ActiMaris Sensitive, roztw. do irygacji ran, 1 l

Zewnętrznie, na rany skóry lub błony śluzowej. Roztwór do irygacji ran powinien być stosowany w temperaturze pokojowej (nie wyższej niż 30st.C). W przypadku
silnego bólu zaleca się, aby niezbędną ilość ogrzać do temperatury pokojowej w osobnym pojemniku przed użyciem (roztworu do irygacji nie należy podgrzewać powyżej 30st.C). Długość i częstotliwość stosowania powinny być dostosowane do indywidualnych warunków rany i kontynuowane do momentu, aż wszelkie osady i martwe tkanki będą mogły zostać łatwo usunięte, a rana będzie wyglądać na czystą. W zależności od stanu rany zmiana opatrunku w przypadku ran niezainfekowanych może odbywać się zgodnie ze wskazaniami oraz etapami gojenia co 2–3 dni. Możliwość mechanicznego usunięcia martwych tkanek i osadów zależy od stanu rany. W przypadku trudności z usunięciem opatrunków zaleca się nawilżenie ich roztworem do irygacji ran przez co najmniej 5 minut, aż do momentu, gdy możliwe będzie ich delikatne zdjęcie bez uszkodzenia powierzchni rany. W przypadku występowania gęstych, mocno przylegających osadów włóknikowych lub martwiczych zaleca się przeprowadzenie prostego zabiegu chirurgicznego. Do oczyszczania ran stosować jałowe opatrunki lub inne opatrunki nasączone roztworem do irygacji ran ActiMaris^® Sensitive. Najlepiej stosować klasycznie – najpierw zwilżyć, a następnie pozostawić do wyschnięcia („zrównoważone nawilżenie”). Czas zwilżania należy odpowiednio dostosować w zależności od grubości i wytrzymałości powłoki fibrynowej, kolonizacji drobnoustrojów, maceracji lub podrażnienia krawędzi rany. Stabilne środowisko rany, czyste łożysko rany bez obciążenia mikrobiologicznego - zalecenie: czas nanoszenia: 5–10 minut; powłoka fibrynowa, bez obciążenia mikrobiologicznego, stosowana również w przypadku maceracji lub podrażnienia krawędzi rany - zalecenie: czas nanoszenia: 15 minut; powłoka fibrynowa, rany o nieprzyjemnym zapachu, silnie skolonizowane przez bakterie - zalecenie: czas nanoszenia: 20 minut. Należy zachować ostrożność podczas stosowania roztworu do irygacji ran, tak aby butelka nie dotykała skóry ani rany pacjenta, w celu zapobiegania zanieczyszczeniu lub rozprzestrzenianiu się mikroorganizmów.

Oczyszczanie, nawilżanie, odkażanie, rozpuszczanie biofilmu, redukcja obrzęku oraz fizjologicznej autolizy, a także tworzenie optymalnego „mikrośrodowiska” w przypadku: ostrych ran mechanicznych (otarcia skóry, ugryzienia, skaleczenia, otarcia, pęknięcia i stłuczenia) oraz ran pooperacyjnych; przewlekłych ran (owrzodzenia spowodowane uciskiem, owrzodzenia tętniczo-żylne, owrzodzenia cukrzycowe); ran martwiczych, nieprzyjemnie pachnących i owrzodzeń nowotworowych, nawet z jamami (przestrzeniami pustymi); ran termicznych i chemicznych (oparzenia od I do III stopnia); miejsc wprowadzenia cewników urologicznych, sond PEG oraz drenów; owrzodzeń żylnych; płukania obejmującego wnętrze klatki piersiowej, jamę otrzewną i stomię. Czyszczenie i irygacja powierzchownych ran w trakcie operacji, zwilżanie bandaży i opatrunków na rany. Zmiana opatrunków w celu poluzowania zesztywniałych bandaży lub innych zesztywniałych opatrunków na rany. Miejscowe leczenie skóry i błon śluzowych w procesach zapalnych i zakaźnych. Zapobieganie infekcjom błon śluzowych i skóry, oparzeń oraz innych rodzajów ran.