzoesan sodu (E 211)

        Lek Amotaks zawiera 25 mg benzoesanu sodu (E 211) w 5 ml zawiesiny.

        Benzoesan sodu może zwiększać ryzyko żółtaczki (zażółcenie skóry i białkówek oczu) u noworodków
        (do 4. tygodnia życia).
        Biorąc pod uwagę schemat dawkowania przedstawiony w punkcie 3 maksymalna ilość benzoesanu
        sodu, która może być podana pacjentowi w maksymalnej dawce jednorazowej wynosi 150 mg, zaś w
        maksymalnej dawce dobowej 300 mg.

        Lek Amotaks zawiera sód
        Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 5 ml przygotowanej zawiesiny doustnej, to znaczy lek uznaje
        się za „wolny od sodu”.
        Lek zawiera 72,14 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w maksymalnej dawce jednorazowej.
        Odpowiada to 3,6% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
        Lek zawiera 144,28 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w maksymalnej dawce dobowej.
        Odpowiada to 7,2% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
        Lek w maksymalnej dawce dobowej jest uważany jako lek z wysoką zawartością sodu. Ma to szczególne
        znaczenie w przypadku pacjentów na diecie ubogosodowej.
        W razie przyjmowania leku w maksymalnej dawce dobowej przez długi czas, pacjenci, zwłaszcza
        kontrolujący zawartość sodu w diecie, powinni skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
        3. Jak stosować lek Amotaks

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

        • Przed podaniem każdej dawki należy zawsze dobrze wstrząsnąć butelką.
        • Należy zachować równe, co najmniej 4-godzinne, odstępy pomiędzy dawkami podawanymi w ciągu
          doby.

        Zazwyczaj stosowana dawka:

        Dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg
        Wszystkie dawki są ustalane w zależności od masy ciała dziecka (wyrażonej w kilogramach).
        • Lekarz prowadzący zaleci dawkę leku Amotaks, jaką należy podać dziecku.
        • Zazwyczaj stosowana dawka to 40 mg do 90 mg na każdy kilogram masy ciała na dobę,
           podawane w dwóch lub trzech dawkach podzielonych.
        • Maksymalna zalecana dawka to 100 mg na każdy kilogram masy ciała na dobę.

        Dorośli, osoby w podeszłym wieku i dzieci o masie ciała 40 kg lub większej
        Ta zawiesina nie jest zwykle zalecana do stosowania u dorosłych i dzieci o masie ciała większej niż
        40 kg. Należy zwrócić się po poradę do lekarza prowadzącego lub farmaceuty.

        Amotaks dostępny jest również w postaci tabletek o mocy 1 g, kapsułek o mocy 500 mg oraz tabletek,
        z których można sporządzać zawiesinę doustną, o mocy 500 mg, 750 mg, 1 g (Amotaks Dis).

        Choroby nerek
        Jeśli u pacjenta występują choroby nerek, dawka leku może być mniejsza niż zazwyczaj stosowana.

        Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Amotaks
        Jeżeli pacjent przyjął większą dawkę leku Amotaks niż zalecana, mogą wystąpić takie objawy jak
        podrażnienie żołądka i jelit (nudności, wymioty lub biegunka) lub kryształki w moczu, które mogą być
        postrzegane jako mętny mocz lub problemy w oddawaniu moczu. Należy skontaktować się z lekarzem
        prowadzącym tak szybko, jak to tylko możliwe. Należy zabrać ze sobą lek, aby pokazać go lekarzowi.

        Pominięcie zastosowania leku Amotaks
        • Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, należy przyjąć ją w momencie przypomnienia.
        • Nie należy przyjmować kolejnej dawki zbyt wcześnie, należy odczekać około 4 godzin przed
          przyjęciem kolejnej dawki.
        • Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        Jak długo należy stosować lek Amotaks
        • Należy kontynuować przyjmowanie leku Amotaks tak długo jak zaleci to lekarz, nawet jeśli
          pacjent poczuje się lepiej. Wszystkie dawki leku są potrzebne do zwalczenia zakażenia. Jeśli
          część bakterii przeżyje, może spowodować nawrót zakażenia.
        • Jeśli po zakończeniu leczenia lekiem Amotaks pacjent nadal nie czuje się lepiej, należy
          skonsultować się z lekarzem.

