Szukaj apteki/leku
Szukam leku
Szukam apteki
Alutard SQ, zaw. do wstrz. - wyciągi alerg. jadów owadów błonkoskrzydłych, zest. do lecz. podtrz.- 1 fiolka 5 ml
Producent
ALK-Abelló A/S
Opakowanie
zest. do lecz. podtrz.- 1 fiolka 5 ml
Postać
zaw. do wstrz. - wyciągi alerg. jadów owadów błonkoskrzydłych
Dostępność
Produkt dostępny na receptę
Dawkowanie
Podskórnie. Leczenie preparatem powinien prowadzić wyłącznie lekarz doświadczony w stosowaniu swoistej immunoterapii. Pacjenta należy obserwować przez min. 30 min po każdym wstrzyknięciu. Dawkowanie preparatu powinno być dostosowane indywidualnie dla pacjenta. Wielkość dawek zależy od ogólnego stanu pacjenta, danych z wywiadu dotyczących alergii oraz wrażliwości pacjenta na swoisty alergen. Predyspozycję pacjenta do reakcji alergicznej można zmniejszyć poprzez zastosowanie szybko działającego leku przeciwhistaminowego. Faza początkowa. Celem jest osiągnięcie najwyższego tolerowanego poziomu poprzez stopniowe zwiększanie dawki, jednak bez przekraczania stężenia 100 000 SQ-U (1 ml fiolki 4). Poniższe zalecenia dotyczące dawkowania należy traktować jedynie jako orientacyjne wskazówki. Podczas wyboru dawki w fazie początkowej należy kierować się wrażliwością pacjenta. Ryzyko reakcji alergicznych w fazie początkowej zależy od dawki oraz przerw między wstrzyknięciami. Podczas fazy początkowej podaje się jedno wstrzyknięcie raz w tygodniu. Jeżeli pacjent odpowie silną reakcją alergiczną na preparat podczas fazy początkowej, należy dokonać korekty dawkowania. Zalecenia dotyczące zwiększania dawki u pacjentów wymagających szybszego uzyskania ochrony - przez okres 7 tyg. (leczenie zgrupowane „cluster”). Tydzień 1.: 1. zastrzyk (fiolka nr 1 stężenie 100 SQ-U/ml) - 0,1 ml; 2. zastrzyk (fiolka nr 2 stężenie 1000 SQ-U/ml) - 0,1 ml; 3. zastrzyk (fiolka nr 3 stężenie 10 000 SQ-U/ml) - 01, ml. Tydzień 2. (fiolka nr 3 stężenie 10 000 SQ-U/ml): 4. zastrzyk - 0,2 ml; 5. zastrzyk - 0,2 ml. Tydzień 3. (fiolka nr 3 stężenie 10 000 SQ-U/ml): 6. zastrzyk - 0,5 ml; 7. zastrzyk - 0,5 ml. Tydzień 4-7 (fiolka nr 4 stężenie 100 000 SQ-U/ml): 8. zastrzyk - 0,2 ml; 9. zastrzyk - 0,4 ml; 10. zastrzyk - 0,6 ml; 11. zastrzyk - 1,0 ml. Zalecenia dotyczące zwiększania dawki u większości pacjentów. Tydzień 1-3 (fiolka nr 1 stężenie 100 SQ-U/ml): 1. tydzień - 0,2 ml; 2. tydzień - 0,4 ml; 3. tydzień - 0,8 ml. Tydzień 4-6 (fiolka nr 2 stężenie 1000 SQ-U/ml): 4. tydzień - 0,2 ml; 5. tydzień - 0,4 ml; 6. tydzień - 0,8 ml. Tydzień 7-9 (fiolka nr 3 stężenie 10 000 SQ-U/ml): 7. tydzień - 0,2 ml; 8. tydzień - 0,4 ml; 9. tydzień - 0,8 ml. Tydzień 10-15 (fiolka nr 4 stężenie 100 000 SQ-U/ml): 10. tydzień - 0,1 ml; 11. tydzień - 0,2 ml; 12. tydzień - 0,4 ml; 13. tydzień - 0,6 ml; 14. tydzień - 0,8 ml; 15. tydzień – 1,0 ml. Zalecenia dotyczące zwiększania dawki u pacjentów o wysokiej wrażliwości i z historią reakcji ogólnoustrojowych. Tydzień 1-3 (fiolka nr 1 stężenie 100 SQ-U/ml): 1. tydzień - 0,2 ml; 2. tydzień - 0,4 ml; 3. tydzień - 0,8 ml. Tydzień 4-6 (fiolka nr 2 stężenie 1000 SQ-U/ml): 4. tydzień - 0,2 ml; 5. tydzień - 0,4 ml; 6. tydzień - 0,8 ml. Tydzień 7-15 (fiolka nr 3 stężenie 10 000 SQ-U/ml): 7. tydzień - 0,1 ml; 8. tydzień - 0,2 ml; 9. tydzień - 0,3 ml; 10. tydzień - 0,4 ml; 11. tydzień - 0,5 ml; 12. tydzień - 0,6 ml; 13. tydzień - 0,7 ml; 14. tydzień - 0,8 ml; 15. tydzień - 0,9 ml. Tydzień 16-25 (fiolka nr 4 stężenie 100 000 SQ-U/ml): 16. tydzień - 0,1 ml; 17. tydzień - 0,2 ml; 18. tydzień - 0,3 ml; 19. tydzień - 0,4 ml; 20. tydzień - 0,5 ml; 21. tydzień - 0,6 ml; 22. tydzień - 0,7 ml; 23. tydzień - 0,8 ml; 24. tydzień - 0,9 ml; 25. tydzień - 1,0 ml. Faza podtrzymująca. W celu uzyskania optymalnego działania, dawka podtrzymująca powinna być największą tolerowaną dawką, tj. największą dawką, która nie wywołuje istotnych działań niepożądanych. Dawka ta powinna mieścić się w przedziale od 10 000 do 100 000 SQ-U. Dawka podtrzymująca 10 000 SQ-U odpowiada 1 ml zawartości fiolki 3 lub 0,1 ml zawartości fiolki 4, natomiast 100 000 SQ-U odpowiada 1 ml zawartości fiolki 4. Dawka podtrzymująca powinna być ustalana indywidualnie dla pacjenta i zależy od jego wrażliwości na alergen. Gdy dawka podtrzymująca zostanie osiągnięta, stopniowo wydłuża się odstęp czasu pomiędzy wstrzyknięciami. Przerwę tę wydłuża się z 1 do 2, 4 i 6 tygodni. Następnie powtarza się podawanie dawek podtrzymujących co 6 tygodni ± 2 tygodnie. Leczenie podtrzymujące jest kontynuowane przez 3-5 lat. Jeżeli pacjent odpowie silną reakcją alergiczną na preparat podczas fazy podtrzymującej, należy dokonać korekty dawkowania. Sytuacje, w których konieczna jest korekta dawek lub przesunięcie terminu podania kolejnej dawki przedstawiono poniżej (Sposób podania) oraz w Środkach ostrożności. Przekroczenie odstępu czasu pomiędzy dwiema dawkami w fazie początkowej. Tygodnie między wizytami: do 2 tyg. - kontynuować zwiększanie dawek bez zmian; 2-3 tyg. - powtórzyć poprzednią dawkę; 3-4 tyg. - zmniejszyć dawkę do 50% poprzedniej dawki; ≥4 tyg. - rozpocząć fazę początkową. Przekroczenie odstępu czasu pomiędzy dwiema dawkami w fazie podtrzymującej. Tygodnie między wizytami: do 8 tyg. - kontynuować stosowanie dawki podtrzymującej; 8-10 tyg. - zmniejszyć dawkę do 75% poprzedniej dawki; 10-12 tyg. - zmniejszyć dawkę do 50% poprzedniej dawki; 12-14 tyg. - zmniejszyć dawkę do 25% poprzedniej dawki; 14-16 tyg. - zmniejszyć dawkę do 10% poprzedniej dawki; ≥16 tyg. - rozpocząć fazę początkową. W przypadku zmniejszenia dawki w fazie podtrzymującej, po wstrzyknięciu należy pacjenta uważnie obserwować. Następnie należy zwiększać dawki, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi fazy początkowej, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej. Równoczesne leczenie więcej niż jednym alergenem. W przypadku równoczesnej terapii więcej niż jednym alergenem, wstrzyknięcia powinny być podawane oddzielnie w każde z ramion. Aby ocenić potencjalne reakcje alergiczne wywołane przez określony alergen zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 30 min pomiędzy wstrzyknięciami. W przypadku bardzo wrażliwych pacjentów odstęp ten można wydłużyć do 2-3 dni. Możliwy wzrost ryzyka reakcji alergicznych w wyniku równoczesnego zwiększania dawki więcej niż jednego alergenu musi być oceniany indywidualnie w odniesieniu do każdego pacjenta. Zmniejszanie dawek w przypadku wystąpienia odczynu miejscowego. Jeżeli odczyn w miejscu wstrzyknięcia będzie się utrzymywał przez >6 h po wstrzyknięciu, zaleca się zmniejszanie dawek, zależnie od wielkości obrzęku. Dorośli. Maksymalna średnica obrzęku: <8 cm - kontynuować zwiększanie dawki wg schematu dawkowania; 8-12 cm - powtórzyć ostatnio podaną dawkę; 12-20 cm - zmniejszyć dawkę do dawki podanej wcześniej niż ostatnia; >20 cm - zmniejszyć dawkę do dawki podanej 2 okresy wcześniej niż ostatnia. Dzieci. Maksymalna średnica obrzęku: <5 cm - kontynuować zwiększanie dawki wg schematu dawkowania; 5-7 cm - powtórzyć ostatnio podaną dawkę; 7-12 cm - zmniejszyć dawkę do dawki podanej wcześniej niż ostatnia; 12-17 cm - zmniejszyć dawkę do dawki podanej 2 okresy wcześniej niż ostatnia; >17 cm - zmniejszyć dawkę do odpowiedniej