logo logo loop icon Szukaj apteki/leku Zwiń Medicover Strefa aptek
Znajdź aptekęZnajdź lekDla aptekO nas
×
Szukam leku
Szukam apteki
        strefa aptek.pl Leki Airiam (100 µg+6 µg)/dawkę aerozol inhalacyjny, roztw. 120 dawek (pojemnik)

        Airiam, (100 µg+6 µg)/dawkę, aerozol inhalacyjny, roztw., 120 dawek (pojemnik)

        Airiam
        (100 µg+6 µg)/dawkę, aerozol inhalacyjny, roztw., 120 dawek (pojemnik)
        Producent

        Zentiva

        Opakowanie

        120 dawek (pojemnik)

        Postać

        aerozol inhalacyjny, roztw.

        Dostępność

        Produkt dostępny na receptę

        Kwota refundowana

        89.18

        Dawkowanie

        Wziewnie. Astma. Lek nie jest przeznaczony do stosowania w początkowym okresie leczenia astmy. Dawkowanie składników leku należy ustalać indywidualne i dostosować je do stopnia ciężkości choroby. Należy wziąć to pod uwagę nie tylko w momencie rozpoczynania leczenia lekami złożonymi, ale także podczas ustalania dawki. Jeśli u pacjenta jest konieczne zastosowanie skojarzenia substancji czynnych w dawkach innych niż te dostępne w inhalatorze złożonym, należy przepisać odpowiednie dawki β2-agonistów i (lub) kortykosteroidów do podania za pomocą osobnych inhalatorów. Dipropionian beklometazonu zawarty w preparacie ulega rozmieszczeniu w drogach oddechowych charakterystycznemu dla cząsteczek o bardzo drobnych rozmiarach (ang. extrafine), dzięki czemu osiągane jest silniejsze działanie terapeutyczne niż w przypadku postaci dipropionianu beklometazonu o cząsteczkach większych rozmiarów (100 µg dipropionianu beklometazonu bardzo drobnocząsteczkowego zawartego w leku Airiam jest równoważne 250 µg dipropionianu beklometazonu o większych cząsteczkach). Z tego względu, całkowita dawka dobowa dipropionianu beklometazonu przyjmowana w leku Airiam powinna być mniejsza niż całkowita dawka dobowa przyjmowana w preparatach zawierających  dipropionian beklometazonu o większych cząsteczkach. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów, u których zmieniono leczenie dipropionianem beklometazonu o dużych rozmiarach cząsteczek na leczenie lekiem Airiam; dawkę dipropionianu beklometazonu należy zmniejszyć i dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Terapia podtrzymująca. Lek jest przyjmowany regularnie jako leczenie podtrzymujące, a dodatkowy, szybko działający lek rozszerzający oskrzela jest stosowany w razie potrzeby (pacjentom należy doradzić, by zawsze mieli przy sobie inny szybko działający lek rozszerzający oskrzela do stosowania w razie potrzeby). Dorośli: 1 lub 2 inhalacje 2 razy na dobę; maksymalna dawka dobowa to 4 inhalacje. Terapia podtrzymująca i doraźna. Lek przyjmowany jest regularnie jako leczenie podtrzymujące oraz, w razie potrzeby, w przypadku wystąpienia objawów astmy. Pacjenci przyjmują stosowaną dobową dawkę podtrzymującą leku Airiam i dodatkowo przyjmują w razie potrzeby lek Airiam w przypadku wystąpienia objawów astmy. Pacjentów należy poinstruować, by zawsze mieli przy sobie lek Airiam do zastosowania doraźnie. Terapię podtrzymującą i doraźną preparatem należy rozważyć zwłaszcza u pacjentów z: niedostateczną kontrolą astmy i koniecznością stosowania leczenia doraźnego; zaostrzeniem astmy w przeszłości wymagającym interwencji medycznej. U pacjentów, którzy często przyjmują doraźnie dużą liczbę inhalacji lekiem, konieczne jest dokładne monitorowanie zależnych od dawki działań niepożądanych. Dorośli: zalecana dawka podtrzymująca to 1 inhalacja 2 razy na dobę (1 inhalacja rano i 1 inhalacja wieczorem). W razie wystąpienia objawów, pacjenci powinni przyjąć 1 dodatkową inhalację w razie potrzeby. Jeśli objawy utrzymują się po kilku minutach, należy wykonać dodatkową inhalację. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 inhalacji. Pacjentom wymagającym częstego przyjmowania inhalacji doraźnych w ciągu doby, należy zdecydowanie zalecić zwrócenie się o pomoc medyczną. Należy u nich ponownie ocenić stan astmy i ponownie przeanalizować terapię podtrzymującą. POChP. Dorośli: 2 inhalacje 2 razy na dobę. Pacjenci powinni być regularnie poddawani kontroli lekarskiej, co pozwoli utrzymać optymalne dawkowanie leku, o którego zmianie może zadecydować jedynie lekarz. Należy stopniowo ustalić najmniejszą dawkę  zapewniającą skuteczną kontrolę objawów choroby. Po uzyskaniu kontroli objawów za pomocą najmniejszej zalecanej dawki, kolejnym etapem leczenia może być próba zastosowania tylko kortykosteroidu wziewnego. Należy zalecić pacjentom, aby przyjmowali lek codziennie, nawet w okresie bez objawów astmy. Zaleca się, by nie przerywać nagle leczenia preparatem. Szczególne grupy pacjentów. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. U pacjentów z ciężką postacią marskości wątroby można spodziewać się nasilonej ekspozycji. Sposób podania. W celu zapewnienia właściwego zastosowania leku, lekarz lub inny wykwalifikowany pracownik opieki medycznej powinni pokazać pacjentowi, jak prawidłowo posługiwać się inhalatorem. Inhalator jest wyposażony w licznik dawek w przedniej części dozownika, który pokazuje ile dawek leku pozostało. Dla wielkości opakowania 120 dawek, za każdym razem, gdy pacjent naciska pojemnik, zostaje uwolniona dawka leku, a licznik dawek odlicza o jedną dawkę mniej, ale okno wskaźnika dawki wyświetla liczbę rozpyleń pozostałych w inhalatorze w jednostkach co dwadzieścia (np. 120, 100, 80 itd.). Przy każdym uruchomieniu licznik dawek wydaje również dźwięk kliknięcia, co zapewnia akustyczną informację zwrotną wskazującą prawidłowe działanie wskaźnika. Gdy pozostanie 20 naciśnięć (rozpyleń) na wyświetlaczu pojawi się liczba 20 na w połowie czerwonym i w połowie białym tle, wskazując, że pojemnik jest bliski końca eksploatacji. Po 120 aktywacjach, wyświetlacz pokazuje cyfrę 0 na czerwonym tle. Licznik dawek przestanie się poruszać na „0” i przestanie wydawać dźwięk kliknięcia po odczytaniu „0”. Pacjentów należy poinformować, aby uważali by nie upuścić inhalatora, gdyż może to spowodować odliczenie kolejnej dawki. Przed pierwszym użyciem inhalatora, pacjent powinien wykonać trzy rozpylenia w powietrze, natomiast jeśli inhalator nie był używany przez 14 dni lub dłużej, pacjent powinien wykonać jedno rozpylenie w powietrze, w celu upewnienia się, czy urządzenie działa prawidłowo. Po pierwszym teście inhalatora, licznik dawek powinien pokazywać liczbę 120. W przypadku oziębienia inhalatora, zanim lek zostanie użyty, należy przez kilka minut ogrzać go w dłoniach. Nigdy nie należy podgrzewać pojemnika w sposób sztuczny. Pacjentom należy zalecić płukanie jamy ustnej lub gardła wodą lub mycie zębów po inhalacji przepisaną dawką, w celu zminimalizowania ryzyka zakażenia drożdżakami jamy ustnej i gardła. Pacjenci, którzy mają trudności z synchronizowaniem uwolnienia dawki aerozolu z wykonaniem wdechu, mogą korzystać z komory inhalacyjnej (spejsera) AeroChamber Plus. Lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka powinni poinstruować pacjenta odnośnie prawidłowego użycia i czyszczenia inhalatora i spejsera w celu zapewnienia optymalnego dostarczenia do płuc leku podawanego wziewnie. Pacjenci stosujący komorę inhalacyjną AeroChamber Plus mogą to uzyskać wykonując jeden ciągły, powolny i głęboki oddech przez spejser, bez żadnego opóźnienia między uwolnieniem leku z inhalatora a wdechem.