        W przypadku stosowania leku Amotaks, przez dłuższy czas, mogą wystąpić pleśniawki (kandydoza –
        zakażenia drożdżakowe błon śluzowych powodujące miejscową bolesność, swędzenie i białą
        wydzielinę). W takim przypadku należy skonsultować się z lekarzem.
        Jeśli pacjent przyjmuje lek Amotaks przez dłuższy czas, lekarz może zlecić przeprowadzenie
        dodatkowych badań czynności nerek, wątroby i krwi.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
        się do lekarza lub farmaceuty.
        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

        Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z następujących ciężkich działań niepożądanych, należy
        natychmiast przerwać stosowanie leku Amotaks i skontaktować się z lekarzem – pacjent może
        wymagać natychmiastowej pomocy medycznej.

        Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów)
        • reakcje uczuleniowe, w tym: swędzenie i wysypka skórna, obrzęk twarzy, warg, języka, ciała lub
          trudności w oddychaniu. Objawy te mogą być ciężkie, w rzadkich przypadkach mogą prowadzić do
          śmierci.
        • wysypka lub punktowe, płaskie, czerwone, okrągłe plamki pod powierzchnią skóry lub zasinienie
          skóry, które może być objawem zapalenia naczyń krwionośnych w wyniku reakcji alergicznej.
          Może to być związane z bólem stawów (zapalenie stawów) oraz chorobą nerek.
        • reakcje alergiczne typu późnego występujące zazwyczaj od 7 do 12 dni po przyjęciu leku Amotaks,
          niektóre z obserwowanych objawów to: wysypki, gorączka, bóle stawów oraz powiększenie
          węzłów chłonnych, zwłaszcza pod pachami.
        • reakcja skórna zwana rumieniem wielopostaciowym objawiająca się swędzącymi czerwono-
          purpurowymi wykwitami na skórze, zwłaszcza na dłoniach lub podeszwach stóp, obrzękiem na
          skórze (przypominającym pokrzywkę), podrażnieniem wokół ust, oczu lub narządów płciowych.
          Może wystąpić gorączka oraz uczucie zmęczenia.
        • inne ciężkie reakcje skórne to: zmiany w zabarwieniu skóry, grudki pod skórą, pęcherze, krosty,
          złuszczanie się skóry, zaczerwienienie, ból, swędzenie i łuszczenie się skóry. Mogą one być
          związane z gorączką, bólami głowy i ciała.
        • objawy grypopodobne z wysypką, gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych i nieprawidłowymi
          wynikami badań krwi [w tym zwiększeniem liczby krwinek białych (eozynofilia) oraz
          zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych]; polekowa reakcja z eozynofilią i objawami
          ogólnymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS).
        • gorączka, dreszcze, ból gardła i inne objawy zakażenia lub skłonność do siniaczenia. Mogą to być
          objawy problemów dotyczących komórek krwi.
        • reakcja Jarischa-Herxheimera. Podczas stosowania leku Amotaks w leczeniu choroby z Lyme
          (boreliozy) może wystąpić gorączka, dreszcze, bóle mięśni i głowy oraz wysypka na skórze.
        • zapalenie jelita grubego, wywołujące biegunkę (czasami z domieszką krwi), ból i gorączkę.
        • mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane dotyczące wątroby. Występują zazwyczaj u pacjentów
          poddanych leczeniu przez dłuższy okres, mężczyzn i osób w podeszłym wieku.

        Działania niepożądane występujące z częstością nieznaną (częstość nie może być określona na
        podstawie dostępnych danych)
        • ból w klatce piersiowej związany z reakcją alergiczną, mogący być objawem alergii prowadzącej
          do zawału serca (zespół Kounisa).
        • wysypka z pęcherzami układającymi się obrączkowato ze strupami w części centralnej lub jako
          sznur pereł (linijna IgA dermatoza).
        • zapalenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-
          rdzeniowych).
        • Zapalenie jelit indukowane lekami (ang. DIES)
          Zapalenie jelit indukowane lekami występowało głównie u dzieci otrzymujących amoksycylinę.
          Jest to pewien rodzaj reakcji alergicznej, której wiodącym objawem są powtarzające się wymioty
          (1-4 godziny po przyjęciu leku). Dalsze objawy mogą obejmować ból brzucha, letarg, biegunkę i
          niskie ciśnienie krwi.