dawki podanej 3 okresy wcześniej niż ostatnia. Zmniejszanie dawek w przypadku wystąpienia reakcji ogólnoustrojowych. Jeżeli po wstrzyknięciu wystąpi ciężka reakcja układowa, leczenie można kontynuować jedynie po starannym rozważeniu wszystkich okoliczności. W przypadku kontynuowania leczenia, następną dawkę należy zmniejszyć do 10% dawki wywołującej reakcję. Wybraną zmniejszoną dawkę można podzielić na 2 dawki i podać w odstępie 30 min. Pacjenta należy obserwować po wstrzyknięciu i zwiększać dawki, zgodnie z zaleceniami, aż do osiągnięcia maksymalnej tolerowanej dawki podtrzymującej. Szczególne grupy pacjentów. U dzieci >5 rż. nie jest konieczne korygowanie wielkości dawki w porównaniu z wielkością dawki zalecaną u dorosłych. Szczególną uwagę należy zwrócić w przypadku leczenia dzieci <5 lat. Sposób podania. Preparat wstrzykuje się albo z boku dystalnej części ramienia, albo grzbietowo w proksymalnej części przedramienia. Preparatu nie wolno pod żadnym warunkiem podawać donaczyniowo. Należy unikać podania donaczyniowego poprzez dokonanie starannej aspiracji przed wstrzyknięciem zawiesiny. Aspirację należy powtarzać co 0,2 ml podczas wstrzykiwania preparatu. Zastrzyk musi być podawany powoli. Podczas stosowania preparatu musi być dostępny odpowiedni sprzęt oraz leki przeznaczone do leczenia reakcji anafilaktycznych. Pacjenci powinni unikać wysiłku fizycznego, gorących kąpieli oraz spożywania alkoholu w dniu wstrzyknięcia preparatu, ze względu na możliwość nasilenia reakcji anafilaktycznej przez te czynniki. Środki ostrożności przed zastosowaniem preparatu: przed każdym wstrzyknięciem należy dwukrotnie sprawdzić alergen, moc dawki, objętość oraz poprzednią datę wstrzyknięcia (odstęp czasu między dawkami); należy dokumentować wszelkie reakcje alergiczne po poprzednich kursach leczenia tą szczepionką (zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe) i na tej podstawie ustalić odpowiednie dawkowanie; należy ocenić stan ogólny i alergiczny pacjenta, jak również wszelkie zmiany w przyjmowaniu leków od czasu ostatniego wstrzyknięcia; u pacjentów z astmą w wywiadzie należy ocenić stan astmy przed każdym wstrzyknięciem; preparat jest przeznaczony do wstrzykiwania podskórnego, nie wolno podawać go donaczyniowo. Warunki wymagające korekty dawkowania lub przełożenia wstrzyknięcia na późniejszy termin: wystąpienie u pacjenta gorączki lub innych objawów klinicznych ostrego lub przewlekłego zakażenia; wystąpienie u pacjenta objawów alergicznych w ciągu ostatnich 3-4 dni przed wstrzyknięciem; wystąpienie w ostatnim czasie zmiany lub zaostrzenia zapalnej choroby dróg oddechowych, w tym stanu astmy; wystąpienie reakcji ogólnoustrojowych; wystąpienie odczynów miejscowych; wystąpienie zaostrzenia atopowego zapalenia skóry; jeśli pacjentowi zostały podane inne szczepienia, należy zachować co najmniej tydzień przerwy przed podaniem preparatu Alutard SQ, w przypadku innych rodzajów szczepień, należy zachować co najmniej tydzień od podania Alutard SQ. Po każdym wstrzyknięciu: należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym szpitala, jeśli wystąpią poważne, uogólnione, późne reakcje; należy pouczyć pacjenta o konieczności obserwacji wszystkich reakcji miejscowych lub ogólnoustrojowych, które mogą wystąpić z opóźnieniem i poinformowania o nich lekarza w czasie następnej wizyty; należy odnotować wszelkie reakcje alergiczne (zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe) przed wypisem pacjenta ze szpitala.
Zastosowanie
Leczenie chorób alergicznych, zależnych od swoistych immunoglobulin E (IgE).