        Zastosowanie

        Astma. Regularne leczenie astmy, wymagające zastosowania leku złożonego (wziewnego kortykosteroidu i długo działającego β2-agonisty): u pacjentów z niewystarczającą kontrolą objawów choroby za pomocą kortykosteroidów wziewnych oraz stosowanego doraźnie szybko działającego, wziewnego β2-agonisty lub u pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę objawów choroby za pomocą zarówno kortykosteroidów wziewnych, jak i długo działających β2-agonistów. POChP. Leczenie objawowe pacjentów z ciężką postacią przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) (wartość FEV1 <50% wartości należnej) oraz nawracającymi w przeszłości zaostrzeniami, u których występują wyraźne objawy choroby pomimo regularnego leczenia długo działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela.

        Treść ulotki

        1. Co to jest lek Airiam i w jakim celu się go stosuje

        Lek Airiam ma postać roztworu w aerozolu inhalacyjnym, zawiera dwie substancje czynne, które
        wdychane przez usta dostają się bezpośrednio do płuc.

        Lek zawiera dwie substancje czynne:
        - Beklometazonu dipropionian, który należy do grupy leków nazywanych kortykosteroidami,
          które działają przeciwzapalnie poprzez zmniejszenie obrzęku oraz podrażnienia płuc.
        - Formoterolu fumaran dwuwodny, który należy do grupy leków rozszerzających oskrzela o
          długotrwałym działaniu, które rozkurczają mięśnie w drogach oddechowych i ułatwiają
          oddychanie.

        Razem te dwie substancje czynne ułatwiają oddychanie poprzez złagodzenie objawów, takich jak
        duszność, świszczący oddech i kaszel u pacjentów z astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc
        (POChP), a także pomagają zapobiegać objawom astmy.