        Należy natychmiast poinformować lekarza jeśli u pacjenta wystąpi:
        • ciężka biegunka połączona z krwawieniem
        • pęcherze, zaczerwienienie lub siniaki na skórze
        • ciemniejszy mocz lub blade stolce
        • żółte zabarwienie skóry i białek oczu (żółtaczka). Należy przeczytać również informacje poniżej
          dotyczące anemii mogącej być przyczyną żółtaczki.
        Powyższe objawy mogą wystąpić w trakcie lub do kilku tygodni po zakończeniu stosowania leku.

        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast przerwać stosowanie
        leku i skontaktować się z lekarzem.

        Czasem mogą wystąpić mniej ciężkie reakcje skórne takie jak:
        • umiarkowanie swędząca wysypka (okrągłe, czerwono-różowe wykwity), przypominające
          pokrzywkę obrzęki na przedramionach, nogach, dłoniach, rękach lub stopach. Występuje ona
          niezbyt często (może wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów).

        Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem i
        przerwać stosowanie leku Amotaks.

        Inne działania niepożądane:

        Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
        • wysypka skórna
        • nudności
        • biegunka.

        Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów)
        • wymioty.

        Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów)
        • pleśniawki (zakażenia drożdżakowe pochwy, jamy ustnej lub fałdów skóry), lekarz lub farmaceuta
          doradzi sposób leczenia
        • problemy z nerkami
        • drgawki, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących duże dawki lub mających problemy z nerkami
        • zawroty głowy
        • nadmierna aktywność
        • przebarwienie zębów (u dzieci), które zazwyczaj może być usunięte przez szczotkowanie
        • żółty, brązowy lub czarny, włochaty język
        • nadmierny rozpad czerwonych krwinek co może prowadzić do anemii. Objawy to: zmęczenie, bóle
          głowy, duszność, zawroty głowy, bladość i zażółcenie skóry i białek oczu.
        • zmniejszenie liczby białych komórek krwi
        • zmniejszenie liczby płytek krwi (komórek biorących udział w krzepnięciu krwi)
        • krew może krzepnąć dłużej niż zazwyczaj. Może to być widoczne w przypadku krwawienia z nosa
          lub skaleczenia.

        Działanie niepożądane występujące z częstością nieznaną (częstość nie może być określona na
        podstawie dostępnych danych)

        • kryształki w moczu prowadzące do ostrego uszkodzenia nerek, widoczne jako zmętnienie moczu lub
           trudności lub dyskomfort podczas oddawania moczu; w celu uniknięcia tych objawów należy
           przyjmować dużą ilość płynów.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
        zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
        Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
        Biobójczych
        Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa
        Tel: + 48 22 49 21 301
        Faks: + 48 22 49 21 309
        strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Amotaks

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Granulat - przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Chronić od wilgoci.
        Zawiesina - przechowywać w lodówce, w temperaturze od 2ºC do 8ºC, nie dłużej niż 14 dni.
        Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
        ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.
        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Amotaks
        Substancją czynną leku jest amoksycylina (w postaci amoksycyliny trójwodnej).
        Każde 5 ml zawiesiny doustnej zawiera 500 mg amoksycyliny (100 mg w 1 ml) w postaci
        amoksycyliny trójwodnej.
        Inne składniki leku to: guma guar, sacharoza, sodu benzoesan, cytrynian trójsodowy bezwodny,
        symetykon, aromat truskawkowy [maltodekstryna, glukoza, guma arabska (E 414), pektyna (E 440)],
        aromat malinowy[maltodekstryna, glukoza, guma arabska (E 414), pektyna (E 440) .

        Jak wygląda lek Amotaks i co zawiera opakowanie
        Granulat barwy białej lub żółtej; po dodaniu wody powstaje jednorodna zawiesina.

        Opakowanie
        Jedna butelka, o pojemności 100 ml, zawierająca 39,2 g granulatu w tekturowym pudełku.
        Jedna butelka, o pojemności 200 ml, zawierająca 65,3 g granulatu w tekturowym pudełku.
        Do opakowań dołączona jest łyżeczka miarowa z podziałką umożliwiającą aplikację 1,25 ml, 2,5 ml
        i 5 ml oraz dozownik strzykawkowy, umożliwiający aplikację do 5 ml zawiesiny z dokładnością do
        0,1 ml.

        Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
        Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” Spółka Akcyjna
        ul. A. Fleminga 2
        03-176 Warszawa

        Nr telefonu: 22-811-18-14

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
        podmiotu odpowiedzialnego.

