produkt stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym
Dawkowanie
Dożylnie (do żyły centralnej). Dorośli, z prawidłową przemianą materii: zalecana dawka dobowa wynosi 6,4 - 8 ml/kg mc.; maksymalna dawka dobowa (w katabolicznych stanach przemiany materii podaż aminokwasów można zwiększyć do 2,0 g/kg mc. mając na względzie utrzymanie równowagi płynów i właściwą podaż energii) wynosi 16 ml/kg mc. Nie zaleca się przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg mc u pacjentów odżywianych pozajelitowo. Maksymalna prędkość wlewu: do 0,8 ml/kg mc./h lub 0,1 g/kg mc./h lub ok. 16 kropli/min (przy wadze 70 kg). Szczególne grupy pacjentów. Indywidualny dobór dawki wymagany jest w przypadku niewydolności wątroby, nerek, nadnerczy, serca lub płuc, oraz chorób współistniejących i farmakoterapii. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 2 rż. Sposób podania. Podawać w ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik w żyle głównej. W przypadku rozważania podania obwodowego musi być uwzględniona osmolarność danego roztworu do infuzji. Szybkość infuzji musi być dostosowana z uwzględnieniem podawanej dawki, dobowej objętości podaży oraz czasu trwania infuzji. Czas stosowania zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.
Zastosowanie
Składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka, zwłaszcza u pacjentów po ciężkich urazach mnogich, w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających stosowania żywienia pozajelitowego, w przypadku dużych zabiegów operacyjnych przebiegających z dużym niedoborem białka (przed, w czasie i po operacji). W żywieniu pozajelitowym roztwory aminokwasów należy zazwyczaj łączyć z roztworami węglowodanów w celu pokrycia zapotrzebowania energetyczne.
Treść ulotki
1. Co to jest lek AMINOMEL 12,5E i w jakim celu się go stosuje.
Lek AMINOMEL 12,5E jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka, zwłaszcza u pacjentów po ciężkich urazach i urazach mnogich, w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających stosowania żywienia pozajelitowego, w przypadku dużych zabiegów operacyjnych przebiegających z dużym niedoborem białka (przed, w czasie i po operacji).
W żywieniu pozajelitowym roztwory aminokwasów należy zazwyczaj łączyć z roztworami węglowodanów w celu pokrycia zapotrzebowania energetycznego.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku AMINOMEL 12,5E
Kiedy nie stosować leku AMINOMEL 12,5E - jeśli u pacjenta występuje nadwrażliwość na którykolwiek składnik leku
- jeśli u pacjenta występuje niestabilny stan krążeniowy z zagrożeniem życia (wstrząs) - jeśli u pacjenta występuje niedotlenienie komórkowe - jeśli u pacjenta występuje obrzęk płuc - jeśli we krwi pacjenta występuje za wysoki poziom sodu, potasu i/lub magnezu.
Preparat AMINOMEL 12,5E nie jest przeznaczony do żywienia pozajelitowego dzieci poniżej 2 roku życia, ponieważ jego skład aminokwasów nie spełnia wymagań stawianych preparatom dla małych dzieci.
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek AMINOMEL 12,5E - jeśli u pacjenta występuje przewodnienie - jeśli u pacjenta występuje nieprawidłowy metabolizm aminokwasów - jeśli u pacjenta występuje hiponatremia - jeśli u pacjenta występuje kwasica - jeśli u pacjenta występuje hiperkaliemia
Zaleca się regularne badanie krwi i moczu pacjenta w trakcie podawania produktu AMINOMEL. To pozwoli upewnić się, że pacjent otrzymuje właściwe ilości roztworu, i w razie potrzeby będzie dodatkowo leczony.
W przypadku niewydolności wątroby, nerek, nadnerczy, serca lub płuc wymagane jest indywidualne dostosowanie dawki.
W trakcie leczenia lekarz zleci kontrolę gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo- zasadowej. Roztwory aminokwasów mogą zwiększać poziom związków amoniaku we krwi. Lekarz wykona badanie krwi w tym kierunku.