        Astma
        Lek Airiam jest wskazany w regularnym leczeniu astmy u dorosłych pacjentów, u których:
        - objawy astmy nie są wystarczająco kontrolowane za pomocą kortykosteroidów wziewnych oraz
          stosowanego doraźnie krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela
          lub
        - uzyskano odpowiednią kontrolę objawów astmy za pomocą zarówno kortykosteroidów
          wziewnych, jak i długo działających leków rozszerzających oskrzela.
          POChP

        Lek Airiam może być również stosowany w leczeniu objawów ciężkiej postaci przewlekłej
        obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych pacjentów. POChP jest przewlekłą chorobą dróg
        oddechowych w płucach, która jest głównie spowodowana paleniem papierosów.

        2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Airiam

        Kiedy nie stosować leku Airiam:
        - jeśli pacjent ma uczulenie lub podejrzewa, że ma uczulenie na jedną lub drugą substancję czynną
          leku Airiam, lub jeśli ma uczulenie na inne leki lub produkty wziewne stosowane w leczeniu
          astmy, lub na którykolwiek z pozostałych składników leku Airiam (wymienionych w punkcie 6.
          „Zawartość opakowania i inne informacje”), należy zgłosić się do lekarza.

        Ostrzeżenia i środki ostrożności
        Przed rozpoczęciem stosowania leku Airiam należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
        pielęgniarką:
        - Jeśli u pacjenta występują choroby serca, takie jak: dławica piersiowa (ból serca, ból w klatce
          piersiowej), niedawno przebyty atak serca (zawał mięśnia sercowego), niewydolność serca,
          zwężenie tętnic serca (choroba wieńcowa serca), wady zastawek serca lub jakiekolwiek inne
          choroby serca, lub choroba określana jako przerostowa kardiomiopatia z zawężeniem drogi
          odpływu (znana również jako HOCM, ang. hypertrophic obstructive cardiomyopathy), polegająca
          na nieprawidłowej budowie mięśnia sercowego).
        - Jeśli u pacjenta występuje zwężenie tętnic (zwane również stwardnieniem tętnic); jeśli pacjent ma
          wysokie ciśnienie krwi lub rozpoznanego tętniaka (nieprawidłowe poszerzenie ściany naczynia
          krwionośnego).
        - Jeśli u pacjenta występują zaburzenia rytmu serca, takie jak przyspieszone lub nieregularne bicie
          serca, przyspieszone tętno lub kołatanie serca, lub w przypadku jakiejkolwiek informacji o
          nieprawidłowym rytmie serca.
        - Jeśli u pacjenta występuje nadczynność tarczycy.
        - Jeśli u pacjenta występuje małe stężenie potasu we krwi.
        - Jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby lub nerek.
        - Jeśli pacjent ma cukrzycę (inhalacja dużych dawek formoterolu może spowodować zwiększenie
          stężenia glukozy we krwi, dlatego przed rozpoczęciem stosowania tego leku, a także co jakiś czas
          w trakcie leczenia, może być konieczne wykonanie dodatkowego badania krwi w celu oznaczenia
          stężenia cukru we krwi).
        - Jeśli pacjent ma guz rdzenia nadnerczy (guz chromochłonny nadnerczy).
        - Jeśli u pacjenta planowane jest znieczulenie ogólne. W zależności od rodzaju znieczulenia, może
          być konieczne przerwanie przyjmowania leku Airiam na co najmniej 12 godzin przed znieczuleniem.
        - Jeśli pacjent jest leczony lub kiedykolwiek był leczony z powodu gruźlicy płuc lub jeśli u pacjenta
          występuje wirusowe lub grzybicze zakażenie w obrębie klatki piersiowej.
        - Jeśli pacjent musi unikać spożywania alkoholu z jakiegokolwiek powodu.

        Przed zastosowaniem leku Airiam należy zawsze poinformować lekarza, jeśli którekolwiek
        z powyższych ostrzeżeń dotyczy pacjenta.
        Przed zastosowaniem leku wziewnego należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki
        w przypadku występowania obecnie lub w przeszłości jakichkolwiek problemów zdrowotnych lub
        alergii, lub jeśli pacjent ma wątpliwości, czy lek Airiam może być stosowany.

        Leczenie beta2-agonistami, takimi jak formoterol zawarty w leku Airiam, może spowodować nagłe
        zmniejszenie stężenia potasu w surowicy (hipokaliemia).

        Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężką astmą. Niedobór tlenu we krwi, jak
        też stosowanie innych leków równocześnie z lekiem Airiam, takich jak leki stosowane w leczeniu
        chorób serca lub wysokiego ciśnienia krwi, nazywane lekami moczopędnymi, lub inne leki stosowane
        w leczeniu astmy, mogą nasilać zmniejszenie stężenia potasu we krwi. Z tego powodu co jakiś czas
        lekarz może zalecić zbadanie stężenia potasu we krwi.

        Jeśli pacjent przyjmuje duże dawki kortykosteroidów wziewnych przez długi okres, może
        w większym stopniu wymagać podania kortykosteroidów w okresie stresu. Do sytuacji stresowych
        mogą należeć: przyjęcie do szpitala po wypadku, poważny uraz lub oczekiwanie na zabieg
        chirurgiczny. W takich sytuacjach lekarz prowadzący zdecyduje o ewentualnym zwiększeniu dawki
        kortykosteroidów lub może zalecić inne steroidy w postaci tabletek lub wstrzykiwań.