        Data ostatniej aktualizacji ulotki:
        ________________________________________________________________________
        Ogólne porady dotyczące stosowania antybiotyków

        Antybiotyki służą do leczenia zakażeń bakteryjnych. Są nieskuteczne w leczeniu zakażeń
        wirusowych.

        Niekiedy zakażenia wywołane przez bakterie nie reagują na leczenie antybiotykiem. Jedną z
        najczęstszych przyczyn tego zjawiska jest to, że bakterie są oporne na podawany antybiotyk. To
        oznacza, że bakterie mogą przetrwać lub mnożyć się mimo stosowania antybiotyku.

        Bakterie mogą z wielu powodów stać się oporne na antybiotyki. Uważne stosowanie antybiotyków
        może pomóc w zmniejszeniu możliwości wytworzenia się oporności bakterii.

        Antybiotyk przepisany przez lekarza prowadzącego jest przeznaczony wyłącznie do leczenia
        aktualnie występującej choroby. Zwrócenie uwagi na następujące porady pomoże zapobiec
        rozwojowi opornych bakterii, które mogłyby wstrzymać działanie antybiotyku.

        1. Bardzo ważne jest przyjmowanie antybiotyku we właściwej dawce, odpowiednim czasie i
            przez właściwą liczbę dni. Należy przeczytać instrukcje zawarte w ulotce i jeżeli którekolwiek
            z nich są niezrozumiałe, należy poprosić lekarza prowadzącego lub farmaceutę o wyjaśnienie.
        2. Pacjent nie powinien przyjmować antybiotyku, jeśli nie był on przepisany właśnie dla niego.
            Powinien zażywać go wyłącznie w celu leczenia zakażenia, na które antybiotyk został
            przepisany.
        3. Pacjent nie powinien przyjmować antybiotyku przepisanego innej osobie, nawet jeśli miała
            podobne zakażenie.
        4. Nie należy przekazywać innym osobom antybiotyków przepisanych danemu pacjentowi.
        5. Jeżeli po zakończeniu leczenia zgodnego z zaleceniami lekarza prowadzącego pozostały
            jakiekolwiek resztki antybiotyku, należy zwrócić je do apteki, która je przyjmuje w celu
            zapewnienia jego właściwego zniszczenia.
        ________________________________________________________________________

        Instrukcja przygotowania leku do użycia

        Przed użyciem należy sprawdzić, czy zabezpieczenie korka nie zostało naruszone.
        Przed dodaniem wody należy wstrząsnąć butelką z lekiem w celu rozluźnienia granulatu.

        Butelka zawierająca 39,2 g granulatu, o pojemności 100 ml

        Do butelki z granulatem dodać przegotowanej, ostudzonej wody do kreski zaznaczonej na etykiecie
        (34 ml). Wstrząsać do uzyskania jednorodnej zawiesiny. Po odstawieniu (opadnięciu piany), jeśli
        trzeba, dopełnić wodą do kreski. Otrzymuje się 60 ml zawiesiny.

        Butelka zawierająca 65,3 g granulatu, o pojemności 200 ml
        Do butelki z granulatem dodać przegotowanej, ostudzonej wody do kreski zaznaczonej na etykiecie
        (57 ml). Wstrząsać do uzyskania jednorodnej zawiesiny. Po odstawieniu (opadnięciu piany), jeśli
        trzeba, dopełnić wodą do kreski. Otrzymuje się 100 ml zawiesiny.

        Starannie wstrząsnąć butelką ze sporządzoną zawiesiną przed każdym użyciem.

        Sporządzoną zawiesinę doustną należy odmierzać łyżeczką miarową lub dozownikiem strzykawkowym.

        Do opakowań dołączona jest łyżeczka miarowa z podziałką, umożliwiającą pobranie 1,25 ml, 2,5 ml i
        5 ml zawiesiny oraz dozownik strzykawkowy, umożliwiający pobranie do 5 ml zawiesiny
        z dokładnością do 0,1 ml.

        5 ml zawiesiny zawiera 500 mg amoksycyliny;
        2,5 ml zawiesiny zawiera 250 mg amoksycyliny;
        1,25 ml zawiesiny zawiera 125 mg amoksycyliny;
        0,1 ml zawiesiny zawiera 10 mg amoksycyliny.
        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026