ActiMaris Forte, roztw. do irygacji ran, 300 ml

Zewnętrznie, na rany skóry lub błony śluzowej. Roztwór do irygacji ran powinien być stosowany w temperaturze pokojowej (nie wyższej niż 30st.C). W przypadku silnego bólu zaleca się, aby niezbędną ilość ogrzać do temperatury pokojowej w osobnym pojemniku przed użyciem (roztworu do irygacji nie należy podgrzewać powyżej 30st.C). Przed użyciem rany należy najpierw opłukać i oczyścić roztworem do irygacji ran ActiMaris^® Sensitive, tak aby usunąć zanieczyszczenia oraz łatwo usuwalne powłoki. Następnie do głębokiego oczyszczenia i zniwelowania nieprzyjemnego zapachu posłuży roztwór do irygacji ran ActiMaris^® Forte; w tym celu używane są jałowe bandaże lub opatrunki nasączone roztworem do irygacji ran. Najlepiej stosować klasycznie – najpierw zwilżyć, a następnie pozostawić do wyschnięcia („zrównoważone nawilżenie”). Zalecany czas zwilżania w przypadku ciężkich ran włóknikowych lub ropnych, zakażonych lub o silnie nieprzyjemnym zapachu 5–10 minut. Długość i częstotliwość stosowania należy dostosować w zależności od stanu rany. Stosowanie roztworu do irygacji ran nie jest ograniczone czasem ani częstotliwością. Możliwość mechanicznego usunięcia martwych tkanek i osadów zależy od stanu rany. W przypadku zgrubiałych, przylegających, włóknistych lub martwiczych powłok ran zaleca się oczyszczanie w ramach prostego zabiegu chirurgicznego. Po poprawie stanu rany zaleca się kontynuowanie dalszego oczyszczania rany za pomocą roztworu do irygacji ran ActiMaris^® Sensitive, aż rana będzie wyglądać na czystą. Roztwór do irygacji ran ActiMaris^® Sensitive jest zalecany dla pacjentów z delikatnymi ranami lub skórą. Należy zachować ostrożność podczas stosowania roztworu do irygacji ran, tak aby butelka nie dotykała skóry ani rany pacjenta, w celu zapobiegania zanieczyszczeniu lub rozprzestrzenianiu się mikroorganizmów.

Oczyszczanie, nawilżanie, odkażanie, rozpuszczanie biofilmu, redukcja obrzęku oraz fizjologiczna autoliza, a także tworzenie optymalnego „mikrośrodowiska” w przypadku: ostrych ran mechanicznych (otarcia skóry, ugryzienia, skaleczenia, przetarcia, pęknięcia i stłuczenia) oraz ran pooperacyjnych; przewlekłych ran (owrzodzenia spowodowane uciskiem, owrzodzenia tętniczo-żylne, owrzodzenia cukrzycowe); ran martwiczych, nieprzyjemnie pachnących i owrzodzeń nowotworowych, nawet z jamami (przestrzeniami pustymi); ran termicznych i chemicznych (oparzenia od I do III stopnia); miejsc wprowadzenia cewników urologicznych, sond PEG oraz drenów; owrzodzeń żylnych. Czyszczenie i irygacja powierzchownych ran w trakcie operacji. Zwilżanie bandaży i opatrunków na rany.
Zmiana opatrunków w celu poluzowania zesztywniałych bandaży lub innych zesztywniałych opatrunków na rany. Miejscowe leczenie skóry i błon śluzowych w procesach zapalnych i zakaźnych. Zapobieganie infekcjom błon śluzowych i skóry, oparzeń oraz innych rodzajów ran.