        Jeśli konieczne jest leczenie w szpitalu, pacjent powinien pamiętać o zabraniu ze sobą wszystkich
        leków i inhalatorów, w tym leku Airiam, a także leków kupionych bez recepty, jeśli możliwe,
        w oryginalnych opakowaniach.

        Jeśli u pacjenta wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się
        z lekarzem.

        Dzieci i młodzież
        Leku Airiam nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat do czasu uzyskania
        dodatkowych danych.

        Lek Airiam a inne leki
        Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
        ostatnio, także o lekach wydawanych bez recepty.
        Niektóre leki mogą nasilić działanie leku Airiam i lekarz może chcieć uważnie monitorować stan
        pacjenta przyjmującego takie leki (w tym niektóre leki na HIV: rytonawir, kobicystat).

        Nie należy stosować leków beta-adrenolitycznych z lekiem Airiam. Leki blokujące receptory beta-
        adrenergiczne, takie jak atenolol, propranolol i sotalol, są stosowane w leczeniu wielu chorób, w tym
        wysokiego ciśnienia krwi i chorób serca, takich jak nieprawidłowy rytm serca i niewydolność serca;
        tymolol jest stosowany w leczeniu jaskry. Jeśli podanie leków beta-adrenolitycznych, w tym leków
        blokujących receptory beta-adrenergiczne w postaci kropli do oczu jest konieczne, działanie
        formoterolu może być zmniejszone lub formoterol może nie działać. Z drugiej strony, jednoczesne
        stosowanie innych leków beta-adrenergicznych (leków działających w ten sam sposób jak formoterol)
        może nasilać działanie formoterolu.

        Jednoczesne stosowanie leku Airiam z:
        - lekami stosowanymi w leczeniu nieprawidłowego rytmu serca (chinidyną, dyzopiramidem,
          prokainamidem), lekami stosowanymi w leczeniu alergii (lekami przeciwhistaminowymi), lekami
          stosowanymi w leczeniu objawów depresji lub zaburzeń psychicznych, takimi jak inhibitory
          monoaminooksydazy (np. fenelzyna i izokarboksazyd), trójpierścieniowymi lekami
          przeciwdepresyjnymi (np. amitryptylina i imipramina), fenotiazynami, może spowodować pewne
          zmiany w elektrokardiogramie (EKG, zapis pracy serca). Mogą one także zwiększać ryzyko
          zaburzeń rytmu serca (komorowych zaburzeń rytmu).
        - lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona (L-dopa), w leczeniu niedoczynności
          tarczycy (L-tyroksyna), lekami zawierającymi oksytocynę (które wywołują skurcze macicy) i
          alkoholem, może zmniejszać tolerancję serca na beta2-agonistów, takich jak formoterol.
        - inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) w tym leków o podobnych właściwościach, takimi jak
          furazolidon i prokarbazyna, stosowanymi w leczeniu zaburzeń psychicznych, może spowodować
          wzrost ciśnienia tętniczego krwi.
        - lekami stosowanymi w leczeniu choroby serca (digoksyna) może powodować zmniejszenie
          stężenia potasu we krwi. Może to być przyczyną zwiększonej podatności na zaburzenia rytmu
          serca.
        - innymi lekami stosowanymi w leczeniu astmy (teofilina, aminofilina lub steroidy) i lekami
          moczopędnymi (tabletki odwadniające), może powodować zmniejszenie stężenia potasu we krwi.
        - niektórymi lekami znieczulającymi, może zwiększyć ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.

        Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
        Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku Airiam podczas ciąży.
        Leku Airiam nie należy stosować, jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że jest w ciąży lub planuje
        mieć dziecko, lub jeśli pacjentka karmi piersią, chyba że lekarz zadecyduje inaczej.

        Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
        Jest mało prawdopodobne, by lek Airiam wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
        maszyn. Jeżeli jednak u pacjenta wystąpią takie działania niepożądane, jak zawroty głowy i (lub)
        drżenie, mogą one zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

        Lek Airiam zawiera alkohol
        Lek Airiam zawiera 7 mg alkoholu (etanolu) w każdym rozpyleniu z inhalatora.
        Ilość alkoholu w dawce tego leku odpowiada mniej niż 1 ml piwa lub 1 ml wina.
        Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków.

        3. Jak stosować lek Airiam

        Lek Airiam jest przeznaczony do stosowania wziewnego. Lek Airiam powinien być wdychany
        przez usta do płuc.

        Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
        należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. W ulotce znajduje się informacja ile rozpyleń należy
        przyjąć i jak często należy je przyjmować.

        Dawkowanie
        Astma
        Lekarz prowadzący będzie regularnie sprawdzał, czy pacjent przyjmuje optymalną dawkę leku Airiam.
        Lekarz ustali najmniejszą dawkę zapewniającą najlepszą kontrolę objawów astmy.