Lekarz zleci regularne monitorowanie stanu pacjentów, u których występuje: - nieprawidłowy metabolizm aminokwasów - problemy z wątrobą, nerkami, sercem lub krążeniem - niewydolność wątroby, z powodu ryzyka wystąpienia lub pogorszenia wcześniejszych zaburzeń neurologicznych z hiperamonemią (za wysokie stężenie amoniaku we krwi) - niewydolność nerek, szczególnie w przypadku jednoczesnego występowania hiperkaliemii (za wysokie stężenie potasu we krwi), czynnik ryzyka wystąpienia lub pogorszenia kwasicy metabolicznej lub hiperazotemii (za wysokie stężenie azotu we krwi) w następstwie nieprawidłowego klirensu kreatyniny.
Należy pamiętać, że roztwór ten jest tylko jednym ze składników żywienia pozajelitowego. Jeśli nie zalecono inaczej, dla ustalenia w pełni zbilansowanej diety należy równocześnie zapewniać dodatkową podaż składników energetycznych (uwzględniając indywidualne zapotrzebowanie na niezbędne kwasy tłuszczowe), elektrolitów, witamin i mikroelementów.
Przy jednoczesnym stosowaniu roztworów o wysokich stężeniach glukozy może być niezbędne podanie insuliny w celu zapobieżenia zbyt wysokim stężeniom glukozy we krwi.
Stosować ostrożnie w przypadku podwyższonej osmolarności surowicy. Lek AMINOMEL 12,5E a inne leki Jak dotąd nie są znane żadne interakcje z innymi lekami. Roztworów aminokwasów nie należy podawać łącznie z innymi lekami z uwagi na zwiększone ryzyko zakażeń oraz możliwość wystąpienia niezgodności. Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.
Leku AMINOMEL 12,5E nie należy stosować u kobiet ciężarnych ani w okresie karmienia piersią, chyba że w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
3. Jak stosować lek AMINOMEL 12,5E. Do wlewu dożylnego (przez cewnik w żyle głównej). Dawkowanie i prędkość wlewu dożylnego Jeżeli nie zalecono inaczej przy prawidłowej przemianie materii, należy stosować poniższe wytyczne:
AMINOMEL 12,5E Maksymalna prędkość wlewu: - w ml/kg mc./godz. do 0,8 ml - w g/kg mc./godz. do 0,1 g - krople/min. (przy wadze 70 kg) ok. 16
Zalecana dawka dobowa: do pokrycia minimalnego zapotrzebowania na aminokwasy wynoszącego 0,8 – 1,0 g/kg mc.: - ml/kg mc. 6,4 - 8 ml
Maksymalna dawka dobowa: w katabolicznych stanach przemiany materii podaż aminokwasów należy zwiększyć do 2,0 g/kg mc., mając na względzie utrzymanie równowagi płynów i właściwą podaż energii, co odpowiada: - ml/kg mc. 16 ml
Nie zaleca się przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg mc. u pacjentów dorosłych odżywianych pozajelitowo.
Stosować tylko, jeśli roztwór jest przejrzysty i prawie bezbarwny a pojemnik nieuszkodzony.
U dzieci zaleca się stosowanie roztworów przeznaczonych do stosowania pediatrycznego.
Czas stosowania zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.
Roztwór przeznaczony do jednorazowego użycia.
Lek AMINOMEL 12,5E należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się lekarzem. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku AMINOMEL 12,5E
Objawy zatrucia:
Zbyt szybki wlew może powodować objawy nietolerancji, takie jak nudności, dreszcze i wymioty oraz istotne klinicznie straty aminokwasów przez nerki. Przedawkowanie prowadzić może do zatrucia aminokwasami, przewodnienia i zaburzeń równowagi elektrolitowej.