        Lekarz może przepisać stosowanie leku Airiam na dwa różne sposoby:

        a) Lek Airiam należy stosować codziennie w celu leczenia astmy, razem z innym wziewnym
            lekiem „przynoszącym ulgę” w przypadku nagłego zaostrzenia objawów astmy, takich jak
            napad duszności, świszczący oddech i kaszel

        Dorośli i osoby w podeszłym wieku:
        Zalecana dawka leku to jedno lub dwa rozpylenia dwa razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 4
        rozpylenia.
        Należy pamiętać: Zawsze należy mieć przy sobie szybko działający wziewny lek przynoszący ulgę w
        celu leczenia zaostrzenia objawów astmy lub nagłego napadu astmy.

        b) Lek Airiam należy stosować codziennie w celu leczenia astmy, a także w przypadku nagłego
            zaostrzenia objawów astmy, takich jak napad duszności, świszczący oddech i kaszel

        Dorośli i osoby w podeszłym wieku:
        Zalecana dawka leku to jedno rozpylenie rano i jedno rozpylenie wieczorem.
        Należy również zastosować lek Airiam jako wziewny lek przynoszący ulgę w przypadku nagłego
        wystąpienia objawów astmy.
        W przypadku wystąpienia objawów astmy, należy zastosować jedno rozpylenie i odczekać kilka
        minut. Jeśli nie nastąpi poprawa, należy zastosować kolejne rozpylenie.
        Nie stosować więcej niż 6 przynoszących ulgę rozpyleń leku Airiam w ciągu doby.

        Maksymalna dawka dobowa leku Airiam wynosi 8 rozpyleń.
        Jeśli pacjent musi przyjmować większą liczbę rozpyleń w celu kontrolowania objawów astmy,
        powinien zwrócić się po poradę do lekarza. Konieczna może być zmiana leczenia.

        Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat:
        Tego leku NIE należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

        Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)
        Dorośli i osoby w podeszłym wieku:
        Zalecana dawka to dwa rozpylenia rano i dwa rozpylenia wieczorem.

        Szczególne grupy pacjentów:
        Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Brak informacji
        dotyczącej stosowania leku Airiam u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

        Dawka beklometazonu dipropionianu zawarta w leku Airiam, która jest skuteczna w leczeniu
        astmy, może być mniejsza niż dawka zawarta w innych lekach wziewnych zawierających
        beklometazonu dipropionian. Jeśli pacjent wcześniej stosował inny lek wziewny zawierający
        beklometazonu dipropionian, lekarz zaleci odpowiednią dawkę leku Airiam w przypadku astmy.

        Nie należy zwiększać dawki
        W przypadku wrażenia, że działanie leku jest niewystarczające, należy zawsze zwrócić się do lekarza
        zanim zwiększy się dawkę leku.

        W przypadku nasilenia trudności w oddychaniu:
        W przypadku nasilenia duszności lub świszczącego oddechu (oddychanie ze słyszalnym świstem)
        bezpośrednio po inhalacji leku, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Airiam i niezwłocznie
        zastosować szybko działający wziewny lek przynoszący ulgę. Należy jak najszybciej skontaktować
        się z lekarzem prowadzącym. Lekarz oceni objawy i w razie potrzeby zaleci zastosowanie innego
        leczenia.
        Patrz także punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”.

        W przypadku nasilenia objawów astmy:
        W przypadku nasilenia objawów choroby lub trudności w ich opanowaniu (np. gdy pacjent częściej
        musi stosować inny wziewny lek lub lek Airiam jako lek przynoszący ulgę) lub kiedy wziewny lek
        przynoszący ulgę lub lek Airiam nie łagodzi objawów, należy natychmiast powiadomić o tym lekarza
        prowadzącego. Może to świadczyć o zaostrzeniu astmy, a lekarz może zdecydować o konieczności
        zmiany dawkowania leku Airiam lub zastosowania innego leczenia.

        W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
        do lekarza lub farmaceuty.

        Sposób podawania:
        Lek Airiam jest przeznaczony do stosowania wziewnego
        Ten lek znajduje się w pojemniku ciśnieniowym, w obudowie z tworzywa sztucznego, z ustnikiem.
        Z przodu inhalatora znajduje się licznik dawek, który pokazuje ile dawek leku pozostało. Za każdym
        razem po naciśnięciu inhalatora zostaje uwolniona dawka leku. Przy każdym uruchomieniu licznik
        dawek wydaje również dźwięk kliknięcia, co zapewnia akustyczną informację zwrotną wskazującą
        prawidłowe działanie wskaźnika. Dozownik jest wyposażony w zintegrowany licznik dawki,
        dokładnie zliczający każdą dawkę i wyświetlający co 20. dawkę. Licznik dawki pokaże przybliżoną
        liczbę naciśnięć (rozpyleń) pozostałych w pojemniku. Okno licznika dawki wyświetla liczbę rozpyleń
        pozostałych w inhalatorze w jednostkach po dwadzieścia (np. 120, 100, 80 itd.). Gdy pozostanie 20
        naciśnięć (rozpyleń) na wyświetlaczu pojawi się liczba 20 na w połowie czerwonym i w połowie
        białym tle, wskazując, że pojemnik jest bliski końca eksploatacji.
        Po 120 aktywacjach wyświetlacz pokazuje cyfrę 0 na czerwonym tle. Licznik przestanie się poruszać
        na „0” i przestanie wydawać dźwięk kliknięcia po odczytaniu „0”.

        Sprawdzenie inhalatora
        Przed pierwszym użyciem inhalatora, lub jeśli inhalator nie był używany przez 14 dni lub dłużej,
        należy wykonać test inhalatora w celu upewnienia się, że działa on prawidłowo.
        1. Zdjąć nakładkę ochronną z ustnika
        2. Trzymać pojemnik w pozycji pionowej z ustnikiem skierowanym do dołu
        3. Skierować ustnik z dala od siebie
        4.a. Jeśli inhalator jest używany po raz pierwszy, należy mocno nacisnąć pojemnik 3 razy, aby
            uwolnić dawkę za każdym naciśnięciem pojemnika.
        4.b. Jeśli inhalator nie był używany przez 14 dni lub dłużej, należy mocno nacisnąć pojemnik raz, aby
            uwolnić jedną dawkę.
        5. Należy sprawdzić licznik dawek. Jeżeli inhalator testowany jest po raz pierwszy, licznik dawek
            powinien wskazywać liczbę 120.

        Jak stosować inhalator
        Jeżeli jest to możliwe, w czasie inhalacji należy stać lub siedzieć w pozycji wyprostowanej.
        Przed rozpoczęciem inhalacji, należy sprawdzić licznik dawki:
        każda liczba pomiędzy "1" a "120" oznacza, że pozostały jeszcze dawki. Jeśli licznik dawki pokazuje
        "0", nie ma już żadnych dawek - należy wyrzucić inhalator i kupić nowy.
        1. Zdjąć nakładkę ochronną z ustnika i sprawdzić, czy ustnik jest czysty i pozbawiony kurzu lub
            innych zanieczyszczeń.
        2. Wykonać wydech tak powolny i głęboki, jak to możliwe.
        3. Trzymać pojemnik w pozycji pionowej, trzonem skierowanym do góry i następnie umieścić ustnik
            między wargami. Nie należy zaciskać na nim zębów.
            Wykonać powolny i głęboki wdech przez usta, a tuż po rozpoczęciu wdechu mocno nacisnąć górną
            część inhalatora w celu uwolnienia jednej dawki leku.
        4. Osobom ze słabym chwytem będzie łatwiej trzymać inhalator w obu dłoniach: należy wtedy oba
            palce wskazujące umieścić na górnej części inhalatora, a oba kciuki na jego denku.
        5. Wstrzymać oddech tak długo, jak to możliwe, a na koniec wyjąć inhalator z ust i powoli wykonać
            wydech. Nie należy wykonywać wydechu do inhalatora.

        W przypadku konieczności przyjęcia kolejnej dawki leku, inhalator należy trzymać w pozycji
        pionowej przez około pół minuty, a następnie powtórzyć czynności opisane w punktach od 2 do 5.

        Ważne: Czynności opisanych w punktach od 2 do 5 nie należy wykonywać zbyt szybko.
        Po użyciu należy założyć nakładkę ochronną i sprawdzić licznik dawek.
        W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zakażenia grzybiczego jamy ustnej i gardła, należy
        przepłukać jamę ustną lub gardło wodą lub umyć zęby za każdym razem po użyciu inhalatora.

        Kiedy należy wymienić inhalator
        Wymiana na nowy inhalator powinna nastąpić, gdy licznik pokazuje liczbę 20, a kolor na liczniku
        dawki zmieni się z białego na w połowie czerwone i w połowie białe tło, wskazując, że pojemnik jest
        bliski końca eksploatacji. Należy przestać stosować inhalator, gdy licznik wskazuje 0 na czerwonym
        tle, ponieważ pozostały w pojemniku lek może nie wystarczyć do uwolnienia pełnej dawki i rozpocząć
        stosować nowy inhalator.

        W przypadku pojawienia się „mgiełki” nad górnym otworem ustnika lub z boku jamy ustnej,
        oznacza to że lek Airiam nie dotrze do płuc tak, jak powinien. Należy przyjąć kolejną dawkę,
        zgodnie z instrukcją, zaczynając ponownie od punktu 2.

        W przypadku wrażenia, że działanie leku Airiam jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do
        lekarza lub farmaceuty.

        W przypadku trudności w obsłudze inhalatora podczas wdechu, można korzystać z komory
        inhalacyjnej (spejsera) AeroChamber Plus. Należy zapytać lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o to
        urządzenie. Ważne jest, aby dokładnie zapoznać się z treścią ulotki, która jest dołączona do komory
        inhalacyjnej AeroChamber Plus i postępować zgodnie z instrukcją użycia i zaleceniami odnośnie jej
        czyszczenia.

        Czyszczenie inhalatora
        Inhalator należy czyścić raz w tygodniu.
        Podczas czyszczenia nie należy wyjmować pojemnika z obudowy oraz nie należy używać wody ani
        innych płynów w celu czyszczenia inhalatora.

        Czyszczenie inhalatora:
        1. Należy zdjąć nakładkę ochronną z ustnika poprzez ściągnięcie jej z inhalatora.
        2. Należy przetrzeć czystą, suchą tkaniną lub chusteczką ustnik i dozownik od środka i na
            zewnątrz.
        3. Należy założyć nakładkę ochronną.

        Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Airiam:
        - zastosowanie większej niż zalecana dawki formoterolu może spowodować następujące objawy:
          nudności, wymioty, szybsze bicie serca, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, zmiany
          w elektrokardiogramie (zapis pracy serca), ból głowy, drżenie, senność, zbyt dużo kwaśnych
          produktów przemiany materii we krwi, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwiększenie
          stężenia glukozy we krwi. Lekarz może zalecić wykonanie badania krwi w celu sprawdzenia
          stężenia potasu oraz glukozy we krwi.
        - zastosowanie zbyt dużej dawki beklometazonu dipropionianu może spowodować krótkotrwałe
          zaburzenia czynności nadnerczy. Poprawa nastąpi w ciągu kilku dni, jednak lekarz może zalecić
          badanie krwi w celu sprawdzenia stężenia kortyzolu w surowicy krwi.

        W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy poinformować lekarza.

        Pominięcie zastosowania leku Airiam:
        Należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę leku. Jeśli zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki,
        nie należy przyjmować dawki pominiętej, tylko dawkę kolejną o zwykłej planowanej porze.
        Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

        Przerwanie stosowania leku Airiam:
        Nie należy zmniejszać dawki ani przerywać stosowania leku.
        Nawet w przypadku poprawy samopoczucia, nie należy przerywać stosowania leku Airiam ani
        zmniejszać dawki bez porozumienia z lekarzem. Bardzo ważne jest regularne przyjmowanie leku
        Airiam, nawet wtedy, gdy ustąpią objawy choroby.

        W przypadku dalszych pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza lub
        farmaceuty.

        4. Możliwe działania niepożądane

        Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

        Podobnie jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, istnieje ryzyko nasilenia duszności
        i świszczącego oddechu bezpośrednio po przyjęciu leku Airiam określane jako paradoksalny skurcz
        oskrzeli. Należy wówczas natychmiast PRZERWAĆ podawanie leku Airiam i zastosować szybko
        działający wziewny lek rozszerzający oskrzela w celu złagodzenia objawów duszności i
        świszczącego oddechu. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

        Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpią jakiekolwiek reakcje nadwrażliwości,
        takie jak: alergie skórne, świąd skóry, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry, obrzęk skóry lub błon
        śluzowych, zwłaszcza oczu, twarzy, warg i gardła.

        Inne możliwe działania niepożądane zostały wymienione poniżej w zależności od częstości
        występowania.

        Często (występują rzadziej niż u 1 na 10 osób):
        - Zakażenia grzybicze (jamy ustnej i gardła)
        - ból głowy
        - chrypka
        - ból gardła
        - zapalenie płuc (zakażenie płuc) u pacjentów z POChP: Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli
          którykolwiek z poniższych objawów wystąpi podczas stosowania leku Airiam, ponieważ mogą to być
          objawy zakażenia płuc:
          - gorączka lub dreszcze
          - zwiększenie wytwarzania śluzu, zmiana barwy śluzu
          - nasilenie kaszlu lub zwiększone trudności w oddychaniu

        Niezbyt często (występują rzadziej niż u 1 na 100 osób):
        - nietypowe szybkie bicie serca i zaburzenia rytmu serca
        - pewne zmiany w elektrokardiogramie (EKG)
        - napad astmy
        - drżenie
        - niepokój
        - zawroty głowy
        - kołatanie serca
        - objawy grypopodobne
        - zakażenia grzybicze pochwy
        - zapalenie zatok
        - zapalenie ucha
        - podrażnienie gardła
        - kaszel i kaszel z odksztuszaniem
        - nudności
        - nieprawidłowe lub zaburzone poczucie smaku
        - pieczenie warg
        - suchość jamy ustnej
        - trudności w połykaniu
        - niestrawność
        - rozstrój żołądka
        - biegunka
        - ból mięśni i skurcz mięśni
        - zaczerwienienie twarzy
        - zwiększona potliwość
        - zwiększony napływ krwi do niektórych tkanek w organizmie
        - zapalenie błony śluzowej nosa
        - zmiana wartości niektórych parametrów krwi:
          - zmniejszenie liczby białych krwinek
          - zwiększenie liczby płytek krwi
          - zmniejszenie stężenia potasu we krwi
          - zwiększenie stężenia cukru we krwi
          - zwiększenie stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych i ciał ketonowych we krwi
          - wysypka lub pokrzywka

        Następujące działania niepożądane były również zgłaszane jako "niezbyt częste" u pacjentów
        z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc:
        - Zmniejszenie stężenia kortyzolu we krwi, co jest spowodowane działaniem kortykosteroidów na
          nadnercza.
        - Nieregularne bicie serca.

        Rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
        - uczucie ucisku w klatce piersiowej,
        - zaburzenia rytmu serca (spowodowane zbyt wczesnym skurczem komór serca)
        - zwiększone lub zmniejszone ciśnienie krwi
        - zapalenie nerek
        - obrzęk skóry i błony śluzowej utrzymujący się przez kilka dni

        Bardzo rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
        - zaostrzenie astmy
        - duszność
        - zmniejszona liczba płytek krwi
        - obrzęk dłoni i stóp

        Stosowanie kortykosteroidów wziewnych w dużych dawkach przez długi okres może
        spowodować w bardzo rzadkich przypadkach wystąpienie działań ogólnoustrojowych.
        Należą do nich:

        - zaburzenia czynności nadnerczy (zahamowanie czynności nadnerczy)
        - wzrost ciśnienia śródgałkowego (jaskra)
        - zaćma
        - opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży
        - zmniejszenie gęstości mineralnej kości (ścieńczenie kości)

        Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
        - Zaburzenia snu, depresja lub uczucie przygnębienia, niepokój, nerwowość, nadmierne pobudzenie
          lub rozdrażnienie. Te działania niepożądane są bardziej prawdopodobne u dzieci.
        - Nieostre widzenie.