Zaburzenia elektrolitowe: w przypadku niewłaściwego stosowania (przedawkowanie i (lub) szybkość infuzji większa niż zalecana), może wystąpić hiperwolemia, zaburzenia elektrolitowe, kwasica i lub azotemia. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać infuzję. Jeśli będzie to uzasadnione medycznie, może być wskazane podjęcie dalszych działań. Brak jest specyficznego antidotum do zastosowania w przedawkowaniu. Procedury ratunkowe powinny obejmować środki korygujące zaistniałe zaburzenia.
Sposób postępowania w przypadku zatrucia: Zmniejszenie prędkości wlewu i w razie potrzeby przerwanie wlewu, przywrócenie równowagi elektrolitowej. Pominięcie zastosowania leku AMINOMEL 12,5E W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza.
4. Możliwe działania niepożądane.
Jak każdy lek, lek AMINOMEL 12,5E może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Nie stwierdzono działań niepożądanych przy właściwym stosowaniu. Stosowanie w przypadkach innych niż podane we wskazaniach może prowadzić do zaburzenia równowagi aminokwasów.
Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. Dotyczy to również wszelkich objawów niepożądanych niewymienionych w tej ulotce.
5. Jak przechowywać lek AMINOMEL 12,5E.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25oC. Chronić przed światłem.
Po otwarciu pojemnika roztwór należy zużyć niezwłocznie.
Nie stosować leku AMINOMEL 12,5E po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie butelki. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje.
Co zawiera lek AMINOMEL 12,5E Lek AMINOMEL 12,5E zawiera roztwór L-aminokwasów (125 g/l) z elektrolitami.
Jak wygląda lek AMINOMEL 12,5E i co zawiera opakowanie Lek AMINOMEL 12,5E jest przejrzystym, prawie bezbarwnym roztworem zawierającym aminokwasy i elektrolity.
Butelki szklane zawierające 500 ml lub 1000 ml roztworu do infuzji.
- Substancjami czynnymi leku są:
1000 ml roztworu do infuzji zawiera:
AMINOMEL 12,5E Substancje czynne: L-izoleucyna 7,31 g L-leucyna 7,80 g L-lizyny octan 12,53 g (w przeliczeniu na L-lizynę) 8,88 g L-metionina 5,85 g L-fenyloalanina 6,75 g L-treonina 6,25 g L-tryptofan 2,50 g L-walina 6,25 g L-arginina 12,08 g L-histydyna 4,13 g L-alanina 19,38 g Kwas L-glutaminowy 6,25 g Glicyna 9,44 g L-prolina 9,38 g L-ornityny chlorowodorek 3,02 g (w przeliczeniu na L-ornitynę) 2,37 g Kwas L-asparaginowy 2,39 g L-seryna 5,38 g Acetylocysteina 0,84 g (w przeliczeniu na L-cysteinę) 0,625 g N-acetylo-L-tyrozyna 2,50 g (w przeliczeniu na L-tyrozynę) 2,03 g Sodu octan trójwodny 4,320 g Sodu wodorotlenek 1,664 g Sodu chlorek 0,780 g Potasu chlorek 4,194 g Magnezu chlorek sześciowodny 1,270 g Wapnia chlorek dwuwodny 0,919 g
Dodatkowe informacje: AMINOMEL 12,5E Teoretyczna osmolarność (mOsm/l) 1430 Wartość pH 6,0-6,3 Kwasowość miareczkowa (mmol/l; do pH = 7,4) 22-30 Zawartość N (g/l) 19,5 Wartość energetyczna: (kJ/l) 2125 (kcal/l) 500
- Inne składniki leku to: woda do wstrzykiwań, kwas jabłkowy (do ustalenia pH), disodu edetynian dwuwodny
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny Baxter Polska Sp. z o.o. Ul. Kruczkowskiego 8 00-380 Warszawa Wytwórca Bieffe Medital S.p.A. Via Nuova Provinciale 23034 Grosotto Włochy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawicielapodmiotu odpowiedzialnego. Baxter Polska Sp. z o.o. ul. Kruczkowskiego 8 00-380 Warszawa tel.: 22 4883 777