        Zgłaszanie działań niepożądanych
        Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
        w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
        Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
        Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
        Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
        tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
        Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
        podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
        Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
        bezpieczeństwa stosowania leku.

        5. Jak przechowywać lek Airiam

        Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

        Opakowanie pojedyncze zawiera 1 pojemnik po 120 dawek.

        Leku nie należy stosować po upływie 3 miesięcy od daty wydania z apteki przez farmaceutę oraz nigdy
        nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie po
        EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

        Przed użyciem: inhalator należy przechowywać w pozycji pionowej w lodówce (w temperaturze
        2-8°C), maksymalnie przez 18 miesięcy.

        Po pierwszym otwarciu: nie należy przechowywać inhalatora w temperaturze powyżej 25°C.
        Przechowywać maksymalnie przez trzy miesiące.

        W przypadku oziębienia inhalatora, zanim lek zostanie użyty, należy przez kilka minut ogrzać go
        w dłoniach. Nigdy nie należy stosować innych sposobów ogrzewania pojemnika.

        Ostrzeżenie: Pojemnik zawiera płyn pod ciśnieniem. Nie wystawiać pojemnika na działanie
        temperatury wyższej niż 50°C. Pojemnika nie należy przekłuwać.

        Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
        farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
        środowisko.

        6. Zawartość opakowania i inne informacje

        Co zawiera lek Airiam
        - Substancjami czynnymi leku są: beklometazonu dipropionian, formoterolu fumaran dwuwodny.
          Każda dawka odmierzona z inhalatora zawiera 100 mikrogramów beklometazonu dipropionianu
          oraz 6 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego. Odpowiada to dawce dostarczonej
          przez ustnik, zawierającej 84,6 mikrograma beklometazonu dipropionianu i 5,0 mikrogramów
          formoterolu fumaranu dwuwodnego.
        - Pozostałe składniki to: norfluran (HFC-134a), etanol, kwas maleinowy i woda do wstrzykiwań.

        Ten lek zawiera fluorowane gazy cieplarniane.
        Każdy inhalator zawiera 8,12 g norfluranu (HFC-134a) co odpowiada 0,012 tony równoważnika CO2
        (współczynnik globalnego ocieplenia GWP = 1430).

        Jak wygląda lek Airiam i co zawiera opakowanie
        Lek Airiam to aerozol inhalacyjny w postaci roztworu, który znajduje się w pojemniku aluminiowym
        poddanym polimeryzacji fluorowęglowej (FCP), zamkniętym zaworem dozującym, w tekturowym
        pudełku. Pojemnik jest zaopatrzony w biały plastikowy dozownik i różową plastikową nakładkę
        ochronną. Dozownik jest zaopatrzony w zintegrowany licznik dawek, dokładnie zliczający każdą
        dawkę i odliczający co 20. dawkę.

        Wielkość opakowania:
        1 opakowanie (jeden pojemnik dostarcza 120 dawek)

        Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego pod następującymi nazwami:
        Niemcy: Vivaire 100 Mikrogramm/6 Mikrogramm pro Sprühstoß Druckgasinhalation, Lösung
        Bułgaria: Вивер 100 микрограма/6 микрограма/доза разтвор под налягане за инхалация
        Republika Czeska: Vivaire
        Węgry: Vivaire 100 mikrogramm/6 mikrogramm túlnyomásos inhalációs oldat
        Polska: Airiam
        Rumunia: VIVAIRE 100 micrograme/6 micrograme/doză, soluţie de inhalat presurizată
        Słowacja: Vivaire 100/6 mikrogramov/dávka

        Podmiot odpowiedzialny:
        Zentiva, k.s.
        U kabelovny 130
        Dolní Měcholupy 
        102 37 Praga 10
        Republika Czeska

        Importer:
        Hormosan Pharma GmbH
        Hanauer Landstrasse 139 - 143
        60314 Frankfurt Am Main, Niemcy

        Oy Medfiles Ltd
        Volttikatu 5, Volttikatu 8
        70700 Kuopio, Finlandia

        W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
        przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
        Zentiva Polska Sp. z.o.o.
        ul. Bonifraterska 17
        00-203 Warszawa, Polska
        tel.: +48 22 375 92 00

        Data ostatniej aktualizacji ulotki: marzec 2025

        Dane o lekach i suplementach diety dostarcza Pharmindex
        Produkt został dodany do koszyka
        Przejdź do koszyka

        STREFAAPTEK.PL

        • O nas
        • Regulamin StrefaAptek.pl
        • Kontakt
        • Polityka prywatności
        • Klauzula informacyjna dla pacjenta
        • Mapa serwisu

        DLA APTEK

        • Klauzula informacyjna dla aptek
        • Współpraca
        Copyright © Medicover 2026